דברי תורה על פרשת השבוע
פרשת ויגש
היינט ג' טבת איז די יארצייט פון ר' נח בן ר' אברהם ליפשיץ זצוק"ל (המכונה ר' נח מינדעס) פון די שטאט ווילנא. קיין סאך איבער די תולדות פון דעם הייליגען צדיק, וואס נאר פון בליקן אין זיינע ספרים זעהט מען אז ער איז געווען א אדם הגדול בענקים א בקי בכל מכמני התורה, איז נישט באקאנט. איין זאך איז אבער א אומפארלייקענבארע פאקט, ער ליגט ממש נעבן דעם הייליגען ווילנער גאון זי"ע (מיט וועם ער איז געווען א מחותן), און מען האט געלייגט "איין" מציבה פאר די צוויי צדיקים! ווען מען זעהט וויאזוי די הייליגע תלמידים פונעם גר"א שרייבן פון זייער רבי'ן איז לא יאומן צו פארשטיין וויאזוי עס איז מעגליך אז זיי האבן געמאכט איין מציבה פאר צוויי, נאר וויבאלד מען רעדט דא פון נאך א איש גדול וקדוש.
זכותו יגן עלינו.
ער האט מחבר געווען די ספרים "פרפראות לחכמה - נפלאות חדשות", וכשמם כן הם פרפראות לחכמה און נפלאות חדשות, צוויי הייליגע ספרים מיט אומבאשרייבליכע תוכן.
ווען מען נעמט אריין די ספרים אין די האנט זעהט מען בעיקר נאר רמזים, רמזים מיט רמזים. די רמזים אליינס זענען "נפלאות חדשות", ער איז מרמז לויט ראשי תיבות און גימטריאות פלאים'דיגע טייטשן און פשטים, על פי פשט, על פי דרוש ועל פי דרך הקבלה. אבער דאך איז דא אין כמעט יעדע סדרה א ווארט אדער צוויי על פי דרך הדרוש, אן רמזים. און עס איז א ווייטאג אז זיי זענען אומבאקאנט (לפי מיעוט ידיעתי, איך זע קיינמאל נישט נאכברענגען פון זיי, והלואי טעיתי), איך קלער אז עס איז טאקע כדאי אז יעדע וואך וואס עס איז דא פון עם א דרוש זאל איך עס אראפברענגען, לעשות נייחא לנשמתו של אותו צדיק, ושיהיו שפתותיו דובבות בקבר.
די וואך ברענגט ער צוויי דרושים, אבער נישט קיין אייגענע, איינס פון זיין טאטע און א צווייטע בשם חכם א'.
עס איז דא א מדרש אז יהודה האט געזאגט צו יוסף "בנימוסינו נאמר ואם אין לו ונמכר בגניבתו, וזה יש לו", און דאס איז א פלא, ווייל יהודה האט דאך געמיינט אז דער מצרי'שער משנה למלך צו וועם ער רעדט איז א פאלנער גוי, טא וואס פרעגט ער עם אפ פון 'בנימוסינו' כתיב, וואס האט ער מיט דיינע געזעצן?
http://kretchme.org/viewtopic.php?p=6279#p6279
ובשם חכם א' שמעתי, שרייבט דער נפלאות חדשות, אז באמת מוז מען פארשטיין דעם 'נימוסינו' זעלבסט, ואם אין לו ונמכר בגניבתו, ווער וועט ארייננעמען א גנב ביי זיך און שטוב, און נאך צאלן געלט עם צו האבען? נאר, עס שטייט אין פסוק (משלי ו ל) "לא יבוזו לגנב, כי יגנוב למלא נפשו כי ירעב" מען זאל נישט סתם פארשעמען א גנב, ווייל ער גנב'ט צוליב זיין הונגער, קומט אויס אז ווען מען וועט עם פארקויפען אלס קנעכט און ער וועט האבען אלעס גוטס, עסן פון זיין האר'ס ברויט און באקומען פון עם אלע באקוועמליכקייטען (ווי חז"ל זאגן אז הקונה עבד איז כקונה אדון לעצמו, צוליב די אלע התחייבות'ער וואס ער האט צו צושטעלן פארן עבד) וועט ער שוין מער נישט גנב'נען, אויב אזוי איז דאך 'נימוסינו' גערעכט מיט 'ונמכר בגניבתו', און טאקע נאר ביי 'ואם אין לו', ווייל אויב האט ער יא און דאך גנב'ט ער, קען מען עם נישט פארקויפן, ווייל ער וועט ביים אדון אויך גנב'נען.
דאס האט יהודה געזאגט צו יוסף, בנימוסינו שטייט אז 'ואם אין לו, ונמכר בגניבתו', ווייל אויב האט ער יא לוינט עס נישט פאר דער וואס קויפט עם, אויב אזוי, אויב ווילסטו עם נאך נעמען פאר דיינס א עבד קען נישט זיין אז דו האלטסט באמת אז ער איז א גנב, אלא מאי עלילות דברים אתה מעביר עלינו.
