זיך קריגען יא, אבער א קיש ח"ו

רמ"א סימן כ"א
יש אומרים דאין לנהוג אפילו עם אשתו בדברים של חיבה, כגון לעיין ברישיה אם יש לו כינים, בפני אחרים

מקען זיך דינגען פשט אין דעם רמ"א און ווייטער און פשט פון די בית שמואל
אחר כנים כצ"ל וכ"כ בדרישה, אפי' יושב ואין מונח בחיקה אסור כן משמע מתשו' רשב"א סימן אלף קפ"ח וכ' בט"ז וז"ל ונראה דיש חילוק בזה דעיון לחוד אין נכון בפני אחרים באשתו משום הרואה יבא לידי הרהור דנזכר קירוב שלהם ע"י תשמיש אבל בבתו ואחותו ונכדו שאין כאן זכרון תשמיש מותר בפני אחרים אבל שכיבה בחיקה פשיט' דאסור אפילו שלא בפני אחרים ובשאר עריות אפילו בפנויה אסור אפי' עיון בראשו לחוד כנלע"ד עכ"ל

לאמער טאקע הערן ווי אזוי דער עולם לערנט פשט

ביי אונזערע קרייזן איז די גאנצע געדאנק פון קישן "מאדנע" (נאר די ווייב בחדרי חדרים, ווען? סתם אזוי?), ביי אנדערע איז א אנגענומענע זאך אפילו ביי חברים אז מ'טרעפט זיך קושט מען זיך, ביי אחינו בבני ספרד אויף ביידע באקן, איך קען נישט פינקטליך ד מנהגים דארט אבער אזוי גייט עס, ביי די ליטווישע אפילו די ערליכע מ'גייט אויף א שמחה קושט מען די חתן און מחותנים, קוים מ'זעט עס ביי א טאטע און א זיידע.

די קישן איז ביי אונז זייער צוריק געהאלטן, לבי אומר לי אז א קיש א נישט נאר א וועג פון ווייזן פאר יענעם ליבשאפט, נאר עס איז א תאוה ווי אלע תאוות, און דאס איז סיבה פארוואס מ'האט דאס איינגעצוימט שטארק.

פלענטי חסידים קישן לעבעדיג.

לעבעדיג? ס'שטייט הארבע זאכן אויף קישן א טויטע.
וועמען קישן די חסידים אזוי "לעבעדעיג"? (אויסער דעם רבי'ן'ס האנט?)

כהאב נישט געטראפן דעם מאמר דארט.

ירח בן יומו האט געשריבן:ביי אונזערע קרייזן איז די גאנצע געדאנק פון קישן "מאדנע" (נאר די ווייב בחדרי חדרים, ווען? סתם אזוי?), ביי אנדערע איז א אנגענומענע זאך אפילו ביי חברים אז מ'טרעפט זיך קושט מען זיך, ביי אחינו בבני ספרד אויף ביידע באקן, איך קען נישט פינקטליך ד מנהגים דארט אבער אזוי גייט עס, ביי די ליטווישע אפילו די ערליכע מ'גייט אויף א שמחה קושט מען די חתן און מחותנים, קוים מ'זעט עס ביי א טאטע און א זיידע.

ירח בן יומו האט געשריבן:לעבעדיג? ס'שטייט הארע זאכן אויף קישן א טויטע.
וועמען קישן די חסידים אזוי "לעבעדעיג"? (אויסער דעם רבי'ן'ס האנט?)

דו האסט געזאגט אז ביי אונז קושט מען זיך נישט ווען חברים טרעפן זיך, שמחות וכדו', און דאס טוט מען אין אסאך חסידישע משפחות און קרייזן.

Sent from my SAMSUNG-SM-G900A using Tapatalk

,

ירא שמים האט געשריבן:כהאב נישט געטראפן דעם מאמר דארט.

