האט דער בארדיטשובער געהאט ADHD?

עס פארט ארום א קליפ פון הרב חיים הערש לעבאוויטש, דער מנהל רוחני פון ת"ת "אמרי שפר" אין מאנסי, וואו ער איז מסביר אז אויב די אמאליגע צדיקים וואלטן געלעבט היינטיגע צייטן וואלט מען זיי דיאגנאזירט מיט א ריי פסיכאלאגישע אומארדענונגען. און זיין נקודה איז אז מיר זאלן זיך צוריקהאלטן פון דיאגנאזירן קינדער היינטיגע צייטן.

ער זאגט אז רבי נחמן מברסלב וואלט מען אוודאי דיאגנאזירט מיט א "מוד דיסארדער", ער האט געהאט עליות און ירידות, קטנות המוחין און גדלות המוחין.

דעם בריסקער רב וואלט מער אוודאי צוגעטיילט "או-סי-די" מיט זיין זהירות במצוות.

דער נתיבות וואלט דיאגנאזירט געווארן מיט "עי-די-די", ווייל ער פלעגט קלאצן, אריינגעטון אין זיינע מחשבות.

אויב וואלט די מאמע פונעם בארדיטשובער דערציילט פאר א דאקטאר וויאזוי איר זון דאוונט, ווי ער שפרינגט פון איין פלאץ צום אנדערן, און ווי ער איז אויף די ערשטע נאכט סוכות ביז ער ברעכט אריין אין דעם "טשיינע קלאזעט" צו כאפן דעם אתרוג – וואלט דער דאקטאר זיכער פארשריבן "עי-די-עיטש-די".

צוערשט דארף מען וויסן אז הרב לעבאוויטש'ס דיאגנאזן אויף די אמאליגע גדולי ישראל זענען גאר קינדעריש און פרימיטיוו. ער טענה'ט אז לויט די היינטיגע פסיכאלאגישע פארשריפטן וואלט דער בארדיטשובער דיאגנאזירט געווארן מיט "עי-די-עיטש-די". איז עס דען אזוי? קודם כל איז דא א כלל גדול אין פסיכאלאגיע אז מ'קען נישט דיאגנאזירן א מענטש וואס מ'זעט נישט פאר די אויגן – און די סיבה איז פשוט: א דיאגנאזע נעמט אריין אזויפיל פרטים, אז ס'איז פשוט אוממעגליך צו רעדן מיט א זיכערקייט אויב מ'זעט נישט דעם מענטש, און מ'מאכט א געהעריגע אפשאצונג.

אבער אפילו אויב זאלן מיר קענען דיאגנאזירן דעם בארדיטשובער – קען מען זאגן אז דער בארדיטשובער האט פארמאגט "עי-די-עיטש-די"? הרב לעבאוויטש כאפט אן צוויי הנהגות פונעם בארדיטשובער, פארגלייכט דאס צו "עי-די-עיטש-די" קינדער וואס ער קען, פון דעם מאכט ער שפרינגען-שפרינגען לגזירה שוה, און וואוילא! ער האט דיאגנאזירט דעם בארדיטשובער. צו דיאגנאזירן א מענטש מיט "עי-די-עיטש-די" דארפן זיין פיל מער סימפטאמען. האט דער בארדיטשובער נישט געקענט זיצן רואיג אויף איין פלאץ שלא בשעת התפילה? האט ער נישט געקענט זיין שטיל? האט ער גערעדט, און מ'האט נישט געקענט אפשטעלן זיין פלוס פון ווערטער? האט ער נישט געקענט פאקוסירן? האט ער נישט געקענט בלייבן שטיין אויף איין ענין ווען מ'האט גערעדט מיט אים? איז ער געווארן גרינג געשטערט, דיסטרעקטעד, ווען ער האט פרובירט זיך צו קאנצענטרירן?

