דינסטאג יוני 20, 2017 10:29 am#376041
מאכען חתונות גרעיט עגעין MCGA
זייענדיג אין דער חתונה סיזאן, וויל איך מעורר זיין פאר מחותנים א פאר עניינים וואס קען מאכען די חתונה געשמאקער פאר די געסט.
א. היינטיגע צייטען איז שווער צו בעטען פון צו פיהל מענטשען צו זיצען ביי א חתונה פון אנהייב ביזען סוף. מענטשען יאגען זיך, מע האט אנדערע שמחות, מע קען נישט זיצען יעדער נאכט וכדו'. אלזא וואלט געווען א פיינע עצה ווען יעדער חלק פון די מאלצייט זאל קענען זיין א גאנצע נאכטמאל. למשל, ביים פארשפייז, קען מען געבען חלות מיט א פאר דיפס, אז מע זאל קענען וואשען און טינקען און ווערען זאט נאר פון דעם אליינס. אין ארץ ישראל דוכט זיך אז מע פיהרט זיך אזוי. דער זופ קען קומען מיט קרעקערס וכדו', און מע קען ארויס לייגען א קוגעל דעמאלס אויך.
ב. די מוזיק. איך פארשטיי אז ביים טאנצען האט מען נישט קיין רעכט צו פאדערען צו אפילו בעטען אז די מוזיק זאל נישט זיין צו הויך. דער עיקר איז דער טאנצען און דער אלטיטשקע אויף דער זייט איז נישט קיין מאן דאמר צו מאכען שטילער פאר דער עיקר פון די חתונה. אבער ביים מאלצייט איז די מוזיק אפטמאל צו הויך פאר מענטשען צו שמועסען געמוטליך. אפשר קען מען איינטיילען די זאל אין חלקים, און דער וואס וויל שמועסען זאל כאטש האבען די ברירה צו גייען צום אנדערע זייט.
ג. טרינקען. פאר עפעס א סבה האט מען איינגעפיהרט מאדעס אין די טרינקאכץ, וואס נעמען בכלל נישט אין באטראכט דאס וואס דער עולם וויל. איך בין געווען ביי א פענסי חתונה און מע האט נאר געגעבען סעלצער, וואסער און וויין. ביי רוב נארמאלע חתונות גיבט מען פאונטעין סאדע, נאר פון קאוק און דייעט קאוק. סעפאלט קיינעם נישט ביי אז מעוויל נישט דער קאפין אזוי שפעט ביי נאכט? און דער וואס וויל טרינקען נאך די פלייש עפעס אראפ צו ווישען די שמאלץ קען דאס נישט טוהן מיט וואסער, און וויין איז א פראבלעם פאר דער וואס וויל דרייווען. מע קען געבען זאפט, אנדערע סאודעס, און אן אויסוואל. לאז אפ מיט די פאונטעין סאדעס און לייגט'ס קליינע פלעשלעך פון קאלטע טרינקאכץ, ולכם תהיה צדקה.
ד. די וואס קומען צום חתונה נאך נאכט מאל טרעפען זיך עסען נאך א סעודה ווייל סע איז דארט אויפען טיש. ווען מע וואלט געלייגט פרוכט צו עפעס לייכט צו עסען, וואלט מען ארויס געהאלפען דער געזונט צושטאנד פון די געסט נישט צו עסען מער ווי סעאיז גוט פאר זיי.
דאס זענען עצות וואס סע פאלט מיר ביי, ותן לחכם ויחכם עוד.
א. היינטיגע צייטען איז שווער צו בעטען פון צו פיהל מענטשען צו זיצען ביי א חתונה פון אנהייב ביזען סוף. מענטשען יאגען זיך, מע האט אנדערע שמחות, מע קען נישט זיצען יעדער נאכט וכדו'. אלזא וואלט געווען א פיינע עצה ווען יעדער חלק פון די מאלצייט זאל קענען זיין א גאנצע נאכטמאל. למשל, ביים פארשפייז, קען מען געבען חלות מיט א פאר דיפס, אז מע זאל קענען וואשען און טינקען און ווערען זאט נאר פון דעם אליינס. אין ארץ ישראל דוכט זיך אז מע פיהרט זיך אזוי. דער זופ קען קומען מיט קרעקערס וכדו', און מע קען ארויס לייגען א קוגעל דעמאלס אויך.
ב. די מוזיק. איך פארשטיי אז ביים טאנצען האט מען נישט קיין רעכט צו פאדערען צו אפילו בעטען אז די מוזיק זאל נישט זיין צו הויך. דער עיקר איז דער טאנצען און דער אלטיטשקע אויף דער זייט איז נישט קיין מאן דאמר צו מאכען שטילער פאר דער עיקר פון די חתונה. אבער ביים מאלצייט איז די מוזיק אפטמאל צו הויך פאר מענטשען צו שמועסען געמוטליך. אפשר קען מען איינטיילען די זאל אין חלקים, און דער וואס וויל שמועסען זאל כאטש האבען די ברירה צו גייען צום אנדערע זייט.
ג. טרינקען. פאר עפעס א סבה האט מען איינגעפיהרט מאדעס אין די טרינקאכץ, וואס נעמען בכלל נישט אין באטראכט דאס וואס דער עולם וויל. איך בין געווען ביי א פענסי חתונה און מע האט נאר געגעבען סעלצער, וואסער און וויין. ביי רוב נארמאלע חתונות גיבט מען פאונטעין סאדע, נאר פון קאוק און דייעט קאוק. סעפאלט קיינעם נישט ביי אז מעוויל נישט דער קאפין אזוי שפעט ביי נאכט? און דער וואס וויל טרינקען נאך די פלייש עפעס אראפ צו ווישען די שמאלץ קען דאס נישט טוהן מיט וואסער, און וויין איז א פראבלעם פאר דער וואס וויל דרייווען. מע קען געבען זאפט, אנדערע סאודעס, און אן אויסוואל. לאז אפ מיט די פאונטעין סאדעס און לייגט'ס קליינע פלעשלעך פון קאלטע טרינקאכץ, ולכם תהיה צדקה.
ד. די וואס קומען צום חתונה נאך נאכט מאל טרעפען זיך עסען נאך א סעודה ווייל סע איז דארט אויפען טיש. ווען מע וואלט געלייגט פרוכט צו עפעס לייכט צו עסען, וואלט מען ארויס געהאלפען דער געזונט צושטאנד פון די געסט נישט צו עסען מער ווי סעאיז גוט פאר זיי.
דאס זענען עצות וואס סע פאלט מיר ביי, ותן לחכם ויחכם עוד.