הרה"צ ר' מרדכי איז א שטיף זון פון דעם ווינער דיין ר' יוסף אלי' הכהן שטיינער, ר' מרדכי איז נישט קיין כהן,
אלץ בחור האט ער געלערנט אין די סאטמארע ישיבה אין וומ"ס, ער איז אן איידעם ביי ר' מענדל לעפקאוויטש חתן ר' שמואל שפירא מברעסלאוו ירושלים, ר' מענדל האט געוואוינט א שטיק אין סקווירא און זיין איידעם ר' מרדכי האט אויך דארט געוואוינט, און זיי אלע האבן זיך אוועק געצויגן מפני מלכות בית דוד הנופלת, (ר' אהרן לעפקאוויטש בן ר' מענדל א מלמד אין סאטמאר מאנסי וואוינט נאך עד היום אין סקווירא),
ר' מרדכי האט זיך באזעצט אין די ברויער געגנט אין מאנסי לעבן טשעסנאט רידזש נאך יארן צוריק, און זיין עבודת התפלה איז געווען מאז ומקדם א מעין תפלת ר' עקיבא מיט קולות וברקים און מניחו בזוית זו ומצאו בזוית אחרת בלי שום גוזמא, און די בעלי בתים פון די שול אין געגנט האבן דאס נישט געקענט סובל זיין, איז זיין שווער ר' מענדל געגאנגען און אים געמאכט א ביהמ"ד דארטן וואו עס איז היינט עד היום הזה ( נשט ממש באותו מקום נאר אביסל געטוישט)
ר' מרדכי'ס מקום קבוע איז אויף די לעצטע טיש אין ביהמ"ד, ביים ווינקל, ווי ער האט צוויי ליידיגע בענקלעך, און ביים אויבן אן איז דא שטענדער פאר אים, וואס ער האט נאך קיינמאל נישט גענוצט.
וכך היא עבודתו: אלעס וואס ער זאגט ארויס פון דאווענען, איז בקול רעש גדול וכל איבריו מתפרקין ומזדעזדעין, נישט קיין חילוק אן אשר יצר צו תפלת נעילה, ער קען איבערזאגן כמה וכמה ווערטער אן א שיעור מאל אין קען אויך דאווענען גאר שנעל הכל לפי הצורך, ער רעדט אסאך אידישע ווערטער אינמיטן וואס איז שווער צו פארשטיין,
יעדער וואס קומט אריין אין די שול די ערשטע פאר מאל, נעמט נישט אראפ די אויגן פון אים, און עס איז א זעלעטנער איבערלעבעניש, (ביי די סאטמארע איז דאס קצת שחוק, ווייל זיין הייליגער פון דעם רבי'ן און דאווענען אנדערש איז פאלש), פאר קינדער בפרט, איז דאס א געוואלדיגע איבערלעבניש און מורא'דיגע מראה, ער דאווענט מער ווייניגער מיטן ציבור נאר שלא על הסדר ער הייבט אן הודו און גייט צו קר"ש קומט צוריק צו פסוד"ז און גייט צו שמו"ע נאך הויכע שמו"ע, פארן ליינען ווארט מען ער זאל משלים זיין די גאנצע דאווענען.
ער הייבט אן צו דאווענען ביי זיין אין ווינקל אין ביי נשמת געפינט ער זיך א צוויי שורות אהינציר אינמיטן ביהמ"ד, פון צייט צו צייט קומט אריין א פרעמדער אין ביהמ"ד און זעצט זיך אינטען אויף די ליידיגע פלאץ לעבן רבי מרדכי אבער אינמיטן דאווענען זעהט ער שוין איין דעם טעות וואס ער איז באגאנגען ווייל ער מוז מאכן א צוריקטריט פון דארטן,
ר' מרדכי דאווענט גארנישט פארן עמוד ווייל ער קען נישט, נאר ר"ח בענטשן לדוד מזמור וכו', עס איז דא שווענץ וואס ווילן ער זאל דאווענען אבער והוא באחת ער שיקט צו אנדערע בעלי תפלה, ביי שלש סעודות זיצט ער ביים ווינקל פון די אויבן אן און א הייפעלע אידן בערך 6 בעלי בתים און 4 בחורים, הערן צו די דברי תורה רוב מאל איז עס סתם מוסר און חיזוק, און פון צייט צו צייט, ווען גוטע אידן גייען אריין אים צו פארדרייען דעם קאפ קען ער ברענען קעגן די פירצות, ווי למשל ווען מען האט געדארפט באשטעטיגן די זעלבע מין הייראט, זענען געווען אפאר משוגעים וואס האבן אים אנגעדרייט און ער איז געווען ממש אן אש להבה און אויס מענטש, ער האט געשריגן און געוויינט געהאקט מיט די הענט אויפן טיש, אז די ווענט האבן געטרייסעלט, ער האט געשריגן ימ"ש אויף קאומאו מיט די אלע וואס גייען באשטעטיגן דעם געזעץ, אינטערנעט איז אויך זייער א דענדזעשרס ספאט פאר אים, איין שלש סעודות איז ער געווען מלא התרגשות אז פעיסבוק פאלט אין די סטאקס, און די טומאה גייט אונטער, (דאס האב איך געמיינט פריער צו זאגן אז א פאר משוגעים דרייען נעבעך דעם איש צדיק תמים א קאפ,) ער רעדט וועגן גיוס בני ישיבות און קען רעדן בכלליות פון די וואס ווילן מאכן פשרות אבער קיינמאל נישט דערמאנען פערזענליך א נאמען אפי' ברמז, די ציונים קענען אויך אריינכאפן פון אים א טוץ קללות אבער בכלליות נישט קיין יחידים, לאחר ככלות הכל זיין כוח איז בכלל נישט זיין תורה וואס ער זאגט, ער פלעגט בכלל נישט וועלן רעדן, דאס איז אויך נאר ווען מען האט משוגע געמאכט, און די קינדער פרובירן נאך עד היום דאס אפצושטעלן ווייל אים קומט דאס אן זייער שווער ווייל לפי מדתו וטבעו איז ער א ביישן.
