ווען זאל מען זוכן א צווייטע דזשאב?

ווען מאכט מען אפ אז געניג געווען און איך גיי זוכן א צוויייטע דזשאב?

1)די בעל בית איז א ..........
2) מען באקומט באצאלט ווייניג
3) מען באקומט באצאלט שפעט
4) מען פילט נישט קייןסיפוק אין די ארבייט
5) מען פארשטייט זיך נישט מיט די מיטארבייטער

וואס האלט די עולם ווען איז א געניג שטארקע סיבה צו זוכן עפעס אנדערש?

די אלע אויבנדערמאנטע איז גענוג, אבער נאר אויב מען האט עפעס 'קראנט'. (און בעסערס פארשטייט זיך... בשעת מען ארבייט אויף איין פלאץ דמיונ'ט מען כסדר אז ערגעץ אנערש וועט זיכער זיין בעסער און שענער... דמיונות!)

after you find a different job..... then you can think about dropping the first

ישעי פיין געזאגט די שאלה איז נאר וווען מען הייבט אן צו זוכן די צווייטע

you always keep your eyes open......

except if your place is very great, ussaly after 3-4 years you knoa if its good for you

פון ערפארונג קען איך זאגן אז ס'לוינט זיך נישט צו טוישן דזשאב נאר אויב ס'איז "גאר גאר וויכטיג"

אסאך מאל מיינט מען אז ווייל כ'האב א געלעגנהייט פאר א אנדערע דזשאב וואס איך וועל "אפשר" זיין מער צופרידן לוינט זיך אויפצוגעבן דעי. מ'טראכט "כ'וועל גארנישט דערלייגן".

אבער למעשה דערלייגט מען יא גאר אסאך, ווייל "עקספיריענס" האט נישט קיין ערזאץ! די פאר יאר וואס דו האסט פארברענגט אין דיין ערשטע דזשאב וועסטו קיינמאל צוריקבאקומען און ביי די נייע וועסטו יעצט דארפן אנהויבן פון פריש

(פארשטייט זיך אז מ'קען ביי דעי זאכן נישט זאגן קיין כלל, יעדע פאל איז אנדערש. אבער בכלליות אויב מען האט א דזשאב, מען צאלט דיר און מען איז פארהעלטנמעסיג צופרידן לוינט עס נישט אויפצוגעבן אפי' פאר א דאלער צוויי מער א שעה)

מיין שאלה אנפאנג איז נישט געווען וועגן געלט עס איז געשטאנען דארט נאך זאכן אויך אפשר פאר יענע זאכן לוינט זיך יא

דאן איז הכל לפי מה שהוא אדם און וואס עס זענען די אלטערנאטיוון

בכלליות דארף מען וויסן אז פרנסה גיט דער אויבערשטער אבער מען שפילט זיך נישט דערמיט

אויב מ'האט אן אנדערע דזשאב רעדי, און מען איז כמעט זיכער אז דארט וועט נישט זיין דעם פראבלעם איז איין זאך

אבער אויב נישט קען מען אלעס סאלוון און דארט בלייבן

מען דארף אינאכט נעמען אז באקומען באצאלט ווייניג אדער שפעט איז נאכאלץ בעסער ווי גארנישט באצאלט

אויב מען מעג עפ"י תורה איבערלאזן א דזשאב וואס מען איז נישט צופרידן, דארף מען פרעגן א מורה הוראה וועמען דו פרעגסט אלע דיינע שאלות

אבער איך קען נאר זאגן פון עקספיריענס אז אסאך מאל מיינט מען אז דארט וועט זיין בעסער, און למעשה די פראבלעם וואס מ'האט געהאט איז טאקע נישטא אבער עס קומען אפיר אנדערע און אפטמאל גרעסערע פראבלעמען ווי פריער....

1. לדעתי איז ווייניג געלט נישט גענוג סיבה אויפצוגעבן א זשאב, (חוץ אויב דו קומסט באמת נישט אויס מיט'ן לעבן), א זשאב אפעקטירט דעם מענטש אויף אזויפיל אנדערע וועגן חוץ געלט, אז עס לאזט זיך נישט זאגן.
מה בצע פון נאך אפאר דאללער, אויב עס גייט קומען מיט קאפ וויי און פרעשור זעקס מאל מער ווי דו האטס יעצט, אדער א באלבוס וואס טרענט די אדערן.

2.'נישט סיפוק', איז אויך גאנץ שוואך געזאגט. נישט מער ווי א קליינע פראצענט מענטשן נעמען ארויס סיפוק פון דער ארבעט. ובפרט נאך א שטיק צייט אויפן זשאב.

3. 'נישט אויסקומען מיט מיטארבייטער', ווענט זיך ווי ווייט. לעבן אין קריגערייען קען פארוואנדלען דעם לעבן אין א גיהנום.

לדעתי איז דער מעסטער ווען אויפצוגעבן א זשאב, טאמער דער מענטש שפירט זיך צוקלאפט און נישטיג, און האט א באגנוגענדע סיבה צו טראכטן אז אויף א צווייטן זשאב וועט אים זיין בעסער.

און וואס זאגסטו ווען די פראבלעם איז נומ. 2 ?