ותהי לו לאשה ויאהביה - (פ' חיי שרה)

איך האב געהערט די מעשה אויפן סאטמאר רבי די דברי יואל,

וועלכע (גוטע) מעשה האסטו נאכנישט געהערט אויפן ד''י?

אויפן דברי יואל ווייס איך מיט א ברירות אז ער האט דאס געזאגט,דאס איז געווען זיין נושא,
ער פרעגט אלץ זאגן אז זייט מ'האט אנגעהויבן חתונה שפעט איז נתקלקל געווארן די יסודות אין קדושה,
ער פרעג זיך אלץ טענה'ן מיט די ליטווישע רבנים אין די ענינים,

צו די בית ישראל האט עס געזאגט ווייס איך נישט

איך אויך האט געשריבן:

berlbalaguleh האט געשריבן:

איך אויך האט געשריבן:ר' בערלינו ,דערמאנסט מיר דעם ווארט פונעם בית ישראל מיטן ליטווישן ראש ישיבה.

ר' איך אויך: יעצט אז דו האסט מיך געמאכט געפערליך נייגעריג, ביטע זיי מוחל און זיי מפרש דיינע ווערטער... ייש"כ למפרע...

וואס טוהט מען נישט פאר ר' בערל'ן? מען פארציילט אז דער ב''י האט זיך אמאל געטראפן מיט א ליטווישע ראש ישיבה און עם געפרעגט וואס זיי טוהן מיט דעם ''בן שמונה עשר לחופה'' זאגט דער ר''י מיר מאכן א לאנגע שמונה עשרה ענטפערט עם דער ב''י יא אבער אז מען מאכט א לאנגע שמונה עשרה פארפאסט מען קדושה...(באקאנט אז דער ב''י איז געווען אבסעסט מיט קדושה ואכמ''ל)

ר' איך אויך: ייש"כ. נאר איך האב די מעשה געהערט אדער געליינט אויפ'ן דברי יואל, אז א טאטע פון א בחור אין די יארן איז געקומען צו עים. ווען די רבי האט איהם גפרעיגט וואס ער טוט מיט'ן מאמר חז"ל "בן שמונה עשרה לחופה" האט ער געענטפערט אז ער שטייט א לאנגע שמונה עשרה. האט די רבי געזאגט פאר עים "אויב מ'שטייט א לאנגע שמו"ע פארפאסט מען "קדושה"...!

ע' פנים למעשה

אזוי צו אזוי, אמת איז עס,
בדוק ומנוסה ליידער

לגבי די וויכוח צו די בית ישראל האט עס געזאגט אדער דער סאטמאר רבי זי"ע.

כ'האב א פשוטע הוכחה אז די בית ישראל האט עס "נישט" געזאגט.

ווי באקאנט איז לויט די תקנות פין גער אסאך גרינגער זיך.צו פירען בקדושה אלץ בחור ווי אלץ אינגערמאן, מה שאין כן אין סאטמאר, קען מען אלץ.אינגערמאן אריינהאקען טאג איין נאכט אויס, ממילא איז דאך מוכרח אז געזאגט דער ווערטעל האט דער דברי יואל....

איחוד,
גוט געזאגט, אבער עס שטימט נישט אליבא דאמת,

מיר האלטן 6 וואכן ווייניגער ווי א יאר מעת פתיחת האשכול,

טייערע ברודער רייסט איין אין די ימי הרחמים והרצון
אז בעת עס וועט אי"ה ווערן א יאר,
זאלן שוין די זמנים, זיין ויהי (לשון עבר),

אי"ה, גרוש בן קאווע שטיבל?

געוואלדיג האט געשריבן:אי"ה, גרוש בן קאווע שטיבל?

געוואלדיג: פון דא איז א ראיה אז קאווע שטיבל איז א מאמע. נישט א טאטע

איך מיין עס גאר אמת'דיג
ביטע רייסט איין:

אזויווי איך בין שוין ליידער אין דעם מצב, פון "לא טוב" היות אדם לבדו,
שוין כמעט אכט יאר,

ואין לך יום שאין נסיונותיה מרובה מחברתה,

און קיינער פון דא וויל נישט און זאל נישט פארשטיין וואס מ'מאכט מיט אין דעם מצב,
יעדע איינציגע נאכט, יעדן טאג גייענדיג אויפן גאס,
ביי יעדע שמחה,
יעדע שבת, יעדע יו"ט,
יעדע מאל מ'גייט אין גראסערי, יעדע מאל מ'גייט אין בית מדרש,
כ'האב שוין געהאט זיבן ימים נוראים'ס וואס כ'האב יעדע ימים נוראים געהאלטן אז דאס איז די לעצטע אין די מצב,

ס'שוין עטליכע יאר באים מים למעלה מנפש וד"ל,

בעהט איך דעם עולם דא זאל איינרייסן פאר מיר, (דער אייבערשטער קען מיין נאמען)

און נישט אהיים גיין פון בית מדרש פאר מ'זעהט אין די מערכת השמים, אז דאס מאל איז עס טאקע די לעצטע ימים נוראים,
אויף פסח זאל שוין "ושמחת אתה וביתך" במלא מובן המולה"
עדי זקנה ושיבה בבריות גופא ונהורא מעליא,

איך בין מבטיח די אלע וואס גייען מיר אינזין האבן און האבן א חלק אין מיין ישועה,
וועלן בעז"ה קיינמאל נישט וויסן און פארשטיין וואס דאס מיינט,
נישט ביי זיי און נישט ביי די קינדער,

מכח קל וחומר,
מה דאך ווען מ'איז מתפלל בעד חבירו ווען עס איז שוין "והוא צריך לאותו דבר" (וואס דעמאלט דארף מען האבן עפעס א זכות אז די תפלות זאלן נתקבל ווערן) זאגן חז"ל, אז "הוא נענה תחלה"
כל שכן ווען מ'איז נישט אין די צרה, וואס דעמאלט איז סאך גרינגער צו פועל'ן ווי די גמרא זאגט "לעולם יקדים אדם תפלה לצרה" ווי אלע ספרים זענען מסביר אז פאר די צרה, ווערן די תפלות סאך שנעלער נתקבל,
איז אודאי אז עס וועט זיין "טרם יקראו ואני אענה" די הוא נענה חלה וועט זיין אהן דעם וואס מ'אל אפילו וויסן פון אזא צרה ר,K'

איך בין מבטיח מיטן כח פון חז"ל,

אז חז"ל זאגן אזוי איז אזוי,
מיר זענען מאמין באמונה שלימה,

איך וואונטש דא יעדעם איינעם (סיי וואס גייען מיר יא אינזין האבן און סיי די וואס גייען נישט)
א גמר חתימה טובה דאס יאר און אלע יארן עדי זקנה ושיבה ועד בכלל,

עדי נזכה לראות בישועות ישראל ושמחתן בביגו"צ בב"א

@גרוש טייערע

די אייבישטער זאל דיך טרייסטען ווייל איך קען נישט כפארשטיי נישט דיין מצב,
מיין הארץ איז צו שוואך עס אדורך צוטראגן ווען מען האט ארויפגעברענגט דעם אשכול האבאיך איבערגעליינט דיין מעשה פינעם ערשטע בלעטיל כהאב דיך געפערליך געשוינט האבאיך עס פארגעליינט פאר מיין בני בית האט זי ממש געלאזט טרערן אין א טאג שפעטער האט זי מיך נאך געזאגט אז זוי שוינט דיך זייער שטארק.

אין פארגעשלאגן אפאר גרושות.

גרויסע מענטשעלע האט געשריבן:@גרוש טייערע

די אייבישטער זאל דיך טרייסטען ווייל איך קען נישט כפארשטיי נישט דיין מצב,
מיין הארץ איז צו שוואך עס אדורך צוטראגן ווען מען האט ארויפגעברענגט דעם אשכול האבאיך איבערגעליינט דיין מעשה פינעם ערשטע בלעטיל כהאב דיך געפערליך געשוינט האבאיך עס פארגעליינט פאר מיין בני בית האט זי ממש געלאזט טרערן אין א טאג שפעטער האט זי מיך נאך געזאגט אז זוי שוינט דיך זייער שטארק.

אין פארגעשלאגן אפאר גרושות.

ישר כח גדול

ר' גרוש, איך האב דיר אינזין געהאט און אי"ה ווייטער ביז צו דיין גאנצע ישועה, מיין הארץ וויינט מיט מיט דיינע ווערטער, ווייל מיט דיין הארץ קען איך נישט מיט וויינען עס איז מער פיל פון וואס איך קען פארשטיין.

