משלי יאיר

[center]פרק א'[/center]
1. דאס שיינקייט פון אמת איז איר פשוט'ער קליידונג.
2. די וועלט שטייט אויף חי'שע אינסטינקטן.
3. זוך דאס פארשטענדליכקייט אין דאס אומפארשטענדליכע; אנערקען דאס אומפארשטענדליכקייט פון דאס פארשטענדליכע; און פארמייד דיך נישט פון אנטדעקן דאס זעלבסטפארשטענדליכע.
4. א פעסימיסט כאפט זיך אן אויף די גרעניצן פון דער וועלט און בלייבט דארט שטיין.
5. אפטימיזם איז א פאלשע גלויבן וואס ברענגט אמת'ע רעזולטאטן.
6. א הייליגער ליגן איז מטמא די וואס רירן עס אן.
7. רעספעקטיר מענטשן; נישט זייערע באפעלן.
8. האב ליב גאט, נישט זיין באשאף.
9. אויב דיין מאמע'ס מילך איז געווען פארדארבן, שפיי עס אויס.
10. אנערקען דיין נישטיגקייט אין די ענדלאזע בריאה; פארגעס נישט דיין גרויסקייט אז דו קענסט עס אנערקענען.
11. נעם אן טובות ווייל עס קומט זיך דיר; באדאנק זיך ווייל יענער קומט דיר נישט.
12. דער אטעאיסט רופט אן גאט מיט אנדערע נעמען.
13. מען קען נישט באפרייען אן ארעסטאנט פון א תפיסה וואס ער האט זיך אליין געבויט.
14. מאטעמאטיק איז דער שפראך פון די אוניווערס; ליבשאפט איז דער שפראך פון דעם מענטש.
15. וויסנשאפט איז צו קלוגשאפט וואס נומערן זענען צו מאטעמאטיק.
16. דאס גוטס פון דעם שלעכטקייט איז דאס שלעכטקייט פון דעם גוטס.
17. אלעס איז רעלאטיוו, אריינגערעכנט דאס רעלאטיוויטעט.
18. לאגיק שטייט אויף פאראדאקסן – וואס איז אליין א פאראדאקס.
19. מען קען נישט פארלייקענען קיין פאקטן, אבער מען קען האבן אנדערע פאקטן.
20. צופרידנקייט איז דער זעהל אין באלאנס.
21. די עקזיסטענץ פון נעגאטיוויטעט איז א סתירה מיניה וביה.
22. א פארלוירענער מענטש קען זיך נישט אפגעפינען; ווען יא וואלט ער נישט געווען פארלוירן.
23. א קאמפלימענט מעג זיין א ציגל; עס טאר נישט זיין דער פונדאמענט.
24. זאג דיין מיינונג נישט ווייל עס איז זיכער, נאר ווייל ס'איז דיינס.
25. נוץ דיין איגנאראנץ צו פארגרעסערן דיין וויסנשאפט, נישט עס צו פארקלענערן.
26. ווען א נאר וואלט געוואוסט ווי גליקליך ער איז וואלט ער געווען קלוג.
27. קלוגשאפט איז אן אדיקציע; גיב פאר א קלוגן, און ער וועט קלוגן נאכמער (טיילווייז פלאגיאיזירט).

יאיר האט געשריבן:

פרק ד'

די בעסטע ראיות צו גאט'ס עקזיסטענץ זענען געשריבן געווארן דורך באך.
.

כהא דאמרי אינשי

Bach gave us God's Word. Mozart gave us God's laughter. Beethoven gave us God's fire. God gave us Music that we might pray without words.

איך מיין אבער אז דער פערדער פרק משלי יאיר איז שוין א שפעטערדיגע הוספה, עס האט נישט די גלאנץ פון די אריגענעלע, אויזער עטליכע פסוקים וואס זענען ווייזט אויס פונ'ם ערשטען מחבר. ואלו הן לויט די לעצטיגע פארשונגען.

יאיר האט געשריבן:

פרק ד'

פאלשע קשיות ברענגען פאלשע תירוצים.

א חלום איז א דוגמא וויאזוי עס קוקט אויס א וועלט וואס פירט זיך לויט אונזערע פאנטאזיעס.

דער חילוק צווישן דער בהמה און דעם מענטש איז אז דער מענטש פרעגט צי ס'איז דא א חילוק ( - אויב ער פרעגט - זה גליון שנשתרבב לפנים )

לאגיק איז גאט'ס וועג פון זאגן, "איר זעט? איך בין נישט אינגאנצן משוגע."

די בעסטע ראיות צו גאט'ס עקזיסטענץ זענען געשריבן געווארן דורך באך.

יעדן איינעם קען מען שטיל מאכן אויסער זיך אליין.

לאנגווייליגקייט איז דער שטומער געשריי פון דעם מענטשנ'ס פסיכא.

יאיר טייערער, דיינע שורות נעמען מיך דורך איינס ביי איינס!! אויב איך זאל דארפן אויסקלויבן דאס בעסטע וואלט איך גענומען "די ראיה צו גאט'ס עקזיסטענץ אין באך..." האסט אודאי געמיינט די ניינטע סימפאניע. ריכטיג?

