נומער 3 האט זייער א גרויסע פראבלעם, אז ס'ממש כמעט די זעלבע ווי די אלגעמיינע, ס'איז ביידע בלוי,
דער תועלת פון די קאלירן איז אז ווי נאר מ'קומט אריין זאל מען תיכף זיך שפירן ווי מ'איז און אנדערן מקום,
אפי' לאמיר זאגן אז שווארץ איז נישט אזוי שיין מוז עס לפענ"ד זיין איין אנדערן טהעים,
למשל צימעס (וואס איך האב אויך געמאכט), איז אויך א אנדערע טהעים אינגנאצן, עס איז ברוין,
ווי נאר דער ליינער זעהט די ברוינע קאליר שפירט זיך שוין א שטיקל קאמישקייט און קרירות,
די זעלביגע דא ווי נאר מ'טרעט אריין תורה ודעת דארף דער קאליר פאטשן אין פנים
און זאל תיכף פארקנייטשן דעם שטערן און אויסגיסן אן ערנסטן געזיכט אויפן פנים,
למעשה האלט איך אז די שווארץ איז יא א קלאסישע קאליר, ווייל דאס אריינמישן די טינקל רויט דאס געבט די חיות,
למשל ספרים אין ביהמ"ד זענען מייסטענס, שווארץ אדער רויט, ( און אויך בלוי אבער ווי געשמועסט טויג נישט בלוי),