איך האב פאראכטן די לינק

רוב פרימע יודען קישען נישט סווייב ווייל מהאט נישט ליב דעם ווייב
די מיעוט וואס האט יא ליב קען נישט טוהן אנדערש פינעם רוב ווייל ספאסט נישט (וי נחום זאגט שששששששידדוכים)

אלע חסידים פין די רבי האבען ליב די רבי, קישט מען יא
אין ווישניץ ווי סאיז נארמאל קישט דער רבי אפילי אין פנים

איך האב אמאהל פורים געזעהן 2 עכט עהרליכע יודען וואס לערנען קבלה קישען זיך די ליפען (ניין זיי זענען נישט געי) סהאט מיט סוד הנשיקין ליודעי חריין

קרעקער האט געשריבן:רוב פרימע יודען קישען נישט סווייב ווייל מהאט נישט ליב דעם ווייב
די מיעוט וואס האט יא ליב קען נישט טוהן אנדערש פינעם רוב ווייל ספאסט נישט (וי נחום זאגט שששששששידדוכים)

אלע חסידים פין די רבי האבען ליב די רבי, קישט מען יא
אין ווישניץ ווי סאיז נארמאל קישט דער רבי אפילי אין פנים

איך האב אמאהל פורים געזעהן 2 עכט עהרליכע יודען וואס לערנען קבלה קישען זיך די ליפען (ניין זיי זענען נישט געי) סהאט מיט סוד הנשיקין ליודעי חריין

דו מיינסט אז ווען מען לערנט קבלה האט מען שוין נישט קיין תאוה? [בפרט נאך א גלעזל ווויין]

ס'וואלט אינטערעסאנט געווען צו זעהן: נאך פינף יאר האט איר נאך די זעלבע מיינונג? און וואס זאגט די נייע גענעראציע?

זאל מען קישן ס'ווייב און פארענט פון די קינדער?

אה און מיין מיינונג?! (ס'אינטרעסירט איינעם?) פאר די וואוילזיין פון אייער קינדער, די ערשטע זאך איר קימט אהיים: געט'ס האגס-און-קיסעס פאר אינזערע אידישע מאמעס.

יהושע חיים האט געשריבן:רמ"א סימן כ"א
יש אומרים דאין לנהוג אפילו עם אשתו בדברים של חיבה, כגון לעיין ברישיה אם יש לו כינים, בפני אחרים

מקען זיך דינגען פשט אין דעם רמ"א און ווייטער און פשט פון די בית שמואל
אחר כנים כצ"ל וכ"כ בדרישה, אפי' יושב ואין מונח בחיקה אסור כן משמע מתשו' רשב"א סימן אלף קפ"ח וכ' בט"ז וז"ל ונראה דיש חילוק בזה דעיון לחוד אין נכון בפני אחרים באשתו משום הרואה יבא לידי הרהור דנזכר קירוב שלהם ע"י תשמיש אבל בבתו ואחותו ונכדו שאין כאן זכרון תשמיש מותר בפני אחרים אבל שכיבה בחיקה פשיט' דאסור אפילו שלא בפני אחרים ובשאר עריות אפילו בפנויה אסור אפי' עיון בראשו לחוד כנלע"ד עכ"ל

לאמער טאקע הערן ווי אזוי דער עולם לערנט פשט

איך האב אלס פארשטאנען, אין טאקע פון דעם ב״ש, אז וואס מ׳מיינט בפני ״אחרים״ מיינט מען פאר ״פרעמדע״, ווי איידער די גאר נאנטע קרובים [אייגענע קינדער] וואס קומען נישט צו דערצו להירהור. און דאס איז אביסל ענליך צו דעם אז בביתה (נישט חצרה), פארנט פון די קינדער ובני בית, קען מען מתיר זיין אז די פרוי זאל גיין מיט איר האר אויפגעדעקט (ועיין להלן בסימן קטו סעיף ד ובנו״כ שם ‏(וידוע האגרות משה ביו״ד ח״ב סימן עה, הגם ער דערמאנט נישט בפני הילדים)). הגם מ׳קען מחלק זיין בפשטות אז ביי האר ווענד זיך עס אין רשות/מקום מער ווי מענטשן וואס זעהן (הגם כמובן ווענד זיך עס אין דעם אויך, ולמשל אויב ס׳דא אורחים בביתה), און ביי עניני חיבה ווענד זיך עס נאר אין וואס מ׳זעהט און נישט אין מקום בכלל.

