אין בית המדרש, אין מקוה, אויפ’ן גאס, ביי דער ארבעט, אלעס דרייט זיך ארום דעם צויבער ווארט ‘קאנטרי’. “גייסט אין קאנטרי”? “ווען גייסטו אין קאנטרי?” “וואו גייסטו אין קאנטרי?” “וויאזוי גייסטו אין קאנטרי”? ס’הימל און ערד און קאנטרי.
און מיט רעכט. בעוואדע ברויך א יודישע משפחה זיין אין קאנטרי, די לופט איז גוט פאר די קינדערלעך, די פלוישערייען זענען גוט פאר די בני בית, ס’שאלה איז נאר וויאזוי אידענטיפיצירט מען וואס א קאנטרי איז. אין אנדערע ווערטער וואס דארף א ‘קאנטרי’ מיט זיך פארשטעלן, בכדי אריינצוגיין בגדר ‘קאנטרי’ און עס זאל חל זיין אויף דעם א שם וואקעישאן.
כדי לשבר את האוזן, העלן מיר אייך פרעגן, טאמער וועט ראובן נודר הנאה זיין פין א ‘קאנטרי’, וועט ער מעגן פארן אויפ’ן רוט סעווענטין העכער עקזיט 130? אדער אפשר ברויך ער זיך אפשטעלן תיכף נאכ’ן ג’ורג’ וואשינגטאן בריזדש?, אדער גאר פונקט אינדערמיט, אזוי באלד ווי מען גייט אריין אין ניו ג’ערסי’ס טעריטאריע?
בכדי נישט צו באלמוטשען דעם פארמאטערטן, נערוועזן, פאריאגטן און סענסיטיווען ארבייטער וואס קומט זיך אהער דא אביסל צו לופטערן, העלן מיר נישט אריינגיין אין קיין אריכות בהלכה, מיר וועלן אייך נאר מיטטיילן בנוגע אונזער החלטה והנהגה למעשה.
ובכן, שוין עטליכע יאר וואס מיר זענען ביי די מיינונג – און מיר טועהן אזוי להלכה ולמעשה – אז מען קען האבן א קאנטרי אפילו אין הארץ פין 718 עריע- קאוד, און ווען מיר רעדן פין ‘קאנטרי’ מיינען מיר אזא וואס ווייניג באנגעלוי קאלאניס קענען זיך פארמעסטטן מיט אירע מעלות.
לייגט צו קאפ:
איך האב א צוויי בעדרום באנגעלוי אויף א מעין סטריט מיט פלענטי ביימער, אין א פריטטי גוד קאנדישאן, וואלקינג דיסטענס צו א גראסערי, ביהמ”ד, מקוה, פארמאסי, קלינערס, דריי גוד, הארדווער און נאך…
אמת, מיין באנגעלוי וואלט געקענט יוזען א גוטע רענאוועישאן, פאררעכטן די ווינדאוס, ארויפלייגן פרישע סקרינס, פאררעכטן די ביהכ”ס, טוישן די לייט באלבס, אבער ווייסטעך, קאנטרי אונערס – ובפרט ביים היימישן עולם – גלייכן נישט צו טוהן די זאכן, ובכן, האב איך מיר שוין צוגעוואוינט צו די געשיילטע פעינט, אויסגעברענטע באלבס, מייזעלעך פון צייט צו צייט, עס רעגנט אריין ביי יעדן דריטן רעגן, אבער ביג דיל קאנטרי איז נישט מער פין אכט וואכן.
יא! כ’האב פארגעסן, די טויזענטער מאסקיטאוס וואס ווידמען זיך דא ווי ביים טאטן אין וויינגארטן, געבן אויך א סאך צו, צו די קאנטרי אטמאספערע.
ועל כולם איז עס נאך א געוואלדיגע מציאה, איך צאל נישט מער פין 1700$ א חודש (3200 א זומער) פאר מיין באנגעלוי, (לעקטער, געז, און וואסער, רוימען די פארצימער, אנגרייטן די גארבעזש פאר די סאניטאציע וכו’ זענען נישט אינקלאדעד) איך אליין בין אויך אין קאנטרי א גאנצע וואך, די נאנטקייט צו מיין ארבעט פלאץ ערלויבט מיר טעגליך צו פארן און קומען פין דער ארבעט.
די בני בית קען דא רוהיגערהייט זיצן אונטער’ן בוים און צוקוקן מיט הנאה ווי די קינדערלעך שפילן זיך אויף די פרישע לופט, די קינדער קענען פרייליכערהייט ארומטאנצן און נאכפארן מיט די בייקס די קעצלעך וואס באווייזן זיך אויפ’ן גאס פון צייט צו צייט, און צומאל טרעפט מען נאך א שיקזאל געשלאגענער, איינער וואס איז נעבעך נישט אזוי איי איי איי, און מען הייטערט זיך מיט עמען אויך אונטער ביז אן ערוואקסענער קומט אן און צושפרייט די לוסטיגע יונגווארג מיט א געשריי “גיי צו דיין מאמע”!
און ווי פארשטענדליך פארמאגן מיר די עיקר מעלה פין קאנטרי, נעמליך דער עולם דא ביי אונז איז במתי מספר א רעלאטיוו קליינער ציבור און פארגלייך צום עולם וועלכער וואינט אין שטאט במשך דעם יאר, און דעריבער קען מען זיך ערלויבן צו האבן אביסל וויינגער ‘פיער פרעשור’ די קינדער מעגן קיין אנגעטוהן נישט אזוי פערפעקט, די נאכטמאל מוז נישט זיין אזוי איי איי איי, סוף כל סוף איז מען דאך אין קאנטרי…
אמת, אין אמעריקע זאגט מען ‘יו געט וואט יו פעי פאר’, אזא מציאה קומט אויך מיט געוויסע באגרעניצונגען, ווי למשל: בארביקיו קען מען מאכן נאר אויפן פארטש, שפילן באל קען מען נאר אין פארק, זיך אוסשטרעקן קען מען ביי זיך אין דיינונג רום ווער עס האט א קאוטש, ווי אויך קען דא מען נישט אהערברענגען א פאראשוטיסט אראפצוטאנצן צוליב די געדעכטע באגעלוי רייען וואס זענען באהאפטן איינער צום צווייטן, און די עקסטרעם שמאלע פאסן וועלכע לויפן דורך זיי ערמעגליכן נישט קיין סעיף לענדינג.
אבער מאכנדיג דעם סך הכל קומט אויס אז צוליב די מינדערוויכטיגע זאכן וואס איך פארקוק, שפאר איך זיך אן ערך פין אכט ביז צעהן טויזנט דאללער יערליך, נו זאגט איר באמת, צו לוינט זיך עס נישט?