א אינטערסאנטע ערשיינונג אין הייד פארק
ס'טייטש? כ'מיין כ'דארף דאך מיך באווייזן, שלש פעמים בשנה יראה כל זכורך, אז נישט איז דאך דער צען-פראצענט-אף ביים פאטשיילע געשעפט מיטן היימישע-קרעטשמע-מעמבער-קארטל א פראסטע גניבה. העעע, אז מען מוז מוז מען, וואסי שייך צו זאגן?
דער ענין דא איז ווייטער איבער הייד פארק, איך ווייס מיינע היזיגע פריינד, אז איר ווערט שוין מיד פון די הייד פארק העלאת גרה, איך געדענק אויך אז פאר צוויי יאר צוריק וויילענדיג דאהי פאר א משפחה שמחה האב איך ארויפגעברענגט דעם סקר צו מען זאל צוריקגיין צו הייד פארק, יא, ידעתי בני ידעתי, אבער הארכט אויס, איך וואוין דאך דארט, ווי נישט וואו (אדער וואו נישט ווי) קען איך זיך נישט אזוי דא אין שטעטל צו קענען רעדן פון די זאכן וואס ליגן אויפן טיש, די דברים העומדים על הפרק, על עך מוזן רעדן בלויז פון דברים העומדים על הפארק. וועם עס געפעלט נישט קען ארויפלייגן די הוט אויף דעם בלעטל און ארויסגיין אין פייטינג עריע ווילאנג איך ענדיג.
איז אזוי, ביי אונז אין רוישיגען שטאט האט די רעגירונג איינגעפירט זייער א פאמעליכע טראנזיט סיסטעם, זיי זאגן אז דאס רעדוצירט דראסטיש די פארברעכער ראטע. יעדע פאר טאג - שטונדע - מינוט - סעקונד קען זיך די סיסטעם פארשטייטערן, עס הייבט אן פארן אזוי אז די געסט פון אויסלאנד שימפן און שעלטן נישט וואוסענדיג סארא נארישע רעגירונג דאס איז. שטייט, רואיג, פאמעליך, איידל און געלאסן. צומאל קען זיך עס אפילו גענצליך אפשטעלן טראצדעם וואס קיינער פארלאנגט דאס נישט. "דא שטייט מען". ביז א בראזילער דערמאנט זיך צוצוגיין צום קאנדאקטער צימער און דריקען דעם F5 רויטן קנעפל, די מאטאר גרידזשעט, עס טענה'ט זיך, הדף בטעינה, עעההעעעהחחחחח, עס געדויערט, עס לעשט זיך ווידער אויס, עס קומט ווידער ארויף דעם 'פעידזש נאט פאונד' רויטע דיגיטאלע אותיות, מען דארף האבן אפאר גבורים צוזאמען פון אונטן און פון די זייטן, דער דריקט די פאדעלען, און די שטיפן, עס קומט ארויף דעם גרינעם סיין אויפן קאנדאקטער סקרין, הדף בטעינה נא המתן.... ער פארגעסט קיינמאל נישט פון די פיר פינטעלעך, בטעות וועט ער נישט לייגן דריי כסדר העולם. בקיצור ענדליך הייבט זיך עס אן רירען, עס פארט עס פליט, און דאן נאכאמאל. אזוי גייט דאס כגלגל החוזר.
מיר היידפארקערע זענען שוין געוואוינט צו אזא ווערטשאפט, פילע האבן פארלאזט אונזער פלאנעט נאכדעם וואס די קאמאניסטישע רעגירונג האט איינגעפירט די רעזאלוציע, און זיך אריבערגעצויגן גלייך צו די לבנה, זיי קוקען אראפ אויף די וועלט לאכענדיג, אט האט איר א ביישפיל קוקט דארט רעכטס, חחחאחאחא, איך מיין טאקע אייך חברי וידידי!... זייט נישט ברוגז. אבער מיר זענען העכסט צופרידן פון די ווערטשאפט. מיר נעמען כסדר מיט גענוג ליין מאטריאל אויפן וועג, דרינקס מיט טשו טשוס, אזוי אז עס איז שוין גארנישט קיין בשורה טובה ווען מיר קומען אן צו אונזער דעסטענאציע.
אויב דער עפיזאד וואלט זיך דא געענדיגט החרשתי.
די צרה איז אבער אז א פרישע גזירה שאין רוב הציבור יכולים לעמוד בה איז אויפגעקומען. שרעקליך.