ולדעתי, הגם ס׳קען זיין אז מקורו איז פון דעם רמ״א, איז עס אבער מער א קולטוראלע פּרוּדישע געוואוינהייט וכו׳ ווי איידער הלכה׳דיג, וכנ״ל בהאשכול. למשל, אפילו ביי מיין 11 יעריגע זוהן, וואס איך בין זייער אפען מיט, ווען ער זעהט/הערט ווי איך קיש מיין ווייב אדער רוף איר ״בּעיבּ״ שמייכעלט/לאכט ער זיך אונטער. ווען איך בין אמאל נערוועז געווארן פון זיין געלאכעכץ האט ער זיך אנגערופן, ״וואס דו טוהסט מיט מאמי פּריוואט איז איין זאך. אבער ווען ס׳איז אין דיינינג רום אין פראָנט פון דיינע קינדער, זאלסט מיר מוחל זיין, ס׳איז פאָני.״ אידיש נחת... און דאס איז שוין איינער וואס זעהט/הערט דאס סיי אינדערהיים און סיי פון צייט צו צייט אין פילמס. נאר וואס דען? ס׳איז למעשה די ארומנעמענדע [חרדי׳שע] סאציאלע/קולטוראלע ״צייטגייסט״ וכו׳ וואס נעמט אים ארום אא״וו.

(איך האב ארומגערעדט מיט אים אז אין (אפשר רוב) אנדערע חרדי׳שע משפחות איז די דינאמיק נישט אזוי.)

***

m https://youtu.be/h_y9F5St4j0 m

מי אני: גיי פארצייל פאר א היימישן וואס פידלער אן דהע ראף איז. און ווער ..."טוביה" און גאלדא זענען...לאל...! איך האב אמאל געפרעגט פון א היימישן וועלכער האטציך געהאלטן פאר אן אויפגעקלערטן ווער לייזער וואלף איז. קוקט ער מיך אן ווי א האן אין בני אדם...! ער האט געמיינט אז דאס איז איינער פון קרעטשיניווער רבי'ס...!...!

א דאנק @מי אני: פארן צוברענגן די ''דא יא לאוו מי'' קליפ: פון פידלער אן דע ראף.

לדעתי וועט עס זיין פון גרויס תועלת פאר אינזערע צוקלאפטע געזעלשאפט: אויפצושפילן דעי פילם אויף די גאסן פון בארא-פארק און ווילימסבורג.

במדבר האט געשריבן:ס'וואלט אינטערעסאנט געווען צו זעהן: נאך פינף יאר האט איר נאך די זעלבע מיינונג? און וואס זאגט די נייע גענעראציע?

זאל מען קישן ס'ווייב און פארענט פון די קינדער?

אה און מיין מיינונג?! (ס'אינטרעסירט איינעם?) פאר די וואוילזיין פון אייער קינדער, די ערשטע זאך איר קימט אהיים: געט'ס האגס-און-קיסעס פאר אינזערע אידישע מאמעס.

''לעטס ברינג אווערניס''

להצלת די פארשוועכטע געשענדעטע פרויען וואס שטילן זייער דארשט פאר ליבשאפט, נעבעך: מיט האס און ''שפיצעל-מיסיאן''.

און ס'זאל זיין לעי''נ די פארפייניגטע, פארשעמטע, נשמות וואס האבן איבערגעלאזט די וועלט אן א קיש פון זייערע מענער.

און לרפואת די אלע קינדער וואס האבן דאס נישט צוגעזעהן וואס דאס האט זיי טראומאזירט פאר די רעשט פון זייער לעבן.

איים סארי. איך בין נישט צובראכען אז איך האב נישט געזען ווי מיין טאטע קושט מיין מאמע. ווי אויך דארף איך נישט קיין טעראפי ווייל מיין טאטע רופט נישט מיין מאמע מיי בעיבי לאוו אין פארנט פון מיר. אולי ווייל איך האב נישט געוואוסט בעסער במילא איז מיר גוט אזוי. ס'איז מיך אלס קינד געווען אסאך וויכטיגער אז מיין מאמע זאל זיך האלטן רוהיג ערב יו''ט אין דער פיצעל קאך בשעת קאכן און באקען פאר איבער א דאזען מענטשן.

Sent from my SM-G950U using Tapatalk

קען זיין ביזט נישט משיג אין די טרעין לעפט די סטעישאן. א קוש פין עלטערן צויישען זיך איז קיין געזונטערע זאך נישטא. דא האט מען דאך מוחק געוועהן די צירת אשה. א טעלפאן נומבער מיט א קאלער איידי נאמען פין א פרן ברענגען שוין הרהורים.