מיר ווייסן נישט דעם ענטפער אויף די אלע פראגעס, און אוודאי קענען מיר נישט דיאגנאזירן דעם בארדיטשובער. אפילו אויב זאלן מיר געפונען אז דער בארדישטובער האט פארמאגט די סימפטאמען אז מ'זאל אים קענען דיאגנאזירן מיט "עי-די-עיטש-די", איז נאך אלץ דא די הויפט פראגע: האט דאס אים געשטערט אין לעבן? א הויפט תנאי אין דיאגנאזירן און באהאנדלען א פסיכאלאגישער אומארדענונג איז אז עס שטערט דעם מענטשנ'ס לעבן. אויב דאס לעבן פון א מענטש איז אויסגעשטעלט אויף אן אופן אז זיין "עי-די-עיטש-די" שטערט אים נישט, אדער – ווי עס קען צומאל זיין – איז זאגאר א בענעפיט, וועט קיין שום פסיכאלאג נישט זאגן אז מ'דארף אזא מענטש באהאנדלען.

איז אפילו אויב זאלן מיר זאגן אז דער בארדיטשובער האט טאקע פארמאגט "עי-די-עיטש-די", האט דער בארדיטשובער געהאט גאט צו דאנקען אז ער האט זיך געפונען אין אן אייגנארטיגער פאזיציע אז דאס האט אים נישט געשטערט אין לעבן. פארקערט, ער האט דאס געקענט אינקארפארירן אין זיין עבודת ה', לפי המצב בימים ההם און לויט זיין פערזענליכער כאראקטער און כשרונות. אבער דאס מיינט נישט אז רובא דרובא קינדער וואס ווערן נעבעך געשלאגן מיט "עי-די-עיטש-די" דארף מען צוליב דעם אוועקמאכן. פאר רוב מענטשן שטערט דאס זייער לעבן, און מ'דארף זיי העלפן – זיי וועלן נישט אויסוואקסן קיינע בארדיטשובערס אדער גדולי ישראל אויב מ'וועט ציניש אוועקקוקן פון זייערע שוועריגקייטן.

הרב לעבאוויטש מאכט נאך פונדאמענטאלע טעותים אין פארשטיין פסיכאלאגישע שוועריגקייטן. ער דערציילט אז איינער האט געפרעגט דעם בריסקער רב צי ער ליידט אפשר אויף "או-סי-די". האט דער בריסקער רב געענטפערט, "אז דו האסט פופציג טויזנט דאלאר אין טאש, וויפיל מאל מאכסטו זיכער אז דאס געלט ליגט נאך דארט? אלזא, דו האסט 'או-סי-די' אויף פופציג טויזנט דאלאר, און איך האב 'או-סי-די' אויף קריאת שמע!"

ווי געזאגט פריער, איז אוממעגליך צו דיאגנאזירן דעם בריסקער רב אן אים פערזענליך באהאנדלען. אבער אויב זענען דעם בריסקער רב'ס דקדוקים אויף קריאת שמע געווען אויפ'ן שטאפל פון "או-סי-די", וואספארא פארגלייך איז דאס צו פופציג טויזנט דאלאר? ווי געזאגט איז דער הויפט יסוד אין דיאגנאזירן און אין באהאנדלען א מענטש אז די אומארדענונג שטערט אים אין לעבן. לייענען קריאת שמע דריי מאל א טאג, און האבן "או-סי-די" דערוועגן, קען שטערן א מענטשנ'ס לעבן. זיין נערוועז וועגן פופציג טויזנט דאלאר אין טאש איין מאל אין צוואנציג יאר האט גאר א קליינעם עפעקט אויף א מענטשנ'ס וואוילזיין אין לעבן. איה"נ, אויב איז פאראן א מענטש וואס פארמאגט פופציג טויזנט דאלאר אין טאש דריי מאל א טאג, און איז אבסעסירט דערמיט אויף א שטאפל פון "או-סי-די", זאל ער גיין נעמען באהאנדלונג.