דערמאנונג:
די אלע וואס האבן זיך אונטערגענומען דורכאויס דעם יום טוב ״גלייך נאך יום טוב עפעס צו טון פאר א שידוך״ פאר מיר...
(ווייל מהאט שטארק רחמנות אויף מיר - און מהאט מיר געוואלט מאכן שפירן גוט פאר אפאר מינוט...)

איז אזוי;
1) איך לעב נאך..
2) איך בין נאכנישט א חתן.
3) מיין טעלעפאון ארבעט נאך
4) איך האב נאכאלץ די זעלבע נומבער..

באקומען היינט אויף וואטסאפפ

הסתיו עבר, עבר קציר וכלה קיץ,
מ'האלט מיר שויןן נאכאמאל דא,

עס איז שוין נאכאמאל פרשת חיי שרה (לסדר ויאהביה)
מיר האלטן שוין נאכאמאל כ' חשון,


יעצט לייגט צו, צו די אלע נומערן

בס"ד
ותהי לו לאשה ויאהביה
ליל חמישי לסדר "ויאהביה" עשרים יום לחודש מרחשון תשע"ה לפ"ק

די אויבערדערמאנטע נאכט דערמאנט מיר עפעס, דערמאנט מיר יענעם ביטערן חודש, "מר"חשון מיט זיבן יאר צוריק שנת תשס"ח לפ"ק, בעת כ'האב געזעהן אז אט אט, גייט מען זיך איבערצייגן, אז א געוויסע תקופה אויף וואס כ'האב פאראויסגעקוקט מיט שמחה'דיגע בליקן אז די תקופה גייט א גאנצע לעבן געדענקט ווערן און עס איז געפארן אויפן פארקערטן ריכטונג ווי געראכטן, איז געווען א ביטערע דורכגאנג, וואס איך גיי וועלן פארגעסן, ווי שנעלער (ב"ה כ'האב שוין כמעט פארגעסן דערפון),

עס איז אנגעקומען מוצ"ש וירא ט"ז חשון און איך בין געוואר געווארן אז ניין, איך לעב נישט אין קיין חלום, ס'איז נישט קיין דורכגאנג, עס איז נישט פיקסעבל, דאס איז עס, דאס האט זי אפגעמאכט אויף מיר, און דאס גייט געשעהן, זי גייט אוועק וואקן, און בשום אויפן נישט טוישן איר מיינונג און מהלך המחשבה, זי וועט זיך נישט לאזן צורעדן פון קיינעם, די שאלה איז נאר ווען עס גייט געשעהן, פארשטייט זיך אז פון דעמאלט האט מען קיין אויג נישט צוגעמאכט, ותתפעם רוחי, מ'האט געווארט אז די נאכט זאל זיך ענדיגן, און מ'זאל קענען גיין אין בית מדרש, און זעהן וואס מ'קען טוהן, מ'האט פרובירט אלעס וואס מ'קען נאר, וויסענדיג פונעם מאמר חז"ל "אפי' חרב חדה מונחת על צווארו של אדם אל יתייאש עצמו מן הרחמים", אפשר דאך וועט זי איינזעהן אז זי גייט ראנג, און זיך טוישן, די זונטאג'דיגן טאג איז שוין דורך, מ'דארף גיין עסן סאפער ביי די דעמאלטסדיגע שוויגער, מ'האט פרובירט אנצוגיין ווי געהעריג, כדי נישט האבן קיין שום יד אינעם צוטיילונג, צו קענען זאגן מיט א ברורות "ידינו לא שפכו את הדם הזה", ביטער שוווער געווען יענע תקופה, פרובירט נישט צו טוישן קיין איין איבריג ווארט מיט איר, זי זאל נישט האבן נאך פתחים צו טענה'ן פארוואס זי דארף זיך נישט טוישן נאר צוברעכן די מערידזש, זונטאג דורך'ן טאג האט מען זיך מזכיר געווען ביי א חבר ביום חופתו, און אז ער זאל מיר אינזין האבן ביי מנחה, ביינאכט איז מען געגאנגן צו די חתונה געזיצן דארט ביז ווען מ'האט געקענט, דארט האט מיר די חתן געזאגט אז ער האט מיר אינזין געהאט, מ'איז אהיים געקומען, כ'האב ווידער נישט געקענט צומאכן קיין אויג, מיין הארץ האט אנגעהויבן קלאפן שטערקער און שטערקער כ'האב אנגעהויבן שוויצן, געפיהלט ווי מיין אטעם ווערט שווערער, טראכטענדיג וואס איך גיי דא דורך גיין, זאכן וואס כ'האב נישט געוואונטשן פאר מיינע גרעסטע שונאים, און דא נישט א צווייטער ווי "עצמי ובשרי" גייט דאס ליידער דורכגיין, הייליגע באשעפער איך אוכל לראות באבדן מולדתי, איך דארף שלו' מאכן מיטן מצב אז די טרוים און האף מימי ילדותי, אויף ווען איך גיי חתונה האבן ווערט דא צורינען, ס'איז נישט געלונגען, ס'איז געווען א דורכפאל, וויזוי טראג איך דאס דורך, מיין אטעם ווערט שווערער, איך הייב אהן טראכטן פון אויפהייבן די טעלאפאן און קאלן הצלה, והנה, דער אייבערשטער האט פארקירעוועט מיינע מחשבות, ויעבור אלקים רוח, כ'האב אנגעהויבן טראכטן, דער אייבערשטער וועט מיר נישט פארלאזן, אויב איז מיר באשערט צו לעבן, וועל איך דאס אי"ה דורך מאכן, און איך קען אלעס רואיג לאזן אויף אים, ער טראגט שוין מיינע דאגות, מיין הארף האט אראפגעסלאוט, מיין אטעם איז גרינגער געווארן, און איך בין איינגעשלאפן, 2-3 שעה שפעטער האב איך געזעהן אז עס שוין 5 אזייגער, מ'קען שוין אנטלויפן פון הויז איז מען ארויסגעגאנגען, כמעשהו בראשון כך מעשהו בשני, ביידע נעכט זיכער געמאכט אהיים צוקומען ווען זי שלאפט שוין, און ארויסגיין ווען זי שלאפט נאך, מ'זאל נישט דארפן טוישן קיין איין ווארט, דינסטאג אינמיטן טאג האט מען זיך ווידער מזכיר געווען ביי א אנדערע חבר ביום חופתו, אבער יענער האט געמאכט מיט מיר א תנאי, אז איך זאל אים קניפן די ציצית פון זיין טלית למחרתו, וואס פארשטייט זיך די דיעל איז געווארן דאון על אתר, ביינאכט האט זי געהאט א קאזינס חתונה, זי האט מיר געזאגט אז איך ווערט שוין נישט פארעכנט אין די משפחה, סא איך זאל נישט גיין צו די חתונה, האב איך איר געענטפערט, אז דאס איז דיין מיינונג, איך מעג האלטן אנדערש, אבער איך גיי סייווי נישט ווייל מיין געדולד אין די מצב לאזט נישט, בין איך געגאנגען שלאפן, זי איז דאך נישט אינדערהיים, סא מ'האט פרובירט איינצושלאפן, ווען זי איז אהיים געקומען האב איך זיך געמאכט ווי איך שלאף, און 5 אזייגער זיך ארויסגעשארט פון דערהיים, מיטוואך נאכט געווען די זעלבע זאך, נאר זי איז א גאנצע נאכט געווען אלערט, מיר צו כאפן פאר איך גיי ארויס,

גאנצע זיבן יאר צוריק בעת כזאת, דאנערשטאג אינדערפרי פרשת חיי שרה כ' חשון תשס"ח, כ'וויל ארויסגיין פון דערהיים און זי שטעלט מיר אפ, און זאגט מיר די דאזיגע ווערטער, אויף וואס כ'האב שוין ווי האלב געווארט, ווייל די מצב איז נישט געווען נישט אראפצושלינגן און נישט אויסצושפייען, וז"ל:
איך גיי צו די ארבעט און פון דארט צו מיין מאמע, איך קום שוין נישט צוריק, כ'האב איר געזאגט אקעי, און געוואלט לויפן, און זי פרעגט מיר: אזוי קאלט געזעגענטס דאך?, נישט ווייל זי האט א געהאט א טראפ געפיהל, נאר זי האט געוואלט פארקויפן פאר די גאס, אז מ'האט זיך שיין צוטיילט, איך האב אבער איר נישט פארגינען די הנאה אז זי זאל זיין "עושה מעשה זמרי ומבקש שכר כפנחס", און פארקויפן פאר די גאס אז זי האט עס געמאכט "דזשענטל" און זי איז נייס, בעת ווען עס געווען פונקט די פארקערטע, און ווי געזאגט, כ'האב נישט געוואלט האבן קיין יד אין די צוטיילונג, איך זאל קענען רואיג פיהלן אז ידינו לא שפכה את הדם הזה, און ס'איז נישט געווען מיין בחירה, כ'האב נאר נישט געהאט קיין ברירה, האב איך איר געענטפערט, דיין אוועקגיין איז נאר לשיטתך, לשיטתי בין איך נישט אזוי שלעכט, אז דו דארפסט אוועקגיין, און שוין דארט האט זיך עס ב"ה געענדיגט,

