קאמענטארן פאר נאטורליך
-האלאו האלאו! מאמי! מאמי!, שריי איך אויס אריינלויפנדיג פארסאפעט
אין די איבערגעדרייטע שטוב היינט נאכמיטאג נאך די ארבעט.
-מאמי! אוואו האסטו פארפאקט די בעג מיט גרינע מענטשעלעך?!!!!!....
-וואס?! די גרינע מענטשעלעך?! דאס איז דאך פיור חאאמעעץץץ!!!!!.......
-כא כא כא כא כא, חמץ?!...... מאן דכר שמיה?!..... וואו חמץ ווען חמץ?!!...
-נע נע נע, דאס איז זיכער חמץ, קאל הילל וויינבערגער! איך זאג דיר......
-ווא-דריי'סטו א קאפ?! כ'זאג דיר סיניש קיין חמץ, טראסט מי!!!...
-וויסטע וואס כ'על מיך מיט דיר נישט איינרייסן, איי דאונט קעיר,
סי'דיין'נעביירע..... טו וואס דו ווילסט!........ אבער וואטש ס'זאל נישט
ברעקלען! איך ווארן דיר!!!........
-אקעי, אקעי, וואו איז עס? אה דא, געב אים אהער..... מאטי! שמשי!
שמילי! קומטס העלפן טאטי שלעפן די בעג!!!......
-וואס'יז'עס מצה?!....
-סי'די'חרוסת?!.....
-די אפיקומן?!!...
-ניין, ניין, ס'איז עפעס פאר טאטי'ס ביזנעס........
-אקעי שכח פארן העלפן טאטי'ן, גייטס בעטס פון מאמי'ן א לעידי פינגער......
אל-רייט, נו וואס האב איך דא?..... אוי.... כ'האב שוין גארנישט!!!!!..... וויי געוואלד!!!...
מ'דארף טאקע קאלן יאנאש'ן ער זאל באשטעלן נאך, אבער פאר דאס מאל
העט נאך זיין איינס..... אךךךך..... נו!!!!..... גם זו לטובה....
נאדיר נאטורליך, איך זאג דיר צו ס'איז מיין לעצטע..... גלייב מיר.... קענסט ארויפקומען
אין מיין אפיס וועסטו זען..... כ'זאג דיר..... נעם עס אן...... גלייב מיר איך וואלט
דיך געוואלט געבן אסאך מער.....
[בילד – נישט אפגעהיט]