ישיבה "אמרי שפר" האט גאר א גוטן נאמען ביי די וואס האבן א געפיל פאר חינוך, און ווילן אז אונזערע קינדער זאלן נתחנך ווערן, און נישט זיין נאר א שרייפל אין א גרויסן מאשין וואס איז געבויט געווארן לעשות נחת רוח לרבינו. אלס דער מנהל פון אזא חשוב'ן חדר, בין איך זיכער אז הרב לעבאוויטש האט אן אמת'ן געפיל פאר קינדער, און טאקע דערפאר איז אנטוישנד צו הערן אזעלכע לייכטזיניגע רייד; א גיפטיגן מעסעדזש וואס קען עפעקטירן און שעדיגן דעם וואוילזיין פון קינדער איבעראל.

ראובן האט געשריבן:מיר ווייסן נישט דעם ענטפער אויף די אלע פראגעס, און אוודאי קענען מיר נישט דיאגנאזירן דעם בארדיטשובער. אפילו אויב זאלן מיר געפונען אז דער בארדישטובער האט פארמאגט די סימפטאמען אז מ'זאל אים קענען דיאגנאזירן מיט "עי-די-עיטש-די", איז נאך אלץ דא די הויפט פראגע: האט דאס אים געשטערט אין לעבן? א הויפט תנאי אין דיאגנאזירן און באהאנדלען א פסיכאלאגישער אומארדענונג איז אז עס שטערט דעם מענטשנ'ס לעבן. אויב דאס לעבן פון א מענטש איז אויסגעשטעלט אויף אן אופן אז זיין "עי-די-עיטש-די" שטערט אים נישט, אדער – ווי עס קען צומאל זיין – איז זאגאר א בענעפיט, וועט קיין שום פסיכאלאג נישט זאגן אז מ'דארף אזא מענטש באהאנדלען.

געווענליך ווען מענטשן זאגן די סארט טענה ווילן זיי טאקע ארויסברענגען אט דאס, יעדער וואס פיט נישט אריין פונקטליך אינעם באקס לייגט מען איהם ארויף א לעבל, און אוודאי נאכדעם שטערט עס איהם אין לעבן, עיין ערך self fulfilling prophecy. כ'האב שוין געהערט מערערע מענטשן טענה'ן, בעיקר וואס אנבאלאנגט ADHD, אז בעצם זענען פיל פון די דיאגנסיסעס בכלל נישט קיין פראבלעם און מ'קען געהעריג לעבן דערמיט, ס'איז נאר א פראבלעם ווייל מ'פרובירט די קינדער/מענטשן אריינצוקוועטשן אינעם mold. זיי טענה'ן אז מ'גיבט דייקא יא ריטעלין ווען ס'פעלט בכלל נישט אויס, ס'פשוט גרינגער אוועקצו'הרג'נען דאס קינד'ס ענערגיע און שעפערישקייט מיט א פיל ווי איהם אויסצולערנען וואו עס צו טשענעלן. און הא גופא טענה'ט ער, ווען מ'זאל דעם בארדיטשובער געבן ריטעלין און אריינקוועטשן אינעם באקס פון קינדווייז אן, וואלט ער אויסגעוואקסן טאקע נישט מער ווי א באקס. און בכלל, איז כמעט נאכנישט געווען קיין מענטש וואס האט געהאט א גרויסע השפעה אויף דאס מענטשהייט און האט אריינגעפיט הונדערט פראצענט אינעם באקס און געווען הונדערט פראצענט "נארמאל".

ווען דאס זאל זיין דער פוינט, וואלט איך מסכים געווען, אבער הרב לעבאוויטש שפעט אפ פון דיאגנאזעס בכלליות. ער האט געזאלט קלאר מאכן אז דיאגנאזעס טארן נישט גענוצט ווערן כדי אריינצושטופן א קינד אין א באקס, נאר טאקע ריין צו העלפן דעם וואוילזיין פונעם קינד.

