ותהי לו לאשה ויאהביה - (פ' חיי שרה)

בס"ד
ותהי לו לאשה ויאהביה
ליל חמישי לסדר "ויאהביה" עשרים יום לחודש מרחשון תשע"ה לפ"ק

די אויבערדערמאנטע נאכט דערמאנט מיר עפעס, דערמאנט מיר יענעם ביטערן חודש, "מר"חשון מיט זיבן יאר צוריק שנת תשס"ח לפ"ק, בעת כ'האב געזעהן אז אט אט, גייט מען זיך איבערצייגן, אז א געוויסע תקופה אויף וואס כ'האב פאראויסגעקוקט מיט שמחה'דיגע בליקן אז די תקופה גייט א גאנצע לעבן געדענקט ווערן און עס איז געפארן אויפן פארקערטן ריכטונג ווי געראכטן, איז געווען א ביטערע דורכגאנג, וואס איך גיי וועלן פארגעסן, ווי שנעלער (ב"ה כ'האב שוין כמעט פארגעסן דערפון),

עס איז אנגעקומען מוצ"ש וירא ט"ז חשון און איך בין געוואר געווארן אז ניין, איך לעב נישט אין קיין חלום, ס'איז נישט קיין דורכגאנג, עס איז נישט פיקסעבל, דאס איז עס, דאס האט זי אפגעמאכט אויף מיר, און דאס גייט געשעהן, זי גייט אוועק וואקן, און בשום אויפן נישט טוישן איר מיינונג און מהלך המחשבה, זי וועט זיך נישט לאזן צורעדן פון קיינעם, די שאלה איז נאר ווען עס גייט געשעהן, פארשטייט זיך אז פון דעמאלט האט מען קיין אויג נישט צוגעמאכט, ותתפעם רוחי, מ'האט געווארט אז די נאכט זאל זיך ענדיגן, און מ'זאל קענען גיין אין בית מדרש, און זעהן וואס מ'קען טוהן, מ'האט פרובירט אלעס וואס מ'קען נאר, וויסענדיג פונעם מאמר חז"ל "אפי' חרב חדה מונחת על צווארו של אדם אל יתייאש עצמו מן הרחמים", אפשר דאך וועט זי איינזעהן אז זי גייט ראנג, און זיך טוישן, די זונטאג'דיגן טאג איז שוין דורך, מ'דארף גיין עסן סאפער ביי די דעמאלטסדיגע שוויגער, מ'האט פרובירט אנצוגיין ווי געהעריג, כדי נישט האבן קיין שום יד אינעם צוטיילונג, צו קענען זאגן מיט א ברורות "ידינו לא שפכו את הדם הזה", ביטער שוווער געווען יענע תקופה, פרובירט נישט צו טוישן קיין איין איבריג ווארט מיט איר, זי זאל נישט האבן נאך פתחים צו טענה'ן פארוואס זי דארף זיך נישט טוישן נאר צוברעכן די מערידזש, זונטאג דורך'ן טאג האט מען זיך מזכיר געווען ביי א חבר ביום חופתו, און אז ער זאל מיר אינזין האבן ביי מנחה, ביינאכט איז מען געגאנגן צו די חתונה געזיצן דארט ביז ווען מ'האט געקענט, דארט האט מיר די חתן געזאגט אז ער האט מיר אינזין געהאט, מ'איז אהיים געקומען, כ'האב ווידער נישט געקענט צומאכן קיין אויג, מיין הארץ האט אנגעהויבן קלאפן שטערקער און שטערקער כ'האב אנגעהויבן שוויצן, געפיהלט ווי מיין אטעם ווערט שווערער, טראכטענדיג וואס איך גיי דא דורך גיין, זאכן וואס כ'האב נישט געוואונטשן פאר מיינע גרעסטע שונאים, און דא נישט א צווייטער ווי "עצמי ובשרי" גייט דאס ליידער דורכגיין, הייליגע באשעפער איך אוכל לראות באבדן מולדתי, איך דארף שלו' מאכן מיטן מצב אז די טרוים און האף מימי ילדותי, אויף ווען איך גיי חתונה האבן ווערט דא צורינען, ס'איז נישט געלונגען, ס'איז געווען א דורכפאל, וויזוי טראג איך דאס דורך, מיין אטעם ווערט שווערער, איך הייב אהן טראכטן פון אויפהייבן די טעלאפאן און קאלן הצלה, והנה, דער אייבערשטער האט פארקירעוועט מיינע מחשבות, ויעבור אלקים רוח, כ'האב אנגעהויבן טראכטן, דער אייבערשטער וועט מיר נישט פארלאזן, אויב איז מיר באשערט צו לעבן, וועל איך דאס אי"ה דורך מאכן, און איך קען אלעס רואיג לאזן אויף אים, ער טראגט שוין מיינע דאגות, מיין הארף האט אראפגעסלאוט, מיין אטעם איז גרינגער געווארן, און איך בין איינגעשלאפן, 2-3 שעה שפעטער האב איך געזעהן אז עס שוין 5 אזייגער, מ'קען שוין אנטלויפן פון הויז איז מען ארויסגעגאנגען, כמעשהו בראשון כך מעשהו בשני, ביידע נעכט זיכער געמאכט אהיים צוקומען ווען זי שלאפט שוין, און ארויסגיין ווען זי שלאפט נאך, מ'זאל נישט דארפן טוישן קיין איין ווארט, דינסטאג אינמיטן טאג האט מען זיך ווידער מזכיר געווען ביי א אנדערע חבר ביום חופתו, אבער יענער האט געמאכט מיט מיר א תנאי, אז איך זאל אים קניפן די ציצית פון זיין טלית למחרתו, וואס פארשטייט זיך די דיעל איז געווארן דאון על אתר, ביינאכט האט זי געהאט א קאזינס חתונה, זי האט מיר געזאגט אז איך ווערט שוין נישט פארעכנט אין די משפחה, סא איך זאל נישט גיין צו די חתונה, האב איך איר געענטפערט, אז דאס איז דיין מיינונג, איך מעג האלטן אנדערש, אבער איך גיי סייווי נישט ווייל מיין געדולד אין די מצב לאזט נישט, בין איך געגאנגען שלאפן, זי איז דאך נישט אינדערהיים, סא מ'האט פרובירט איינצושלאפן, ווען זי איז אהיים געקומען האב איך זיך געמאכט ווי איך שלאף, און 5 אזייגער זיך ארויסגעשארט פון דערהיים, מיטוואך נאכט געווען די זעלבע זאך, נאר זי איז א גאנצע נאכט געווען אלערט, מיר צו כאפן פאר איך גיי ארויס,

