זונטאג יוני 02, 2013 3:35 am#120255
אידישקייט איז ללעג ולקלס אין די גאסן פון וויליאמסבורג
דעם זונטאג גייט אין די וויליאמסבורגער גאסן פארקומען א מרידה באלוקי ישראל אויף א פארנעם וואס איז נישט געזען געווארן פאר הונדערטער יארן. עס גייען זיך צוזאמענקומען טויזנטער אידן, מענטשן וועלכע האלטן זיך ווי די פרומסטע, ערליכסטע און בעסטע אידן, און וועלן אפן דערקלערן אז קיין שום אינטערעסע פאר דער צוקונפט פון אידישקייט וועט נישט שטיין אין וועג פון די פאליטישע קאפריזן פון זייערע זעלבסטגעקרוינטע מנהיגים.
דער אינטערנעט איז היינט דער גרעסטער טשאלעדזש וואס איז פאראן פאר חרדישער אידישקייט. דאס וועט נישט קיין שום שכל'דיגער מענטש לייקענען. עס זענען פאראן פארשידענע מיינונגען וויאזוי מ'דארף ארבעטן ארום דעם טשאלענדזש, אבער דאס איז קלאר אז לא עת לחשות. רוב חסידישע רבנים און א גרויס טייל פון די ליטווישע רבנים האבן אנגענומען דעם מהלך אז כדי צו ראטעווען די קומענדיגע דורות דארף מען באגרעניצן דעם אינטערנעט ווי ווייט מעגליך. נישט יעדער איז מסכים אז אזא מהלך איז די ישועה – אבער דאס מעגן מיר אלע מסכים זיין, אז וואס מ'זאל נאר האלטן אז עס איז די ישועה, דארף דאס געטון ווערן מיט דעם גרעסטן מאס ישוב-הדעת, כובד-ראש, און ערנסטקייט, וויסנדיג אז אין דעם איז תלוי דעם עתיד פון די דורות הבאים.
אבער די וויכטיגקייט פון דעם עתיד פון די דורות הבאים איז נישט אין-סוף, עס קען ווערן אפגעשאצט און קוואנטיפיצירט. און אז עס איז פאראן עפעס וואס איז וויכטיגער פון דער אידישקייט פון די דורות העתידים, נעמט דאס פרעצעדענט איבער דעם עתיד פון אידישקייט. אין וויליאמסבורג האט מען אין די לעצטע וואכן פלאנירט א גרויסן כינוס וואו מ'וועט זיך צוזאמענקומען מעורר זיין די איינוואוינער זיך צו האלטן צו די באגרעניצונג-תקנות וועלכע זענען נוגע דעם אינטערנעט. אויב נעמט מען ערנסט די "מערכה", אויב מ'האלט טאקע אז דאס איז דער מהלך צו ראטעווען חרדישער אידישקייט, דאן איז אזא כינוס א מאמענט פון העכסטער וויכטיגקייט און ערנסטקייט. עס פארשטייט יעדער אז מאטראזן אין א זינקענדיגער שיף טראכטן נישט "מי בראש" ווען א צווייטע שיף קומט זיי ראטעווען. די וואס אמפערן זיך ווער עס זאל זיצן אויבן-אן אין דער שיף, פארשטייען אפנים נישט ווי גרויס די סכנה איז – אדער איז זיי דאס זיצן אויבן-אן וויכטיגער פון דעם לעבן זעלבסט.
ווען האדמו"ר זלמן לייב מסאטמאר טוט נישט אלעס אין דער וועלט צו ווייזן א פאראייניגטער פראנט אין דער מערכה קעגן אינטערנעט, זענען פאראן צוויי מעגליכקייטן: אדער איז ער נישט באוואוסטזיניג צו דער סכנה וואס דער אינטערנעט שטעלט פאר פאר דעם פארמאט פון אידישקייט וואס ער פראקטיצירט, אדער איז זיין כבוד וויכטיגער פון דעם. און אזוי האט זיך ארויסגעשטעלט אז ער האט נישט געקענט צופרינשטעלן די כת האהרונים ווען זיי האבן פארלאנגט א לאגישע בקשה אז זייער רב אין וויליאמסבורג, הרב מענדל טייטלבוים, זאל האלטן א דרשה ביי דעם כינוס.
וואס האדמו"ר ר' אהרן מסאטמאר פלאנט צו טון מארגן איז אבער אין מיינע אויגן נאך ארגער ווי דעם. ער האט פאררופן א כינוס אין דעם זעלבן טאג און אין דעם זעלבן צייט ווי דעם כת הזאלוינים, און ער נוצט אפיציעל דעם ענין פון דער מערכה אויף אינטערנעט זיך צו שלאגן און אוועקמאכן די אקטיוויטעטן פון דעם אנדערן כת. די אהרונים ווילן מיט זייער כינוס פראקלאמירן פאר דער וועלט אז דער כבוד און מאכט-הונגעריגקייט פון האדמו"ר זלמן לייב האט צעשטערט עפעס וואס וואלט געקענט זיין א שטארקער פראנט אין דער מלחמה קעגן דעם אינטערנעט: א פאראייניגטער כינוס פון "אלע" וויליאמסבורגער איינוואוינער, אריינגערעכנט די עמון ומואב כתות מעדת סאטמאר. זיי ווילן אז דער פילוג זאל שרייען איבער דער גאנצער וועלט און זאל ווייזן קליפ און קלאר וויאזוי פאליטישע אינטערעסן זענען ביי האדמו"ר זלמן לייבן געווען וויכטיגער פון אידישקייט ענינים.