איך פארשטיי עס זייער גוט אבער איך זעה נישט פארוואס א היימישע אינגערמאן זאל פלוצלינג זיך נעמען קושן זיין ווייב פארנט פון די קינדער. א שטוב וואס די עלטערן האבן זיך ליב און האלטן זיך רוהיג מיט א שמייכעל וכו' דעמאלסט זענען די קינדער אקעי און זיי פילן און ווייסן אז טאטי און מאמי האבן זיך ליב. אפשר קענסטו שרייבן פארוואס יא.
סתם דער באן איז שוין געפארן דארף צו מיינען אז דער וואס קושט נישט אין דיינוג רום איז אלטמאדיש און דארף הילף?


Sent from my SM-G950U using Tapatalk

At minimum let it be a goal.

גראף האט געשריבן:איך פארשטיי עס זייער גוט אבער איך זעה נישט פארוואס א היימישע אינגערמאן זאל פלוצלינג זיך נעמען קושן זיין ווייב פארנט פון די קינדער. א שטוב וואס די עלטערן האבן זיך ליב און האלטן זיך רוהיג מיט א שמייכעל וכו' דעמאלסט זענען די קינדער אקעי און זיי פילן און ווייסן אז טאטי און מאמי האבן זיך ליב. אפשר קענסטו שרייבן פארוואס יא.
סתם דער באן איז שוין געפארן דארף צו מיינען אז דער וואס קושט נישט אין דיינוג רום איז אלטמאדיש און דארף הילף?


Sent from my SM-G950U using Tapatalk

איך מיין דו נעמסט עס צום עקסטרעם.. מען רעדט נישט פון פלוצלונג נעמען קישן, און מען זאגט נישט אז ווען נישט וועלן די קינדער זיין קראנק,
ווען קינדער וואקסן אויף דערמיט פון קליינווייז אן איז עס נאר א מעלה.

אויב וועט מען נאכקיקען בין איך זיכער מען וועט טרעפען אז דארט וואו מען קישט זיך אפען זענען די קינדער אסך מער געזינטער און מער ציפרידען און לעבן, אואו דארט וואו סאיז דא ליבשאפט אן קישן
א יא?!?

אקעי. היינטיגע חתנים פון אולטרע ארטעדאקס חסידים לערנט מען אויס אז מען מעג און מען דארף זיך קושן פארנט פון די קינדער? כ'פרעג ווייל עס זעהט מיר אויס ווי איך ווייס טאקע נישט וואס מען טוט היינט. איך פארשטיי אז מען רעדט נישט דא פון אויפגעקלערטע און איך מיין עס נישט אין א נעגעטיוו וועג.

Sent from my SM-G950U using Tapatalk

ירח בן יומו האט געשריבן:לעבעדיג? ס'שטייט הארבע זאכן אויף קישן א טויטע.
וועמען קישן די חסידים אזוי "לעבעדעיג"? (אויסער דעם רבי'ן'ס האנט?)

שלא מן הענין אבער דאך אן הערה...
פאר א היסטארישע בליק אויף קושן א טויטן קוק דא, 'נשיקת המתים — לגלגוליו ותהפוכותיו של מנהג'.
הערות אויף דעם מאמר דא.

גראף האט געשריבן:אקעי. היינטיגע חתנים פון אולטרע ארטעדאקס חסידים לערנט מען אויס אז מען מעג און מען דארף זיך קושן פארנט פון די קינדער? כ'פרעג ווייל עס זעהט מיר אויס ווי איך ווייס טאקע נישט וואס מען טוט היינט. איך פארשטיי אז מען רעדט נישט דא פון אויפגעקלערטע און איך מיין עס נישט אין א נעגעטיוו וועג.

Sent from my SM-G950U using Tapatalk

ווער זאגט דאס ?
איך פארשטיי אז די שקלא וטריא דא איז צו מען זאל/מעג, נישט צו מען לערנט אזוי אויס.

איך האב פארשטאנען אז דער שמועס האט זיך פארקירוועט פון הלכה צו למעשה.

Sent from my SM-G950U using Tapatalk

איך הייב מיר שוין אויך אן צו פילן אויסגעשפילט. זעט אויס עס זענען פארהאנען אידן וואס רוקן זיך פאראויס אין זייער פערזענליכער לעבן, און איך בלייב דא טראכטן און רעדן וואס מען וואלט געדארפט טון...