העלפן א שכנ'טע צאלט זיך אויס...
געוועהן איז דאס א קאלטע ווינטער צופרי, מיין ווייב איז שוין דריי וואכען אין שפיטאל נאך א עקסידענט, ס'ווערט בעסער, אבער ס'זעהט נישט אויס אז זי וועט אהיימקומען פאר א וואך צוויי, און אזוי האט מיר געפעלט מיין טייערע פת בסלו וואס האט שוין ממילא געשימעלט.
אונזער נייע חסידישע שכנה וואס איז נארוואס אריין אין בנין פאר צוויי חדשים, שטייט אין מיין קאפ טאג טעגליך, נישט נאר ווייל זי האט נאכנישט קיין קינדער כמעט פינף יאר פון איר חתונה, נאר ווייל איר יונגער איידעלער צורה וואס האט אויסגעזעהן ווי א 20 יעריגער האט מיר גערייצט, זי פלעגט כמעט נישט געזעהן ווערען אויף די טרעפ ארויף און אראפ, אבער ווען יא האט מען פארשטאנען אז זי האט וואס צו באהאלטען, אונטער די ברייטע סקורט איז געוועהן צוויי דינע פיסלעך וואס זענען געוועהן גוט געדעקט מיט זיבעציג דעניוער טייטס, איר מאן איז געוועהן א פרומער חסידישע יונגערמאן וואס האט נישט געקוקט אויף איר דירעקט אין פנים ווען זי איז געוועהן א נדה, אזוי אז מ'האט לייכט געקענט וויסען ווען דאס איז...
יענער זונטאג צופרי זעה איך ווי זי קומט ארויס און פארעטצעך מיט די עלעקטריק באקס אינדרויסען איר דירה א שטאק אינטער מיר, אזוי איז אויף דערווייל בין איך געשטאנען און הנאה געהאט מאצבע קטנה שבאשה, באטראכטענדיג איר צורה פון הינטען ביז אויבען און צוריק אינטען, אזוי שטייענדיג האב איך געמאכטט א רעש אז זי האט געגעבען א קוק ארויף זעהן וואס דאס איז, אזוי קוקענדיג איז איר נישט געוועהן אנגענעם, פרעגט זי שטילערהייט 'ביי ענק איז יא דא לעקטער', מיין קאפ האט אנגעהויבען שפילען וואס זאל איך ענטפערען, ביני לביני האט איר מאן ארויס שפאצירט פון דירה, זי האט זיך דערשראקען און איהם געזאגט 'פרעג אפשר דעם שכן צו ביי זיי איז דא לעקטער'. אהן צו קוקען אויף איר ענטפערט ער 'נא נא', כאילו בלית ברירה ווייל ער האלט פארן דאווענען, כמובן איך האב שוין געמוזט עפעס זאגען האב איך איהם געזאגט אז 'יא', ער האט אנגעהויבען צו שפילען אינעם עלעקטריק באקס און האט מצליח געוועהן עס מסדר צו זיין... (איך האב געשאלטן..), ער ווייסט נישט פון קיין חכמות און גייט זיך צו שחרית.
נאך איהם נאכקוקען ביז ער גייט ארויס פון בנין איז זי אריין און דירה, איך טראכט ביי מיר ס'איז דאך די פאסיגסטע צייט זי איז יעצט מופרש פון איהם נא! ווי אזוי מאכט מען עס, סאיז מיר אריין א בליץ און קאפ אומר ועושה איך גיי שטיל אראפ איך עפען די עלעקטריק באקס און איך לעש אןיס די לעקטער בי איר אין דירה, און איך לויף ארויף צוריק אהן צו מאכען א רעש, יא! ס'איז געלונגען! ביז א קנאפע מינוט איז זי שוין געוועהן אינדרויסען, פראבירט צו זעהן וואס איז יעצט ווידער געשעהן, איך האב געמאכט די אנשטעל כאילו איך גיי פונקט אראפ צום דאווענען מיט די טלית ותפילין און האנט, זי באמערקט מיר אראפ קומען און צווייפעלט זיך צו זאל מיר בעטען הילף, אבער זי האט נישט געהאט די קוראזש, אהן קיין לאנגע הקדמות געב איך איר א פרעג
"ס'איז ווייטער דא א פראבלעם?"