נעמליך, מען האט פונדאסניי רעפארמירט דעם סיסטעם. דער סיסטעם כאפט גלייך אוואו דער מענטש וויל אנקומען, און דוקא דארט הייבט ער אן פארן שטייט, אדער גאר זיך אינגאנצען אפשטעלן. יא איך מאך נישט קיין וויץ, עס איז א קאמבאנאציע פון גאר הויכע טעכנאלאגיע צוזאמענגעשמאלצן מיט רשעות, פוילקייט, און טעראר.
איך קום אריין אינעם פארום, איך קוק זיך אום, הופפפססס, איך זעה אן אשכול וואס איך מוז דאס ליינען, אזא אינטערסאנטע קעפל, פונקט דאס האב איך געזוכט. פארוואס זאל איך טראכטן אז אלעס וועט זיך אפשטעלן ווען איך גיי דרוקען דעם אריינגאנג? פארוואס? כ'מיין די לעצטע שעה איז דאך אלעס געפלויגן ווי פאפקארן ארויס פון מאשין, ביי אלע אלטע אשכולות איז די זאך געפארן געשמאק און פיין, פארוואס זאל יעצט זיין אנדערש?
האבן די באאמטע באשלאסן, אז אנשטאט פארלענגערן די גאנצע סיסטעם, האיש אחד יחטא ועל כל העדה יקצוף, וועלן זיי בלויז פארלענגערן די אינטערסאנטסטע דעסטענאציעס ווי מענטשן מוזן אנקומען אהין פאר יעדן פרייז. די מאשינען כאפן אויף דורך די געזיכט שטריכן ווען דער מענטשן ווערט איבערגענומען און עקסיידעט, אויב רעאגירט ער נארמאל מיינט דאך אז עס איז נישט ממש קיין עמורדזשענסי פאר דעם מענטש יעצט אנצוקומען, נו? אויב אזוי? געפארן! עס פליט אויף צוויי הונדערט און פופציג.
ווי איז אבער אויב די געזיכט הייבט אן צו ווארפן שמייכלען, ער זעט אן אשכול ווי ער האט נארוואס געשריבן א מעכטיגע תגובה בלינקט שוין ווידער, איינער האט שוין צוריקגעשריבן צו זיין מעכטיגע וויץ, ער מוז פארן יעדן פרייז זיך אריינבאקומען אהין אטא אין די סעקונדע. אדער זעט ער א פרישען אשכול מיט א ברעקינג קעפל, איבעעראשענד און צוציענד, ער ווערט עקסייטעד אויף טויזענט. אההההה.... ניין, דא וועסטו ווארטן שעפעלע, אבער נישט סתם ווארטן, נאר ווארטן לשם ווארטן, אין יעדן זין פון ווארט.
דער מענטש שפרינגט ווי א דראמער ביי הארא, ער קאפעט מיט די הענט און פיס, ער האלט עס נישט אויס!!!
"אטא פאר דעם זענען מיר דא" שרייט די רעגירונג מיטטן אן אויסגעגאסענעם שמייכל "פה תשב, דא וועלן מיר ענק צופיקסן"
איינער וואס איז זוכה צו א הדף בטעינה גרינע קארטל קען שוין זיין גליקליך, אבער ס'רוב באקומען דאס אויך נישט. מען פרעגט אויס, מען חקרנט, פארוואס ביסטו דא? ווער ביסטו? ענדליך נאך אלע מעשיות דארפסטו ווארטן נאך צען מינוט, און יעדע פאר שורות קומט באזונדער ארויף, יעדע פאר מינוט נאך א צוויי שורות, כדי צו טעסטן דעם קליענט צו ער איז נאך עקסיידעט צו נישט. אויב די עקסטיימענט האלט נאך אן, וועט דער מאשין פארשטיין, כ'מיין ס'דאך זעלבסטפארשטעדליך, אז מען מוז עס אסאאאך מער פארלענגערן.
א מינוט נאכן אריינגיין, ווען מען האט שוין אלעס געזען, וואס מיינט איר? איז נאך דא א זכר פונעם שטייטקייט? חאחאחחא, א נעכטיגן טאג! עס פארט! "אבער" געפארן!
דעריבער, קום איך דא לעת עתה צו אייך מיינע ווייטע קרובים, איר וואוינט דא און לאכט פון די וועלט, איר קוקט אראפ משולב מיט די לבנה'ס כלומרשטע שמייכל אויף אונז מענטשעלעך, איר לאכט ווי מיר מוטשען זיך. בעט איך אייך פון טיפן הארצן, ווען אזא זאך וועט פאסירן נעקסטיים ביי מיר, ביטע לאכט נישט! איך בין גענוג נערוועז, און אז איך דארף נאך קלערן אז מען לאכט פון מיר אויבן וועט די נערוועזיטעט ארויפגיין אויף גאר הויכע שטאפלן ותוצאותיו מי ישירנה. האלט אייך איין פון לאכן העכסטנס, אבער נישט זיך קאטשען פאר געלעכטער!