גאנצע זיבן יאר צוריק בעת כזאת, דאנערשטאג אינדערפרי פרשת חיי שרה כ' חשון תשס"ח, כ'וויל ארויסגיין פון דערהיים און זי שטעלט מיר אפ, און זאגט מיר די דאזיגע ווערטער, אויף וואס כ'האב שוין ווי האלב געווארט, ווייל די מצב איז נישט געווען נישט אראפצושלינגן און נישט אויסצושפייען, וז"ל:
איך גיי צו די ארבעט און פון דארט צו מיין מאמע, איך קום שוין נישט צוריק, כ'האב איר געזאגט אקעי, און געוואלט לויפן, און זי פרעגט מיר: אזוי קאלט געזעגענטס דאך?, נישט ווייל זי האט א געהאט א טראפ געפיהל, נאר זי האט געוואלט פארקויפן פאר די גאס, אז מ'האט זיך שיין צוטיילט, איך האב אבער איר נישט פארגינען די הנאה אז זי זאל זיין "עושה מעשה זמרי ומבקש שכר כפנחס", און פארקויפן פאר די גאס אז זי האט עס געמאכט "דזשענטל" און זי איז נייס, בעת ווען עס געווען פונקט די פארקערטע, און ווי געזאגט, כ'האב נישט געוואלט האבן קיין יד אין די צוטיילונג, איך זאל קענען רואיג פיהלן אז ידינו לא שפכה את הדם הזה, און ס'איז נישט געווען מיין בחירה, כ'האב נאר נישט געהאט קיין ברירה, האב איך איר געענטפערט, דיין אוועקגיין איז נאר לשיטתך, לשיטתי בין איך נישט אזוי שלעכט, אז דו דארפסט אוועקגיין, און שוין דארט האט זיך עס ב"ה געענדיגט,

גייענדיג אין בית מדרש אז געווען אין א בחינה פון "ויחד", פון איין זייט האב איך אפגעאטעמט אז איך האב געטוהן מיינס, און זי גייט שוין ב"ה אוועק, עס ווערט גרינגער, פון די אנדערע זייט האב איך פאראויסגעזעהן די מצב וואס איך גיי יעצט אריין, נאך אביסל גייט מען שמועסן אונטער מיין רוקן אז איך בין סעפערעיט, איך גיי לכאורה בקרוב מקיין זיין דעם "וכתב לה", און "מי יודע אם לעת כזאת הגעת למלכות" ווער ווייסט ווי איך גיי א יאר ארום האלטן, צו עס גייט שוין נאכאמאל זיין מלכות (ויהי' בעיניה כמלך - חתן דומה למלך), אבער וואס כ'האב דענסמאל נישט גע'חלום'ט אז גאנצע "זיבן יאר" שפעטער וועל איך נאך קענען באשרייבן די זמנים מיט ווייטאג, ועדיין לא נושעתי,