גייענדיג אין בית מדרש אז געווען אין א בחינה פון "ויחד", פון איין זייט האב איך אפגעאטעמט אז איך האב געטוהן מיינס, און זי גייט שוין ב"ה אוועק, עס ווערט גרינגער, פון די אנדערע זייט האב איך פאראויסגעזעהן די מצב וואס איך גיי יעצט אריין, נאך אביסל גייט מען שמועסן אונטער מיין רוקן אז איך בין סעפערעיט, איך גיי לכאורה בקרוב מקיין זיין דעם "וכתב לה", און "מי יודע אם לעת כזאת הגעת למלכות" ווער ווייסט ווי איך גיי א יאר ארום האלטן, צו עס גייט שוין נאכאמאל זיין מלכות (ויהי' בעיניה כמלך - חתן דומה למלך), אבער וואס כ'האב דענסמאל נישט גע'חלום'ט אז גאנצע "זיבן יאר" שפעטער וועל איך נאך קענען באשרייבן די זמנים מיט ווייטאג, ועדיין לא נושעתי,

זיבן יאר איז שוין א תקופה, ווי "איינמאל א שמיטה", דאס איז די אויסדרוק פון מענטשן ווען מ'וויל זאגן אויף א זאך וואס געשעהט נישט אזוי אפט, דאס איז זייער א לאנגע צייט אין מענטשענס אויגן נאר ווען מ'רעדט דערפון, אבער נישט ווען מ'טראכט דערפון, זאל נאר יעדער צוריק טראכטן וואס עס איז אים דורך די לעצטע 7 יאר, וועט מען זעהן ווי שנעל ס'איז פארלאפן, ווי א אויגן בליק, מיט איין דריי דערזעהט מען זיך אז מ'האלט שוין ביים חתונה מאכן די קינדער וכדומה, אבל "אצלי אינו כן", זיבן ווייטאגליכע יארן איז שוין ליידער פארלאפן, דאס מיינט 365 וואכן, 365 שבתים, 2555 נעכט, (בערך), 7 מאל ראש השנה, 7 מאל יום כיפור, 7 מאל סוכות, 7 מאל חנוכה, 7 מאל פורים, 7 מאל פסח, 7 מאל שבועות, יעדע נאכט, יעדע שבת, יעדע יום טוב, פון די אלע נומערן איז געווען א עקסטערע שטארקע אפקומעניש, און איך האלט נאך פאר אלעם, כ'האב נאך נישט אנגעהויבן מיינע ימי עמידה, נאך נישט אנגעהויבן מיין לעבן, נסתרים דרכי ה', אני מאמין באמונה שלימה אז פונקטליך וויאזוי די זיבן יאר זענען דורך אזוי האט עס געדארפט זיין, איך טראכט נאר צוריק יענע ווינטער פון די סעפערעישאן נישט מער און נישט ביי קיינעם געדאכט, כ'האב נישט געוואוסט פון איין מינוט אויפן צווייטן, וואס די נעקסטע מינוט גייט ברענגען, כ'האב מיר פלוצלונג זיך דערזעהן אויף די וועלט אליין, ווי גייט מען, ווי שטייט מען, וויזוי גייט מען ווייטער אהן מיטן לעבן, כ'האב יעדע מינוט געפיהלט ווי די מינוט ענדיגט זיך די לעבן, כ'האב נישט קיין שום פלאן אויף די נעקסטע מינוט, כ'האב ווי נאטורליך פארלוירן די אפעטיט צו עני טינג אויף די וועלט, נישט געהאט קיין געדולד נישט צו עסן און נישט צו שלאפן, און נישט צו דאווענען און אודאי נישט צו לערנען, כ'האב מיר פלוצלינג דערזעהן די ערשטע מאל זייט מיין בר מצוה, וואס כ'האב וואך נאך וואך נישט מעביר סדרה געווען, פון די בר מצוה האב איך זיבן יאר אין א ציה יעדע איינציגע וואך מעביר סדרה געווען, נישט אויסגעלאזט קיין וואך, און דא פלוצלינג האב איך נישט געהאט קיין געדולד צו גארנישט, כ'האב מיר דערזעהן שמחת תורה תשס"ט, אז איך בין געבליבן שטעקן אינמיטן נח, (ווייל כ'האב שוין געפיהלט די שווערע צייטן עטליכע וואכן)

ב"ה מיינע געשוויסטער האבן גענומען אויף זיך צו מודיע זיין פאר מיינע עלטערן די מצב, איז איין זאך אראפ פון קאפ, יעדן טאג זיך אריינגעזעצט אין שוהל שמועסן ביז ביינאכט, ווען מיינע חברים זענען אהיים צו נאכטמאל, און איך בין געבליבן אליין, ביינאכט בין איך משוגע געווארן, (נישט ממש באט יו געט די פונט)

(ברם זכור אותו האיש לטוב, א געויסע איד (נאמען געהיטן אין רעדאקציע) וואס האט מיר דעמאלט אין יענע טעג געקאלט און מיר געזאגט, איך הער דו ביזט יעצט אריין געפאלן אין א שווערע מצב, און מיר אריבער גערופן צו אים אין אפיס, און דורך געשמועסט מיט מיר מיין מצב און מיינע אומשטענדן און מיינע אפשענס, און עצות און חיזוק דורך צו מאכן די שווערע טעג, בלי שום תשלום גמול, נאך עד היום הזה טראכט איך אז ווען נישט אים, וואלט איך לכאורה נישט געבליבן נארמאל, ער איז געווען ווי א שאקער און א סטעבעלייזער )

בימים ההם בין איך ב"ה געווען געבענטש מיט צוויי זאכן, די וועלטס געלט (נישט קיין עושר געווען, נאר נישט געהאט קיין איין איינציגע עקספענס) און די וועלטס צייט, האב איך מיר אריינלייגט אין מאכן דרייווערס לייסענס, עס האט געקאסט בערך טויזענט דאלער און גענומען פינף חדשים ביז נאך פסח, אזוי האב איך מיר געהאלטן פארנומען, ביינאכט האב איך געווענדליך זיך ארויפגעזעצט אויפן טרעין אין ווילי, און געקוקט אויפן מעפ, שטודירט די וועגן, וועלכע וועג ס'איז די שנעלסטע צו לאוער מאנהעטען, וועלכע וועג צו אפפער מאנהעטן, וועלכע צו ב"פ און וועלכע צו פלעטבוש, וכולהו, ביז כ'האב איין נאכט געטראפן מאטאר וויקל ביי איינע פון די סטאפ, איז מען די נעקסטע צופרי געפארן נאכאמאל די זעלבע וועג צו מאכן א פערמיט, עשרה בטבת האט מען געשטופט די נאכט אין ראדני (גראדע מיט א שנה ראשונה אינגערמאן – ער לעבט נאך מיט זיין ווייב ב"ה – כ'ווייס נישט וואס זיין חשבון איז געווען), 5:30 פארטאגס האט מען געקויפט א סענדוויטש ביי "קליינס רעסטראונט", גענומען די טרעין צו 770, און פארברענגט אין קרוינהייטס, געפארן קיין מאנהעטען צו די עסעקס סטריט סטאפ נעבן וויליאמסבורג ברידזש, און אריבער שפאצירט די בריק קיין ווילי, געגאנגען דאווענען, זיך געלייגט שלאפן ביז מנחה מעריב, און אויספאסטן, אזוי איז די ווינטער דורך בנסי ניסים, דער אייבערשטער האט זיכער געמאכט אז מ'האט אונטער האלטינג, אזוי זענען די יארן געלאפן, מ'האלט שוין היינט זיבן גאנצע יאר שפעטער, די גאנצע וועלט איז באשאפן געווארן אויף די נומער 7, שבעה ימי שבתא, ז' מדות, ז' רקיעים, זיבן טעג פסח, זיבן טעג סוכות, שבע הזאות יום כיפור, זיבן טעג חנוכה ביז זאת חנוכה, שבעה רועים, זיבן אושפיזין, זיבן טעג ביזן ברית, אויף די אלע זאכן שטייט אז עס איז קעגן די זיבן מדות, וואס דאס איז טבע העולם, אויף שמיני עצרת, זאת חנוכה, און אחרון של פסח, שטייט אז דאס זענען ימי רצון, ווייל אכט איז למעלה מדרך הטבע,

