קול גדול האט געשריבן:מ'דארף זיך אויסלערנען צו קענען טאלערירן אויך אנדערע מיינונגען, נישט נאר וויאזוי מ'איז אויפגעוואקסן. נישט אויף אלעס מוז מען זיין איינשטימיג, ס'איז א געוואלדיגע צרות המוחין צו קענען דערהייבן נאר דיינע דיעות.
אויסערדעם וואס קיינער ווערט נישט געצווינגן צו ליינען עפעס וואס ער גלייכט נישט. פרייהייט פון אויסדרוק און צוטריט צו אינפארמאציע אן קיין צענזור איז אן עלעמענטארע רעכט פאר יעדן.
אינגאנצן מסכים. און אגב, איך האב שטארק הנאה געהאט פון דעם ארטיקל - דעם סגנון, די לאגיק און תוכן. א שיינער מאמר און זייער שיין געשריבן.
קען זיין אז איך האב זיך נישט קלאר געמאכט פריער. איך האב געמיינט ארויסצוברענגען צוויי נקודות. איינס, אז נישט יעדע זאך וואס קען און מעג געשריבן ווערן, דארף למעשה געשריבן ווערן. און נישט צוליב ווייניג טאלעראנץ, נאר פשוט אלס איינזעעניש מיט מענטשן וואס זענען אדאנק זייער חינוך און סביבה נישט אויסגעשטעלט געווארן צו די זאכן, אבער וועלן עס לייענען ווייל ס'איז געשריבן געווארן אויף א היימישן אידיש און טאקע מיט א שיינער שפראך.
מיין צווייטע נקודה איז געווען אז די קירוב באוועגונג צילט נישט דווקא אויף פראפעסארן און אינטעלעקטועלע מענטשן, נאר אויפ'ן דורכשניטליכן מענטש וואס טראכט נישט צו טיף און וועמענס קשיות אויף אמונה זענען אויך נישט באזונדערס טיף. זייערע קשיות זענען בדרך כלל פשוט'ע קאמאן סענס פראגעס, און די ענטפערס פון די קירוב אקטיוויסטן זענען אויף אן ענליכן שטאפל. א היימישער איד מיט קשיות קומט פון אן אנדערן פערספעקטיוו ווי א סעקולערן מענטש; ער האט געווענליך ווייניגער ידיעות אין וויסנשאפט און פילאסאפיע פון איין זייט, אבער טראכט מער גמרא'דיג פון דער צווייטער זייט. די קירוב-רחוקים טענות קענען רוב מאל נישט ביישטיין א בריסקער חילוק געזינגען אויף א גמרא ניגון.