א שטילע געוויין פון א אינגערמאן
זיץ איך אין א הונטערשטע טיש אין א סעמי-היימישע רעסטאראונט, און פון ווינקל פון מיין לינקע אויג מערק איך ווי ס'זיצט א פרישער יונגערמאנטשיקל מיט א גרויסע פלאכע קלוגע טעלעפאן נעבן זיין אומבארירטע פאציע אויפ'ן טיש, און ער וויינט מיט זוידיגע טרערען, ס'קיקיעלט זיך א טרער נאך א טרער, צום ערשט האב איך מיך נישט אריינמישען אין יענעמס געשעפטען, ווי נישט ווי בין איך אן אנגעליינטער פון די היימישע קאווע בלעטער, ווי פיל שרייבער זענען גאר שטארק פרא "מיינד יור און ביזנעס", אבער די רחמנות געפילן האט מיך ארומגענומען פון אלע זייטען, א יונגערמאן וויינט.
איך גיב מיך א דריי אריבער צון'עם, און איך גיב מיט די אויגען אזא פרעג???? ער קוקט מיר גלייך צוריק אין די אויגען, און גערנאך אויך זיין פלאכען כלי אויפ'ן טיש, נעם איך די מוט און אומץ און פרעג אים, מיין פריינט, מיין הארץ גייט אויס פאר דיר, וואס האט דיר אוזי געטראפען אזש דו ביסט אזוי פארביטערט?
נאך א קורצע פויזע אנמעסטענדיג מיך פון אויבען אראפף צוויי מאל גיט ער אז שטילען געשריי "קאווע שטיבעל וויל מייך נישט אננעמען"!