ביי זאת חנוכה איז די בני יששכר מאריך אז די טאג קען מען געהאלפן ווערן "בבני חיי ומזוני" ווייל בני חיי ומזוני לאו בזכותא תלי'ק אלא במזלא, און אין דעם טאג קען מען געהאלפן ווערן למעלה מן המזל עיי"ש, קען טאקע זיין אז וועגן דעם זענען די זמנים ימי רצון ווייל אפילו מיר האבן ליידער נישט קיין זכותים, וויבאלד אכט איז למעלה מדרך הטבע ווערט מען געהאלפן אפילו למעלה מן המזל, אהן זכותים,

די זוה"ק זאגט אויפן פסוק "בזאת יבא אהרן אל הקודש", זאת דא רזא דברית, און אז אהרן הכהן איז אריין ביום הקדוש לפני ולפנים, אין זכות פון די אלע זאכן וואס שטייט דערביי די ווארט "זאת",
זאת בריתי אשר תשמור,
וזאת התורה
ובחנוני נא בזאת,
אשרי אנוש יעשה זאת,
וזאת התרומה

ווי אויך זאגט די זוה"ק אז די עבודה יו"כ איז געטוהן געווארן דורך אהרן הכהן, ווייל ער איז קעגן מדת "הוד" וואס דאס איז די אכטע פון די עשר ספירות, און "שמיני" איז למעלה מטבע, די זעלבע זאך איז מיט די ז' הזאות למטה דאס איז טבע, די אחת למעלה איז למעלה מדרך הטבע, און די זעלבע זאך שמיני עצרת מ'טאנצט די הקדמה "אחת למעלה", למעלה מדרך הטבע, "ושבע למטה", די זיבן הקפות וואס זענען קעגן די זיבן מדות וואס זענען אין די טבע למטה אויף די וועלט, טאקע ביום "שמיני עצרת" וואס שמיני איז למעלה מדרך הטבע, קען טאקע זיין אז וועגן דעם ביי חסידים איז די הקדמה די עיקר און עס נעמט לענגער ווי די הקפות, ווייל ס'איז למעלה מדרך הטבע, און וועגן דעם זאגט טאקע די זוה"ק אויפן פסוק "וביום השמיני עצרת", "ובעוד דאיהו עם מלכא, שאל מה דבעי' ויהיבנא לך", ווייל שמיני איז למעלה מטבע, קען מען אלעס בעטן אפילו למעלה מן המזל, און די זעלבע זאך "זאת חנוכה", און די זעלבע זאך "אחרון של פסח",

אצינד איז מיר די וואך בייגעפאלן, ווי שוין אויבן געזאגט, "מאתי לא תצא רעות", די גאנצע צרה פון די גאנצע 7 יאר, ווי שווער עס זאל נאר נישט איז עס זיכער לטובה, ווי רש"י זאגט די וואך "כולן שוין לטובה", ווי די ספרים טייטשן אז אלע מצבים האט זי אנגענומען לטובה, קען זיין אז דאס וואס דאס האט פאסירט פונקט פרשת חיי שרה, אין די סדרה וואס עס שטייט אין פסוק "ותהי לו לאשה ויאהביה" די ערשטע מאל ווי עס ווערט דערמאנט אין די תורה אהבת איש ואשתו, אזויווי עס ווערט שוין דערמאנט אין די ספרים פון עטליכע פון תלמידי בעש"ט אז די וואכן פון די שידוכין פון די אבות זענען מסוגל, מעשה אבות סימן לבנים, קריאה מעורר הזמן, צו ווייזן אז די גאנצע זיך צוטיילן און גט'ן נישט מער און נישט ביי קיינעם געדאכט, איז נאר א ירידה לצורך עלי', צוצוקומען צום ריכטיגן "ותהי לו לאשה ויאהביה", מיטן ריכטיגן אהבה, עס זאל זיין "על כל פשעים תכסה אהבה", די אהבה זאל אוועק נעמען אלע פשעים (השרוי בלא אשה שרוי בלא חומה – בן עשרים ולא נשא כל ימיו בהרהור עבירה) , עס זאל נתעורר ווערן די "זכור אהבת קדומים" (די ערשטע אהבת איש ואשתו וואס ווערט דערמאנט אין תורה), והחי' נרדמים (לעב אויף די אחת מצלעותיו וואס איז געשעהן ווען ויפל אלקים תרדימה על האדם), וקרב הימים אשר בן ישי חי, (אין בן דוד בא עד שיכלו הנשמות שבגוף), עס זאל נתעורר ווערן די "וגם את נח "באהבה" זכרת, ותפקדהו בדבר ישועה ורחמים", על כן זכרונו בא לפניך להרבות זרעו כעפרות תבל וצאצאיו כחול הים, עס זאל זיין א "אהבה" שאינה תלוי' בדבר, עס זאל ח"ו קיינמאל נישט זיין בטלה אהבה,

אצינד ווען איך גרייט מיך שוין ליידער צו דעם אכטן חנוכה אלץ אינגערמאן, וואס איז שוין נישט "נר איש וביתו", ווי דערמאנט אז שמיני איז למעלה מדרך הטבע, די פארגאנגענע יארן האב איך יעדע "זאת חנוכה", איינגעריסן (ווי דערמאנט אויבן אז עס איז א טאג וואס איז א עת רצון), מיטן טייטשן די פסוק "אם (כאשר) תקום על מלחמה (מלחמת היצר – השרוי בלא אשה שרוי בלא חומה – כל ימיו בהרהור עבירה) בזאת (ביום זאת חנוכה) אני בוטח, (אז עס זאל שוין זיין) אחת שאלתי (נאר איינס, די ריכטיגע) מאת ה' אותה (איר – די איינס) אבקש (אזוי וועט אי"ה קענען זיין) שבתי בבית ה' כל ימי חיי (ווי די זוה"ק זאגט הנוטר בריתו שורה עליו שם הוי'), און משלב געווען די פסוקים ווי עס ווערט דערמאנט די ווארט "זאת", נאר אויב עס איז "לזאת יקרא אשה", דעמאלט קען זיין "זאת בריתי אשר תשמור" און דעמאלט קען זיין "וזאת התורה" (ישא אשה ואח"כ ילמוד תורה בטהרה), (נאר ווען עס וועט זיין) זאת נחמתי בעניי, (דעמאלט וועט זיין) כי אמרתך חייתני (ווי חז"ל זאגן מילה שניתנה במאמר – שמירת הברית), טאקע יעדע זאת חנוכה האב איך דאס מתפלל געווען, אבער יעצט ווען עס ענדיגט זיך שוין גאנצע 7 יאר, מ'גייט אריין אין שנת השמיני, בפרט אז עס פאלט אויס פרשת חיי שרה, גייט די ישועה טאקע אנקומען אי"ה, און וועט אי"ה מקויים ווערן די "ותהי לו לאשה ויאהביה" פון ביידע זייטן,

