א גוט יאהר אלע מיינע טייערע חבירים אין שטיבל.
ביפאר איך הייב אן אראפצישרייבן מיינע הרגשים , וויל מוסר ומודיע זיין, אז איך בין נישט דער בעלזע ספאוקס מאן, איך גיי נישט פארענפערן יעדעם'ס בויך וויי און אלטע איינגעגעסענע שנאה, ווער עס וויל קען עס טוהן אין די אפטיילונג וואס איז מיועד פאר מענטשן וואס ווייקן זיך אין די זאכן. איך בין דא בלויז ארויסצישרייבן מיינע שטורימישע געפילן וואס האט מיר ארוםגענימען דעם פארלאפענעם ל"ג בעומר אין שבת קודש פרשת אמור. על כן ביטע זיך האלטן צום נושא, א דאנק.
ארויסגעפארן בין איך 9 אזייגער דאנערשטיק אינדעפרי מיט מיין קאר, איך האב מיט גענימען מיין 9 יעהריגע זוהן און נאך 2 בעלזע יונגעלייט, אויפן וועג האבן מיר געמאכט א סטאפ אין די בעלזע ישיבה אין סאראטאגע ווי עס איז געווען ציגעשטעלט צו עסן און טרינקן אויף גאר א ברייטן פארנעם, ממש הינדערטע קארס האבן זיך דארט אפגעשטעלט, די גאנצע גאס דארט האט געווירבעלט מיט טויזענטע יודן אזש עס האט זיך געפילט ווי מען איז אין קערעסטיר ביי ר' ישעיהלע, פון דארט איז מען ווייטער געפארן ביז די בארדער, און עס מיז ארויסגעברענגט ווערן די געוואלדיגע ארבעט פון די עסקנים וואס האבן מסדר געווען צו עפענען אסאך מער לעינס ווי נארמאל, די גאנצע גרעניץ האט מיר גענימען נישט מער ווי 6 מעניט, לעצטע מאל ווואס איך בין דארט געווען האט עס גענימען כאטש א שעה. מען איז ממש אריבער אין מעניטן, אבער ביים שאמפלעין ברידזש האט זיך אנגעהויבן די צרות, די הייוועי איז ממש געווען ווי א פארקינג לאט, 2 שעה זעמער געשווימען אין טרעפיק, מיין קאפ האט געשאסן, איך בין געווען מיד און הינגעריג, און אינמיטן קומט אריין א מעסעדזש די רב איז אריין צו מנחה צום שאטער, איך האב געמיינט איך פלאטץ , בחסדי השם האט זיך די וועג ערגעץ ווי געפענט, און איך בין אנגעקומען בערך 7 אזייגער צו מיין ברידערס הויז אויסגעמארדעוועט און אויסגעמאטערט, אינצווישן איז שוין אנגעקומען נאך א מסעדזש אז די רב וואשט זיך שוין , איך האב אראפגעווארפן מיינע געפעק אין זיך גענימען לויפן מיט מיין זוהן צום שאטע, עפעס א אינערליכע קראפט האט מיר געהאלטן אין איין יאגן, איך ווייס נישט צו עס איז בענקשאפט אדער נאנטקייט, ווי נישט ווי בין איך דאך געווען אין בעלזא אויף ר"ה, אבער דאך האב איך געפילט ווי איך קען נישט פארפאסן קיין מעניט פון די היסטארישע וויזיט, על כל פנים בין איך געלאפן צום שאטער, עפעס טועם געווען אין די ריזיגע חברה זאל, און ארויף געלאפן אויף מיין באשטימטע פלאץ וואס איך האב געקויפט פאר אפאר נישטיגע דאלער, מיטאמאל איז די מידעקייט אוועק, די קאפ האט אויפגעהערט שווינדלען, איך האב שוין גארנישט געדארפט, אלעס האט זיך געסעטעלט ביז א מעניט, איך האב אויסגעדרייט מיין פנים צום רב און איך האב געפילט וווי איך שוועב אין א העכערע וועלט, איך האב אנגעהויבן מיטזינגן די ווארעמע נגינום, איי ואטהר ואתקדש בקדושתך העליונה, די מעכטיגע קאפעליע האט געבאמבעט מיט די באגלייטונג פון ירמיה דמן, מיט די בארימטע שפילער מיין ידיד שמילי שפירא , ווי קען מען ארויסברענגן די געפילן אויף טינט, די הרגשה פון זיין אינטער איין דאך מיט מיין ליבע רבי און מיט טויזענטע חסידים וואס זינגן ציזאמען איז אום באגרייפבאר, מיין זוהן וואס איך האב געהאלטן נעבן מיר איז געווען ממש ציגענאגעלט צום אויבן אן, איך האב אים אלעס שיין ערקלערט וואס אלעס מיינט און וואס קומט נעקסט. נאכן טיש בין איך אריבער מיט מיין זוהן שלום נעמען, עס האט גענימען א גיטע 45 מעניט ביז איך בין אנגעקימען צום אויבן אן, אבער פאר די איין בליק אין די אויגן אריין האט זיך אויסגעצאלט די גאנצע טריפ, די קשר צווישן א חסיד און זיין רבי, ווער עס פארשטייט ווייסט וואס איך מיין, און ווער נישט, ווייסט נישט וואס ער פארפעלט.
