הקטן האט געשריבן:און אז יענער חלומט אז ער איז נאפוילין אדער משיח און הערט ווויסעס פין סיגמנד פרויד אליין, וואס גייט דיך אן זיינע משוגעת'ן?
פארדעם שיקען צים דאקטער?
האט נישט ממש מיט טרענס אדער קישענס, אבער אז מען רעדט שוין...
און אז דיר דמיונ'סט זיך אז תאוות הכבוד איז א גוטע זאך, און א יעדעס מאל די וואקסט אריין אין בית מדרש וויל מען נאר דיך צושיקען צום עמוד, און ווען די גארגעל'סט זיך ביי ושמרו דמיונ'סט דיך אז דער עולם גייט אויס פאר דיין חן כפי תאוות כבודך, אדער גאט ווייסט וועלעכע תאוות צו גאר פעטיש'עס ראולט ארום אין דיין מח קאמערען און הארץ רערן, דארף מען דיך שוקען צום שרינק מהרה?
אפשר יא. באט נאבאדי גיווס עי דעמנ. א מענטש מעג גלייבן וואס ער וויל, ער מעג גלוסטן וואס ער וויל. ביז, ס'הייבט אן שטערן דאס לעבן, ספעציעל טאג טעגליכע לעבן, דעמאלטס שיקט מען צום דאקטער. תאוות איז בכל אופן שהוא איז נישט קיין עקסטרים ווילאנג דער מדובר כאפט נישט אן פרעמדע מענטשען און גאס, אדער וואקט ארום מיט א קישען (עכטע...) אין דער האנט, ווייל דעמאלטס וועט עס עם שטערן אין לעבן, און מ'דארף נישט מסביר זיין פארוואס און ווי אזוי.
געיס לעסביענס למיניהם זענען הונדערט פערצענט ענטייטעלד צו זייערע מציאות אדער דמינות. ס'איז נאבאדיס פריקען רעכט אריינצורעדען אין עניני אורנטציה שלהם. ווילאנג זיי לעבן א נארמאל עפעקטיוו לעבן, זאל זיי וואויל באקומען.
(נוגע צום שארר פרשה: ווי לאנג ער איז א חולה נפש לעצמו, נאבאדי גיווס א דעמנ. די רגע וואס ער קריכט ארויף אויף אנדערע, לאק הים אפ...!)