מאנטאג אוגוסט 04, 2014 6:38 pm#215450
דרכי "ראדני" אבילות מבלי באי מועד,
זכרנו ימים מקדם,
דאס שיינקייט פון די געסעלע ראדני צווישן בעדפארד און לי, אין די תש"מ-תש"נ יארן,
יעדע שבת וואס דער הייליגע ברך משה זי"ע איז געווען אין שטאט און געדאווענט דארט,
אידן פלעגן קומען הערן:
א נשמת
עד הנה בהשתפכות הנפש,
אור חדש על ציון תאיר מיט בכיות נוראות וואו ער האט פארגאסן טייכן אויף די גאולה העתידה,
די בכיות ביי ושבור עול הגוים ועול הגליות,
קוקן:
די לעכטיגע צורה ביים ליינען,
ווייזן פאר די קינדער א צורה פון א צדיק,
ווער רעדט נאך ביי די הייליגע טישן:
פרייטאג צונאכטס און שלש סעודות,
די התעורורות ביי בני היכלא דכסיפין למחזי זיו וכו'
די "ה' מלך"
א חנוכה ליכט וויזוי ס'האט אויסגעזאגט,
וויפיל אידן זענען געקומען צוקוקן די עבודת הצדיק כשעומד ומדליק את הנרות בדחילו ורחימו,
די פלפולי דאורייתא ביי די נרות,
וויזוי האט אויסגעקוקט אזא הייליגע טאג ווי פורים, בעת משתה היין, די געהויבענע טישן
און די שושן פורים טישן,
ווער רעדט נאך ווען עס איז געקומען די ימים טובים,
וויפיל אידן האבן זיך אריין געשטיפט אין דעם ביהמ"ד א פסח ביי:
טל תן לרצות ארצך, וואס איז געזאגט געווארן מיט א השתפכות הנפש
דעם "טל ושובע מלא אסמינו"
און די דמעות וואס איז פארגאסן געווארן ביי "הכעת תחדש ימינו" אז עס זאל שוין זיין "גן רוה שימינו" בבנין ביהמ"ק במהרה בימינו
די דמעות כנחל וואס האט זיך געגאסן:
ביי "ומפני חטאינו גלינו מארצינו" ווי דער צדיק האט פארגאסן נחלי דמעות על גלות השכינה,
א שירת הים די צווייטע טעג פסח,
ועל כולם ווען עס איז געקומען "חודש תשרי"
עד היום הזה שרייט נאך ארויס פון די ווענט די קדושה פון דעם ביהמ"ד וואס איז געווארן אנגעזאפט א "חודש תשרי"
תקיעת שופר דרשה בבכיות המעורר בדברי כיבושין המעורר את הלב,
תקיעת שופר,
און די מוסף לפני התיבה,
די בכיות ביי די תפלות: ובכן תן פחדך, ובכן צדיקים וכו', ווי מ'בעט אויף לעתיד
א כל נדרי דרשה,
א כל נדרי און מעריב יום הקדוש בהשתפכות הנפש, א מוסף, נעילה, אינעם הייליגן טאג,
בעת ווען אין ר"ה און יום הקדוש, איז די ביהמ"ד געווען פול עד אפס מקום, קיין נאדל האט מען נישט געקענט אריין שטופן,
עומדים צפופים
אזא הייליגע יו"ט סוכות זמן שמחתינו,
די עבודת הנענועים, וואס זענען אפגעראכטן געווארן בקדושה וטהרה, מיט אזא שטארקע עבודה,
וואו הונדערטער אידן זענען געשטאנען זיך צוגעקוקט צו די עבודה פונעם הייליגן צדיק,
די קלימאקס, ווען עס איז געקומען די דריי הייליגע טעג, די גמר מסירת הפתקין,
הושענה רבה, שמיני עצרת שמחת תורה,
איז געווען א צוזאם קום פון אידן מארבע כנפות הארץ, מיטצוהאלטן די הייליגע עבודה,
א דאווענען הושענה רבה בנוסח ימים נוראים, א "שיר המעלות ממעמקים", א הלל, א נענועים,
ווי טויזענעטער אידן האבן זיך געשטופט צו זעהן אפס קצהו, ווי מער מ'קען אריין כאפן צוזאם געשטיפטערהייט מיט די ד' מינים אין די הענט,