זיבן יאר איז שוין א תקופה, ווי "איינמאל א שמיטה", דאס איז די אויסדרוק פון מענטשן ווען מ'וויל זאגן אויף א זאך וואס געשעהט נישט אזוי אפט, דאס איז זייער א לאנגע צייט אין מענטשענס אויגן נאר ווען מ'רעדט דערפון, אבער נישט ווען מ'טראכט דערפון, זאל נאר יעדער צוריק טראכטן וואס עס איז אים דורך די לעצטע 7 יאר, וועט מען זעהן ווי שנעל ס'איז פארלאפן, ווי א אויגן בליק, מיט איין דריי דערזעהט מען זיך אז מ'האלט שוין ביים חתונה מאכן די קינדער וכדומה, אבל "אצלי אינו כן", זיבן ווייטאגליכע יארן איז שוין ליידער פארלאפן, דאס מיינט 365 וואכן, 365 שבתים, 2555 נעכט, (בערך), 7 מאל ראש השנה, 7 מאל יום כיפור, 7 מאל סוכות, 7 מאל חנוכה, 7 מאל פורים, 7 מאל פסח, 7 מאל שבועות, יעדע נאכט, יעדע שבת, יעדע יום טוב, פון די אלע נומערן איז געווען א עקסטערע שטארקע אפקומעניש, און איך האלט נאך פאר אלעם, כ'האב נאך נישט אנגעהויבן מיינע ימי עמידה, נאך נישט אנגעהויבן מיין לעבן, נסתרים דרכי ה', אני מאמין באמונה שלימה אז פונקטליך וויאזוי די זיבן יאר זענען דורך אזוי האט עס געדארפט זיין, איך טראכט נאר צוריק יענע ווינטער פון די סעפערעישאן נישט מער און נישט ביי קיינעם געדאכט, כ'האב נישט געוואוסט פון איין מינוט אויפן צווייטן, וואס די נעקסטע מינוט גייט ברענגען, כ'האב מיר פלוצלונג זיך דערזעהן אויף די וועלט אליין, ווי גייט מען, ווי שטייט מען, וויזוי גייט מען ווייטער אהן מיטן לעבן, כ'האב יעדע מינוט געפיהלט ווי די מינוט ענדיגט זיך די לעבן, כ'האב נישט קיין שום פלאן אויף די נעקסטע מינוט, כ'האב ווי נאטורליך פארלוירן די אפעטיט צו עני טינג אויף די וועלט, נישט געהאט קיין געדולד נישט צו עסן און נישט צו שלאפן, און נישט צו דאווענען און אודאי נישט צו לערנען, כ'האב מיר פלוצלינג דערזעהן די ערשטע מאל זייט מיין בר מצוה, וואס כ'האב וואך נאך וואך נישט מעביר סדרה געווען, פון די בר מצוה האב איך זיבן יאר אין א ציה יעדע איינציגע וואך מעביר סדרה געווען, נישט אויסגעלאזט קיין וואך, און דא פלוצלינג האב איך נישט געהאט קיין געדולד צו גארנישט, כ'האב מיר דערזעהן שמחת תורה תשס"ט, אז איך בין געבליבן שטעקן אינמיטן נח, (ווייל כ'האב שוין געפיהלט די שווערע צייטן עטליכע וואכן)

ב"ה מיינע געשוויסטער האבן גענומען אויף זיך צו מודיע זיין פאר מיינע עלטערן די מצב, איז איין זאך אראפ פון קאפ, יעדן טאג זיך אריינגעזעצט אין שוהל שמועסן ביז ביינאכט, ווען מיינע חברים זענען אהיים צו נאכטמאל, און איך בין געבליבן אליין, ביינאכט בין איך משוגע געווארן, (נישט ממש באט יו געט די פונט)

(ברם זכור אותו האיש לטוב, א געויסע איד (נאמען געהיטן אין רעדאקציע) וואס האט מיר דעמאלט אין יענע טעג געקאלט און מיר געזאגט, איך הער דו ביזט יעצט אריין געפאלן אין א שווערע מצב, און מיר אריבער גערופן צו אים אין אפיס, און דורך געשמועסט מיט מיר מיין מצב און מיינע אומשטענדן און מיינע אפשענס, און עצות און חיזוק דורך צו מאכן די שווערע טעג, בלי שום תשלום גמול, נאך עד היום הזה טראכט איך אז ווען נישט אים, וואלט איך לכאורה נישט געבליבן נארמאל, ער איז געווען ווי א שאקער און א סטעבעלייזער )

בימים ההם בין איך ב"ה געווען געבענטש מיט צוויי זאכן, די וועלטס געלט (נישט קיין עושר געווען, נאר נישט געהאט קיין איין איינציגע עקספענס) און די וועלטס צייט, האב איך מיר אריינלייגט אין מאכן דרייווערס לייסענס, עס האט געקאסט בערך טויזענט דאלער און גענומען פינף חדשים ביז נאך פסח, אזוי האב איך מיר געהאלטן פארנומען, ביינאכט האב איך געווענדליך זיך ארויפגעזעצט אויפן טרעין אין ווילי, און געקוקט אויפן מעפ, שטודירט די וועגן, וועלכע וועג ס'איז די שנעלסטע צו לאוער מאנהעטען, וועלכע וועג צו אפפער מאנהעטן, וועלכע צו ב"פ און וועלכע צו פלעטבוש, וכולהו, ביז כ'האב איין נאכט געטראפן מאטאר וויקל ביי איינע פון די סטאפ, איז מען די נעקסטע צופרי געפארן נאכאמאל די זעלבע וועג צו מאכן א פערמיט, עשרה בטבת האט מען געשטופט די נאכט אין ראדני (גראדע מיט א שנה ראשונה אינגערמאן – ער לעבט נאך מיט זיין ווייב ב"ה – כ'ווייס נישט וואס זיין חשבון איז געווען), 5:30 פארטאגס האט מען געקויפט א סענדוויטש ביי "קליינס רעסטראונט", גענומען די טרעין צו 770, און פארברענגט אין קרוינהייטס, געפארן קיין מאנהעטען צו די עסעקס סטריט סטאפ נעבן וויליאמסבורג ברידזש, און אריבער שפאצירט די בריק קיין ווילי, געגאנגען דאווענען, זיך געלייגט שלאפן ביז מנחה מעריב, און אויספאסטן, אזוי איז די ווינטער דורך בנסי ניסים, דער אייבערשטער האט זיכער געמאכט אז מ'האט אונטער האלטינג, אזוי זענען די יארן געלאפן, מ'האלט שוין היינט זיבן גאנצע יאר שפעטער, די גאנצע וועלט איז באשאפן געווארן אויף די נומער 7, שבעה ימי שבתא, ז' מדות, ז' רקיעים, זיבן טעג פסח, זיבן טעג סוכות, שבע הזאות יום כיפור, זיבן טעג חנוכה ביז זאת חנוכה, שבעה רועים, זיבן אושפיזין, זיבן טעג ביזן ברית, אויף די אלע זאכן שטייט אז עס איז קעגן די זיבן מדות, וואס דאס איז טבע העולם, אויף שמיני עצרת, זאת חנוכה, און אחרון של פסח, שטייט אז דאס זענען ימי רצון, ווייל אכט איז למעלה מדרך הטבע,