היינט ג' טבת איז די יארצייט פון ר' נח בן ר' אברהם ליפשיץ זצוק"ל (המכונה ר' נח מינדעס) פון די שטאט ווילנא. קיין סאך איבער די תולדות פון דעם הייליגען צדיק, וואס נאר פון בליקן אין זיינע ספרים זעהט מען אז ער איז געווען א אדם הגדול בענקים א בקי בכל מכמני התורה, איז נישט באקאנט. איין זאך איז אבער א אומפארלייקענבארע פאקט, ער ליגט ממש נעבן דעם הייליגען ווילנער גאון זי"ע (מיט וועם ער איז געווען א מחותן), און מען האט געלייגט "איין" מציבה פאר די צוויי צדיקים! ווען מען זעהט וויאזוי די הייליגע תלמידים פונעם גר"א שרייבן פון זייער רבי'ן איז לא יאומן צו פארשטיין וויאזוי עס איז מעגליך אז זיי האבן געמאכט איין מציבה פאר צוויי, נאר וויבאלד מען רעדט דא פון נאך א איש גדול וקדוש.
זכותו יגן עלינו.
ער האט מחבר געווען די ספרים "פרפראות לחכמה - נפלאות חדשות", וכשמם כן הם פרפראות לחכמה און נפלאות חדשות, צוויי הייליגע ספרים מיט אומבאשרייבליכע תוכן.
ווען מען נעמט אריין די ספרים אין די האנט זעהט מען בעיקר נאר רמזים, רמזים מיט רמזים. די רמזים אליינס זענען "נפלאות חדשות", ער איז מרמז לויט ראשי תיבות און גימטריאות פלאים'דיגע טייטשן און פשטים, על פי פשט, על פי דרוש ועל פי דרך הקבלה. אבער דאך איז דא אין כמעט יעדע סדרה א ווארט אדער צוויי על פי דרך הדרוש, אן רמזים. און עס איז א ווייטאג אז זיי זענען אומבאקאנט (לפי מיעוט ידיעתי, איך זע קיינמאל נישט נאכברענגען פון זיי, והלואי טעיתי), איך קלער אז עס איז טאקע כדאי אז יעדע וואך וואס עס איז דא פון עם א דרוש זאל איך עס אראפברענגען, לעשות נייחא לנשמתו של אותו צדיק, ושיהיו שפתותיו דובבות בקבר.
די וואך ברענגט ער צוויי דרושים, אבער נישט קיין אייגענע, איינס פון זיין טאטע און א צווייטע בשם חכם א'.
עס איז דא א מדרש אז יהודה האט געזאגט צו יוסף "בנימוסינו נאמר ואם אין לו ונמכר בגניבתו, וזה יש לו", און דאס איז א פלא, ווייל יהודה האט דאך געמיינט אז דער מצרי'שער משנה למלך צו וועם ער רעדט איז א פאלנער גוי, טא וואס פרעגט ער עם אפ פון 'בנימוסינו' כתיב, וואס האט ער מיט דיינע געזעצן?
http://kretchme.org/viewtopic.php?p=6279#p6279
ובשם חכם א' שמעתי, שרייבט דער נפלאות חדשות, אז באמת מוז מען פארשטיין דעם 'נימוסינו' זעלבסט, ואם אין לו ונמכר בגניבתו, ווער וועט ארייננעמען א גנב ביי זיך און שטוב, און נאך צאלן געלט עם צו האבען? נאר, עס שטייט אין פסוק (משלי ו ל) "לא יבוזו לגנב, כי יגנוב למלא נפשו כי ירעב" מען זאל נישט סתם פארשעמען א גנב, ווייל ער גנב'ט צוליב זיין הונגער, קומט אויס אז ווען מען וועט עם פארקויפען אלס קנעכט און ער וועט האבען אלעס גוטס, עסן פון זיין האר'ס ברויט און באקומען פון עם אלע באקוועמליכקייטען (ווי חז"ל זאגן אז הקונה עבד איז כקונה אדון לעצמו, צוליב די אלע התחייבות'ער וואס ער האט צו צושטעלן פארן עבד) וועט ער שוין מער נישט גנב'נען, אויב אזוי איז דאך 'נימוסינו' גערעכט מיט 'ונמכר בגניבתו', און טאקע נאר ביי 'ואם אין לו', ווייל אויב האט ער יא און דאך גנב'ט ער, קען מען עם נישט פארקויפן, ווייל ער וועט ביים אדון אויך גנב'נען.
דאס האט יהודה געזאגט צו יוסף, בנימוסינו שטייט אז 'ואם אין לו, ונמכר בגניבתו', ווייל אויב האט ער יא לוינט עס נישט פאר דער וואס קויפט עם, אויב אזוי, אויב ווילסטו עם נאך נעמען פאר דיינס א עבד קען נישט זיין אז דו האלטסט באמת אז ער איז א גנב, אלא מאי עלילות דברים אתה מעביר עלינו.