מיטוואך יוני 18, 2014 1:25 am#206590
וואלטסטו אריינגענארט א מוסלעמעינער מיט א שטיקל חזיר?
נישט לאנג צוריק האב איך מיר געטראפן אין א שווערע סיטואציע, וואס איז מיר זייער שווער געווען אליינס צו אדורכטראכטן, לאמיר הערן די דעה הצרופה פון חברי ורבני הבית-קפה.
גופא דעובדא הכי הוה, איינער וואס ארבעט צוזאמען מיט מיר, א פאנאטישער גלויביגער אין די איסלאמישע רעליגיע, ער פאלגט נאך מיט די גאנצע פרומקייט אלע זייערע משוגעת'ן, ער ביקט זיך פינעף מאל א טאג, (צומאל גייט עס ממש אויף די נערוון), ער פאסט ערליך די גאנצע רעמאדאן, און אזוי ווייטער.
האט זיך געמאכט אז עס איז אנגעקומען צו מיר א געשמאקע פליישיגע פארציע, וואס איך בין געוואר געווארן בדרך לא דרך, נאך פארן אנפאנגען עסן, אז עס איז געקאכט געווארן צוזאמען מיט חזיר פלייש, וואס זעלבסטפארשטענדליך קען א אידיש קינד נישט אריינעמען אין מויל. כ'האב עס נישט געקענט עסן, און כ'האב עס געלאזט אומגערירט, און געדאנקט פון טיפן הארצן פאר השי"ת פארן מיר ראטעווען פון נכשל ווערן מיט מאכלות אסורות, און אז מיין מוח איז נישט געווארן מטומטם ח"ו.
אבער די מאגן האט געפאדערט זיינס, און דער הונגער האט מיר שווער אטאקירט, איך בין געווען שטארק פארקלערט און פארטראכט, און געבליבן שטיין מיט די פארציע אין די האנט ווי א קלאץ.
פלוצלינג איז אדורכגעגאנגען דער אויבנדערמאנטער קאלעגע, און ער פרעגט מיר: פארוואס, פארוואס עסטו נישט דיין פארציע? עס זעהט אויס זייער גוט. איך בין געווען אומבאקוועם איהם צו ענטפערן אז עס איז צוליב רעליגיעזע סיבות, האב איך איהם געזאגט אז איך האב שוין געגעסן, און איך בין זאט, איך דארף עס שוין נישט. (כאטש וואס באמת בין איך געווען הוגעריג ווי א בער).
זאגט ער צו מיר: איך בין גראדע זייער הונגעריג, נו, אויב אזוי אפשר קויף איך עס אפ פון דיר? איך האב געגעבן א שפרינג אויף מיט דעם געדאנק, און זיך געפריידט אז איך וועל מיט זיין געלט קענען אראפגיין צו די דערנעבנדיגע כשר'ע רעסטוראנט, און עסן א כשר'ע מאלצייט.
איך האב מיר שנעל געמאכט א חשבון, אז על-פי הלכה איז דאך מותר צו הנאה האבן פון נבילות, (מקרא מלא דיבר הכתוב: לכלב תשליכון אותו וכו'), און אפילו טאמער נישט, איז דאס דאך נאר א בליעה, און פון א חתיכת היתר הבלוע בו איסור מעג מען זיכער הנאה האבן.
ווידער, א גוי מעג דאך עסן נבילות, אזוי אז עס נישט פארהאן קיין שאלה פון לפני עוור לא תתן מכשול. נו, דען פארוואס נישט? עס איז דאך ממש א גאלדענע געדאנק.
אבער עס איז מיר ארויפגעשווימען אין מוח א שטיקל ספק, איך האב געגעבן נאך א קלער, און איך טראכט צו מיר: ער מעג טאקע על פי הלכה עסן חזיר, אבער לויט זיינע פארשריפטן טאר ער דאך נישט, ער וועט טאקע קיינמאל נישט אויסגעפונען, ער גייט קיינמאל נישט וויסן אז לויט זיין דמיון האט ער געטוהן אן עבירה, מעג איך איהם ארייננארן דערמיט?
די שאלה קען אפשר אויך אנגעקוקט ווערן פון א תורה'דיגע שטאנדפונקט, אבער איך פרעג עס מער אלס מענטשליכקייט.
וואלט איך דען געוואלט אז אן אטעאיסט זאל מיר ארייננארן מיט נבילות וטריפות רח"ל, ווייל ער האלט אז איך לעב אין דמיון, ער מיינט אז לית דין ולית דיין, איך וועל קיינמאל נישט אנקומען אין גיהנם דערפאר?
איך לאך טאקע פון דעם מוסלעמענער, ער איז טאקע זייער פאנאטיש, אבער אלס רעספעקט פאר א מענטשליכע-אנוועזנהייט דארף איך איהם נישט מודיע זיין אז עס איז געקאכט מיט חזיר?
דער אמת איז, כ'האב קיינמאל נישט געלערנט די מוסלעמענער פארשריפטן, איך ווייס נישט צו לויט זיי איז טעם כעיקר אדער נישט. על כל פנים, די שאלה איז דא, דארף איך איהם מודיע זיין, אדער נישט?