כ'האב נישט געזען דעם קליפ, ווייס איך נישט. אלנספאלס, מה שנוגע בריסקער רב איז א פשוטע זאך אז ער האט געהאט OCD, אפילו די בריסקע לייקענען עס נישט. זיי טענה'ן אז ס'איז געווען פון די טראומה פונעם קריג, זיי זאגן אז פאר'ן מלחמה האט ער נישט געהאט אזויפיל די אלע משוגעת'ן.

די זעלבע חסידישע מקורות וואס דערציילן אז דער בארדיטשובער האט צעבראכן די טשיינע קלאזעט, דערציילן אז דער בארדיטשובער, זייענדיג אין לעמבערג אלס יונגערמאן, איז געשטאנען יו"כ פיר און צוואנציג שעה אין א צי אויף איין פלאץ און צום אויספאסטן האט ער זיך געזעצט לערנען מסכת סוכה פאר א גאנצע נאכט אזש דער ישועות יעקב איז ארויס פון די כלים.
לויט דער לעגענדע האט ער קיין עי.די.עיטש.די. ווארשיינליך נישט געהאט.

ראובן טייערע איך האב אייך זייער ליעב, אבער ס'טוהט מיר ליידן אייך צו לאזן וויסן אז די ארטיקל לייענט זיך פארפירעריש. קען זיין ווען איך וואלט געהערט דער דרשה וואלט איך געהאלטן ווי אייך. אבער פון אייער שרייבן זעהט עס אויס אז איר טרייבט אביסל איבער. ווארפן א 'מעגליכקייט' ארויסצוברענגען א פוינט מיינט נישט אז מ'דארף עס צונעמען ווי א שטיקל גמרא.

דא קען מען זען דעם מעסעדזש פון הרב לעבאוויטש.
m https://twitter.com/hasidic_1/status/11 ... 4897433601 m

ער זאגט דאך קלאר אז ס'דא אמאל וואס מ'דארף יא געבן מעדיקעישן, נאר מ'דארף עס געבן אויף פאקטישע פראבלעמען, נישט אויף אותיות מיט דיאגנאסיסן.

קאך_לעפל האט געשריבן:געוויסע קינדער האבן ערענסטע פראבלעמען פון איינצוזיצן אדער זיך קאנצענטרירן אויף א לענגערע וויילע. דער פראבלעם האט אלעמאל עקזעסטירט! אין חדש תחת השמש.

די מציאות פון ADHD האט טאקע אלץ עקזיסטירט, מ'האט עס פשוט נישט געזען אלס א פראבלעם. רוב קינדער פלעגן ארבעטן, און אפילו די פאר יאר וואס מ'איז געזעצן ביים מלמד איז עס ווייט נישט געווען אויף דעם סיסטעמעטישן אופן ווי היינט. א מלמד האט געלערנט מיט געציילטע קינדער אויפאמאל, און נישט געדארפט זיין פארנומען רוב פון די צייט פשוט צו מאכן סדר אין קלאס. אין די לעצטע אכציג יאר האט מען אין די אנטוויקלטע לענדער געמאכט אזא סיסטעם אז יעדער קינד מוז רוב טאג זיצן אין א ציממער וואו מ'דארף זיצן וואטשן די רבי זאגן "ברוך שלאג נישט יענקי", "מוישי קענסט גיין אין טוילעט", "מ'גייט נאך איינמאל מסביר זיין די גמרא פאר ווער ס'האט נאכנישט אויפגעכאפט", "יואלי גיב אהער וואס דו באהאלטסט דארט", און פונעם גאנצען טאג וואס ער זיצט איינגעשפארט האט זיין מוח אפשר איין שעה פון ארבעט, אוודאי גייט ער ארויס פון די גלייזן. חברים פרעגן מיך "פארוואס וויל מיין זוהן נישט גיין אין חדר?", דו ווייסט וואס איך ענטפער זיי? פארוואס זאל ער יא וועלן גיין אין חדר? לאמיר זעהן דו זאלסט גיין אין חדר פאר צוויי טעג און נישט משוגע ווערן פון ליידיגגיין.