אייגנטליך איז יעדע שורה אן אוצר פאר זיך. ס'נעמט מיר אפ די ווערטער פון מויל.

פלאוויוס האט געשריבן:יאיר טייערער, דיינע שורות נעמען מיך דורך איינס ביי איינס!! אויב איך זאל דארפן אויסקלויבן דאס בעסטע וואלט איך גענומען "די ראיה צו גאט'ס עקזיסטענץ אין באך..." האסט אודאי געמיינט די ניינטע סימפאניע. ריכטיג?

די ניינטע סימפאניע איז קאמפאזירט געווארן דורך בעטהאווען. באך האט א גרינגערע שפראך צו מיין נשמה צוליב די הימלישע הארמאניע וואס ליגט אין זיין מוזיק, אבער איך גיב רשות פאר דעם שפעטערידגן רעדאקטאר צו טוישן לויט ווי אזוי עס שמעקט אים און אויסקלויבן דאס בעסטע פון אלע מקורות.

לעיקוואוד, מען זעט טאקע אז יאיר השני מישט אריין מער ווערטער פון די ענגלישע שפראך, ווי למשל קאנשעסנעס אדער מידיע. דאס ווייזט באשיינפערליך אז יאיר האט געוואוינט אינדערהיים פאר'ן קריג און יאיר השני האט געוואוינט אין אמעריקע שוין נאכ'ן קריג.

יאיר האט געשריבן:

פרק ד'

דער חילוק צווישן דער בהמה און דעם מענטש איז אז דער מענטש פרעגט צי ס'איז דא א חילוק - אויב ער פרעגט.

דער געפיל צעווארפט אין סעקונדעס וואס דער שכל בויט אין יארן; דער געפיל בויט אין סעקונדעס וואס דער שכל קען קיינמאל בויען.

דער ערשטער איז בעסער אן די לעצטע קוואליפיקאציע.

לגבי די צווייטע, האסטו עס גענומען פון ערגעץ?
דער בעסטער פראווערב וואס איך האב געהערט אין א גאר לאנגער צייט! (די אנדערע זענען אויך זייער גוט, אבער דער צווייטער שטארט ספעציעל ארויס).

יאיר האט געשריבן:די ניינטע סימפאניע איז קאמפאזירט געווארן דורך בעטהאווען.

זיכער אזוי. כ'ווייס נישט וויאזוי כ'האב פארמישט די צוויי... באך איז מיר גראדע קנאפ באקאנט (כ'בין זיכער אז איך האב שאדן). כ'האב געמיינט בעטהאווען.

כיון שהתחיל יאיר בשיריו יצתה בת קול ואמרה מי זה שאומר שירים שאפילו בן דוד לא אמרה, שמע שלמה בגן עדן ואמר אשרי שמבני בני יצא חכם שמשורר שירים כמוני

כד פתח רב יאירא סבא להגיד מתלי, מיד נזדעזעה ארץ ארבע מאה פרסה על ארבע מאה פרסה, והווי צווחי מלאכי השרת ואמרי, מאן האי בר נש דחציף להגיד חכמתא דשלמה מלכא, וליטול כתרי דמלכא דישראל על רישיה, ובעי גבריאל לסטור על פיו ולשתקיה. כד חזי האי בר דעתא דרב יאירא הוא בסכנתא, רהיט ואזל להיכלא דשלמה מלכא, וסיפר ליה לשלמה כל מתלא דחדית רב יאירא סבא. מיד חדי שלמה מלכא ואמר, זכאה אינון מתלי דרב יאירא בני, זכאה איהו וזכאה חולקיה. וחדו עימיה כל פמליא של מעלה, וקלי דחדוואה עלי עד לכסא הכבוד, וקודשא בריך היא ושכינתיה חדי גם אינהו, וכל ביתא דקפתא חדו בחדוותא עילאה חדוותא קדישא חדוותא דכולא.

סאציאלע מידיע איז ווי א רעליגיע – עס לאזט נישט לעבן אבער מען קען נישט לעבן אן דעם; דער מענטש מיינט אז ער קאנטראלירט עס אבער דערווייל ווערט ער קאנטראלירט דורך דעם; עס מאלט אראפ א וועלט וואס עקזיסטירט נישט.

דאס פאטשט אין פנים, איך סיין מיר שוין ארויס פין אייוועלט

Wow wow wow!

כ'האב היינט דאס ערשטע מאל אנגעטראפן דעם געוואלדיגע אשכול. כ'האב נישט קיין צייט יעצט מאריך צו זיין, אבער דער וואס זעהט נישט אז דאס איז געשריבן געווארן דורך multiple authors איז פשוט בלינד. איך בין נישט זיכער פונקטליך וויפיל שרייבער, מ'דארף עס גוט מבקר זיין. אבער קודם כל, די שרייבער פון פרק ג' און ווייטער האט/האבן נישט צוגעטיילט קיין פסוקים צו די פראזן אזוי ווי די שרייבער פון פרקים א-ב. אויך וועט איר באמערקן אז נאר די שרייבער פון פרק ג' דערמאנט די מושג פון א נביא, זעהט אויס אז די אנדערע שרייבער האבן געלעבט אין מאדערנערע צייטן ווען ס'האט שוין נישט געפאסט צו רעדן פון נביאים. עס איז נאך דא אסאך צו שטודירן, ווי צום ביישפיל, זייער באציאונג צו גאט, מאראליטעט, די סארט שריפט וכדומה. ווי אויך דארף מען שטודירן אנדערע ק"ש שרייבער פון יענע תקופות צו זעהן וואס זיי האבן געשריבן.