ביי זאת חנוכה איז די בני יששכר מאריך אז די טאג קען מען געהאלפן ווערן "בבני חיי ומזוני" ווייל בני חיי ומזוני לאו בזכותא תלי'ק אלא במזלא, און אין דעם טאג קען מען געהאלפן ווערן למעלה מן המזל עיי"ש, קען טאקע זיין אז וועגן דעם זענען די זמנים ימי רצון ווייל אפילו מיר האבן ליידער נישט קיין זכותים, וויבאלד אכט איז למעלה מדרך הטבע ווערט מען געהאלפן אפילו למעלה מן המזל, אהן זכותים,

די זוה"ק זאגט אויפן פסוק "בזאת יבא אהרן אל הקודש", זאת דא רזא דברית, און אז אהרן הכהן איז אריין ביום הקדוש לפני ולפנים, אין זכות פון די אלע זאכן וואס שטייט דערביי די ווארט "זאת",
זאת בריתי אשר תשמור,
וזאת התורה
ובחנוני נא בזאת,
אשרי אנוש יעשה זאת,
וזאת התרומה

ווי אויך זאגט די זוה"ק אז די עבודה יו"כ איז געטוהן געווארן דורך אהרן הכהן, ווייל ער איז קעגן מדת "הוד" וואס דאס איז די אכטע פון די עשר ספירות, און "שמיני" איז למעלה מטבע, די זעלבע זאך איז מיט די ז' הזאות למטה דאס איז טבע, די אחת למעלה איז למעלה מדרך הטבע, און די זעלבע זאך שמיני עצרת מ'טאנצט די הקדמה "אחת למעלה", למעלה מדרך הטבע, "ושבע למטה", די זיבן הקפות וואס זענען קעגן די זיבן מדות וואס זענען אין די טבע למטה אויף די וועלט, טאקע ביום "שמיני עצרת" וואס שמיני איז למעלה מדרך הטבע, קען טאקע זיין אז וועגן דעם ביי חסידים איז די הקדמה די עיקר און עס נעמט לענגער ווי די הקפות, ווייל ס'איז למעלה מדרך הטבע, און וועגן דעם זאגט טאקע די זוה"ק אויפן פסוק "וביום השמיני עצרת", "ובעוד דאיהו עם מלכא, שאל מה דבעי' ויהיבנא לך", ווייל שמיני איז למעלה מטבע, קען מען אלעס בעטן אפילו למעלה מן המזל, און די זעלבע זאך "זאת חנוכה", און די זעלבע זאך "אחרון של פסח",

אצינד איז מיר די וואך בייגעפאלן, ווי שוין אויבן געזאגט, "מאתי לא תצא רעות", די גאנצע צרה פון די גאנצע 7 יאר, ווי שווער עס זאל נאר נישט איז עס זיכער לטובה, ווי רש"י זאגט די וואך "כולן שוין לטובה", ווי די ספרים טייטשן אז אלע מצבים האט זי אנגענומען לטובה, קען זיין אז דאס וואס דאס האט פאסירט פונקט פרשת חיי שרה, אין די סדרה וואס עס שטייט אין פסוק "ותהי לו לאשה ויאהביה" די ערשטע מאל ווי עס ווערט דערמאנט אין די תורה אהבת איש ואשתו, אזויווי עס ווערט שוין דערמאנט אין די ספרים פון עטליכע פון תלמידי בעש"ט אז די וואכן פון די שידוכין פון די אבות זענען מסוגל, מעשה אבות סימן לבנים, קריאה מעורר הזמן, צו ווייזן אז די גאנצע זיך צוטיילן און גט'ן נישט מער און נישט ביי קיינעם געדאכט, איז נאר א ירידה לצורך עלי', צוצוקומען צום ריכטיגן "ותהי לו לאשה ויאהביה", מיטן ריכטיגן אהבה, עס זאל זיין "על כל פשעים תכסה אהבה", די אהבה זאל אוועק נעמען אלע פשעים (השרוי בלא אשה שרוי בלא חומה – בן עשרים ולא נשא כל ימיו בהרהור עבירה) , עס זאל נתעורר ווערן די "זכור אהבת קדומים" (די ערשטע אהבת איש ואשתו וואס ווערט דערמאנט אין תורה), והחי' נרדמים (לעב אויף די אחת מצלעותיו וואס איז געשעהן ווען ויפל אלקים תרדימה על האדם), וקרב הימים אשר בן ישי חי, (אין בן דוד בא עד שיכלו הנשמות שבגוף), עס זאל נתעורר ווערן די "וגם את נח "באהבה" זכרת, ותפקדהו בדבר ישועה ורחמים", על כן זכרונו בא לפניך להרבות זרעו כעפרות תבל וצאצאיו כחול הים, עס זאל זיין א "אהבה" שאינה תלוי' בדבר, עס זאל ח"ו קיינמאל נישט זיין בטלה אהבה,

