אוודאי געלונגען נישט אלעמאל די מופתים, קען זיין אז דער בורא האט איינגעזעהן אז פאר די נשמה איז בעסר אזוי, בהדי כבשי דרחמנא למה לך ?
אבער ווען ס'גלונגט יא,
דוגמא: דער איינער איז געקומען צום חזון איז אז ער איז געווארן דיאגנאזירט מיט א ברעין טומיר, האט ער געזאגט אז ער זאל פארן צו יענע דאקטאר אין ניו יארק, און ער וועט דיך קענען אפערירן, זאגט ער אקעי, איך גיין באשטעלן א טיקעט אויף נעקסטע וואך, זאגט דער הייליגער חזון איש, אז ניין ער זאל נאך פארן היינט נאכט, דער איד האט זיך געוואונדערט, אבער אז דער חזון איש האט אזוי געזאגט פאלגט מען, ער איז געפארן יענע נאכט, אויפצומארגנס איז געווען דער אפעראציע, און יענע נאכט איז דער דאקטאר געשטארבן,
דאס איז א מעשה ידוע, האלט איינער אז דא איז נישט פארגעקומען א מופת ? (אדער רוף עס אן סייעתא דשמיא, וואטעווער)
איך זעה נישט די חכמה פון אפלאכן פון מופתים, ווען די זאכן זענען פאקטן וואס זענען געשעהן,
נישט אז מ'דארף גלייבן יעדע מעשה, אבער דאס אז די זאכן זענען פארגעקומען, האט מער עדות אז ס'איז אמת ווי די טעאריע פון עוואלוציע,