איך האף אז די דברים היוצאים מן הלב וועלן זיין נכנסים אל הלב.
דער ענין דא איז ווייטער איבער הייד פארק, איך ווייס מיינע היזיגע פריינד, אז איר ווערט שוין מיד פון די הייד פארק העלאת גרה, איך געדענק אויך אז פאר צוויי יאר צוריק וויילענדיג דאהי פאר א משפחה שמחה האב איך ארויפגעברענגט דעם סקר צו מען זאל צוריקגיין צו הייד פארק, יא, ידעתי בני ידעתי, אבער הארכט אויס, איך וואוין דאך דארט, ווי נישט וואו (אדער וואו נישט ווי) קען איך זיך נישט אזוי דא אין שטעטל צו קענען רעדן פון די זאכן וואס ליגן אויפן טיש, די דברים העומדים על הפרק, על עך מוזן רעדן בלויז פון דברים העומדים על הפארק. וועם עס געפעלט נישט קען ארויפלייגן די הוט אויף דעם בלעטל און ארויסגיין אין פייטינג עריע ווילאנג איך ענדיג.
איז אזוי, ביי אונז אין רוישיגען שטאט האט די רעגירונג איינגעפירט זייער א פאמעליכע טראנזיט סיסטעם, זיי זאגן אז דאס רעדוצירט דראסטיש די פארברעכער ראטע. יעדע פאר טאג - שטונדע - מינוט - סעקונד קען זיך די סיסטעם פארשטייטערן, עס הייבט אן פארן אזוי אז די געסט פון אויסלאנד שימפן און שעלטן נישט וואוסענדיג סארא נארישע רעגירונג דאס איז. שטייט, רואיג, פאמעליך, איידל און געלאסן. צומאל קען זיך עס אפילו גענצליך אפשטעלן טראצדעם וואס קיינער פארלאנגט דאס נישט. "דא שטייט מען". ביז א בראזילער דערמאנט זיך צוצוגיין צום קאנדאקטער צימער און דריקען דעם F5 רויטן קנעפל, די מאטאר גרידזשעט, עס טענה'ט זיך, הדף בטעינה, עעההעעעהחחחחח, עס געדויערט, עס לעשט זיך ווידער אויס, עס קומט ווידער ארויף דעם 'פעידזש נאט פאונד' רויטע דיגיטאלע אותיות, מען דארף האבן אפאר גבורים צוזאמען פון אונטן און פון די זייטן, דער דריקט די פאדעלען, און די שטיפן, עס קומט ארויף דעם גרינעם סיין אויפן קאנדאקטער סקרין, הדף בטעינה נא המתן.... ער פארגעסט קיינמאל נישט פון די פיר פינטעלעך, בטעות וועט ער נישט לייגן דריי כסדר העולם. בקיצור ענדליך הייבט זיך עס אן רירען, עס פארט עס פליט, און דאן נאכאמאל. אזוי גייט דאס כגלגל החוזר.
מיר היידפארקערע זענען שוין געוואוינט צו אזא ווערטשאפט, פילע האבן פארלאזט אונזער פלאנעט נאכדעם וואס די קאמאניסטישע רעגירונג האט איינגעפירט די רעזאלוציע, און זיך אריבערגעצויגן גלייך צו די לבנה, זיי קוקען אראפ אויף די וועלט לאכענדיג, אט האט איר א ביישפיל קוקט דארט רעכטס, חחחאחאחא, איך מיין טאקע אייך חברי וידידי!... זייט נישט ברוגז. אבער מיר זענען העכסט צופרידן פון די ווערטשאפט. מיר נעמען כסדר מיט גענוג ליין מאטריאל אויפן וועג, דרינקס מיט טשו טשוס, אזוי אז עס איז שוין גארנישט קיין בשורה טובה ווען מיר קומען אן צו אונזער דעסטענאציע.
אויב דער עפיזאד וואלט זיך דא געענדיגט החרשתי.
די צרה איז אבער אז א פרישע גזירה שאין רוב הציבור יכולים לעמוד בה איז אויפגעקומען. שרעקליך.
נעמליך, מען האט פונדאסניי רעפארמירט דעם סיסטעם. דער סיסטעם כאפט גלייך אוואו דער מענטש וויל אנקומען, און דוקא דארט הייבט ער אן פארן שטייט, אדער גאר זיך אינגאנצען אפשטעלן. יא איך מאך נישט קיין וויץ, עס איז א קאמבאנאציע פון גאר הויכע טעכנאלאגיע צוזאמענגעשמאלצן מיט רשעות, פוילקייט, און טעראר.
