אבטולמוס האט געשריבן:עס איז שווער צו גלייבן אז דאס האט באלאנגט פאר רבני נכדי האדמו"ר מצאנז, וועלכע האבן זיך זיכער געפירט עפ"י מנהגי זקנם בעל דברי חיים זצ"ל נישט צו לאזן נעכטיגן קיין פרוטה אין שטוב, און צו פאר'משכונ'ען אלע זילבערנע כלים.
דארף מען זוכן די אייניקלעך פון דער מלוה אין שטאט וואס האט אים געבארגט דאס געלט, פאר אים באלאנגט עס.
דאס איז איינמאל זיכער, פאר מיר באלאנגט עס נישט.
איך בין נאר נייגעריג צו עפ"י דין האט איינער א תביעה דערויף. הרב משה אייזעמאן האט געלערנט אין פאנאוויעז אין ליטא, און דערנאך איז ער געווען דאהי אין אמעריקא. איינער איז אים צוגעקומן און געוואלט פארקויפן זאכן פון זיין טאטע פון דייטשלאנד, און ער האט געפרעגט ר' אהרן קוטלר וואס האט אים געזאגט אז ער האט נישט קיין רעכט דערצו, דאס איז ווי א מציל מזוטו של ים ושללותו של נהר. עפעס אזוי ליגט מיר אין קאפ, איך האב נישט די ברירה דאס מברר צו זיין איצט. און מה גם אז טאמער קיינער האט נישט קיין סימן אדער אפילו טביעת עין אויף דעם, גלויב איך נישט אז דאס טרעפן אין די גיט פון דער דברי חיים איז א ראיה אז עס באלאנגט צו זיין אייניקלאך. נישט דאס מיינט 'מקום הוי סימן', און קיינער ווייסט נישט פון גארנישט. לדעתי בלייבט עס ביי דער וואס האט עס געטראפן, ותו לא. אבער מיט אזא מיינונג, ווער וועט מיר דינגן אלס טוען? דער טרעפער? ער דארף מיר דאך נישט האבן.