'עהעה עה עה יא!' ענטפערט זי מיר מיט א אראפגעלאזענע פנים,
איך גיי צום פוינט און איך געב איר א פרעג 'דיין מאן איז נישט דא?'
'ניין ער וועט זיין היינט נאר שפעט נאכמיטאג',
'אקעי, איך קען פראבירען עס מסדר צו זיין, אבער דו וועסט מיזען דא בלייבען אויב איך וועל דארפען דיין הילף',
'אקעי' זאגט זי מיר 'איך וועל בלייבען', ווי זי וואלט שוין גאר לאנג געווארט מיר צו העלפען,
איך הייב אהן צו שפילען מיט די עלעקטריק באקס ארויף און אראפ אזוי אז ס'זאל קראכען אינגאנצען, זי באטראכט מיך אויף דערווייל אזוי אז איך האב געלאזט מיין אבר זיך אנבלאזען אז זי האט נישט געקענט אראפ נעמען די אויג, פון מיין אויפגעשוואלענע רעקל.
איך דריי מיר אויס צו איר און איך זאג איר 'זעהט אויס אז די פראבלעם איז אין דירה, אפשר גאר ביי איינע פון די שטעקעס און שלאף צימער',
זי טראכט אזוי און פרעגט מיר 'איז דו ווילסט עס יעצט מאכען אדער ווען מיין מאן קומט אהיים?',
איך האב איר גענטפערט, 'אויב אייך שטערט נישט אז איך זאל זיין מיט אייך אליינס אין די דירה קען איך עס יעצט מאכען',
גאנץ קלאר אז זי האט געקענט גוט פארשטיין די רמז, 'אהא! אקעי!' זאגט זי, און זי גייט צו צום טיר און עפענט עס ברייט אויף, איך בין אריין נאך איר אין דירה און כאילו נישט בכוונה האב איך פארמאכט די טיר אונטער מיר, זי האט מחליט געוועהן אז זי גייט זיך מאכען כאילו זי האט נישט באמערקט,
אזוי אריינשפאצירענדיג פרעג איך איהר 'ווי איז די שלאף צימער?'
זי נעמט מיר אריין צווישען די צוויי בעטען וואס זענען געוועהן אפגערוקט א קילומעטער, און ווייזט מיר די פלאג,
'אהא!' זאג איך 'ס'קען זיי אז דאס איז די פראבלעם', איך זאג איר 'איך מיין איך וועל מיר מוזן אויסטוהן מיין רעקעל אז איך זאל מיר נישט שמוציג מאכען',
'אקעי! איך וועל אויך שמוציג ווערען?', פרעגט זי מיר
'ווענדט זיך וויפיל דו וועסט מיר העלפען...' זאג איך שמייכעלדיג,
דא האט זי די ערשטע מאל מיר געקוקט גלייך און פנים און צוריק געשמייכעלט מיט א שעמעדיגע אבער סעקסי שמייכל זאגענדיג "אויב אזוי וועל איך מיר אויך טוישען"
נאך צוויי מינוט קומט זי צוריק אנגעטוהן מיט א דאסטער וואס איז געוועהן גאנץ קורץ אויף איר און שמאל אז ס'האט בולט געועהן אירע דדים און ישבן גאנץ שטארק,
איך בייג מיר אראפ צום פלאג, און איך עפען עס האלטענדיג די באקס מיט ביידע הענט, .
פרעג איך איר 'דו האסט אפשר א עלעקטריק שרויפען ציער וואס איז בודק צו ס'איז דא לעקטער?',
'ניין!' ענטפערט זי
'אקעי, איך האב עפעס א קליינע לעדערמען טאש וואס עפעס וועל איך קענען זעהן, אבער ... כ'וויל נישט דא אוועקנעמען די הענט פונעם האלטער, אפשר קענסטו עס ארויס נעמען? סארי פארן אפילו בעטן'
'אקעי, ווי און וועלכע טאש פון די רעקעל?'
'ניין, כ'וויל מיך עכט אנטשולדיגן, אבער אין מיין הויזען טאש'
'אה ? עה?' זי ווערט פארצווייפעלט וואס זי זאל טוהן, זי פרעגט מיר 'איך זאל עס ארויס נעמען?'
