זוממער וועקער תשע"ח
עס קומט א היץ,
אין מיין דירעקציע.
"דרייסט זיך אין שמוץ"!
לעקציע נאך לעקציע.
דיין השקפות,
דיין חסידישע לבוש,
דיין פאבליק התנהגות,
שטומט פשוט נישט.
אויף סאציאל מידיע,
דו טיילסט צופיל מיט.
פאסטן יעדע דריטע,
וואך איז נישט גוט.
עס טוהט נישט פאסן,
וויאזוי דו קוקסט אויס.
זיך דרייען מיט די מאסן,
און לייקן די אומווערדיגע פאסט.
נאר משוגעים,
נאר צודרייטע לייט,
נאר פשעים,
דרייען זיך אויפן וועבזייט.
-----
פון א שמועס 8 יאר צוריק-
מיינסטו צייט איז שטיין געבליבן?
וואס לייגסטו די אלע דריק,
זענען מיינע אלטע דעות אין שטיין געשריבן?
דו קענסט מיר בכלל נישט,
איז טייל מיר נישט איין.
רוף מיר נישט אין איילעניש,
און טראל מיר נישט אריין.
אפשר בין איך נישט אזא צדיקות,
ווי דו מיינסט איך בין.
אפשר האב איך אפילו ספיקות,
אדער בין איך נישט אזוי שטארק פרום.
אפשר האב איך סתם א יצר הרע,
צו קוקן דא און דארט.
אפשר האב איך פשוט הנאה,
צום געשריבענעם ווארט.
און סיי ווי סיי-
וועט דיין מהלך נישט העלפן דיין בושה.
ס'איז נישט כדאי,
פלוצלינג אנצוטוהן א מאנטל פון קדושה.
לעב דיין לעבן,
איך לאז דיר גערן,
און קענסט מיר אויך געבן,
די פריוועליגיע זעלבסשטענדיג צו ווערן.