עס איז וויכטיג צו אויפדעקן די מאטיוון וועלכע טרייבן די מנהיגים; און די אויפפירונגען פון די מנהיגים אין די לעצטע יארן האבן טאקע פארזיכערט אז קינד און קייט איז גוט אינפארמירט איבער וואס איז באמת וויכטיג פאר זיי. עס פארשטייט שוין היינט יעדער אז אני ואפסי איז דער וויכטיגסטער פריאריטעט פאר די אדמו"רים, און אז אידישקייט איז נישט נאר אומוויכטיג, נאר עס ווערט גענוצט ווי א מיטל אויף צו קענען קונה זיין כבוד און געלט. די אויפפירונג פון האדמו"ר זלמן לייב גייט אריין אין דעם גדר פון וואס מיר זעען אין די לעצטע יארן. עס איז ליידער שוין ערווארטעט אז דאס זאלן זיין די פריאריטעטן פון א רבי'ן. אבער וואס האדמו"ר ר' אהרן טוט, צו גיין דירעקט מאכן אן עקסטערן כינוס כדי די קארופציע פונעם ברודער זאל שטארק ארויסגעהויבן ווערן, נוצן דאס וואס דארף זיין א הייליגע אקציע צו ראטעווען די דורות הבאים אויף צו שלאגן זיין ברודער – אט דאס איז א פרישער נידריגער שטאפל פון טרעטן אויף אלעם וואס איז הייליג.
האדמו"ר זלמן לייב האט זיך נאך געקענט איינרעדן אז זיינע פאליטישע אינטערעסן זעען זיך נישט אזוי קלאר ארויס, ער האט געקענט האלטן אז עולם-גולם וועט נישט כאפן ווי קארופטירט זיינע אידישקייט חשבונות זענען. אבער האדמו"ר ר' אהרן האט נישט געקענט מאכן אזעלכע חשבונות; דאס מאכן א כינוס פונקט אין דער זעלבער צייט לאזט נישט איבער קיין שום ספק – זאגאר אפילו אהרונים זאגן קלאר אז דער צוועק פון זייער כינוס איז צו "מאכן ליצנות" פון דעם כינוס פון די זאלוינים. דאס איז א מרידה במלכות שמים, במלא מובן המילה.
דער אינטערנעט איז היינט דער גרעסטער טשאלעדזש וואס איז פאראן פאר חרדישער אידישקייט. דאס וועט נישט קיין שום שכל'דיגער מענטש לייקענען. עס זענען פאראן פארשידענע מיינונגען וויאזוי מ'דארף ארבעטן ארום דעם טשאלענדזש, אבער דאס איז קלאר אז לא עת לחשות. רוב חסידישע רבנים און א גרויס טייל פון די ליטווישע רבנים האבן אנגענומען דעם מהלך אז כדי צו ראטעווען די קומענדיגע דורות דארף מען באגרעניצן דעם אינטערנעט ווי ווייט מעגליך. נישט יעדער איז מסכים אז אזא מהלך איז די ישועה – אבער דאס מעגן מיר אלע מסכים זיין, אז וואס מ'זאל נאר האלטן אז עס איז די ישועה, דארף דאס געטון ווערן מיט דעם גרעסטן מאס ישוב-הדעת, כובד-ראש, און ערנסטקייט, וויסנדיג אז אין דעם איז תלוי דעם עתיד פון די דורות הבאים.
אבער די וויכטיגקייט פון דעם עתיד פון די דורות הבאים איז נישט אין-סוף, עס קען ווערן אפגעשאצט און קוואנטיפיצירט. און אז עס איז פאראן עפעס וואס איז וויכטיגער פון דער אידישקייט פון די דורות העתידים, נעמט דאס פרעצעדענט איבער דעם עתיד פון אידישקייט. אין וויליאמסבורג האט מען אין די לעצטע וואכן פלאנירט א גרויסן כינוס וואו מ'וועט זיך צוזאמענקומען מעורר זיין די איינוואוינער זיך צו האלטן צו די באגרעניצונג-תקנות וועלכע זענען נוגע דעם אינטערנעט. אויב נעמט מען ערנסט די "מערכה", אויב מ'האלט טאקע אז דאס איז דער מהלך צו ראטעווען חרדישער אידישקייט, דאן איז אזא כינוס א מאמענט פון העכסטער וויכטיגקייט און ערנסטקייט. עס פארשטייט יעדער אז מאטראזן אין א זינקענדיגער שיף טראכטן נישט "מי בראש" ווען א צווייטע שיף קומט זיי ראטעווען. די וואס אמפערן זיך ווער עס זאל זיצן אויבן-אן אין דער שיף, פארשטייען אפנים נישט ווי גרויס די סכנה איז – אדער איז זיי דאס זיצן אויבן-אן וויכטיגער פון דעם לעבן זעלבסט.