זיין נקודה איז נישט איבערן פארגאנגנהייט , צי דייעגנאזען פריערדיגע, ס'איז איבערן הווה. ער ניצט דו הייליגע צדיקים אלץ משל, ער געט זיי נישט קיין מעדיקשען לכבוד זיין דיאגנאזיע.
ער האט זייער אן אמת'ע נקודה, מיר מאכן קליינער און קלענער דו באקס פונעם מענטש'ס "נארמאלער" ביהעוור, דאס העכערט דו צאל וואס דארפען מעדיקשען.

נישט קיין פראבלעם מען ברויך נעמען פראסקרייבן צען מיליגראם לילקע ציבאך

Sent from my SM-N976V using Tapatalk

מיינע צוויי סענט

רב לעבאוויטש איז גערעכט לויט דער טעות פין אונז חרדים.

ביי אונז ווען מען זאגט איינער האט עפעס, איז עס א קללה, א שעלטווארט, כאילו מען זאל זאגן ביסט א משוגענער, זאגט מען די האסט OCD, ADHD, וכו', און ממילא ווען א קינד ווערט דיאגנאזירט מיט איינער פין די ענינים, קוקט ער עס אהן אלץ עוולה צום קינד, האסט גענומען א קינד און אים אפיציעל געלעיבעלט א משוגענער. איך האב שוין געהערט מענטשן פליקען אריין אנדערע, באלאנגסט אין טעראפי.

לויט דער מציאות קען מען דערהערן דער טענה, וואלסטו זיך אמאהל געוואגט צו זאגן אויף דער בארדיטשובער אז ער האט געהאט ADHD? חס ושלום!! זאג עס חלילה נישט אויף דער אומשולדיגע קינד.

אבער דער אמת איז, אז די אלע נעמען פין מחלות זענען דא כדי צו העלפען די וואס ליידען אויף דעם, נישט חלילה פארקערט, אצ קינד וואס ליידט און מען דיאגנאזירט אים מיט א ספעציפישע מחלה, איז גרינגער אים צו העלפען, ווייל עס זענען דא אנגענומענע מיטלען פאר יעדעס סארט מחלה.

איז ממילא, לו יהא אז דער בארדיטשובער האט געהא ADHD, איז וואס? מיינט ער איז נישט געוועהן דער בארדיטשובער? איינשטיין איז עפעס געוועהן א נארמאלער מענטש? אלע גדולי מין האנושי האבן פארשידענע כחות וואס אנדערע האבן נישט, און עס איז מוכרח ער זאל האבן פארשידענע דעפיסיטען לאור זיינע מעלות. הוא הודו והוא הדרו, ער האט גענומען זיין ADHD, און מיט דעם איז ער געווען דער בארדיטשובער.

ויש להאריך עוד.

זעהט דא פון רעפארם ראביי אלי פרידמאן אויף רבי נחמן און בייפאולער דיסארדער

From Rabbi Nachman’s teachings and his autobiography, many scholars have postulated that he suffered from mental illness. Although undiagnosed at the time, Nachman most likely had bipolar disorder. Originally called manic-depressive illness, it is a mental disorder characterized by periods of elevated mood and periods of depression.

אזוי זאגט אויך ד"ר ארתור גרין אין זיין בוך בעל הייסורים אויף רבי נחמן

איך ווייס נישט פונקטליך וואס הרב לעבאוויטש האט געמיינט צו זאגן אויף דעם ווידעא, אבער כ'מיין אז כולי עלמא מודי אז עס מאכט זיך זייער אפט וואס מ'געבט מעדיקאציע ווען עס פעלט ממש נישט אויס, כ'האב שוין געטראפן און געלייענט אסאך פון אדהד ליידענדע (איבער די אנדערע מחלות ווייס איך נישט אזוי סאך) און אסאך פון זיי זאגן אז די פילן מאכט זיי פאר ראבאטן, ס'איז א מציאות, לאמיר נישט רעדן פון דעם וואס געוויסע פאפולערע פילן זענען (מער ווייניגער) א מייקראו דאוז פון קריסטעל מעט.