'יא, אויב דו קענסט באשטיין, אז נישט איז נישט'
שעמעהדיגער אבער מיט קוראזש לייגט זי די האנט אריין אין מיין טאש און קלאפט אהן אין די אבר מיינע, זי שלעפט שנעל צוריק, כאילו זי האט זיך עפעס ביטערלעך אפגעבריהט...
און איך זאג איר 'ס'איז נישט אין די טאש? איין מינוט אפשר אין די לינקע',
זי גייט די צווייטע זייט דא איז זי שוין געשטאנען גאנץ נאנט צו מיר אז איך האב איר פשוט ארומגענומען די פיס פון אינטען, דא איז זי שוין געוארען גוט הייס און זי האט זיך צו מיר אראפ געבוגען צו נעמען די שרויפען ציער פון טאש מיט א זריזות און זי האט עס געטראפען, אבער איך האב מיך אזא רוק געטוהן אז ס'איז איר שווער געווען ארויסצונעמען די הענט,
איך האב עס געהאלטען ווארעם און איר געפרעגט 'זאג דיין בעט איז אייביג אזוי ווייט פון דיין מאנ'ס ?'
'יא' זאגט זי מיר מיט אזא בייזע אויפרעגעניש דערויף.
זי נעמט ענדליך ארויס די הענט פון מיין טאש, זי איז רויט פאר היץ און זעצט זיך אזוי אראפ אויף איר בעט און קוקט מיר אריין אזוי אריין אין פנים, און פון דארט צו מיין הויזן, און אזוי פון צייט צו צייט ריקט זי אריין איר פוס נענטער און נענטער צו מיין אותו מקום, זיך אריינקוועטשענדיג צווישן מיינע פיס.
איך ענדיג צו, איך שטעל מיך אויף, זי זאגט מיר 'שכח, הלואי איך קען דיר מיט עפעס באצאלן' און קוקט יעדע מינוט אראפ צו מיין אויפשטאנד...
און איך טראכט נישט קיין צוויי, און איך זעץ מיך אוועק נעבן איר אויפן בעט און איך אזוי אויפהייבענדיג מיינע הענט האב איך אריינגעהאקט אין אירע שיינע רינדיכיגע דדים, זי ווערט גוט הייס און קוועטשט זיך צו נענטער צו מיר, איר מויל קומט נענטער צו מיינס ווי זי בעט זיך פאר א קיש, וויאזוי קען איך אפזאגן א טובה צו טוהן פאר א אידישע מיידל...? איך האב אנגעהויבען צו לעקען און צו קישען פון אלע זייטען אויף הייבענדיג אירע קלייד, אזוי האט זי מיר אויך אנגעהויבן אראפצו נעמען די קליידער ביז אונז זענען ביידער געוועהן נאקעט אזוי ווי אדם או חוה פארן חטא,
איך האב איר געפרעגט צו זי וויל איך זאל אריינגיין אין איר? זי האט מיר ברייט געפענט איר טיר אז איך זאל קענען אריינשפאצירען... איך האב איר געוואלט אביסעל מענג זיין האב איך איר קודם באלעקט דארט אויף א גוטן פארנעם אזוי אז סאיז איר פשוט גערינען פון דארט ווארעמע זאפט תוך כדי וואז זי האט נישט אויף געהערט צו מאכען זיסע סעקסי קולות, און זי האט זיך געווארפען פאר תענוג.
נאך א האלבע שעה האב איך מחליט געוועהן אז יעצט מעג איך אויך הנאה האבען... איך האב איר בועל געוועהן פון אלע זייטן בערך זעקס מאל איינמאל האב איך איר ארויף געלייגט אויפען טיש און אריין פון הינטען אזוי אז אירע פיס האבען זעך געהויבן אין די ליפטען, שפעטער האט זי מיר געשמאטשקעט די אבר מיט א ווארעמע שפייעכץ אז ס'האט אריינגעשפריצט ביי איר אין מויל מיט א שאס פארשטייט זיך אז זי האט עס אפגעשלינגען מיט גרויס פארגעניגען, דערנאך האב איך אריינגענומען אין בעט און איר בועל געוועהן כהלכה הוא למעלה והיא למטה וכו'
אזוי אז נאך פיר שעה האב איך איר געגעבען א זאג אז סוועט נאך אי"ה זיין אסאך פראבלעמען מיט די לעקטער אבער איך מוז פארען יעצט באזיכען מיין ווייב אין שפיטאל....