שמיני איז למעלה מדרך הטבע דארף מען געהאלפן פארן אפי' למעלה מן המזל, אע"פ שאיני הגון וכדאי, יעצט איז שוין טאקע די יאר וואס "בזאת אני בוטח" ווי די זוה"ק זאגט זאת היא רזא דברית און מילה איז דאך בשמיני, איז יעצט ווען מ'גרייט זיך צום הייליגן טאג פון "זאת חנוכה" וועט עס זיין זאת חנוכה, בשנת השמיני, שמינית שבשמינית (די אכטע טאג פונעם אכטן חנוכה), בחינת תלמיד חכם (חז"ל זאגן אז א תלמיד חכם דארף האבן א שמינית שבשמינית), דארף שוין מקויים ווערן ביי מיר די "עונת תלמידי חכמים משבת לשבת", און איך זאל אראפ ברענגען דורות ישרים ומבורכים, ווי די גמרא זאגט "הרגיל בנר הויין ליה בנין רבנן",און עס זאל מקויים ווערן וואס מ'איז מתפלל ביי די לשם יחוד פאר די הייליגע מצוה פון "נר חנוכה", "ויהיו זרעי וזרע זרעי וזכני להוליד בנים זכרים תלמידי חכמים וחסידים אהובים למעלה ונחמדים למטה", און זיי אריין ברענגען לבריתו של אברהם אבינו, ווי די ספרים זאגן אז מיט דעם וואס א מענטש איז נימול לשמונה האט ער נאך נישט מקיים געווען מצות מילה בשלימות ווייל דעמאלטס איז נאך נישט בא לכלל דעת און ס'איז נאך נישט דא קיין בחירה, נאר ווען מען ברענגט אריין א אייגן קינד לברית איז הוברר הדבר למפרע אז עס איז אים געווען ניחא צו ווערן גע'מל'ט דעמאלט קומט מען צו צום שלימות פון מצות מילה, און איך זאל צוקומען צום שלימות פון די מצוה, און זיך קען פירן בקדושה, וואס דאס איז דאך די חיוב פון יעדע איד אלץ חלק פון מצות מילה (כידוע ליודעים), עדי זקנה ושיבה בבריות גופא ונהורא מעליא, ונזכה לראות בישועת ישראל ושמחתן בהתגלות כבוד שמים עלינו בב"א

גרוש האט געשריבן:עס איז שוין נאכאמאל פרשת חיי שרה (לסדר ויאהביה)
מיר האלטן שוין נאכאמאל כ' חשון,

יעצט לייגט צו, צו די אלע נומערן

חז"ל זאגען אז זיווג שני איז לפי מעשיו. מיר בעטן אין קענען קוים ווארטן אז בעל הגרוש זאל שוין זוכה זיין צי טרעפן זיין זיווג שני אין עס זאל זיין גדול יהי' כבוד בית האחרון יותר מן הראשון, דעריבער ווילן מיר ווינטשען א ברכה וואס זאל טאקע זיין לפי מעשיו ודרכיו פונם בעל הגרוש אליינס כמבואר בכתביו הנכתבים ע"ד סוד הספירות כידוע כגון שנת השבע, שנה השמינית, עיי"ש היטב, אין איצט הגענו לשנה התשיעית. עס האלט טאקע שוין ביי 9 ביטערע יאר, אבער דער פסוק זאגט אז וציויתי את ברכתי בשנה השישית ועשת לשלש שנים אין איינע פין די אינעטערסאנטע זאכען פין דער מספר 9 איז אז וואס מ'איז מחבר אין מ'לייגט צי צי דעם פאלט דער ביטערער 9 אוועק. למשל אז מ'נעמט 9 אין מ'לייגט צי 2 איז דאס 11 אין ווען מ'רעכענט 1+1 איז דאס 2 קומט אויס די 9 פאלט אינגאצען אוועק. 9+3 איז 12 אין 1+2 איז 3 בלייבט פין 9+3 נאר 3 וכן הלאה. דער סוד הענין איז אזוי ווי מ'טרעפט ביי נזיר וואס איז נכשל געווארן זאגט דער פסוק אז ימים הראשונים יפלו אין דערנאך הייבט זיך די ימי טהרה והכי נמי לדידן וועט די ביטערע 9 אוועק פאלן, אין עס הייבט זיך יעצט אן די ימי טהרה וואס דאס איז דער עיקר ציל כמבואר בכתבי בעל הגרוש כמה וכמה פעמים וכידוע ליודעי חן, אין דאס איז קלאר אז כי לו נאה אין כי לו יאה כתר מלוכה וטהור הוא יבנה ביתו בקרוב עם מחברתו הטהורה במהרה וק-ל בני ביתו בקרוב.

גרוש האט געשריבן:איך מיין עס גאר אמת'דיג
ביטע רייסט איין:

אזויווי איך בין שוין ליידער אין דעם מצב, פון "לא טוב" היות אדם לבדו,
שוין כמעט אכט יאר,

ואין לך יום שאין נסיונותיה מרובה מחברתה,

און קיינער פון דא וויל נישט און זאל נישט פארשטיין וואס מ'מאכט מיט אין דעם מצב,
יעדע איינציגע נאכט, יעדן טאג גייענדיג אויפן גאס,
ביי יעדע שמחה,
יעדע שבת, יעדע יו"ט,
יעדע מאל מ'גייט אין גראסערי, יעדע מאל מ'גייט אין בית מדרש,
כ'האב שוין געהאט זיבן ימים נוראים'ס וואס כ'האב יעדע ימים נוראים געהאלטן אז דאס איז די לעצטע אין די מצב,

ס'שוין עטליכע יאר באים מים למעלה מנפש וד"ל,

בעהט איך דעם עולם דא זאל איינרייסן פאר מיר, (דער אייבערשטער קען מיין נאמען)

און נישט אהיים גיין פון בית מדרש פאר מ'זעהט אין די מערכת השמים, אז דאס מאל איז עס טאקע די לעצטע ימים נוראים,
אויף פסח זאל שוין "ושמחת אתה וביתך" במלא מובן המולה"
עדי זקנה ושיבה בבריות גופא ונהורא מעליא,

איך בין מבטיח די אלע וואס גייען מיר אינזין האבן און האבן א חלק אין מיין ישועה,
וועלן בעז"ה קיינמאל נישט וויסן און פארשטיין וואס דאס מיינט,
נישט ביי זיי און נישט ביי די קינדער,

מכח קל וחומר,
מה דאך ווען מ'איז מתפלל בעד חבירו ווען עס איז שוין "והוא צריך לאותו דבר" (וואס דעמאלט דארף מען האבן עפעס א זכות אז די תפלות זאלן נתקבל ווערן) זאגן חז"ל, אז "הוא נענה תחלה"
כל שכן ווען מ'איז נישט אין די צרה, וואס דעמאלט איז סאך גרינגער צו פועל'ן ווי די גמרא זאגט "לעולם יקדים אדם תפלה לצרה" ווי אלע ספרים זענען מסביר אז פאר די צרה, ווערן די תפלות סאך שנעלער נתקבל,
איז אודאי אז עס וועט זיין "טרם יקראו ואני אענה" די הוא נענה חלה וועט זיין אהן דעם וואס מ'אל אפילו וויסן פון אזא צרה ר,K'

איך בין מבטיח מיטן כח פון חז"ל,

אז חז"ל זאגן אזוי איז אזוי,
מיר זענען מאמין באמונה שלימה,

איך וואונטש דא יעדעם איינעם (סיי וואס גייען מיר יא אינזין האבן און סיי די וואס גייען נישט)
א גמר חתימה טובה דאס יאר און אלע יארן עדי זקנה ושיבה ועד בכלל,

עדי נזכה לראות בישועות ישראל ושמחתן בביגו"צ בב"א

די הייליגע רוזשינער זי"ע
האט געזאגט וואס צדיקים קען פועל'ן אין די ימים נוראים קען א פשוט'ע איד פועל'ן "זאת חנוכה"

רייסט איין,

ישר כח

בחודש העשירי הוא חודש טבת ירח שהגוף נהנה מן הגוף,
רייסט איין

יעצט צום ערשט אריינגעזעצט אינעם אשכול דא, דורכגעליינט פון דעקל צו דעקל, אין אומר ואין דברים, נסתרים דרכי ה', ווער קען צוקוקן אזא תוכן'דיגע אינגערמאן, אזא בעל רגש, אזא שטארקע עומד בנסיון זאל געפריווט ווערן אזוי שווער, אזוי לאנג, ניטאמאל באקומען א געהעריגע טשענס צו פירן א נארמאלן חתונה געהאטן לעבנסשטייגער (לויט ווי כ'פארשטיי אז מ'האט זיך שוין צעטיילט אחר חמשה חודשים), און שוין געדארפט זאגן התקבלי גיטך זה וכו', גלויב מיר הרב גרוש, ווען איך ווייס ווער איר זענט וואלט איך אייך געגעבן א קוויטל מיט א שיינעם פדיון. ס'איז אוממעגליך זיך פארשטעלן דיין צער, קענסט אבער וויסן בברור אז יעדעס אידיש קינד וואס ליינט אדורך דיין אשכול האט שטארקע מיטלייד מיט דיר עד כמה שידו מגעת, און ווארט בצפייה אז ד'זאלסט שוין ווערן א געהאלפענער בקרוב.

איין זאך איז זיכער, היינט נאכט לייג איך זיך נישט אין בעט פארן אויסזאגן תהלים לזכותך בל"נ. (שוין 2:25).

קל וחומר פאר אזא תגובה האט זיך געלוינט די גאנצע אשכול,
ישר כח, פאר דיין מיטגעפיהל,

וויזוי איז געווען די תהילים?