עס איז דא מענטשן מיט אדהד וואס מוזן נעמען מעדיקאציע און קיין שום אלטערנאטיוו וועט נישט ארבעטן ביי זיי, און אסאך מוזן עס נעמען א גאנץ לעבן. אבער א גרויס חלק פון אדהד ליידענדע קענען נוצן א צוזאמשטעל פון מעדיקאציע מיט טעראפיע, און נאך א שטיק צייט אויפהערן נעמען די מעדיקאציע. אזוי אויך איז דא וואס קענען זיך היילן מיט טעראפיע אליינס. ווייל אדהד דארף מען וויסן וויאזוי צו מאניפולירן און וויאזוי צו ארבעטן דערמיט ארויסצונעמען די מעלות און אוועקשטיין פון די חסרונות, מיט די ריכטיגע טעראפיע און א ביסעלע ווילן קענען אסאך דאס באווייזן.
נאכאמאל, נישט אלע קענען דאס טוהן, קען זיין אז רוב קענען נישט, עס איז אבער מינימום א מיעוט המצוי וואס קען יא.

אויך איז דא היינט וואס נעמען פסיכאדעלישע דראגס אלץ אן אלטערנאטיוו פאר די אלגעמיינע מעדיקאציע, און רעפארטירן פאזיטיווע רעזולטאטן.

רביה''ק זי''ע האט געשריבן:

ראובן האט געשריבן:מיר ווייסן נישט דעם ענטפער אויף די אלע פראגעס, און אוודאי קענען מיר נישט דיאגנאזירן דעם בארדיטשובער. אפילו אויב זאלן מיר געפונען אז דער בארדישטובער האט פארמאגט די סימפטאמען אז מ'זאל אים קענען דיאגנאזירן מיט "עי-די-עיטש-די", איז נאך אלץ דא די הויפט פראגע: האט דאס אים געשטערט אין לעבן? א הויפט תנאי אין דיאגנאזירן און באהאנדלען א פסיכאלאגישער אומארדענונג איז אז עס שטערט דעם מענטשנ'ס לעבן. אויב דאס לעבן פון א מענטש איז אויסגעשטעלט אויף אן אופן אז זיין "עי-די-עיטש-די" שטערט אים נישט, אדער – ווי עס קען צומאל זיין – איז זאגאר א בענעפיט, וועט קיין שום פסיכאלאג נישט זאגן אז מ'דארף אזא מענטש באהאנדלען.

געווענליך ווען מענטשן זאגן די סארט טענה ווילן זיי טאקע ארויסברענגען אט דאס, יעדער וואס פיט נישט אריין פונקטליך אינעם באקס לייגט מען איהם ארויף א לעבל, און אוודאי נאכדעם שטערט עס איהם אין לעבן, עיין ערך self fulfilling prophecy. כ'האב שוין געהערט מערערע מענטשן טענה'ן, בעיקר וואס אנבאלאנגט ADHD, אז בעצם זענען פיל פון די דיאגנסיסעס בכלל נישט קיין פראבלעם און מ'קען געהעריג לעבן דערמיט, ס'איז נאר א פראבלעם ווייל מ'פרובירט די קינדער/מענטשן אריינצוקוועטשן אינעם mold. זיי טענה'ן אז מ'גיבט דייקא יא ריטעלין ווען ס'פעלט בכלל נישט אויס, ס'פשוט גרינגער אוועקצו'הרג'נען דאס קינד'ס ענערגיע און שעפערישקייט מיט א פיל ווי איהם אויסצולערנען וואו עס צו טשענעלן. און הא גופא טענה'ט ער, ווען מ'זאל דעם בארדיטשובער געבן ריטעלין און אריינקוועטשן אינעם באקס פון קינדווייז אן, וואלט ער אויסגעוואקסן טאקע נישט מער ווי א באקס. און בכלל, איז כמעט נאכנישט געווען קיין מענטש וואס האט געהאט א גרויסע השפעה אויף דאס מענטשהייט און האט אריינגעפיט הונדערט פראצענט אינעם באקס און געווען הונדערט פראצענט "נארמאל".