We have our work cut out for us.


.

וואס גייט מיר אן איין מחבר צו צען מחברים? די עיקר איז אז גאנץ משלי יאיר איז divinely inspired, יעדע תג פון אנהויב ביזן סוף!

ATUB @הוגה ATUB עס זעהט אויס ווי דו באלאנגסט צו די מבקרי המקרא עפ"ל. חלילה צו טראכטן אזוי וודאי כולם מרועה אחד נתנו

גאונות, איינס ביי איינס!

אפאר הערות (איך קען נישט גוט ציטירן, דעריבער גיי איך אראפברענגען יעדע דבר חכמה וואס איך וויל מעיר זיין דערויף.)

״נוץ דיין איגנאראנץ צו פארגרעסערן דיין וויסנשאפט, נישט עס צו פארקלענערן.״ (פרק א פסוק כה)

מען טרעפט אן ענליכע זאך בשם Confucius:
“The essence of knowledge is: having it, to apply it; not having it to confess your ignorance.”
אויך בשמו:
“Real knowledge is to know the extent of your ignorance.”
דאס גייט לדעתי בחדא מחתא מיט (די ערשטע חלק פון) וואס יאיר זאגט; אז א חכם פארשטייט, אנערקענט, און איז מודה אין זיין איגנאראנץ, און פון דארט און ווייטער קען ער בויען.

דאס פירט אריין צום נעקסטן הערה. ״אלעס שטימט ביז מען הויבט אן פארשטיין.״ (פרק ב פסוק יא)

דאס ליגט לכאורה אויך אינ׳ם באקאנטע סאקרעטיק פאראדאקס:
“that he [Socrates] knew nothing except that he knew that very fact (i.e. that he knew nothing)".

דהיינו, מ׳קען אין דעם מאמר אריינטייטשן אז אזא חכם ווי סאקרעטיס, ווי מער חכמה ער האט קונה געווען אלס מער האט ער איינגעזעהן אז ער האלט נאך ווייט פון שלימות החכמה; אזא כעין בחינה פון תכלית הידיעה וכו׳, נאר לגבי חכמה בכלליות. (איך ווייס אז סאקרעטיס אליין האט נישט ממש געזאגט דאס מאמר, און פארקערט, ס׳דא הוכחות אז ער׳ט זיך יא געהאלטען פאר א חכם ממש.)

״מייחס זיין אוממאראלישע מעשים צו גאט מאכט נישט די מעשים מאראליש; עס מאכט גאט אוממאראליש.״ (פרק ג פסוק ג)

דאס איז טאמער מען באטראכט מאראלישקייט פון א Normative שטאנדפונקט. בכלל, דאס גייט אריין אין כלל פון Euthyphro’s Dilemma. (פארשטייט זיך אז מ׳רעדט ווען מ׳איז עס/זיי באמת מייחד צו ג-ט, אן קיין אייגענע פנויות.)

״אלעס ווייסן מיר סוביעקטיוו, אריינגערעכנט אביעקטיוויטעט.״ (פרק ג פסוק טו)

דר. וויליאם בייערס (א מאטעמאטיקער) האט ארויסגעגעבן אן אינטרעסאנטע בוך, The Blind Spot, וואו ער רעדט ארום איבער ממש די געדאנק.

״דער העכסטער מצב פון עקזיסטענץ איז די יכולת צו צווייפלען דערין.״ (פרק ג פסוק יז)

אויף דעם (אויך) האט דעקארט געזאגט זיין באקאנטע Cogito ergo Sum כידוע (לגבי די חלק פון doubt לגבי עקזיסטענץ ודוק).

״יעדער חכם רעזערווירט אן ארט אין מוח צו פראקטיצירן טפשות.״ (פרק ד פסוק ב)

מענין לענין באותו ענין:

אין הקדמה פון שב שמעתתא.


Sent from my iPhone using Tapatalk

יאיר האט געשריבן:15. דער וואס פארשטייט נישט פילאזאפיע איז אין אפלטון'ס הייל; דער וואס גלייבט עס איז אין זיין קבר.

דאס קען גיין צוזאמען מיט וואס דר. טאַוּ דזשינג זאגט איבער די חילוק בין היסוד של פילוסופיה המערב צו כינעזע פילאזאפיע, והיינו:

מיינענדיג לענינינו, אז דער וואס פארשטייט נישט פילאזאפיע איז טאקע אין אַן אילוזיע, אפלטון'ס הייל, איז ער אבער אפילו דערנאך נאך נישט פארזיכערט אז ער איז ארויס פון "זיין קבר" און פונעם צימצום.