ס'גייט דורך איין שבת נאכן צווייטן, און איך פיל אז אין דעם אשכול מוז איך אויסדרוקן מיין דאנק פארן באשעפער.
א גאנצע וואך ארבעט מען, פאריאגט און פארפלאגט, דאגות און טירדות, קוים וואס מען זעהט די קינדער, און לאמיר נישט אריינגיין פון די קלעבעדיגקייט צום קאווע שטיבל...
אלמלא דעם שבת, איך ווייס נישט וואס וואלט געווארן פון מיר... און פון מיינע קינדערלעך שיחיו...
מען קומט אהיים פון שול פרייטאג צונאכטס, מען זינגט די שיינע זמירות מיט א חיות, די קינדער מיינע זענען ב"ה זייער עקסייטעד פאר די סעודה און צו פארברענגען מיט די עלטערן, זיי ווילן נישט פארפאסן קיין איין מינוט פון די סעודה, מען פארברענגט, מען שמועסט, מען פארהערט די קליינע קינדערלעך זיצנדיג אויפן שויס מיט א זיסקייט אז מען קען זיי אראפשלינגען, בפרט מיט די קיוט אומשולדיגע טעותים וואס זיי מאכן...
נאך די סעודה, מען גייט און בעט אריין און מען איז נהנה פון נפלאות הבריאה, די שלאף פרייטאג צו נאכטס האט א באזונדערע זיסקייט, דוכט זיך מיר אז אין סידורו של שבת ברענגט ער אז דער אייבערשטער לאזט ארויס א רוח פון גן עדן יעדן שבת און דאס גיט אריין די זיסקייט וועלכע צוגייט אין די ביינער, מ'שלאפט אזוי זארגלאז, אן קיין דאגות, אן קיין וועקער זייגער, ביז דער באשעפער קערט צוריק די נשמה שבת צופרי (געווענליך נאך בעפאר נשמת... אקעי, כ'מאך נאר א ווערטל), די מקוה איז עפעס אזוי רואיג און געלאסן, מ'דארף נישט לויפן כאפן דעם באס אדער כ'ווייס וואס, אפילו די קאווע האט אן אנדערן טעם, און די דאווענען מיט די שיינע נוסחאות איז אויך א עקסטערע באנוס, און ווען די נשמת געלונגט פילט מען זיך גאר דערהויבן..
נאכדעם קומט די צווייטע סעודה עתיקא קדישא, די גוטע עסן פון די בני בית צוגייט אין די גלידער ב"ה, אנגעהויבן פון די ראפאגאש קריספי בארכעס, די פיש און קאטשעניו, און אלעס ביזן קרעפטיגן טשולענט און קאמפאוט, און בשעת מעשה שעפט מען תענוג ונחת פון די ב"ב מיט די קינדער... איי, באמת, וואס פארשטייט א גוי? נישטא קיין קאמפיוטערס, קיין טעלעפאנ'ס, קיין ביזנעס קיין פרעשור, קיין פאסט און קיין לענדלארד וואס פארלאנגט די רענט...
און דאן דער שבת נאכמיטאג שלאף, מען פאקט זיך אין בעט מיט אזא מין זיסקייט וואס מען קען נישט שפירן אנדערע צייטן!
די מתנה "שבת" וואס מיר האבן באקומען פון באשעפער איז אומשאצבאר!!
כולם ישבעו ויתענגו מטובך.
-------
עד כאן אומרים.
נאכן אויפשטיין פונעם נאכמיטאג שלאף, טוישט זיך אלעס.
איך שטיי אויף שרעקליך אנגעצויגן יעדן וואך, ביז טיף מוצאי שבת אין די נאכט אריין...
ווי כ'האב שוין געשריבן דא
m
http://kaveshtiebel.com/viewtopic.php?p=34001#p34001 m