אצינד ווען איך גרייט מיך שוין ליידער צו דעם אכטן חנוכה אלץ אינגערמאן, וואס איז שוין נישט "נר איש וביתו", ווי דערמאנט אז שמיני איז למעלה מדרך הטבע, די פארגאנגענע יארן האב איך יעדע "זאת חנוכה", איינגעריסן (ווי דערמאנט אויבן אז עס איז א טאג וואס איז א עת רצון), מיטן טייטשן די פסוק "אם (כאשר) תקום על מלחמה (מלחמת היצר – השרוי בלא אשה שרוי בלא חומה – כל ימיו בהרהור עבירה) בזאת (ביום זאת חנוכה) אני בוטח, (אז עס זאל שוין זיין) אחת שאלתי (נאר איינס, די ריכטיגע) מאת ה' אותה (איר – די איינס) אבקש (אזוי וועט אי"ה קענען זיין) שבתי בבית ה' כל ימי חיי (ווי די זוה"ק זאגט הנוטר בריתו שורה עליו שם הוי'), און משלב געווען די פסוקים ווי עס ווערט דערמאנט די ווארט "זאת", נאר אויב עס איז "לזאת יקרא אשה", דעמאלט קען זיין "זאת בריתי אשר תשמור" און דעמאלט קען זיין "וזאת התורה" (ישא אשה ואח"כ ילמוד תורה בטהרה), (נאר ווען עס וועט זיין) זאת נחמתי בעניי, (דעמאלט וועט זיין) כי אמרתך חייתני (ווי חז"ל זאגן מילה שניתנה במאמר – שמירת הברית), טאקע יעדע זאת חנוכה האב איך דאס מתפלל געווען, אבער יעצט ווען עס ענדיגט זיך שוין גאנצע 7 יאר, מ'גייט אריין אין שנת השמיני, בפרט אז עס פאלט אויס פרשת חיי שרה, גייט די ישועה טאקע אנקומען אי"ה, און וועט אי"ה מקויים ווערן די "ותהי לו לאשה ויאהביה" פון ביידע זייטן,

שמיני איז למעלה מדרך הטבע דארף מען געהאלפן פארן אפי' למעלה מן המזל, אע"פ שאיני הגון וכדאי, יעצט איז שוין טאקע די יאר וואס "בזאת אני בוטח" ווי די זוה"ק זאגט זאת היא רזא דברית און מילה איז דאך בשמיני, איז יעצט ווען מ'גרייט זיך צום הייליגן טאג פון "זאת חנוכה" וועט עס זיין זאת חנוכה, בשנת השמיני, שמינית שבשמינית (די אכטע טאג פונעם אכטן חנוכה), בחינת תלמיד חכם (חז"ל זאגן אז א תלמיד חכם דארף האבן א שמינית שבשמינית), דארף שוין מקויים ווערן ביי מיר די "עונת תלמידי חכמים משבת לשבת", און איך זאל אראפ ברענגען דורות ישרים ומבורכים, ווי די גמרא זאגט "הרגיל בנר הויין ליה בנין רבנן",און עס זאל מקויים ווערן וואס מ'איז מתפלל ביי די לשם יחוד פאר די הייליגע מצוה פון "נר חנוכה", "ויהיו זרעי וזרע זרעי וזכני להוליד בנים זכרים תלמידי חכמים וחסידים אהובים למעלה ונחמדים למטה", און זיי אריין ברענגען לבריתו של אברהם אבינו, ווי די ספרים זאגן אז מיט דעם וואס א מענטש איז נימול לשמונה האט ער נאך נישט מקיים געווען מצות מילה בשלימות ווייל דעמאלטס איז נאך נישט בא לכלל דעת און ס'איז נאך נישט דא קיין בחירה, נאר ווען מען ברענגט אריין א אייגן קינד לברית איז הוברר הדבר למפרע אז עס איז אים געווען ניחא צו ווערן גע'מל'ט דעמאלט קומט מען צו צום שלימות פון מצות מילה, און איך זאל צוקומען צום שלימות פון די מצוה, און זיך קען פירן בקדושה, וואס דאס איז דאך די חיוב פון יעדע איד אלץ חלק פון מצות מילה (כידוע ליודעים), עדי זקנה ושיבה בבריות גופא ונהורא מעליא, ונזכה לראות בישועת ישראל ושמחתן בהתגלות כבוד שמים עלינו בב"א

איך וויין מיט דיך זאל דיך די אייבישטער אויפרעכטען בקרוב ממש

גרוש טייערער, דיינע ווערטער רייסן דאס הארץ! נישט וואס איך קען פארשטיין דיין מצב, אבער האסט דעם ווייטאג ארויסגעברענגט גאר שטארק.

יהי רצון זאלסט טרעפן אן אמת'ע געליבטע גאר אין גיכן. דאס הארץ וואס איז צעריסן געווארן פון צער, זאל צעריסן ווערן פון קעגנזייטיגער ליבשאפט.