רביה"ק זי"ע: אט דאס איז געווען די נקודה פון הרב לעבאוויטש. אז מ'טוט ..."אווער-דיאגנאוזן"...די קינדער. נישט אז דיאגנאזירן קינדער און זיי געבן די ריכטיגע טריעטמענט איז ווערטלאז. נאר ער וואלט געדארפט ארויסברענגען זיין נקודה מער קלאר. אזוי ווי ראובן אליינס זאגט אין די תגובה נאך דיר...!

בנוסף צו די גוטע און ריכטיגע נקודות וועלכע ATUB @ראובן ATUB ברענגט ארויס, און אזוי אויך ווי ATUB @קאווע קריטיק ATUB מערקט אן (און ס'איז פאראן א סך ענליכע סיפורים איבער ר' לוי יצחק'ן, וועלכער איז געווען א גאון בנגלה ונסתר), וויל איך אנמערקן נאך א נקודה.

די פראפאזיציע וועלכע הרב לעבאוויטש שטעלט פאר, שיינט אנצונעמען — ווילנדיג אדער אומווילנדיג — אז דער דיאגנאז אויף א ספעציפישער פסיכישער אומארדענונג, טוט אונטערמינירן דאס גדלות פון א מענטש. דערפאר איז ווייטער משמע, אז אויב באשליסן מיר אז עמיצער איז אדער געווען א גדול, דאן פארשליסן מיר אויך די טיר אויף סיי וועלכער אומארדענונג פון אריינדרינגען אין יעניגן מוח. ( כלפי פיזישע ענינים איז פאראן אן אנדערן סטאנדארט. מ'קען א שטייגער זאגן, אז א געוויסער צדיק ליידט פון א פעלער אויפן הארץ/מאגן וכדו'.) פארוואס אויב זאגן מיר אז מאנכע קדושי אלוקי האבן טאקע געליטן פון פסיכישע אומארדענונגען וועלכע האבן זיי געשטערט, דאן מוזן מיר זיך טרעפן ביי דער מסקנה אז אולי חלילה זענען זיי קיין גרויסע לייט אינגאנצן נישט געווען?

היפאטעטיש גערעדט, נניח מרת שרה סאשע, טראגט איר הייליג קינד צו א פסיכיאטער, און ר' לוי יצחק הייבט טאקע אן שלינגען טעגליך א פאסיגע דאזע פונעם פארשריבענעם מעדיקאמענט. וואס איז בכלל די הווה אמינא אז דער מעדיקאמענט זאל האבן די מינדסטע נעגעטיווע באווירקונג, א שטייגער, אויף זיין געוואלדיגער אהבת-ישראל? וואלט ער זיך דאן אנטזאגט פון זיין דער סניגורן של ישראל? וואלט ער דאן געווארפן א שלעכט אויג אויפן יעניגן בעל-עגלה וועלכן שמירט די רעדער אינמיטן דאווענען? און וואלט איצט געווען א קלענערע סגולה פאר פרנסה צו דערמאנען זיין נאמען אום מוצאי-שבת?

און וואס וואלט געווען אויב ווארט דער צדיק א גאנצע נאכט צו קענען שאקלען די ארבע מינים, און ביים זונשפראץ, אנשטאט צו דערלאנגען א פויסט אינעם גלאז פון דער קרעדענץ, עפענט ער אויף דאס טירל אירע בניחותא. (און נעמט ארויס דעם אתרוג און קושט אים ארום, ווי מ'פארציילט איז געווען זיין שטייגער.) קלערט איר אז ער וואלט דאן געהאט אנגעוואוירן דאס גאנצע צידקות זיינע? וואלט ער אפשר געפאלן מיט עטליכע גראדן אויפן הייליגקייט-מעסטער?