המשך יבוא
אונזער נייע חסידישע שכנה וואס איז נארוואס אריין אין בנין פאר צוויי חדשים, שטייט אין מיין קאפ טאג טעגליך, נישט נאר ווייל זי האט נאכנישט קיין קינדער כמעט פינף יאר פון איר חתונה, נאר ווייל איר יונגער איידעלער צורה וואס האט אויסגעזעהן ווי א 20 יעריגער האט מיר גערייצט, זי פלעגט כמעט נישט געזעהן ווערען אויף די טרעפ ארויף און אראפ, אבער ווען יא האט מען פארשטאנען אז זי האט וואס צו באהאלטען, אונטער די ברייטע סקורט איז געוועהן צוויי דינע פיסלעך וואס זענען געוועהן גוט געדעקט מיט זיבעציג דעניוער טייטס, איר מאן איז געוועהן א פרומער חסידישע יונגערמאן וואס האט נישט געקוקט אויף איר דירעקט אין פנים ווען זי איז געוועהן א נדה, אזוי אז מ'האט לייכט געקענט וויסען ווען דאס איז...
יענער זונטאג צופרי זעה איך ווי זי קומט ארויס און פארעטצעך מיט די עלעקטריק באקס אינדרויסען איר דירה א שטאק אינטער מיר, אזוי איז אויף דערווייל בין איך געשטאנען און הנאה געהאט מאצבע קטנה שבאשה, באטראכטענדיג איר צורה פון הינטען ביז אויבען און צוריק אינטען, אזוי שטייענדיג האב איך געמאכטט א רעש אז זי האט געגעבען א קוק ארויף זעהן וואס דאס איז, אזוי קוקענדיג איז איר נישט געוועהן אנגענעם, פרעגט זי שטילערהייט 'ביי ענק איז יא דא לעקטער', מיין קאפ האט אנגעהויבען שפילען וואס זאל איך ענטפערען, ביני לביני האט איר מאן ארויס שפאצירט פון דירה, זי האט זיך דערשראקען און איהם געזאגט 'פרעג אפשר דעם שכן צו ביי זיי איז דא לעקטער'. אהן צו קוקען אויף איר ענטפערט ער 'נא נא', כאילו בלית ברירה ווייל ער האלט פארן דאווענען, כמובן איך האב שוין געמוזט עפעס זאגען האב איך איהם געזאגט אז 'יא', ער האט אנגעהויבען צו שפילען אינעם עלעקטריק באקס און האט מצליח געוועהן עס מסדר צו זיין... (איך האב געשאלטן..), ער ווייסט נישט פון קיין חכמות און גייט זיך צו שחרית.
נאך איהם נאכקוקען ביז ער גייט ארויס פון בנין איז זי אריין און דירה, איך טראכט ביי מיר ס'איז דאך די פאסיגסטע צייט זי איז יעצט מופרש פון איהם נא! ווי אזוי מאכט מען עס, סאיז מיר אריין א בליץ און קאפ אומר ועושה איך גיי שטיל אראפ איך עפען די עלעקטריק באקס און איך לעש אןיס די לעקטער בי איר אין דירה, און איך לויף ארויף צוריק אהן צו מאכען א רעש, יא! ס'איז געלונגען! ביז א קנאפע מינוט איז זי שוין געוועהן אינדרויסען, פראבירט צו זעהן וואס איז יעצט ווידער געשעהן, איך האב געמאכט די אנשטעל כאילו איך גיי פונקט אראפ צום דאווענען מיט די טלית ותפילין און האנט, זי באמערקט מיר אראפ קומען און צווייפעלט זיך צו זאל מיר בעטען הילף, אבער זי האט נישט געהאט די קוראזש, אהן קיין לאנגע הקדמות געב איך איר א פרעג
"ס'איז ווייטער דא א פראבלעם?"
'עהעה עה עה יא!' ענטפערט זי מיר מיט א אראפגעלאזענע פנים,
איך גיי צום פוינט און איך געב איר א פרעג 'דיין מאן איז נישט דא?'
