גרויס שמחה הערשט ביי אלע אוהבי ציון וישראל, ביים הערן אז מען גרייט זיך צו
גראבן אין דעם הייליגן שטאט חברון. מען דארף דא קיינעם נישט מסביר זיין וואס חברון מיינט פאר יעדן איד אשר נשמת ישראל בקרבו. דאס איז דער פלאץ וואו די אבות הקדושים האבן געוואוינט אין זייערע געצעלטן, צוזאמען מיט זייערע בהמות. דאס איז דער פלאץ וואו אברהם אבינו האט אויסגעשריגן יש מנהיג לבירה. געוויסע חלקים פון חברון זענען שוין געווארן אויסגעגראבן, וואו מען האט געטראפן וואונדערליכע געפינסן, ווי עטליכע כלים בימי חזקיהו המלך, וואו עס שטייט אויפגעשריבן "למלך", און א געשריבענע ליסטע פון בהמות בימי אברהם אבינו (צו נוצן פאר קרבנות פאר'ן אייביגן גאט?). מיט עטליכע יאר צוריק האב איך געהאט די זכיה צו באזוכן אין אלט שטאט חברון און טרעטן אויף די זעלבע ערד וואס די אבות הקדושים האבן דארט מקריב געווען קרבנות, געלאדנט מענטשן צו עסן, פארשפרייט שם ה', און נאכ'ן שטארבן געווארן באערדיגט. יעצט גייט מען אויפגראבן דעם סאמע ארט וואו עס האט זיך ווארשיינליך אנגעהויבן די מלוכה פון מלכות בית דוד, ווען דוד המלך האט זיך באזעצט אין חברון און געגרינדעט די ערשטע אידישע מלוכה. לאמיר האפן אז דאס איז טאקע דער ריכטיגער ארט און מען וועט טרעפן עפעס געפינסן פון יענע תקופה. ווי וואונדערליך אז נאך פיר טויזנט יאר זינט די אידישע רעליגיע איז געגרינדעט געווארן שטייען מיר, די אייניקלעך פון די גרינדער, אויף דעם זעלבן ארט, מיט א ספר וואס ענטהאלט די גענויע אינפארמאציע איבער זייער לעבן, און פרובירן צו צונייגן אן אויער און הערן וואס די ערד און שטיינער, דורכגעווייקט פון די טרערן פון יצחק אבינו'ס תפילת מנחה, האבן צו דערציילן. עם ישראל חי לעולמי עד ולנצח נצחים.