א הושענה רבה דרשה,
די בכיות נוראות ביי די זיבעטע הקפה זאגענדיג די ווערטער,
הושע נא למען איתן הנזרק בלהב אש וכו' למען בן הנעקד על גבי עצים ואש וכו' למען גבור הנאבק עם שר אש וכו' למען קדושים מושלכים באש,
וויינענדיג אויף די צרות וואס אידן גייען ליידער דורך מיום שחרב ביהמ"ק און וויפיל בלוט עס זענען שוין ליידער פארגאסן געווארן על קידוש שמו יתברך,
וויפיל אידן האבן זיך אריין געשטופט אין דעם ביהמ"ד ביי די הייליגע הקפות ווי די רבי איז ארום געלאפן אין ביהמ"ד בכל תוקף ועוז זיך געפרייט בשמחת התורה,
די געהויבענע דברי תורה צווישן די הקפות, בגעגועין וכיסופין להשי"ת,
בפרט אויף די נוסח פון ידיד נפש אב הרחמן משוך עבדך, הדור נאה וכו' נפשי חולת אהבתך וכו',
ווער רעדט נאך פון די "זעקסטע הקפה" וואס איז געווען סכנת נפשות אריין צוקומען דעמאלט אין ביהמ"ד,
טויזענטער אידן זענען געשטאנען צוזאם געקוועטש מעוטף בטליתם זיך צוקוקענדיג צו די הייליגע נענועים מיט די הייליגע ספר תורה דורך דעם הייליגן צדיק, בעת ווען עס גיסן זיך שווייץ פון די ווענט און די דאך פון ביהמ"ד,
ועתה בעווונינו הרבים אבדה כל אלה
מי ישער ומי יספר אונזער אבידה,
די געסעלע שטייט פוסט בשבתים ובימים טובים, קעגן וואס עס איז אמאל געווען,
קיינער איז נישט אינטערסירט צו א יום יום טוב, א שבת, א ימים נוראים,
ס'שוין ליידער נישטא פארוואס אהין צו גיין,
קיינער גייט שוין היינט ליידער אהין זוכן א דרך אין עבדות ה' וכדו'
דאס שיינקייט פון די געסעלע ראדני צווישן בעדפארד און לי, אין די תש"מ-תש"נ יארן,
יעדע שבת וואס דער הייליגע ברך משה זי"ע איז געווען אין שטאט און געדאווענט דארט,
אידן פלעגן קומען הערן:
א נשמת
עד הנה בהשתפכות הנפש,
אור חדש על ציון תאיר מיט בכיות נוראות וואו ער האט פארגאסן טייכן אויף די גאולה העתידה,
די בכיות ביי ושבור עול הגוים ועול הגליות,
קוקן:
די לעכטיגע צורה ביים ליינען,
ווייזן פאר די קינדער א צורה פון א צדיק,
ווער רעדט נאך ביי די הייליגע טישן:
פרייטאג צונאכטס און שלש סעודות,
די התעורורות ביי בני היכלא דכסיפין למחזי זיו וכו'
די "ה' מלך"
א חנוכה ליכט וויזוי ס'האט אויסגעזאגט,
וויפיל אידן זענען געקומען צוקוקן די עבודת הצדיק כשעומד ומדליק את הנרות בדחילו ורחימו,
די פלפולי דאורייתא ביי די נרות,
וויזוי האט אויסגעקוקט אזא הייליגע טאג ווי פורים, בעת משתה היין, די געהויבענע טישן
און די שושן פורים טישן,
ווער רעדט נאך ווען עס איז געקומען די ימים טובים,
וויפיל אידן האבן זיך אריין געשטיפט אין דעם ביהמ"ד א פסח ביי:
טל תן לרצות ארצך, וואס איז געזאגט געווארן מיט א השתפכות הנפש
דעם "טל ושובע מלא אסמינו"
און די דמעות וואס איז פארגאסן געווארן ביי "הכעת תחדש ימינו" אז עס זאל שוין זיין "גן רוה שימינו" בבנין ביהמ"ק במהרה בימינו
די דמעות כנחל וואס האט זיך געגאסן:
