לעמיל האט געשריבן:איך געב קרעדיט פאר רמ"ד ער האט נישט געקענט טון בעסער מיטען איגנאירען די גאנצע זאך, ווי גוט 48 האט זיך געפילט מיט די פסק אזוי שלעכט פילען זיי מיט זיין שווייגעניש
לעמעל'ע קרעדיט וואלט אים געקומען ווען ער נעמט באלט אן דעם פסק אן קיין דריקעראציע און פראקלימאציעס, שטיל מיינט שטיל, נישט דרוקען פיר קונטריסים און לויפן צו רבנים און כאפן פסקים, און מצליח זיין ביי עפס א הרב לעווין פון ת''א.
יעצט ווען ער האט נישט קיין ברירה און נעמט אן טיילווייז דעם פסק, איז דאס ווי די מעשה מיטן פריץ'ס באדינער וועלכער האט סערווירט דעם פריץ פארשטינקענע פיש, דער פריץ בכעסו האט אים געגעבן דריי ברירות 1. אויפעסן דעם פיש 2. כאפן פופציג שמיץ 3. ווערן ארויסגעווארפן פון שטאט
דער באדינער האט זיך געמאכט א חשבון אז אויפעסן דעם פיש איז לכאורה די לייכסטע, האט ער דאס געקליבן, נאך קרעכצן אין היסן אויף א האלבן פיש זאגט ער אדוני הפריץ כ'קען שוין נישט, זאגט דער פריץ האסט נאך צוויי ברירות, דער באדינער מאכט זיך א חשבון און זאגט מיין ארבעט און שטאט וויל איך נישט פארלאזן נו שמייס, מ'לייגט אראן דעם באדינער אויפן באנק און קנאק קנאק, פינעף, צען, דער באדינער קוויטשעט און ליארימט מיט טרערן, אבער דער שמייסער איז ממשיך, צוואנציג, דרייסיג, ער מיינט אז ס'איז שוין כלות הנפש, פינעף און דרייסיג, פערציג שרייט ער עד כאן, ווארפטס מיך ארויס פון שטאט,
אזא פנים האט ווען מ'לויפט און קאורט, וועלכער שיקט אין בית דין, מ'לויפט נאך דריי מאל אין קאורט און פארלירט אויך, מ'פארלירט דארט אויך, פרובירט מען צו קאנטעסטן דעם פסק, מ'שרייט שוחד, נוגעים, מ'דריקט גאנצעטע ביכער און קונטריסם און רבנים זאגן אין כזה דבר, מוז מען פאלגן יעבור עליו מה שיהי'
איז נאך נישט צייט צו זען אז
למה זה אתם עוברים את פי ד' והוא לא תצלח