'ניין ער וועט זיין היינט נאר שפעט נאכמיטאג',
'אקעי, איך קען פראבירען עס מסדר צו זיין, אבער דו וועסט מיזען דא בלייבען אויב איך וועל דארפען דיין הילף',
'אקעי' זאגט זי מיר 'איך וועל בלייבען', ווי זי וואלט שוין גאר לאנג געווארט מיר צו העלפען,
איך הייב אהן צו שפילען מיט די עלעקטריק באקס ארויף און אראפ אזוי אז ס'זאל קראכען אינגאנצען, זי באטראכט מיך אויף דערווייל אזוי אז איך האב געלאזט מיין אבר זיך אנבלאזען אז זי האט נישט געקענט אראפ נעמען די אויג, פון מיין אויפגעשוואלענע רעקל.
איך דריי מיר אויס צו איר און איך זאג איר 'זעהט אויס אז די פראבלעם איז אין דירה, אפשר גאר ביי איינע פון די שטעקעס און שלאף צימער',
זי טראכט אזוי און פרעגט מיר 'איז דו ווילסט עס יעצט מאכען אדער ווען מיין מאן קומט אהיים?',
איך האב איר גענטפערט, 'אויב אייך שטערט נישט אז איך זאל זיין מיט אייך אליינס אין די דירה קען איך עס יעצט מאכען',
גאנץ קלאר אז זי האט געקענט גוט פארשטיין די רמז, 'אהא! אקעי!' זאגט זי, און זי גייט צו צום טיר און עפענט עס ברייט אויף, איך בין אריין נאך איר אין דירה און כאילו נישט בכוונה האב איך פארמאכט די טיר אונטער מיר, זי האט מחליט געוועהן אז זי גייט זיך מאכען כאילו זי האט נישט באמערקט,
אזוי אריינשפאצירענדיג פרעג איך איהר 'ווי איז די שלאף צימער?'
זי נעמט מיר אריין צווישען די צוויי בעטען וואס זענען געוועהן אפגערוקט א קילומעטער, און ווייזט מיר די פלאג,
'אהא!' זאג איך 'ס'קען זיי אז דאס איז די פראבלעם', איך זאג איר 'איך מיין איך וועל מיר מוזן אויסטוהן מיין רעקעל אז איך זאל מיר נישט שמוציג מאכען',
'אקעי! איך וועל אויך שמוציג ווערען?', פרעגט זי מיר
'ווענדט זיך וויפיל דו וועסט מיר העלפען...' זאג איך שמייכעלדיג,
דא האט זי די ערשטע מאל מיר געקוקט גלייך און פנים און צוריק געשמייכעלט מיט א שעמעדיגע אבער סעקסי שמייכל זאגענדיג "אויב אזוי וועל איך מיר אויך טוישען"
נאך צוויי מינוט קומט זי צוריק אנגעטוהן מיט א דאסטער וואס איז געוועהן גאנץ קורץ אויף איר און שמאל אז ס'האט בולט געועהן אירע דדים און ישבן גאנץ שטארק,
איך בייג מיר אראפ צום פלאג, און איך עפען עס האלטענדיג די באקס מיט ביידע הענט, .
פרעג איך איר 'דו האסט אפשר א עלעקטריק שרויפען ציער וואס איז בודק צו ס'איז דא לעקטער?',
'ניין!' ענטפערט זי
'אקעי, איך האב עפעס א קליינע לעדערמען טאש וואס עפעס וועל איך קענען זעהן, אבער ... כ'וויל נישט דא אוועקנעמען די הענט פונעם האלטער, אפשר קענסטו עס ארויס נעמען? סארי פארן אפילו בעטן'
'אקעי, ווי און וועלכע טאש פון די רעקעל?'
'ניין, כ'וויל מיך עכט אנטשולדיגן, אבער אין מיין הויזען טאש'
'אה ? עה?' זי ווערט פארצווייפעלט וואס זי זאל טוהן, זי פרעגט מיר 'איך זאל עס ארויס נעמען?'
'יא, אויב דו קענסט באשטיין, אז נישט איז נישט'
שעמעהדיגער אבער מיט קוראזש לייגט זי די האנט אריין אין מיין טאש און קלאפט אהן אין די אבר מיינע, זי שלעפט שנעל צוריק, כאילו זי האט זיך עפעס ביטערלעך אפגעבריהט...