עס מיז באטאנט ווערן די אפנארמאלע סדר און אויסגערעכענטקייט פון די מאנטריאלע עסקנים, קודם כל די גאנצע וועג ביז צום שאטע איז געווען באהאנגן מיט ריזיגע סיינס מיט קלארע אנווייזענגען ווי צו גיין, שפעטער אויפן פארענטשע איז געווען אזוי פינקטליך אויסגערעכנט יעדע פלאץ צו קענען שטיין ברחבת, יעדע פאר שטאק האט געהאט איין שורה אינמיטן ווי די קינדער האבן געקענט שטיין, מיט נאך א טרעפל אינמיטן אז די קינדער זאלן קענען זיצן, אינטער יעדע פאר שורות איז געליגן גאלאנען מיט וואסער און קאלטע סאדא מיט טויזענטע גלעזלעך צו קענען טרינקן ווע אימער מעדארף, איך האב זיך אזוי ארים געקוקט אינמיטן טיש און פרובירט צו פארשטיין וויאזוי האט מען דאס אלעס צאם געשטעלט אין א קארגע דריי וואכן? די תירץ איז פשוט אחדות, ממש יעדער האט ציגעלייגט א האנט, אפשר שפעטער וועל איך ציברענגן אפאר פיקטשערס, סיי אין חברה האבן בעלי בתים געשיילט קארטאפל מיט וועטשטעבעלס, או סתם אזוי ווער עס איז אריבער האט ציגעלייגט א האנט מיט וואס מעדארף, סיי ביים אנגרייטן די טויזענטע נייע בעטן און נעגל וואסער שיסלעך, בענקלעך, האנטעכער, אינפארמעישן ביכלעך, און וואס נישט, אלטס האט געקלאפט ווי א שווייצע זייגער, אלעס איז ציגעגאנגען בדרכי נועם אן קולות, אלעס האט געהאט א סדר, ביים אריבערגיין שלום נעמען, איז געווען א פינקטליכע סדר ווער עס גייט ערשט און וועכע פארענטשע גייט נאך דעם, אלעס איז געפארן אזוי געשמירט, יעדע יונגערמאן האט זיך געהאט זיין תפקיד, און געשטאנען ביי זיין פאוסט, אבער אלע האבן געהאט איין מטרה, עס זאל זיין צוגעשטעלט פאר די טויזענטע געסט אויפן העכסטן ניווא, איך וועל אנכאפן א נארישע דוגמא, נארמאל ביי ידער גרויסע ציזאמקום לייגט מען ארויס טוילעטס וואס איז ליבערשט צו ארויסגיין ערגעץ אין א ווינקעל, ווי איידער אריינגיין אין דעם פארשטינקענעם בודקע, דא איז געווען הערליכע קאראוואנען מיט שפאגעל נייע טוילעטס, מיט א ריזן שטאב פון קלינינג גוים, וואס האבן נישט אויפגעהערט צי רייניגן און און וואשן, אז עס האט זיך געדאכט ווי יעדער איז די ערשטע וואס ניצט די ביה"כ, ווער רעד פון די חברה, וואס האט אנגעגרייט גזמאות מיט עסן פאר די פילע געסט אויפן העכסטן סטאנדארט וואס איז נאר שייך, די אכסניות, אלעס אויפן שענסטן פארנעם, און לאמיר נישט פארגעסן אז פאר די מאנטריאלע עולם וואלט מען קיין שאטע נישט געדארפט בויען, פאר זיי וואלט געניג געווען זייער גרויסע שוהל, אלטס וואס מען האט אנגעגרייט און געהארוועט איז בלויז געווען פאר די טויזענטע געסט פון ניו יארק, איך האף אז מיר ניו יארקע חסידים וועלען קענען צוריק באצאלן די חסד וואס עטס האטס געטוהן מיט אונז ווען די רב זאל זיין געזינט וועט אהער קומען.
נאך א נקודה וואס האט זיך שטארק ארויסגעזען אין שטאט איז די אחדות פון אלע אנדער חסידותער, וואס האבן אונז אזוי שיין אויף גענימען, און געלאזט ניצן זייערע בתי מדרשים און מקוואות, ציגעלייגט הינדערטע האנטיכער מיט מזונות און טרינקן, ממש געווען א קידוש השם, מען האט געקענט זעהן ערב שבת ווי אין אלע (חוץ איין ) בתי מדרשים פון שטאט זענען געווען פיל מיט בעלזע געסט וואס האבן זיך ציגעגרייט צום שבת מיט א בלעטעל גמרא צו מיט ספרי חסידות, איך בין איינגעשטאנען נעבן וויזניץ (מרכז) אויף פארק עוועניו, א ריזיגע סיין האט געהאנגן פון דאך אינדרויסן מקבל פנים צי זיין די רב שליט"א אזוי אויך סקווירא האט זיך זייער שיין ציגעשטעלט, גראדע ביים טיש פרייטיג צינאכטס זענען געשטאנען נעבן מיר צוויי סקווירא יונגעלייט, און מיטגעזינגן מיט א געשמאק, איך בין ממש אימפרעסעד געווען פון די אטמאספעהר אין שטאט. אשריך מאנטריאל וואס עטס לעבטס ענק אזוי שיין.
אויב די עולם דא איז אינטרעסירט וועל איך ממשיך זיין בע"ה, א גיטע נאכט