ראנאלד,
זאג שוין נישט אזויפיל מאל איבער דעם סטעיטמענט פון 'זיך אריינמישן צווישן הרים גבוהים', איך וועל נאך באלד מיינען אז ס'איז טאקע אזוי... חוץ מזה מעגסטו שוין איינמאל פאר אלעמאל וויסן אז דו רעכנסט זיך אויך צווישן די הרים וגבעות. הגע בעצמך, אויב בין איך דער קליינער פעפער א הר, דאן וואס איז אויב אזוי 'ראנאלד' אויב נישט א הר ההר אדער גאר א הר גבוה
איך האב געליינט דיינע הערות מיט אינטערעסע און שטארק הנאה געהאט דערפון. די פראגע פרעגט זיך מיר נאר:
א] גברא אגברא קא רמית? דו פרעגסט פון זארעכ אויף בני היכלא. כי לא כמחשבתיו מחשבותי, היכלא'ס פוינט איבער דעם ענין אז א פרוי נעמט שטעלונגען, איז לדעתי נישט ממש אזוי ווייט דער פראבלעם. אפי' לו יצוייר די זעלבע ארטיקלען זאלן זיין מעשה ידי איש, וואלט איך אויך געזאגט 'מי שמך להוגה דעות?'
ב] איך פארשטיי נישט פונקטליך וואס דו שרייבסט וועגן דעת תורה, אפילו לו יצוייר דו ביסט גערעכט. עס קומט צו גיין אן אויסגאבע און שרייבט זאכן וואס אפילו דו ביסט מודה אז מעגליך זיי וואלטן דאס נישט געדארפט שרייבן, ווייל ס'יצא הפסדה בשכרה, קומסטו מיר זאגן אז מ'דארף פרעגן א דעת תורה צי מ'זאל אויפהערן? אפשר פארקערט, אז זיי וויל נעמען א פענע אין דער האנט אריין, ולהוגה דעות אין אזעלכע זאכן וואס לאו כולי עלמא מודים אז דאס דארף געשריבן ווערן, דארפן זיי ערשט הערן א דעת תורה צי זיי זאלן דאס שרייבן צי נישט. זיי שרייבן; זיי זאגן; ס'אגאנצע שאלה צי פאר רוב מענטשן העלפט דאס אדער פאר רוב מענטשן שאדט דאס, און זאגסטו אז מ'דארף פרעגן א חזון איש צי מ'זאל 'אויפהערן' שרייבן? האבן זיי געפרעגט א חזון איש איידער זיי האבן מיט זייער גרויס-מויל אנגעהויבן שרייבן די ענינים?!
ג] לידיעתך, ס'רוב פון די אויפגעבלאזענע פראבלעמען וואס ווערן דארט אויסגעשמועסט זענען אזעלכע זאכן וואס מאכן מעשוגע אדער פלאטשיק ס'רוב פון דעם נארמאלן מענטשהייט. א קינד וואס איז צו צעלאזט, ער שפילט זיך אביסל ווילד, איז מעגליך אין א הייפער פראבלעם. א קינד וואס איז צו שטיל, ער איז צו שטארק צוריק געצויגן, פעלט אין אים סעלף קאנפידענס. יעדעס קינד איז 24/7 אונטער א 'טשארט' און מ'מעסט אים; אפשר איז ער אינעם הייפער פראבלעם, אפשר איז ער אינעם סעלף קאנפעדענס פראבלעם; אפשר ליידט פון די מחלה, אפשר פון יענע מחלה. אפשר שמעפשער, לאז אים לעבן במנוחה!
שטייען מאמעס, וועלכע ליינען זיך אן מיט די אלע מעשוגאסן, און מאכן מעשוגע זייערע קינדער ביזן זיבעטן הימל אריין, און אלעס פארוואס? ווייל אין פאקט איז דאך פארהאן א קליינע פראצענט וואס ליידן טאקע פון פראבלעמען, און פאר די פראצענט מוז מען דאך העלפן. פיין, גוט, טוב להם, זיי העלפן די פראצענט. אבער, מרא דעלמא, ביסט דאך א מחלים בריאים ומבריא חולים?
שטייען מנהלים, מלמדים און מחנכים, און רעדן זיך אפ יום יום. די אנגעליינטע מאמעס מאכן מעשוגע די מחנכים; אפשר איז מיין קינד אהער, אפשר אהין; מעגליך ער ליידט פון דעם, מעגליך ער ליידט פון יענץ. יעדע זאך האט נאך פאר א גוט יאר א קלינגענדיגן נאמען דערצו אויך, אזש מ'נעמט זיך פשוט א קרענק אין דער האנט אריין. לאז דיין קינד וואקסן נאטורליך, עס פעלט אים גארנישט! ברוך השם, דאנק דעם פון אויבן אז אלעס גייט כשורה, נישט זוך דיך חלאים באגלייט מיט א טוץ מעשוגאסן מיט דער איינגענער האנט.
ס'איז זיכער אז דער פראצענט פון מבריא זיין די חולים איז פיל פיל ווייניגער ווי דער פארקערטער פראצענט. טא איז דאס נישט קיין יצא הפסידו בשכרו? דארף מען אפשר צו דעם, אז מ'זאל אויפהערן מעשוגע מאכן און קראנק מאכן אונזערע מוחות, א חזון איש וואס זאל זאגן הרף?!