בד"וו חודש אדר איז א זמן קיבול תפלות,
הרוצה שיתקיימו נכסיו יטע בהן אד"ר
ר'עוא ד'רעווין א'שתכח

כ'בין איינגעשלאפן ערגעץ אין די פ'ס, אבער נישט אין בעט... צומארגענס האב איך צוגעענדיגט.
זאל מען שוין זוכה זיין בקרוב צו הערן גוטע נייעס!

גרוש האט געשריבן:בד"וו חודש אדר איז א זמן קיבול תפלות,
הרוצה שיתקיימו נכסיו יטע בהן אד"ר
ר'עוא ד'רעווין א'שתכח

כ'האב געהערט פין איינער וואס האט זיך געמוטשעט מיט א שידוך האט ר' הערשלע קרעטשניפער עם געזאגט אז "אד"ר הוא יבנה ביתו בקרוב". איבעריג צי זאגען אז וכך הוי.
ויה"ר שנשמע ונתבשר בקרוב שיהי החודש הזה כנבואת אבי חז"ה (עה"א בגימ' מ"ק צב"י היר"ש) וישמע בבית זה קול ששון וקול שמחה קול חתן וקול כלה.

קל וחומר האט געשריבן:כ'בין איינגעשלאפן ערגעץ אין די פ'ס, אבער נישט אין בעט... צומארגענס האב איך צוגעענדיגט.
זאל מען שוין זוכה זיין בקרוב צו הערן גוטע נייעס!

wow

הייליגע באשעפער קוק,
אינעם לעצטן פערטל פון אלף השישי, איז נאך דא אידן וואס גיבן אוועק פון די נאכט שלאף אסאך צייט נאר צו זאגן תהילים פאר א איד וואס מ'ווייסט ניטאמאל זיין נאמען,

און דאס איז שוין נישט ביי די געהויבענע נאר ביי די פשוט'ע ק"ש שרייבער,
אין דעם זכות אליינס.....................................

איך האב יעצט באמערקט די אשכול צום ערשטען מאל @גרוש טייערע איך האב געלאזט אפאר הייסע טרערן פאר דיר צום באשעפער
איך ווייס אביסל וויאזוי דאס שפירט האבנדיג א נאנטע קרוב וואס איז געווען א גרוש פאר אפאר יאר
המקום ימלא חסרונך

נ.ב. אויב דו ווילסט קענסטו שיקן דיין נאמען צו מיר אין אישי איך וועל מתפלל זיין פאר דיר

ביליג האט געשריבן:איך האב יעצט באמערקט די אשכול צום ערשטען מאל @גרוש טייערע איך האב געלאזט אפאר הייסע טרערן פאר דיר צום באשעפער
איך ווייס אביסל וויאזוי דאס שפירט האבנדיג א נאנטע קרוב וואס איז געווען א גרוש פאר אפאר יאר
המקום ימלא חסרונך

נ.ב. אויב דו ווילסט קענסטו שיקן דיין נאמען צו מיר אין אישי איך וועל מתפלל זיין פאר דיר

ישר כח,

אזויווי מיר האלטן שוין 6.5 חדשים פון ראש השנה
ועדיין................

יום כיפור איז דאך נאר יום כ'פורים,
וויל איך בעטן דעם עולם מ'זאל איינרייסן סאך שטערקער ווי אין די ימים נוראים,
אין די טעג וואס מלכו של עולם זאגט "מה שאלתך וינתן לך",
בפרט דאס יאר וואס פורים איז צוזאמען מיט א שבת,
ו"בכן" (גימטרי"א ע"ב)אבוא אל המלך מיט די 72 שעה פון די צוויי טאג פורים און שבת, אבוא אל בחינת "ויהי' בעיניה כמלך",
די "ובכן" ויהי בחצי הלילה זאל ווערן געזאגט מיט א ריכטיגע שמחה,
עס זאל זיין,
"אדיר" הוא יבנה ביתו בקרוב (אין חודש "אדר")
ישר כח למפרע,


נ.ב.
אדר שני איז חודש י"ג
גימטרי"א
אהבה (מים רבים לא יוכלו לכבות את האהבה)
אחד (והיו לבשר אחד)
שלשה עשר מדיא, (וחנותי את אשר אחון וכו' אע"פ שאינו הגון ואינו כדאי)

מיר וועלן איינרייסן פאר דיר, כל הפושט יד נותנים לו, מיר האפן אז דעם פורים וועסטו קענען פועל'ן די ריכטיגע ישועה, און טרעפן דיין ריכטיגע באשערטע לאורך ימים 'ונשים' (קרעדיט: בערל) טובים אמן.

ביטע זאג יעצט איין קאפיטל, תהילים פאר מיר,

איך האלט יעצט ביי קאפיטל כ"א

איך זאג פאר דיר פון פ' ביזן סוף

WOW
באשעפער,
פורים נאכמיטאג,
מתנות לאביונים פאר וועם מ'קען נישט,
אין עני אלא בדעת,
והאדם ידע את חוה אשתו,

ווער עס קען זאל אויך ביטע בעטן די ווייב און קינדער פאר איין קאפיטל,

ישר כח,

המתפלל בעד חבירו, כנ"ל

מ'גייטויספועלען

ישר כח

גרוש האט געשריבן:ישר כח

גרוש: אויב דער ..."אינו הגון ואינו כדאי"...גייט ארויף אויף דיר, דארף מען דווקא (ע"י השתדלות, בעז"ה) דוקא יא זעהן אז דער שידוך זאלל זיין כדאי והגון לכך. ווייל דו ביזסט שוין אפגעקומען אלעס וואס דו האסט געדארפט צו אפקומען. און מהיום והלאה זאלל שוין זיין שושן הבירה צהלה ושמחה. און די אייבישטער זאלל העלפן אז דו זאלסט שפירן ווי א שנה ראשונה יונגערמאן... מרומז אין די מגילה....היושבים ראשונה במלכות...!
איך זאג אפשר פורים תורה. ס'קען זיין. אבער ס'איז יין מדבר מתוך גרוני. דאס איז די שיריים פון די צוויי און א האלב ליטר וויין וואס איז אריין לתוך גרוני. כדלהלן...א פלעשל טפרברג קברנט סוביניון. א פלעשל אלפסי... און א האלב פלעשל (אדער א ביסל מער) פון זשעונעסס פינק מאסקעט. זיסע וויין. פארשטייצעך אז די צוויי (אדער דריי) גלעזעלעך אלד גרענד דעד 114 פרוף ווערן נישט אריינגערעכנט....!

ישר כח,
אבער נישט ווי א שנהראשונה אינגערמאן,

נאר ווי אינגערמאן 10 יאר נאך די חתונה,
וואס פיהלט אז ער האט אינוועסטעד 10 יאר אין זיין שלום בית,

און צוריק געמאכט,
1,000,000 פראצענט,

ער פיהלט ממש, ווי יעדע מינוט פון די 10 יאר, האט זאך אויסגעצאלט 10 מינוט,
וד"ל

גרוש האט געשריבן:איך מיין עס גאר אמת'דיג
ביטע רייסט איין:

אזויווי איך בין שוין ליידער אין דעם מצב, פון "לא טוב" היות אדם לבדו,
שוין כמעט אכט יאר,

ואין לך יום שאין נסיונותיה מרובה מחברתה,

און קיינער פון דא וויל נישט און זאל נישט פארשטיין וואס מ'מאכט מיט אין דעם מצב,
יעדע איינציגע נאכט, יעדן טאג גייענדיג אויפן גאס,
ביי יעדע שמחה,
יעדע שבת, יעדע יו"ט,
יעדע מאל מ'גייט אין גראסערי, יעדע מאל מ'גייט אין בית מדרש,
כ'האב שוין געהאט זיבן ימים נוראים'ס וואס כ'האב יעדע ימים נוראים געהאלטן אז דאס איז די לעצטע אין די מצב,

ס'שוין עטליכע יאר באים מים למעלה מנפש וד"ל,

בעהט איך דעם עולם דא זאל איינרייסן פאר מיר, (דער אייבערשטער קען מיין נאמען)

און נישט אהיים גיין פון בית מדרש פאר מ'זעהט אין די מערכת השמים, אז דאס מאל איז עס טאקע די לעצטע ימים נוראים,
אויף פסח זאל שוין "ושמחת אתה וביתך" במלא מובן המולה"
עדי זקנה ושיבה בבריות גופא ונהורא מעליא,