(ביטע פרעגט נישט וואס איך האב צום סוף געטוהן).
גופא דעובדא הכי הוה, איינער וואס ארבעט צוזאמען מיט מיר, א פאנאטישער גלויביגער אין די איסלאמישע רעליגיע, ער פאלגט נאך מיט די גאנצע פרומקייט אלע זייערע משוגעת'ן, ער ביקט זיך פינעף מאל א טאג, (צומאל גייט עס ממש אויף די נערוון), ער פאסט ערליך די גאנצע רעמאדאן, און אזוי ווייטער.
האט זיך געמאכט אז עס איז אנגעקומען צו מיר א געשמאקע פליישיגע פארציע, וואס איך בין געוואר געווארן בדרך לא דרך, נאך פארן אנפאנגען עסן, אז עס איז געקאכט געווארן צוזאמען מיט חזיר פלייש, וואס זעלבסטפארשטענדליך קען א אידיש קינד נישט אריינעמען אין מויל. כ'האב עס נישט געקענט עסן, און כ'האב עס געלאזט אומגערירט, און געדאנקט פון טיפן הארצן פאר השי"ת פארן מיר ראטעווען פון נכשל ווערן מיט מאכלות אסורות, און אז מיין מוח איז נישט געווארן מטומטם ח"ו.
אבער די מאגן האט געפאדערט זיינס, און דער הונגער האט מיר שווער אטאקירט, איך בין געווען שטארק פארקלערט און פארטראכט, און געבליבן שטיין מיט די פארציע אין די האנט ווי א קלאץ.
פלוצלינג איז אדורכגעגאנגען דער אויבנדערמאנטער קאלעגע, און ער פרעגט מיר: פארוואס, פארוואס עסטו נישט דיין פארציע? עס זעהט אויס זייער גוט. איך בין געווען אומבאקוועם איהם צו ענטפערן אז עס איז צוליב רעליגיעזע סיבות, האב איך איהם געזאגט אז איך האב שוין געגעסן, און איך בין זאט, איך דארף עס שוין נישט. (כאטש וואס באמת בין איך געווען הוגעריג ווי א בער).
זאגט ער צו מיר: איך בין גראדע זייער הונגעריג, נו, אויב אזוי אפשר קויף איך עס אפ פון דיר? איך האב געגעבן א שפרינג אויף מיט דעם געדאנק, און זיך געפריידט אז איך וועל מיט זיין געלט קענען אראפגיין צו די דערנעבנדיגע כשר'ע רעסטוראנט, און עסן א כשר'ע מאלצייט.
איך האב מיר שנעל געמאכט א חשבון, אז על-פי הלכה איז דאך מותר צו הנאה האבן פון נבילות, (מקרא מלא דיבר הכתוב: לכלב תשליכון אותו וכו'), און אפילו טאמער נישט, איז דאס דאך נאר א בליעה, און פון א חתיכת היתר הבלוע בו איסור מעג מען זיכער הנאה האבן.
ווידער, א גוי מעג דאך עסן נבילות, אזוי אז עס נישט פארהאן קיין שאלה פון לפני עוור לא תתן מכשול. נו, דען פארוואס נישט? עס איז דאך ממש א גאלדענע געדאנק.
אבער עס איז מיר ארויפגעשווימען אין מוח א שטיקל ספק, איך האב געגעבן נאך א קלער, און איך טראכט צו מיר: ער מעג טאקע על פי הלכה עסן חזיר, אבער לויט זיינע פארשריפטן טאר ער דאך נישט, ער וועט טאקע קיינמאל נישט אויסגעפונען, ער גייט קיינמאל נישט וויסן אז לויט זיין דמיון האט ער געטוהן אן עבירה, מעג איך איהם ארייננארן דערמיט?
די שאלה קען אפשר אויך אנגעקוקט ווערן פון א תורה'דיגע שטאנדפונקט, אבער איך פרעג עס מער אלס מענטשליכקייט.
וואלט איך דען געוואלט אז אן אטעאיסט זאל מיר ארייננארן מיט נבילות וטריפות רח"ל, ווייל ער האלט אז איך לעב אין דמיון, ער מיינט אז לית דין ולית דיין, איך וועל קיינמאל נישט אנקומען אין גיהנם דערפאר?
איך לאך טאקע פון דעם מוסלעמענער, ער איז טאקע זייער פאנאטיש, אבער אלס רעספעקט פאר א מענטשליכע-אנוועזנהייט דארף איך איהם נישט מודיע זיין אז עס איז געקאכט מיט חזיר?
דער אמת איז, כ'האב קיינמאל נישט געלערנט די מוסלעמענער פארשריפטן, איך ווייס נישט צו לויט זיי איז טעם כעיקר אדער נישט. על כל פנים, די שאלה איז דא, דארף איך איהם מודיע זיין, אדער נישט?
(ביטע פרעגט נישט וואס איך האב צום סוף געטוהן).