שוין נישט רעדן פון דעם וואס רובם פון די פראבלעמען וואס ווערן דארט אויסגעשמועסט זענען דברים היוצאים מבטנם של חולי לב ומרי נפש ה"י, וואס מער ווייניגער זענען זיי אגאנצן טאג פארנומען מיט זוכן זייערע אייגענע פראבלעמען. מער ווייניגער האבן די יעניגע צוגעשטעלט צו זייער פראבלעם, אויך דעם פראבלעם אז זיי קענען זיך נישט העלפן, זיי זענען דיפערענט.
ליין אביסל דארט די שלום בית אדער מיידל/אינגל/בחור פראבלעמען, וועסטו זיך קייקלען פאר געלעכטער וויאזוי זיי ברענגען אראפ יעדע גרעבעץ פון יעדע נארישע יענטע.
כ'וועל דיר פאברעצירן א ביישפיל וואס וועט אפשיפיגלען זייערע שטותים:
ציטוט:יא, האלאו, איך האב א פראבלעם. מיין מאן דולד נישט קיין בארג מיט וועש, ער וויל אז אלעמאל ווען ער קומט אהיים זאל שוין די לאנדרי זיין פארפאקט. איך בין א פארפארעטע מאמע, איך קען דאס נישט באווייזן. אפשר האט איר עפעס אן עצה פאר מיר.
פשיהא, א פראבלעם וואס זינט די מאמע חוה איז דאס נאך נישט געווען... וואס טוט מען?
גיבט מען זיך אן עצה. אט ליין:
אל כבוד מיסיס יענטע, אייער פראבלעם קען קומען פון זיבן פראבלעמען צוזאמען געשטעלט, מיר וועלן בעיקר אויסשמועסן די לעהזונגען ווי איידער די פראבלעמען. די פראבלעמען וועט זיך ליינען צווישן די שורות פון די פארשידנארטיגע לעזונגען.
1] אדער ליידט אייער מאן פון א לאנדרי-דיסארדער. מעגליך איר זאלט פרובירן צו רעדוצירן די מאס וועש-וואשן. פרובירט איינצוטיילן די לאנדרי אין דריי חלקים, וועט דער אנבליק פון א 'בארג וועש' זיך נישט אזוי אנזען. עס וועט אים נישט דערנעווירן.
2] פרובירט דאס צו מאכן אינדערפרי, ווען ער איז ביים דאווענען/ארבעט, אזוי ארום ווען ער קומט אהיים וועט שוין די לאנדרי זיין פארפאקט.
3] אויב איר האט א לאנדרי-רום דאן פרובירט אז דער טיר פונעם וואש-צימער זאל שטענדיג זיין פארמאכט בשעת ער איז אינדערהיים.
4] ווענד אייך צו ספעציאליסט וועלכער פארשטייט וויאזוי מ'זאל וואשן-וועש און צי דער זעלבער צייט זאל זיך נישט אנזען דאס אויפגעווארפנקייט. (עס איז פאראן היינט צו טאגס עצות פאר פירן א רואיגע ווערטשאפט אין יעדן הינזיכט פון א הויז-ארבעט. נעמט דאס אין באטראכט נישט נאר פאר די ספעציפישע פראבלעם).
5] דאס בעסטע וואלט געווען איר זאלט דאס אפנהארציג און ברייט דורך שמועסן מיט אייער מאן זעלבסט, און אים מסביר זיין אייער שווערעקייט אין אייער פראבלעם. (די עצה וועט אויך ניצן אויף פארקערט; אפשר אזוי וועט איר בעסער פארשטיין און זיך דערגרונטעווען וואס עס שטערט אים די בערג וועש, און אזוי ארום וועט איר זיך בעסער קענען סעפראווען און אן עצה טרעפן צום פראבלעם. אז מ'ווייסט דעם שורש הפראבלעם, נעמט מען עס גרינגער אויפן הארץ און מ'טרעפט זיך שנעלער לייזונג דערצו).
6] אויב זענט איר פארמעגליכט, זאלט איר אפשר פרובירן צו וואשן אייער וועש אין א פובליק לאנדרי, און עס אהיימברענגען סורטירט און צוזאמענגעלייגט. (און אפשר איז טאקע דער שורש הפראבלעם אז איר זענט נישט פארמעגליכט... וויאזוי זענען די פרנסה אומשטענדן, וויאזוי איז זיין ארבעטס פלאץ?)
7] ביסט גוט מעשוגע...
ביסט א מבין אויף זיבעלינג פון שטיות כפול שמונה?
דארפן טאקע קינד און קייט, אינג און אלט, ליינען אזעלכע מעשוגאסן יום ויום? דארף מען טאקע ארייננעמען אין קאפ אזא סארט מהלך החיים? געוואלד, דאס מאכט דאך פלאטשיק אונזערע מוחות און די מוחות בנינו ובנותינו.
גוט, כ'פארשטיי ס'דא נעבעך פראבלעמען אויף דער וועלט, אבער געוואלד, דארף טאקע יעדע זאך אין דער וועלט אזוי באהאנדלט ווערן?! פארגעס נישט, מ'ליינט זיך אן דערמיט, דער מהלך החיים בויערט אריין טיף אין קעלערל פון די אינגע מוחות, און דערנאך ווינדערט מען זיך פארוואס דער און דער האט באקומען א נער... אטאקע... יעדער ריר פון יעדע בריאה ליגט אונטער אן אויפזיכט 24/7.
דערווייל גענוג אויף היינט. ועוד אשפוך...