ווען האדמו"ר זלמן לייב מסאטמאר טוט נישט אלעס אין דער וועלט צו ווייזן א פאראייניגטער פראנט אין דער מערכה קעגן אינטערנעט, זענען פאראן צוויי מעגליכקייטן: אדער איז ער נישט באוואוסטזיניג צו דער סכנה וואס דער אינטערנעט שטעלט פאר פאר דעם פארמאט פון אידישקייט וואס ער פראקטיצירט, אדער איז זיין כבוד וויכטיגער פון דעם. און אזוי האט זיך ארויסגעשטעלט אז ער האט נישט געקענט צופרינשטעלן די כת האהרונים ווען זיי האבן פארלאנגט א לאגישע בקשה אז זייער רב אין וויליאמסבורג, הרב מענדל טייטלבוים, זאל האלטן א דרשה ביי דעם כינוס.
וואס האדמו"ר ר' אהרן מסאטמאר פלאנט צו טון מארגן איז אבער אין מיינע אויגן נאך ארגער ווי דעם. ער האט פאררופן א כינוס אין דעם זעלבן טאג און אין דעם זעלבן צייט ווי דעם כת הזאלוינים, און ער נוצט אפיציעל דעם ענין פון דער מערכה אויף אינטערנעט זיך צו שלאגן און אוועקמאכן די אקטיוויטעטן פון דעם אנדערן כת. די אהרונים ווילן מיט זייער כינוס פראקלאמירן פאר דער וועלט אז דער כבוד און מאכט-הונגעריגקייט פון האדמו"ר זלמן לייב האט צעשטערט עפעס וואס וואלט געקענט זיין א שטארקער פראנט אין דער מלחמה קעגן דעם אינטערנעט: א פאראייניגטער כינוס פון "אלע" וויליאמסבורגער איינוואוינער, אריינגערעכנט די עמון ומואב כתות מעדת סאטמאר. זיי ווילן אז דער פילוג זאל שרייען איבער דער גאנצער וועלט און זאל ווייזן קליפ און קלאר וויאזוי פאליטישע אינטערעסן זענען ביי האדמו"ר זלמן לייבן געווען וויכטיגער פון אידישקייט ענינים.
עס איז וויכטיג צו אויפדעקן די מאטיוון וועלכע טרייבן די מנהיגים; און די אויפפירונגען פון די מנהיגים אין די לעצטע יארן האבן טאקע פארזיכערט אז קינד און קייט איז גוט אינפארמירט איבער וואס איז באמת וויכטיג פאר זיי. עס פארשטייט שוין היינט יעדער אז אני ואפסי איז דער וויכטיגסטער פריאריטעט פאר די אדמו"רים, און אז אידישקייט איז נישט נאר אומוויכטיג, נאר עס ווערט גענוצט ווי א מיטל אויף צו קענען קונה זיין כבוד און געלט. די אויפפירונג פון האדמו"ר זלמן לייב גייט אריין אין דעם גדר פון וואס מיר זעען אין די לעצטע יארן. עס איז ליידער שוין ערווארטעט אז דאס זאלן זיין די פריאריטעטן פון א רבי'ן. אבער וואס האדמו"ר ר' אהרן טוט, צו גיין דירעקט מאכן אן עקסטערן כינוס כדי די קארופציע פונעם ברודער זאל שטארק ארויסגעהויבן ווערן, נוצן דאס וואס דארף זיין א הייליגע אקציע צו ראטעווען די דורות הבאים אויף צו שלאגן זיין ברודער – אט דאס איז א פרישער נידריגער שטאפל פון טרעטן אויף אלעם וואס איז הייליג.
האדמו"ר זלמן לייב האט זיך נאך געקענט איינרעדן אז זיינע פאליטישע אינטערעסן זעען זיך נישט אזוי קלאר ארויס, ער האט געקענט האלטן אז עולם-גולם וועט נישט כאפן ווי קארופטירט זיינע אידישקייט חשבונות זענען. אבער האדמו"ר ר' אהרן האט נישט געקענט מאכן אזעלכע חשבונות; דאס מאכן א כינוס פונקט אין דער זעלבער צייט לאזט נישט איבער קיין שום ספק – זאגאר אפילו אהרונים זאגן קלאר אז דער צוועק פון זייער כינוס איז צו "מאכן ליצנות" פון דעם כינוס פון די זאלוינים. דאס איז א מרידה במלכות שמים, במלא מובן המילה.