אלץ חתן -נישט מער געדאכט- האט מיר איינער אריינגערוימט אין אויער אז פון די פסוק איז א ראי' אז יצחק איז געוועהן א חסידשער בחור און נישט קיין לוטפאק וכדו' ווייל טאמער וואלט ער קודם גע'דעיט' וואלט געדארפט שטיין קודם 'ויאהביה' און דערנאך 'ותהי לו לאשה' משא"כ דער חסידישער בחור ר' איטשע איז געוועהן קודם 'ותהי לו לאשה' מיט א קליין קארגע באשוי און דערנאך ,'ויאהביה'
און פאר דיר 'גרוש' קען איך זאגען אז ס'זעהט אויס עס איז דיר באשערט עפעס בעסערס! און וועסט בע"ה בקרוב דארפען טוישען דיין ניק אויף 'נשוי'

אפילו ביי די ליטווישע איז אויך קודם "ותהי לו לאשה" און דערנאך "ויאהביה",אפשר תאוה איז דא,
אמת'ע אהבה קען נישט זיין, פאר מ'לעבט צוזאמען א שטיק צייט,

חוץ ביי די וואס....................
שוין, לאמיר נישט רעדן, ווי נישט ווי איז דאך קאווע שטיבל אפען פאר יעדן בחור אפילו אהן א ניק,

נ.ב. אלעס וואס איך שרייב איז שוין נאכן דורך זיפן מיינע וועטער, וויסענדיג אז סאך אהן ניקס האבן צוטריט צו מיינע שטאף,

אין א פארמאכטע פארום וואלט איך גערעדט סאך מער און אפענער,

איך בין געווען אן אלטע בחור ווען איך בין א חתן געווארן. זייענדיג אין די הויכע צוואנציגער יארן בין איך געווען פארלוירען און מיאוש'דיג אין געקלערט אז אפשר וועל איך שוין קיין חתן נישט ווערען און אפשר וועט מען מיר באגראבען לאחר מרה ועשרים מיט א טלית קטן. אפשר בין איך פון די פארוואגעלטע נשמות וואס זענען אראפגעקומען פאר א תיקון און מיין בלייבען אליינס איז אט די תיקון. מיינע עלטערין זענען שוין געווארן עלטער און איך האב שוין געזעהן די שווארצע וואלקענעס ווי איך בלייב אהן א דאך איבער מיין קאפ ווען זיין גייען אוועק.

אבער ווי פון ים ארויס איז איין טאג אנגעקומען די ישועה ב"ה מיט א מיידעל וואס איז 9 יאר יונגער ווי מיך! און נישט קיין צווייטען ווי נאר מיין שכן פון די זעלבע בנין! ווען איך בין געווען 18 איז זי נאך געווען 9 יאר אלט! (איך מיין איך האב איהר אמאל געבעסיסיט אלס קינד).

בקיצור גיב נישט אויף!!!!! עס איז אלעס לטובה! אפשר דארף דיין כלה אויסוואקסען וכו'

איך וויל נאר מיט-טיילען א גוט ווארט וואס מיין ראש ישיבה האט מיר מחזק געווען מיט:

א שידוך איז ווי רענצל
ווען מען קומט אהן מיט אן עראפלאן און יעדער ווארט אויף זייער רענצל. איינער באקומט זיין רענצל פון די ערשטער ווי נאר עס הייבט אהן ארומפארן די קאנוועיער בעלט (דיע זענען די 18 יעריגע פריצאקעס וואס ווערען חתנים גלייך). איינער דארף ווארטען אביסעל (דיע וואס ווערען חתנים ביי די 20 צו 21) איינער ווארט זייער לאנג ביז די לעצטע פעקל (די 22-23 יעריגע) איינעמס פעקל קומט ארויס די ערשטע אבער עס איז באדעקט מיט א צווייטענס פעקל (די כלה זיינע האט אן עלטערער ברידער צו שוועסטער). איינעמס פעקל קומט אראפ פון די ערשטע אבער קאסטומס האלטען איהם אויף ממילא קומט ער אהן שפעט (די באשעפער וויל זיינע תפילות און טרערן) . און עטליכע האבען פארלוירענע פעקלעך וואס ברויכען ווארטען אויף די נעקסטע פליגער וואס וועט עס ברענגען. (די הויכע צוואנציגער יעריגע בחורים) אבער געדענק! די האסט געטוען דיין השתדלות ממילא דיע וואס האבען געווארט אזוי לאנג און שפעטער אויסגעפינען אז די רענצל איז פארלוירען פאר זיי איז דא א ספעשיל סערוויס פון האום דעליווערי. די עירליין ברענגט דאס אראפ צו דיין טיר. בחור/גרוש לעבען, דיין שידוך וועט ווערען דעליווערט אויף א גאלדענע טאץ צו דיר אינדערהיים ע"כ.

זאל די משל זיין א מליץ יושר פאר מיין ראש ישיבה זי"ע
זאל די נמשל זיין א מליץ יושר פאר ידידנו @גרוש

נתן מנחם די משל פון די רענצל איז געוואלדיג,
איך בין ב"ה נישט באזארגט אס עס וועט ניט אנקומען,
מיין פראבלעם אז איך קען נישט אזוי לעבן אפילו איין טאג, יעדן טאג וואס גייט דורך אין די מצב און איך בין געזונט און פרייליך איז א נס,

ווען דו האסט געזעהן אז דו ווערסט עלטער האסטו אנגעהויבן טראכטן אז דיין שכן איז גוט פאר דיר?