און איך זאג איר 'ס'איז נישט אין די טאש? איין מינוט אפשר אין די לינקע',
זי גייט די צווייטע זייט דא איז זי שוין געשטאנען גאנץ נאנט צו מיר אז איך האב איר פשוט ארומגענומען די פיס פון אינטען, דא איז זי שוין געוארען גוט הייס און זי האט זיך צו מיר אראפ געבוגען צו נעמען די שרויפען ציער פון טאש מיט א זריזות און זי האט עס געטראפען, אבער איך האב מיך אזא רוק געטוהן אז ס'איז איר שווער געווען ארויסצונעמען די הענט,
איך האב עס געהאלטען ווארעם און איר געפרעגט 'זאג דיין בעט איז אייביג אזוי ווייט פון דיין מאנ'ס ?'
'יא' זאגט זי מיר מיט אזא בייזע אויפרעגעניש דערויף.
זי נעמט ענדליך ארויס די הענט פון מיין טאש, זי איז רויט פאר היץ און זעצט זיך אזוי אראפ אויף איר בעט און קוקט מיר אריין אזוי אריין אין פנים, און פון דארט צו מיין הויזן, און אזוי פון צייט צו צייט ריקט זי אריין איר פוס נענטער און נענטער צו מיין אותו מקום, זיך אריינקוועטשענדיג צווישן מיינע פיס.
איך ענדיג צו, איך שטעל מיך אויף, זי זאגט מיר 'שכח, הלואי איך קען דיר מיט עפעס באצאלן' און קוקט יעדע מינוט אראפ צו מיין אויפשטאנד...
און איך טראכט נישט קיין צוויי, און איך זעץ מיך אוועק נעבן איר אויפן בעט און איך אזוי אויפהייבענדיג מיינע הענט האב איך אריינגעהאקט אין אירע שיינע רינדיכיגע דדים, זי ווערט גוט הייס און קוועטשט זיך צו נענטער צו מיר, איר מויל קומט נענטער צו מיינס ווי זי בעט זיך פאר א קיש, וויאזוי קען איך אפזאגן א טובה צו טוהן פאר א אידישע מיידל...? איך האב אנגעהויבען צו לעקען און צו קישען פון אלע זייטען אויף הייבענדיג אירע קלייד, אזוי האט זי מיר אויך אנגעהויבן אראפצו נעמען די קליידער ביז אונז זענען ביידער געוועהן נאקעט אזוי ווי אדם או חוה פארן חטא,
איך האב איר געפרעגט צו זי וויל איך זאל אריינגיין אין איר? זי האט מיר ברייט געפענט איר טיר אז איך זאל קענען אריינשפאצירען... איך האב איר געוואלט אביסעל מענג זיין האב איך איר קודם באלעקט דארט אויף א גוטן פארנעם אזוי אז סאיז איר פשוט גערינען פון דארט ווארעמע זאפט תוך כדי וואז זי האט נישט אויף געהערט צו מאכען זיסע סעקסי קולות, און זי האט זיך געווארפען פאר תענוג.
נאך א האלבע שעה האב איך מחליט געוועהן אז יעצט מעג איך אויך הנאה האבען... איך האב איר בועל געוועהן פון אלע זייטן בערך זעקס מאל איינמאל האב איך איר ארויף געלייגט אויפען טיש און אריין פון הינטען אזוי אז אירע פיס האבען זעך געהויבן אין די ליפטען, שפעטער האט זי מיר געשמאטשקעט די אבר מיט א ווארעמע שפייעכץ אז ס'האט אריינגעשפריצט ביי איר אין מויל מיט א שאס פארשטייט זיך אז זי האט עס אפגעשלינגען מיט גרויס פארגעניגען, דערנאך האב איך אריינגענומען אין בעט און איר בועל געוועהן כהלכה הוא למעלה והיא למטה וכו'
אזוי אז נאך פיר שעה האב איך איר געגעבען א זאג אז סוועט נאך אי"ה זיין אסאך פראבלעמען מיט די לעקטער אבער איך מוז פארען יעצט באזיכען מיין ווייב אין שפיטאל....
המשך יבוא