Re: היינט אין דער היסטאריע.
אויפן היינטיגע דאטע, 30 אום יוני 1924, איז אומגעקומען יעקב ישראל דע האן, א איד פון האלאנד א יורידיסט, זשורנאליסט, פאעט און שרייבער אויפן האלאנדישן שפראך. דע האן האט אנגעהערט דעם ציוניסטישן באוועגונג און אונטער זייער איינפלוס געקומען קיין ארץ ישראל, דארט איז ער געווארן א בעל תשובה און איז געווארן א טייל פון קנאים.
זיין מארד און אומקום ווערט באטראכט אלס דער ערשטער פאליטישער מארד אין די מאדערנע געשיכטע פון אידן אין ארץ ישראל.
נאך זיין אנקום קיין ארץ ישראל, האט ער אנגעבאטן זיין קאנדידאטור פאר עטליכע סארט ארבעט אין די סוכנות, פאר די העברעאישע אוניווערסיטעט, אויך האט ער פארגעשלאגן פאר די נעדערלענדישע מלוכה צו דינען אלס קאנסול פון זייער לאנד אין ארץ ישראל. אלע האבן זיך אומוויסנדיג געמאכט פון זיינע פארשלאגן, און הער דע האן איז פארבליבן אן ארבעט, שטארק פארביטערט האט הרב זאנענפעלד אים מקרב געווען און ער איז געווארן ווארטזאגער און פאליטישער פארטרעטער פון די פרומע עדה החרדית באוועגונג.
דורכאויס זיינע יארן אין ירושלים, וואס ער האט באהאלטן פון זיינע פרומע פריינט, האט ער געהאט סעקסועל באציאונגען מיט יוגענטליכע אראבער, מענער, זיין ליבע צו מענער האט ער געשריבן אין א בוך מיט פאעמעס וועלכע איז געדרוקט געווארן הארט איידער זיין טויט אין האלאנד.
קיינמאל איז ניט קלאר געווארן ווער איז געווען דער וואס האט געשאסן, און ווער האט פארארדענט דעם מארד, אין ארץ ישראל אין יענע פעריאד זענען געווען עטליכע באוואפנטע ציוניסטישע באנדעס, איינס גערופן דער אדעסער כונטע, אדער דיסידענטן פון די הגנה.
היינט איז דע האן פארעכנט צווישן די עקסטרעמיסטן פון די עדה קרייזן, אלס גיבור און א קדוש, צווישן די אגודה האלט מען זיך אפ פון רעדן איבער אים צוליב זיינע האמאסעקסועלע נויגונגען.
צווישן די געי גרופעס אין מדינת ישראל און אין האלאנד, ווערן זיינע פאעמעס און לידער שטארק באנוצט, און ער זעלבסט ווערט געזען אלס הערא, אפילו ער איז אומגעקומען אין א פאליטישע מארד און נישט צוליב זיינע נויגונגען, מיט דעם אלעם, איז זיין נויגונגען געווען א מערקבארע און באוויסטע זאך, וואס האט מתיר געווען זיין בלוט.
א גרויסע חלק פון זיינע שרייבערישע ווערק זענען געווידמעט איבער האמאסעקסואליזם.
זיין מארד און אומקום ווערט באטראכט אלס דער ערשטער פאליטישער מארד אין די מאדערנע געשיכטע פון אידן אין ארץ ישראל.
נאך זיין אנקום קיין ארץ ישראל, האט ער אנגעבאטן זיין קאנדידאטור פאר עטליכע סארט ארבעט אין די סוכנות, פאר די העברעאישע אוניווערסיטעט, אויך האט ער פארגעשלאגן פאר די נעדערלענדישע מלוכה צו דינען אלס קאנסול פון זייער לאנד אין ארץ ישראל. אלע האבן זיך אומוויסנדיג געמאכט פון זיינע פארשלאגן, און הער דע האן איז פארבליבן אן ארבעט, שטארק פארביטערט האט הרב זאנענפעלד אים מקרב געווען און ער איז געווארן ווארטזאגער און פאליטישער פארטרעטער פון די פרומע עדה החרדית באוועגונג.
דורכאויס זיינע יארן אין ירושלים, וואס ער האט באהאלטן פון זיינע פרומע פריינט, האט ער געהאט סעקסועל באציאונגען מיט יוגענטליכע אראבער, מענער, זיין ליבע צו מענער האט ער געשריבן אין א בוך מיט פאעמעס וועלכע איז געדרוקט געווארן הארט איידער זיין טויט אין האלאנד.
קיינמאל איז ניט קלאר געווארן ווער איז געווען דער וואס האט געשאסן, און ווער האט פארארדענט דעם מארד, אין ארץ ישראל אין יענע פעריאד זענען געווען עטליכע באוואפנטע ציוניסטישע באנדעס, איינס גערופן דער אדעסער כונטע, אדער דיסידענטן פון די הגנה.
היינט איז דע האן פארעכנט צווישן די עקסטרעמיסטן פון די עדה קרייזן, אלס גיבור און א קדוש, צווישן די אגודה האלט מען זיך אפ פון רעדן איבער אים צוליב זיינע האמאסעקסועלע נויגונגען.
צווישן די געי גרופעס אין מדינת ישראל און אין האלאנד, ווערן זיינע פאעמעס און לידער שטארק באנוצט, און ער זעלבסט ווערט געזען אלס הערא, אפילו ער איז אומגעקומען אין א פאליטישע מארד און נישט צוליב זיינע נויגונגען, מיט דעם אלעם, איז זיין נויגונגען געווען א מערקבארע און באוויסטע זאך, וואס האט מתיר געווען זיין בלוט.
א גרויסע חלק פון זיינע שרייבערישע ווערק זענען געווידמעט איבער האמאסעקסואליזם.
