מאנטאג מאי 05, 2014 9:23 am#198956
ה' אייר - טרויער טאג, האלאקאסט - גארנישט
עס איז באקאנט אז די קנאים האבען נישט קיין פראבלעם מיט הלכה ווען זיי ווילן "מלחמה האלטען" מיט די מדינה. וועגן דעם פירן זיי זיך צו זאגן תחנון אין יום העצמאות אפילו אויב עס איז דא א ברית - קעגן די הלכה.
פאר'ן האלאקאסט איז ביי די קנאים ניטאמאל דא איין צייכן אז מיר זענען טרויעריג, נישט דא קיין תענות, קיין פיוטים, אפילו נישט א טאג וואס מ'זאגט תחנון אפילו אויב ס'דא א ברית. פאר די מדינה איז דא דרשות מיט תעניתים, מיט ויחל, מיט תחנון. איז עס נישט שרעקלעך מאדנע???
נאר די אמת איז אז פאר סאטמאר רבי פערזענליך איז די מדינה געווען א גרעסערע טראגעדיע ווי די האלאקאסט. אין די האלאקאסט האבן זיינע נאנטע משפחה מיטגלידער איבערגעלעבט, און ער האט זיך געראטעוועט. משא''כ די מדינה איז געוועהן פאר אים א פערזענדליכע פאטש. ער האט נביאות געזאגט אז ס'גייט קיינמאל נישט געשעהן, און האט עס גענימען זייער פערזענדליך ווען זיין נביאה איז נישט מקוים געווארען.
יא, וועגן די פערזענדליכע פרטים פון סאטמאר רבי'ס לעבן זעען מיר אזא קראנקע איינפירונג. יעדעס יאהר איז דא א טאג ווען "מ'טרויערט" אויף די אידישע מדינה, און אסאך פאסטען אפילו און ס'איז דא דרשות. אבער אויף די ביטערע האלאקאסט איז נישט דא קיין שום טרויער טאג, און קיין שום זכר.
קיק למשל אין באבאב. דארטען האט די רבי יא ביטער געליטן אין די האלאקאסט, און די אידישע מדינה איז נישט געוועהן שטארק קעגן זיין פאליטיק, איז דארטען טאקע נישט דא קיין טרויער טאג אויף די גרינדונג פון די אידישע מדינה, אבער אויף די האלאקאסט איז דא א פיוט וואס מ'זאגט תשעה באב.
בקיצור, די מנהגים וואס די רבי'ס האבן איינגעפירט האט בכלל נישט צוטוהן מיט די תלמידים וחסידים צו רעפלעקטען וואס כלל ישראל האט מיטגעמאכט, נאר ווי אזוי די רבי'ס פערזענדליך האבן געליטן.
פאר'ן האלאקאסט איז ביי די קנאים ניטאמאל דא איין צייכן אז מיר זענען טרויעריג, נישט דא קיין תענות, קיין פיוטים, אפילו נישט א טאג וואס מ'זאגט תחנון אפילו אויב ס'דא א ברית. פאר די מדינה איז דא דרשות מיט תעניתים, מיט ויחל, מיט תחנון. איז עס נישט שרעקלעך מאדנע???
נאר די אמת איז אז פאר סאטמאר רבי פערזענליך איז די מדינה געווען א גרעסערע טראגעדיע ווי די האלאקאסט. אין די האלאקאסט האבן זיינע נאנטע משפחה מיטגלידער איבערגעלעבט, און ער האט זיך געראטעוועט. משא''כ די מדינה איז געוועהן פאר אים א פערזענדליכע פאטש. ער האט נביאות געזאגט אז ס'גייט קיינמאל נישט געשעהן, און האט עס גענימען זייער פערזענדליך ווען זיין נביאה איז נישט מקוים געווארען.
יא, וועגן די פערזענדליכע פרטים פון סאטמאר רבי'ס לעבן זעען מיר אזא קראנקע איינפירונג. יעדעס יאהר איז דא א טאג ווען "מ'טרויערט" אויף די אידישע מדינה, און אסאך פאסטען אפילו און ס'איז דא דרשות. אבער אויף די ביטערע האלאקאסט איז נישט דא קיין שום טרויער טאג, און קיין שום זכר.
קיק למשל אין באבאב. דארטען האט די רבי יא ביטער געליטן אין די האלאקאסט, און די אידישע מדינה איז נישט געוועהן שטארק קעגן זיין פאליטיק, איז דארטען טאקע נישט דא קיין טרויער טאג אויף די גרינדונג פון די אידישע מדינה, אבער אויף די האלאקאסט איז דא א פיוט וואס מ'זאגט תשעה באב.
בקיצור, די מנהגים וואס די רבי'ס האבן איינגעפירט האט בכלל נישט צוטוהן מיט די תלמידים וחסידים צו רעפלעקטען וואס כלל ישראל האט מיטגעמאכט, נאר ווי אזוי די רבי'ס פערזענדליך האבן געליטן.