איך קום אריין אינעם פארום, איך קוק זיך אום, הופפפססס, איך זעה אן אשכול וואס איך מוז דאס ליינען, אזא אינטערסאנטע קעפל, פונקט דאס האב איך געזוכט. פארוואס זאל איך טראכטן אז אלעס וועט זיך אפשטעלן ווען איך גיי דרוקען דעם אריינגאנג? פארוואס? כ'מיין די לעצטע שעה איז דאך אלעס געפלויגן ווי פאפקארן ארויס פון מאשין, ביי אלע אלטע אשכולות איז די זאך געפארן געשמאק און פיין, פארוואס זאל יעצט זיין אנדערש?
האבן די באאמטע באשלאסן, אז אנשטאט פארלענגערן די גאנצע סיסטעם, האיש אחד יחטא ועל כל העדה יקצוף, וועלן זיי בלויז פארלענגערן די אינטערסאנטסטע דעסטענאציעס ווי מענטשן מוזן אנקומען אהין פאר יעדן פרייז. די מאשינען כאפן אויף דורך די געזיכט שטריכן ווען דער מענטשן ווערט איבערגענומען און עקסיידעט, אויב רעאגירט ער נארמאל מיינט דאך אז עס איז נישט ממש קיין עמורדזשענסי פאר דעם מענטש יעצט אנצוקומען, נו? אויב אזוי? געפארן! עס פליט אויף צוויי הונדערט און פופציג.
ווי איז אבער אויב די געזיכט הייבט אן צו ווארפן שמייכלען, ער זעט אן אשכול ווי ער האט נארוואס געשריבן א מעכטיגע תגובה בלינקט שוין ווידער, איינער האט שוין צוריקגעשריבן צו זיין מעכטיגע וויץ, ער מוז פארן יעדן פרייז זיך אריינבאקומען אהין אטא אין די סעקונדע. אדער זעט ער א פרישען אשכול מיט א ברעקינג קעפל, איבעעראשענד און צוציענד, ער ווערט עקסייטעד אויף טויזענט. אההההה.... ניין, דא וועסטו ווארטן שעפעלע, אבער נישט סתם ווארטן, נאר ווארטן לשם ווארטן, אין יעדן זין פון ווארט.
דער מענטש שפרינגט ווי א דראמער ביי הארא, ער קאפעט מיט די הענט און פיס, ער האלט עס נישט אויס!!!
"אטא פאר דעם זענען מיר דא" שרייט די רעגירונג מיטטן אן אויסגעגאסענעם שמייכל "פה תשב, דא וועלן מיר ענק צופיקסן"
איינער וואס איז זוכה צו א הדף בטעינה גרינע קארטל קען שוין זיין גליקליך, אבער ס'רוב באקומען דאס אויך נישט. מען פרעגט אויס, מען חקרנט, פארוואס ביסטו דא? ווער ביסטו? ענדליך נאך אלע מעשיות דארפסטו ווארטן נאך צען מינוט, און יעדע פאר שורות קומט באזונדער ארויף, יעדע פאר מינוט נאך א צוויי שורות, כדי צו טעסטן דעם קליענט צו ער איז נאך עקסיידעט צו נישט. אויב די עקסטיימענט האלט נאך אן, וועט דער מאשין פארשטיין, כ'מיין ס'דאך זעלבסטפארשטעדליך, אז מען מוז עס אסאאאך מער פארלענגערן.
א מינוט נאכן אריינגיין, ווען מען האט שוין אלעס געזען, וואס מיינט איר? איז נאך דא א זכר פונעם שטייטקייט? חאחאחחא, א נעכטיגן טאג! עס פארט! "אבער" געפארן!
דעריבער, קום איך דא לעת עתה צו אייך מיינע ווייטע קרובים, איר וואוינט דא און לאכט פון די וועלט, איר קוקט אראפ משולב מיט די לבנה'ס כלומרשטע שמייכל אויף אונז מענטשעלעך, איר לאכט ווי מיר מוטשען זיך. בעט איך אייך פון טיפן הארצן, ווען אזא זאך וועט פאסירן נעקסטיים ביי מיר, ביטע לאכט נישט! איך בין גענוג נערוועז, און אז איך דארף נאך קלערן אז מען לאכט פון מיר אויבן וועט די נערוועזיטעט ארויפגיין אויף גאר הויכע שטאפלן ותוצאותיו מי ישירנה. האלט אייך איין פון לאכן העכסטנס, אבער נישט זיך קאטשען פאר געלעכטער!
איך האף אז די דברים היוצאים מן הלב וועלן זיין נכנסים אל הלב.