ביי "ומפני חטאינו גלינו מארצינו" ווי דער צדיק האט פארגאסן נחלי דמעות על גלות השכינה,
א שירת הים די צווייטע טעג פסח,
ועל כולם ווען עס איז געקומען "חודש תשרי"
עד היום הזה שרייט נאך ארויס פון די ווענט די קדושה פון דעם ביהמ"ד וואס איז געווארן אנגעזאפט א "חודש תשרי"
תקיעת שופר דרשה בבכיות המעורר בדברי כיבושין המעורר את הלב,
תקיעת שופר,
און די מוסף לפני התיבה,
די בכיות ביי די תפלות: ובכן תן פחדך, ובכן צדיקים וכו', ווי מ'בעט אויף לעתיד
א כל נדרי דרשה,
א כל נדרי און מעריב יום הקדוש בהשתפכות הנפש, א מוסף, נעילה, אינעם הייליגן טאג,
בעת ווען אין ר"ה און יום הקדוש, איז די ביהמ"ד געווען פול עד אפס מקום, קיין נאדל האט מען נישט געקענט אריין שטופן,
עומדים צפופים
אזא הייליגע יו"ט סוכות זמן שמחתינו,
די עבודת הנענועים, וואס זענען אפגעראכטן געווארן בקדושה וטהרה, מיט אזא שטארקע עבודה,
וואו הונדערטער אידן זענען געשטאנען זיך צוגעקוקט צו די עבודה פונעם הייליגן צדיק,
די קלימאקס, ווען עס איז געקומען די דריי הייליגע טעג, די גמר מסירת הפתקין,
הושענה רבה, שמיני עצרת שמחת תורה,
איז געווען א צוזאם קום פון אידן מארבע כנפות הארץ, מיטצוהאלטן די הייליגע עבודה,
א דאווענען הושענה רבה בנוסח ימים נוראים, א "שיר המעלות ממעמקים", א הלל, א נענועים,
ווי טויזענעטער אידן האבן זיך געשטופט צו זעהן אפס קצהו, ווי מער מ'קען אריין כאפן צוזאם געשטיפטערהייט מיט די ד' מינים אין די הענט,
א הושענה רבה דרשה,
די בכיות נוראות ביי די זיבעטע הקפה זאגענדיג די ווערטער,
הושע נא למען איתן הנזרק בלהב אש וכו' למען בן הנעקד על גבי עצים ואש וכו' למען גבור הנאבק עם שר אש וכו' למען קדושים מושלכים באש,
וויינענדיג אויף די צרות וואס אידן גייען ליידער דורך מיום שחרב ביהמ"ק און וויפיל בלוט עס זענען שוין ליידער פארגאסן געווארן על קידוש שמו יתברך,
וויפיל אידן האבן זיך אריין געשטופט אין דעם ביהמ"ד ביי די הייליגע הקפות ווי די רבי איז ארום געלאפן אין ביהמ"ד בכל תוקף ועוז זיך געפרייט בשמחת התורה,
די געהויבענע דברי תורה צווישן די הקפות, בגעגועין וכיסופין להשי"ת,
בפרט אויף די נוסח פון ידיד נפש אב הרחמן משוך עבדך, הדור נאה וכו' נפשי חולת אהבתך וכו',
ווער רעדט נאך פון די "זעקסטע הקפה" וואס איז געווען סכנת נפשות אריין צוקומען דעמאלט אין ביהמ"ד,
טויזענטער אידן זענען געשטאנען צוזאם געקוועטש מעוטף בטליתם זיך צוקוקענדיג צו די הייליגע נענועים מיט די הייליגע ספר תורה דורך דעם הייליגן צדיק, בעת ווען עס גיסן זיך שווייץ פון די ווענט און די דאך פון ביהמ"ד,
ועתה בעווונינו הרבים אבדה כל אלה
מי ישער ומי יספר אונזער אבידה,
די געסעלע שטייט פוסט בשבתים ובימים טובים, קעגן וואס עס איז אמאל געווען,
קיינער איז נישט אינטערסירט צו א יום יום טוב, א שבת, א ימים נוראים,
ס'שוין ליידער נישטא פארוואס אהין צו גיין,
קיינער גייט שוין היינט ליידער אהין זוכן א דרך אין עבדות ה' וכדו'