איך בין מבטיח די אלע וואס גייען מיר אינזין האבן און האבן א חלק אין מיין ישועה,
וועלן בעז"ה קיינמאל נישט וויסן און פארשטיין וואס דאס מיינט,
נישט ביי זיי און נישט ביי די קינדער,

מכח קל וחומר,
מה דאך ווען מ'איז מתפלל בעד חבירו ווען עס איז שוין "והוא צריך לאותו דבר" (וואס דעמאלט דארף מען האבן עפעס א זכות אז די תפלות זאלן נתקבל ווערן) זאגן חז"ל, אז "הוא נענה תחלה"
כל שכן ווען מ'איז נישט אין די צרה, וואס דעמאלט איז סאך גרינגער צו פועל'ן ווי די גמרא זאגט "לעולם יקדים אדם תפלה לצרה" ווי אלע ספרים זענען מסביר אז פאר די צרה, ווערן די תפלות סאך שנעלער נתקבל,
איז אודאי אז עס וועט זיין "טרם יקראו ואני אענה" די הוא נענה חלה וועט זיין אהן דעם וואס מ'אל אפילו וויסן פון אזא צרה ר,K'

איך בין מבטיח מיטן כח פון חז"ל,

אז חז"ל זאגן אזוי איז אזוי,
מיר זענען מאמין באמונה שלימה,

איך וואונטש דא יעדעם איינעם (סיי וואס גייען מיר יא אינזין האבן און סיי די וואס גייען נישט)
א גמר חתימה טובה דאס יאר און אלע יארן עדי זקנה ושיבה ועד בכלל,

עדי נזכה לראות בישועות ישראל ושמחתן בביגו"צ בב"א

הנה הסתיו עבר,
הגשם חלף והלך לו,
עם הזמיר (זומער) (חג הקציר) הגיע,
וקול התור (מתן תורה) נשמע בארצינו,

ועדיין לא נושענו,

עס איז שוין אריבער מער ווי תשעה ירחי לידה פון ראש השנה,
און מיר דארפן נאך אלץ ליידער נאכאמאל ארויפברענגען דעם אשכול אויפן אויבערפלאך,

נשא את ראש
די הייליגע קדושת יו"ט האט געזאגט אז ווען מ'ליינט "נשא את ראש" דרייעןן זיך שוין זיינע קישקעס אז עס קומט "ראש" השנה,

מיר האבן שוין פארגאנגע שבת ביי מנחה געליינט די ווערטער "נשא את ראש"
ראש השנה תשע"ז איז שוין באלד דא,
און מיר זעהן נאך ליידער נישט (בעיני בשר) די פירות פון די הונדערטער תפלות פארגאנגענע ראש השנה תשע"ו,

עצרת נמי ראש השנה היא
עצרת יש לו תשלומין כל שבעה

מיר שטייען יעצט אין די ז' ימי תשלומים פונעם יום טוב שבועות,
עס איז יעצט נאכאמאל בבחינת ראש השנה אין פרשת "נשא את ראש" ווען עס דערמאנט די קומענדיגע,

ביטע ווייטער איינרייסן,

י

ס'איז שוין געווען מברכין ז'מני ת'שובה מ'משמשין ו'באין
עס דערנענטערט זיך שוין דעם "וחג האסיף ביכורי מעשיך באספך את מעשיך מן השדה"

וועלן מיר זוכה זיין צום "ושמחת אתה וביתיך" ?

עס קען דאך נישט זיין אז נישט,
אזויפיל הונדערטער אידן האבן איינגעריסן ראש השנה אז קומענדיגע חודש תשרי 13 חדשים ארום,
זאל זיין זיין ונשכח כל הרעב מפני השבע אחרי כן,
עס טיילט אונז אפ ווייניגער ווי 3 חדשים צו א' סליחות,
עס איז אריבערגעלאפן כמעט 10 חדשים,
און מיר זעהן עס נאך ליידער נישט,

הייליגע באשעפר,
עשה למען קידוש שמך,
ווייז אז די תפלות פון חודש תשרי פון אזויפיל הונדערטער אידן זענען פולקאם מקויים געווארן,

גרוש האט געשריבן:איך מיין עס גאר אמת'דיג
ביטע רייסט איין:

אזויווי איך בין שוין ליידער אין דעם מצב, פון "לא טוב" היות אדם לבדו,
שוין כמעט אכט יאר,

ואין לך יום שאין נסיונותיה מרובה מחברתה,

און קיינער פון דא וויל נישט און זאל נישט פארשטיין וואס מ'מאכט מיט אין דעם מצב,
יעדע איינציגע נאכט, יעדן טאג גייענדיג אויפן גאס,
ביי יעדע שמחה,
יעדע שבת, יעדע יו"ט,
יעדע מאל מ'גייט אין גראסערי, יעדע מאל מ'גייט אין בית מדרש,
כ'האב שוין געהאט זיבן ימים נוראים'ס וואס כ'האב יעדע ימים נוראים געהאלטן אז דאס איז די לעצטע אין די מצב,

ס'שוין עטליכע יאר באים מים למעלה מנפש וד"ל,

בעהט איך דעם עולם דא זאל איינרייסן פאר מיר, (דער אייבערשטער קען מיין נאמען)

און נישט אהיים גיין פון בית מדרש פאר מ'זעהט אין די מערכת השמים, אז דאס מאל איז עס טאקע די לעצטע ימים נוראים,
אויף פסח זאל שוין "ושמחת אתה וביתך" במלא מובן המולה"
עדי זקנה ושיבה בבריות גופא ונהורא מעליא,

איך בין מבטיח די אלע וואס גייען מיר אינזין האבן און האבן א חלק אין מיין ישועה,
וועלן בעז"ה קיינמאל נישט וויסן און פארשטיין וואס דאס מיינט,
נישט ביי זיי און נישט ביי די קינדער,

מכח קל וחומר,
מה דאך ווען מ'איז מתפלל בעד חבירו ווען עס איז שוין "והוא צריך לאותו דבר" (וואס דעמאלט דארף מען האבן עפעס א זכות אז די תפלות זאלן נתקבל ווערן) זאגן חז"ל, אז "הוא נענה תחלה"
כל שכן ווען מ'איז נישט אין די צרה, וואס דעמאלט איז סאך גרינגער צו פועל'ן ווי די גמרא זאגט "לעולם יקדים אדם תפלה לצרה" ווי אלע ספרים זענען מסביר אז פאר די צרה, ווערן די תפלות סאך שנעלער נתקבל,
איז אודאי אז עס וועט זיין "טרם יקראו ואני אענה" די הוא נענה חלה וועט זיין אהן דעם וואס מ'אל אפילו וויסן פון אזא צרה ר,K'

איך בין מבטיח מיטן כח פון חז"ל,

אז חז"ל זאגן אזוי איז אזוי,
מיר זענען מאמין באמונה שלימה,

איך וואונטש דא יעדעם איינעם (סיי וואס גייען מיר יא אינזין האבן און סיי די וואס גייען נישט)
א גמר חתימה טובה דאס יאר און אלע יארן עדי זקנה ושיבה ועד בכלל,

עדי נזכה לראות בישועות ישראל ושמחתן בביגו"צ בב"א

איך וואונטש דיר פון טיפעניש פון הארץ אז דו זאלסט נאך אין די קומענדיגע ימי רחמים אפשרייבן א לענגערע אשכול אז מען זאל חלילה נישט פארגעסן פון די אנדערע נצרכים. כאטש וואס דו ביזט געהאלפן געווארן בעזרת השם, זאל מען ווייטער איינרייסן פאר די עמך ישראל צריכים ישועות און רפואות.

אנו לך והקב״ה לך

נ.ב. אויב איז פארהאן עפעס (אויסער תפילות) וואס מיר קענען העלפן, ביטע קום אריין דא אדער אין אישי, און מען וועט אוודאי זיך אריינלייגן בכל מה דאפשר.

ישר כח

מורי ורבותי! דע עולם האט אסאך ציייט צו פארברענגען און שרייבען און ליינען דא אויף קאווע שטיבעל. שטעלטס ענק אפ אויף א וויילע און געטס אוועק אביסעל פון אייער צייט צי מתפלל זיין מעומק הלב לפני אבינו שבשמים אב הרחמים שוכן במרומים פאר חבירנו היקר ר' גרוש שליט"א ער זאל שוין אויסגעלייזט ווערען פון זייל גלות און אויך קענען פראווענען א שבת נחמו מיט א ריכטיגע נחמה. ס'איז אן עת רחמים ורצון היינט ט"ו באב זאל ער זוכה זיין צו געהאלפען ווערען מיט א זיווג הגון און שלם ישלם השם משכורתו בכפלי כפלים ומרובה מידה טובה און פאר א יעדע טאג מיט מאכעניש זאל ער האבן א מכאן ולהבה א זיס און גליקליך לעבן פי כמה עד מאה ועשרים ושנים.