זאג נאר יעדער מיידעלע וואס די זעהסט אויף די גאס טראכסטו צו זיך אפשר איז דאס מיין באשערטער?
בכלל נישט! איך האב געוואינט אין א גרויסע בנין (פראזשעקס) מיט אסאך משפחות האלב פון זיי האב איך אפילו נישט געקענט! און ביז מען האט מיר דאס אנגעטראגען איז מיר נישט איינגעפאלן אז מיין באשערטער איז די קליינע מיידעלע וואס איז 9 יאר יונגער פון מיר. און ווילדסטען חלום וואלט איך נישט גערעדט בכלל אזא שידוך. אבער עס איז דא א באשעפער וואס פירט די וועלט, נישט איך.


אויב איך מעג מיר ערלויבען: אזוי ווי די גייסט דיך אט אט ווערען א חתן בשעטומ"צ וועסטו דאך גיין צו חתן שיעורים די ערשטע זאך וואס מען לערנט אויס איז קאמפלימענטירען די ווייב ווען נאר מען קען. ממילא וואלט געווען כדאי זיך צוצוגעוואינען צו דעם שיינעם מידה. אלזא א לייק אויף מיין פריעדיגע תגובה וואלט געווען א גוטע מתחיל במצוה אומרים לו גמור!

נתן מנחם, איך בין נישט קיין בחור,
איך בין שוין געווען ביי חתן שיעורים, פאר כמעט 8 יאר צוריק,
איך קען ברוך השם די גאנצע סוגיא אויסענווייניג,

איך גיי לכאורה נישט גיין נאכאמאל, חוץ אויב כ'וועל דעמאלט האלטן אז עס פעלט אויס,
בנוגע קאמפלימענטן,
כ'האב מיט דעם אנגעהויבן מיין תגובה,

אז דו רעדסט שוין בנוגע קאמפלימענטן די ווייב, דארט האט עס נאר א טעם ווען זי בעט נישט,
דא האב איך געפלאנט צו לייקן, אבער אז דו בעטס פארלירט עס די טעם

נישט יעדע מיידל, אבער א מיידל וועם דו האסט געקענט, האב איך געטראכט אז אפשר,

בד"ו אין די 5 חדשים וואס איך בין געווען חתונה געהאט, האט זי באקומען פון מיר מער קאמפלימענטס ווי אנדערע פרויען באקומען אין 2 יאר

שלמה המלך האט געשריבן:אלץ חתן -נישט מער געדאכט- האט מיר איינער אריינגערוימט אין אויער אז פון די פסוק איז א ראי' אז יצחק איז געוועהן א חסידשער בחור און נישט קיין לוטפאק וכדו' ווייל טאמער וואלט ער קודם גע'דעיט' וואלט געדארפט שטיין קודם 'ויאהביה' און דערנאך 'ותהי לו לאשה' משא"כ דער חסידישער בחור ר' איטשע איז געוועהן קודם 'ותהי לו לאשה' מיט א קליין קארגע באשוי און דערנאך ,'ויאהביה'
און פאר דיר 'גרוש' קען איך זאגען אז ס'זעהט אויס עס איז דיר באשערט עפעס בעסערס! און וועסט בע"ה בקרוב דארפען טוישען דיין ניק אויף 'נשוי'

איך דארף נישט טוישן מיין ניק,
כ'האב א געהעריגע ניק, די ניק "גרוש" נוץ איך נאר פאר די זאכן,
ווען כ'וועל מער נישט האבן די זאכן,
וועל איך אי"ה עס מער נישט דארפן נוצן

ר' נתן מנחם(משיב נפש).: איך האב געזאגט א ביסל אן אנדערן משל פאר איינעם פון מיינע זינען שי' וואס איז געשטאנען א ביסל א לאנגע שמונה עשרה. אז א שידוך איז אין א געויסן וועיג אזוי ווי ווען מ'קויפט א קאר. ס'איז דא א מענטש וואס צאלט א גרויסן פרייז אין אנהייב. נאכדעים האט ער שוין כמעט נישט קיין פעימענטס.
אויך איז פאראן א מענטש וועלכער נעמט דעם קאר מיט א קליינע דאון פעימענט. אבער די עיקר פרייז בלייבט איהם צו צאלן שפעיטער.
דער נמשל איז. אז ס'דא פאר וועים ס'גייט אביסל שווער אין אנהייב. אבער נאכדעים ווען ער טרעפט בעז"ה די ריכטיגע שידוך גייט זיין לעיבן זיין זייער גרינג. אויך איז פאראן איינער וועלכער טרעפט דעם שידוך זייער גרינג. אבער, ס'מאכט זיך ח"ו פראבלעימען שפעיטער ה"י....!

ר' בערלינו ,דערמאנסט מיר דעם ווארט פונעם בית ישראל מיטן ליטווישן ראש ישיבה.

איך אויך האט געשריבן:ר' בערלינו ,דערמאנסט מיר דעם ווארט פונעם בית ישראל מיטן ליטווישן ראש ישיבה.

ר' איך אויך: יעצט אז דו האסט מיך געמאכט געפערליך נייגעריג, ביטע זיי מוחל און זיי מפרש דיינע ווערטער... ייש"כ למפרע...