נאכמער, אויב זאלן מיר גיין מיט דער לאגיק אז דאס אריינשרייבן עמיצן בספרן של צדיקים גמורין, איז דווקא יא אפהעניג אינעם אקט פון צעשמעטערן גלאז מחמת דער ליבשאפט צו גאט'ס געבאטן, דאן פראבירט אייך מצייר זיין דאס פאלגנדע: דער צדיק ר' לוי יצחק איז טאקע אונטערן איינפלוס פון אמפעטעמין, ואם כל זה — טראך! וואלט דאס דען נישט אנגעוויזן אויף אפילו א גרעסערן צדיק ווי מ'האט ביז איצט געמיינט? ס'טייטשט די ליבשאפט זיינע צו דער מצווה איז געווען אזוי גרויס, זי איז אזש איבערגעקומען די פאטענצן פונעם מעדיקאמענט!

ווער רעדט נאך פון לעבאוויטש אדער דעם בארדיטשובער, אז כ'האב באוויזן ארויסצושלעפן ATUB @יואב ATUB פון זיין נארע!

יישר כח ראובן. די קאמענטירן אויף דיין ארטיקל צייגט אז די אומוויסענשאפט" פינעם ציבור אינעם נושא פין מענטל העלט, איז פין ווי די שמאלע פראספעקטיוו נעמט זיך פון אויסמישען געזונטע מענטשן וואס קענען מיטלויפען מיט א סיסטעם פארן כלל אין די וואס ברויכען אן אינדיוודאלע פראגרעם.

הרב לעבאוויטש, ווי מער קאלירפול די קוריקלעם פין חדר וועט זיין אלס מער סוקסעס וועסטו זעהן ביי די קינדער. עס ווערט שמעלער אין שמעלער ווי א טאג עס גייט פארביי ממילא פאלן קינדער אוועק, אין א דרויסנדיגער פראפעשינאל וועט אים שנעלער דיגנאזירן נישט קענדיג די ארימקייט אין פארפוילקייט ווי אזוי מלערנט מיט די קינדער.

וואס קען אפשר העלפן איז ציזאמציברענגען די המון עם וואס וויסענשאפט ביי זיי איז נאר פין א הענדס אן עקספיריענס (ל"ע סוסייד- דיפרעישאן - אטוזים) מיט מענטשן וואס פלאגען זיך אדורךציגיין טאג ביי טאג.

אייידיעס? .

הרב לעבאוויטש קלארט אויס זיין מעסעדזש. דברים של טעם.

m https://mobile.twitter.com/targemsh/sta ... 3365373952 m

קאווע קריטיק האט געשריבן:די זעלבע חסידישע מקורות וואס דערציילן אז דער בארדיטשובער האט צעבראכן די טשיינע קלאזעט, דערציילן אז דער בארדיטשובער, זייענדיג אין לעמבערג אלס יונגערמאן, איז געשטאנען יו"כ פיר און צוואנציג שעה אין א צי אויף איין פלאץ און צום אויספאסטן האט ער זיך געזעצט לערנען מסכת סוכה פאר א גאנצע נאכט אזש דער ישועות יעקב איז ארויס פון די כלים.
לויט דער לעגענדע האט ער קיין עי.די.עיטש.די. ווארשיינליך נישט געהאט.

נישט אינגאנצען גערעכט, ביי ADHD קען אמאל זיין אז מען ליידט מער פון הייפערעקטיוויטי און אימפולסיוויטי, און ווייניגער פון קאנצעטראציע. נאכמער, באופן כללי, ווען א ADHD איז עקסייטעד און עמאשינעל אינוואלוואד אין א זאך וועט ער האבן א קלענערע מלחמה מיט דיסטרעקשן און פאקוס. וועגן דעם וועט איר זען אז אן ADHD אינגעל אדער בחור, האט נישט קיין פרבלעם דורכליינען א שטערן מדאשקע לדאשקע און איין ציה, ווייל עס איז עקסייטינג און ער איז אימאשענלי אינוואלוואד מיט וואס ער ליינט. קען זיין אז מסכת סוכה איז געווען דעם בארדיטשובער'ס בליץ אדער שטערן.