די הויכפונקט פון בית שטיינער איז ביום הפורים הונטערטער אידן שטייען שעות להתברך מברכותיו, ער האט א מנהג פורים אז כטוב לב המלך ביין ווען ער איז שוין לעילא ולעילא מכל היינות המשובחין, צו שלאגן און קושן דעם עולם, מיר האט ער איבערגעבעטן פאר ער האט מיר געשלאגן, און נאכדעם געשלאגן אזעלכע קליינע פעטשלעך, און געקושט אפאר מאל און געווינטשן, אזוי שטייען חשוב'ע אידן דיינים וואס ער וויל בשום אופן נישט שלאגן, און בעטן זיך ער זאל זיי שלאגן, און יעדע צובראכענע נשמה מאכט ער א גאנצע טאראראם, עעס שטייען דארטן עשירים אדירים, און ווארטן ביז ער ענדיגט זיך אפגעבן מיט יעדן אינגל בחור באזונדער, אזוי גייט דאס אן ביז 1-2 ביינאכט.
זיין עבודת הצדקה איז זייער גרויס, ער נעמט צוזאם סכומים אדירים פון די עשירים וואס האלטן פון אים, און ער טיילט אויס לכל דורש ומבקש, ביום הפורים האב איך מיטגעהאלטן עס איז אריינגעקומען 60,000 און ביז שושן פורים האט ער געהאט אויסגעטיילט 80,000 ער בארגט און טיילט אינגרויסן, פילע אמאליגע געוועזענע נדיבים און עשירים קומען ארויף צו אים און ער ברענגט זיי געלט אנדעם וואס קיינער זאל וויסן,
ר' מרדכי איז א שפל ברך וואס איר האט נאך אין אייער לעבן נישט געזען, ער איז נישט קיין עניו ווייל ער ווייסט בכלל נישט פון זיינע מעלות, עס איז ביי אים בכלל נישטא קיין איך, איך קען נישט ברענגען קיין משלים ווייל עס איז נישט שייך צו זאגן ווי ער זאל האלטן פון זיך, ער רעדט צו יעדן איינציגן מענטש מיט אזא שמייכל און הערצה ווי כאילו דו ביסט זיין איינציגסטער ידיד, אין זיין שכינות איז דא בית משוגעים פאר עלטערע צובראכענע אידן, משוגעים, און שטענדיג הערט ער אויס זייערע שווערע שאלות מיט כובד ראש, און געדולד, און אפי' ווען מען האלט אינמיטן דאווענען, און עס קען זיך מאכן אינמיטן שמו"ע, און אזא רחמנות קומט צו מיט זיינע שאלות, צו ער זאל זיך מיט כאפן מיט די מנין, אדער צו זאל ער מאכן א ברכו נאך מעריב, צו ער האט פארגעסן ותן טל ומטר לברכה וכו' וכו', און ער ענטפערט מיט אזא ערנסטקייט זיי שפירן זיך כשאול מן האורים ותומים, איך האב דאס שטארק מפליא געווען, אזוי נישט צו מאכן פון זיך, אז אפי' זיין פייערדיגע דאווענען זאל ער אויפגעבן פאר עפעס א משוגענעם דאס איז מורא'דיג.
ווען דו רופסט אים צו א שמחה, קענסטו אים געבן וועלכע כיבוד ס'זאל נאר זיין, און אפי' גאר אן קיין כיבוד, דו זעהסט און שפירסט ווי עס איז אים בכלל נישט מעלה און מוריד.
מען קומט אים בעטן ברכות פון אלע קרייזן און מענטשן שווערן זיך ביי אים, און ווי דערמאנט עס איז דא וואס האבן פון אים מופתים וכו' וכו'.
העת נגמר והעט נעצר, ואי"ה עוד חזון למועד.