ביליג האט געשריבן:איך האב יעצט באמערקט די אשכול צום ערשטען מאל @גרוש טייערע איך האב געלאזט אפאר הייסע טרערן פאר דיר צום באשעפער
איך ווייס אביסל וויאזוי דאס שפירט האבנדיג א נאנטע קרוב וואס איז געווען א גרוש פאר אפאר יאר
המקום ימלא חסרונך

נ.ב. אויב דו ווילסט קענסטו שיקן דיין נאמען צו מיר אין אישי איך וועל מתפלל זיין פאר דיר

ביליג: אויב דו ווילסט קענסטו מיר שיקן דיין קרעדיט/דעביט קארטל נומבער אין אישי. ניין. ווייסטו וואס. ס'קען זיין אין אפענעם פארום אויך. איך וועל עס נישט איבערגעבן פאר קיינעם...
דיסקלעימער: ס'איז נאר געווען א ווערטל. איך בעט קיינער זאלל מיר נישט שיקן זייער קרעדיט/דעביט קארטל נאמבער. נישט אין אישי. און נישט אין אפענעם פארום. ווייל איך וועל עס נישט אננעמען...

berlbalaguleh האט געשריבן:

ביליג האט געשריבן:איך האב יעצט באמערקט די אשכול צום ערשטען מאל @גרוש טייערע איך האב געלאזט אפאר הייסע טרערן פאר דיר צום באשעפער
איך ווייס אביסל וויאזוי דאס שפירט האבנדיג א נאנטע קרוב וואס איז געווען א גרוש פאר אפאר יאר
המקום ימלא חסרונך

נ.ב. אויב דו ווילסט קענסטו שיקן דיין נאמען צו מיר אין אישי איך וועל מתפלל זיין פאר דיר

ביליג: אויב דו ווילסט קענסטו מיר שיקן דיין קרעדיט/דעביט קארטל נומבער אין אישי. ניין. ווייסטו וואס. ס'קען זיין אין אפענעם פארום אויך. איך וועל עס נישט איבערגעבן פאר קיינעם...
דיסקלעימער: ס'איז נאר געווען א ווערטל. איך בעט קיינער זאלל מיר נישט שיקן זייער קרעדיט/דעביט קארטל נאמבער. נישט אין אישי. און נישט אין אפענעם פארום. ווייל איך וועל עס נישט אננעמען...

אפשר דאך ? אפילו איך צאל צו ?

מיינע אויגן זענען נאס, אוי ווי כ'פארשטיי דיך.. די צער און יסורים, וואס מ'מאכט מיט רח"ל, איז נישט מעגליך מסביר צו זיין.

מעומק ליבי בעט איך פאר דיר, און פאר אלע וואס גייען דאס דורך, זאל שוין השי"ת רחמנות האבן, און זאלסט שוין אויפגעראכטן ווערן, ס'זאל דיר אייביג זיין לעכטיג, און נאר שמחות זאלסטו מבשר זיין, אוי.. נאר תפלה, נאך תפלה, נישט אויפגעבן, די ישועה קומט! ס'איז זייער נאנט.

מיט א פרייליך הארץ, זאלסטו אונז אויפלעבן מיט די גוטע נייעס, זייער שנעל.. אמן!!

ביליג: אז דו וועסט מיך שטארק בעטן וועל איך אפשר מסכים זיין...
דאס דערמאנט מיך א מעשה. אין די תקופה פון פאר די סעללפאונס און סמארטפאונס און טעכנעלאגיע, ווען די איינציגע מערכה וואס אונזערע הייליגע רעבעס האבן געפיהרט איז געווען אקעיגן די ציונים. אין יענע תקופה האט די טעלעפאן קאמפעני ארויסגעגעבן קרעדיט קארדס וואס מ'האט מיט זיי געקענט רופן סייווי איבער'ן כדור העולם אויפ'ן חשבון פון די אייגענע אקאונט. גיי איך מיר אויפ'ן גאס אין פראנט פונ'ם פאסט אפיס. פלוצלינג לויפט ארויס פון דארט מיינ'ס א באקאנטער וועלכער איז זיכער געווען א גילגול (אויב נישט א דיירעקט אייניקל, בן אחר בן) פון אונזער אלעמען באקאנטן פעטער, לבן הארמי. און ער געט מיך אזא באפאל, און זאגט שנעלל...געב מיר נאר דיין אקאונט נאמבער פון די קאללינג קארד...פארשטייצעך אז איך האב מיך גוט אונטערגעשמייכלט...כ'האב נאר רחמנות געהאט אויף איהם אז ער מוז נעבעך אנקומען צו אזעלכע שפל'דיגע שטיק כדי צו ברענגען פרנסה...!

מ'האלט שוין ליידער 13 חדשים שפעטער ועדיין לא,
די גמרא זאגט אם רואה אדם שהתפלל ולא נענה יחזור ויתפלל,

ביטע איינרייסן ביתר שאת וביתר עוז,

ישר כח

גרוש האט געשריבן:איך מיין עס גאר אמת'דיג
ביטע רייסט איין:

אזויווי איך בין שוין ליידער אין דעם מצב, פון "לא טוב" היות אדם לבדו,
שוין כמעט אכט יאר,

ואין לך יום שאין נסיונותיה מרובה מחברתה,

און קיינער פון דא וויל נישט און זאל נישט פארשטיין וואס מ'מאכט מיט אין דעם מצב,
יעדע איינציגע נאכט, יעדן טאג גייענדיג אויפן גאס,
ביי יעדע שמחה,
יעדע שבת, יעדע יו"ט,
יעדע מאל מ'גייט אין גראסערי, יעדע מאל מ'גייט אין בית מדרש,
כ'האב שוין געהאט זיבן ימים נוראים'ס וואס כ'האב יעדע ימים נוראים געהאלטן אז דאס איז די לעצטע אין די מצב,

ס'שוין עטליכע יאר באים מים למעלה מנפש וד"ל,

בעהט איך דעם עולם דא זאל איינרייסן פאר מיר, (דער אייבערשטער קען מיין נאמען)

און נישט אהיים גיין פון בית מדרש פאר מ'זעהט אין די מערכת השמים, אז דאס מאל איז עס טאקע די לעצטע ימים נוראים,
אויף פסח זאל שוין "ושמחת אתה וביתך" במלא מובן המולה"
עדי זקנה ושיבה בבריות גופא ונהורא מעליא,

איך בין מבטיח די אלע וואס גייען מיר אינזין האבן און האבן א חלק אין מיין ישועה,
וועלן בעז"ה קיינמאל נישט וויסן און פארשטיין וואס דאס מיינט,
נישט ביי זיי און נישט ביי די קינדער,

מכח קל וחומר,
מה דאך ווען מ'איז מתפלל בעד חבירו ווען עס איז שוין "והוא צריך לאותו דבר" (וואס דעמאלט דארף מען האבן עפעס א זכות אז די תפלות זאלן נתקבל ווערן) זאגן חז"ל, אז "הוא נענה תחלה"
כל שכן ווען מ'איז נישט אין די צרה, וואס דעמאלט איז סאך גרינגער צו פועל'ן ווי די גמרא זאגט "לעולם יקדים אדם תפלה לצרה" ווי אלע ספרים זענען מסביר אז פאר די צרה, ווערן די תפלות סאך שנעלער נתקבל,
איז אודאי אז עס וועט זיין "טרם יקראו ואני אענה" די הוא נענה חלה וועט זיין אהן דעם וואס מ'אל אפילו וויסן פון אזא צרה ר,K'

איך בין מבטיח מיטן כח פון חז"ל,

אז חז"ל זאגן אזוי איז אזוי,
מיר זענען מאמין באמונה שלימה,

איך וואונטש דא יעדעם איינעם (סיי וואס גייען מיר יא אינזין האבן און סיי די וואס גייען נישט)
א גמר חתימה טובה דאס יאר און אלע יארן עדי זקנה ושיבה ועד בכלל,

עדי נזכה לראות בישועות ישראל ושמחתן בביגו"צ בב"א

איך האב מתפלל געווען פאר דיר
די באשעפער ווייסט ווער עס איז "די גרוש פון קאווע שטיבל" !

רוף 845.288.3279 א שדכן פאר גרושים