קאווע שטיבל • געטוישטע און פארגעסענע מצוות

רביה''ק זי''ע האט געשריבן:א. דו ווייסט אז ס'נישט געווען הלכות תפילין?

ב. איך געדענק נישט ס'זאל שטיין אז גילוי איז א דאורייתא.

ג. דער רמב"ם זאגט אז א הלכה למשה מסיני קען נישט זיין קיין מחלוקת, יעדער איז מודה אז ס'איז א הלכה למשה מסיני, און די טעם פאר דעם הלכה למשה מסיני איז וועגן שדים/כשפים/וואטעווער.

ד. איך ווייז דיר אויף אז מ'האט מבטל געווען דאורייתאס קומסטו מיר פארקויפן דרבנן'ס, מיר האלטן שוין דא אסאך ווייטער.

ה. דאס אז מ'וואלט געקענט זיך מקיל זיין אין מצוות איז נישט קיין קשיא, מ'איז שוין איינמאל מקיל, ביזדערווייל האבן מיר דא נאר אראפגעברענגט אפאר ביישפילן ס'איז אבער דא אסאאאך מער.

כרם זית האט געשריבן:גראדע האב איך עס געזען אין זיין ביאגראפיע געשריבן דורך זיין טאכטער גאולה.

זאגסט ציוניסטישע שטותים, וויל איך וויסן: איז גאנץ ציונות שטותים, אדער וואס ער שרייבט דארט איז גראדע שטותים...

רביה''ק זי''ע האט געשריבן:
משה רבינו זעצט זיך אראפ ביים הינטערשטן שורה און נעמט זיך אויסהערן דעם שיעור, די שיעור איז איבער הלכות תפילין, רבי עקיבה לערנט פאר די קאמפליצירטע הלכות פון תפילין, און משה זעהט טאקע ווי די קרוינען קומען גוט צונוץ, יעדע הלכה טייטשט רבי עקיבה אריין אין א קרוין, ממש א מחיה. די תלמידים פרעגן אריין, רבי עקיבה ענטפערט, מ'טענה'ט זיך אהין און אהער, מ'איז זיך מפלפל אין די הלכות אהין און צוריק, די טענער ווערן העכער און העכער, ס'טוט זיך א ריתחא דאורייתא, אבער משה רבינו זיצט פון הינטן און פארשטייט נישט קיין ווארט וואס זיי רעדן. וואס איז דאס תפילין בכלל? - טראכט ער צו זיך אינגאנצן פארוואונדערט - עפעס רעדן זיי דארט פון א פסוק וקשרתם לאות על ידיך, די פסוק דארט רעדט דאך פון גאר עפעס אנדערש! ס'מיינט פשוט אז מ'זאל די תורה גוט אריינבאקן אין זיך און האבן גוט אין די האנט, מ'זאל האלטן די תורה קעגן די אויגן (רשב"ם שמות יג,ט), ווער האט בכלל גערעדט פון קעסטעלך מיט בענדלעך, פארמעט מיט טינט, וואס האט דאס מיט אידישקייט בכלל? האבן זיי שוין אינגאנצן פארגעסן פון מיר אז זיי דארפן זיך אויפבאקן אייגענע מצוות?

כרם זית האט געשריבן:אבער אודאי ווען עס איז נישט דא קיין אנדערע ספעציעלע זכרון ווי א יום טוב וכדומה, האבן די חכמים מקבל געווען אז מדארף זיך דערמאנען פון די מצות דורך אן אנדערע וועג...

ליטוואק פון בודאפעסט האט געשריבן:עס איז ברייט מקובל אז קיין ווארט פון י.ל. מיימון איז נישט קראנט. אדרבא, קוק די אנדערע בענדער ווען ער רעדט פון אומפאליטישע זאכן, און צייל זיין גרייזן. זיין היסטאריא פאסט פאר א אינגעל אין בארא פארק אין תשפ"א. ביי מיר איז עס ניטאמאל א לידת הספק צו דער ערוה"ש האט געזאגט אזעלכע ווערטער, נישט ווייל ער האט עס נישט געקענט זאגן, נאר וואס עפעס יא? אפשר האט עס גאר געזאגט דער מאגלינצא צדיק? אדער גאר ר' דוד לייקעס? און אפשר האט ער עס דירעקט געהערט פון דער מהר"ש הלוי פון קושטא?

אישתישבי האט געשריבן:

ליטוואק פון בודאפעסט האט געשריבן:עס איז ברייט מקובל אז קיין ווארט פון י.ל. מיימון איז נישט קראנט. אדרבא, קוק די אנדערע בענדער ווען ער רעדט פון אומפאליטישע זאכן, און צייל זיין גרייזן. זיין היסטאריא פאסט פאר א אינגעל אין בארא פארק אין תשפ"א. ביי מיר איז עס ניטאמאל א לידת הספק צו דער ערוה"ש האט געזאגט אזעלכע ווערטער, נישט ווייל ער האט עס נישט געקענט זאגן, נאר וואס עפעס יא? אפשר האט עס גאר געזאגט דער מאגלינצא צדיק? אדער גאר ר' דוד לייקעס? און אפשר האט ער עס דירעקט געהערט פון דער מהר"ש הלוי פון קושטא?

איז דער מימרא בשםַ דער ערוך השלחן אזוי שלעכט אז מען ברויך עס אנלייקענען, אדער סתם אזוי ווילסטו נישט גלייבן מיימון.