גאויסן ישר כח פאר בערל מיט נתן מנחם און איך אויך, פארן האלטן מיין אשכול אויפן אויבערפלאך,

קיפ אן יור גוד ווארק,

כה לחי
נאר אזוי

שלמה המלך האט געשריבן:אלץ חתן -נישט מער געדאכט- האט מיר איינער אריינגערוימט אין אויער אז פון די פסוק איז א ראי' אז יצחק איז געוועהן א חסידשער בחור און נישט קיין לוטפאק וכדו' ווייל טאמער וואלט ער קודם גע'דעיט' וואלט געדארפט שטיין קודם 'ויאהביה' און דערנאך 'ותהי לו לאשה' משא"כ דער חסידישער בחור ר' איטשע איז געוועהן קודם 'ותהי לו לאשה' מיט א קליין קארגע באשוי און דערנאך ,'ויאהביה'
און פאר דיר 'גרוש' קען איך זאגען אז ס'זעהט אויס עס איז דיר באשערט עפעס בעסערס! און וועסט בע"ה בקרוב דארפען טוישען דיין ניק אויף 'נשוי'

גרוש האט געשריבן:גאויסן ישר כח פאר בערל מיט נתן מנחם און איך אויך, פארן האלטן מיין אשכול אויפן אויבערפלאך,

קיפ אן יור גוד ווארק,

כה לחי
נאר אזוי

דער עיקר איז אז די כלה זאל ארויפשווימען אויפן אויבערפלאך ווי אמשנעלסטן

נאר אזוי!

הארץ רייסנד.
די איינציגע טרייסט וואס איך קען דיר געבן, גרוש טייערער, איז אז איך קען אזעלכע וואס זענען געווען אין דיין מצב און היינט געדענקען זיי "יענער ביטערער נאכט" אלס די בעסטע זאך וואס איז געשען צו זיי.
אויב איך מעג נעמען די חוצפה צו טיילן עצות, וואלט איך געזאגט אז עס איז וויכטיג זיך אריינצולייגן אין א נושא, וואס אימער עס זאל זיין, אזוי אז די צייט זאל כאטש נישט דורכגיין מיט גארנישט, ווי אויך צו העכערן די סטאקס. זעסט אויס ווי אן ערנסטער בעל תוכן, ס'איז זיכער דא זאכן וואס אינטערעסירן דיר, פון קאמפיוטער פראגראמינג ביז אידישע היסטאריע ביז חסידישע ספרים. לייג דיך אריין אין א נושא און פרוביר צו מחדש זיין עפעס אין דעם ענין.
א הארץ וואס ווייטאגט מיט,
יאיר

שמעקעדיג האט געשריבן:

גרוש האט געשריבן:גאויסן ישר כח פאר בערל מיט נתן מנחם און איך אויך, פארן האלטן מיין אשכול אויפן אויבערפלאך,

קיפ אן יור גוד ווארק,

כה לחי
נאר אזוי

דער עיקר איז אז די כלה זאל ארויפשווימען אויפן אויבערפלאך ווי אמשנעלסטן

נאר אזוי!

אמן! כן יהי רצון...!

אוי גרוש, מיינע אויגן זענען פאר'וואסער'ט

שטילע אינגערמאן האט געשריבן:אוי גרוש, מיינע אויגן זענען פאר'וואסער'ט

שטילע יונגערמאן: דיינע אויגן זענען פארוואסערט און דיין מויל צו גענייט. איך האב באמת רחמנות אויף דיר...

יאיר, גרויסן ישר כח,

איך זאג שוין אז יענע נאכט איז געווען די בעסטע מאוו,
ב"ה פטור געווארן פון א טייפ פרוי וואס כ'האב נישט געזוכט,
איך וואלט נישט געקענט לעבן מיט איר,
זי איז נאר געווען די קאמפלעינער און דער וואס איז אוועק געגאנגען,
אזוי קען איך זאגן מיט א זיכערקייט,
"ידינו לא שפכה את הדם הזה"
איך ווארט נאר אויף די יארן וואס איך וועל זאגן אז די גאנצע דורכגאנג האט זיך געלוינט צוצוקומען צו די גוטע יארן, מיט די ריכטיגע זאך

טייערע פריינט מיין הארץ גייט אויס פאר דיר , כ`האב געוואלט מיטטיילען א ווארט וואס כ`האב אמאל געהערט וואס כ`האלט אז סאיז א אמת ווארט You can't do the same thing everyday and expect different results דהיינו אין יעדער פרט , סיי אין פרנסה , גידול בנים, סיי ברוחניות אין סיי בגשמיות יעדע איינציגסטע זאך גארנישט געשעט בהיסח הדעת אויב איז מען נישט צופרידען וויאזוי נעכטען האט אויסגעזען אין וואס מען האט אקאמפלישט דארף מען טוישען די approach .... גלייב מיר איך רעד צי מיך אליין אין איך טראכט אז די קענסט אויך עפעס ארויסנעמען פון דעם. יעדען טאג דארף מען טראכטען וואס גיי איך היינט טיען אנדערש ווי נעכטען . דער באשעפער זאל העלפען דיינע פעולות זאלען געקרוינט ווערן מיט הצלחה אין מען זאל הערן בשורות טובות בקרוב..

ר' גרוש איך מיז דיר זאגן אז איך האב שוין לאנג נישט געלאזט קיין טרערן... וואא ווי.. עס איז זייער ווייטאגליך צו הערן וויאזוי א גרוש מאכט נעבעך מיט.. איך בין צוגעווינט צו הערן וועגין פרנסה, געזונטע אדער ערליכע קינדער, געזונטהייט וכו' אבער אז א גרוש איז נעבעך אזוי ציבראכן ...... עס ראסט דאך די הארץ, וויזאוי טראגט מען דאס דורך... די הייליגע בורא ומנהיג זאל דיר שוין העלפן, די זאלסט ווערען א חתן שוין די וואך און די זאלסט האבן אזא דילישעס לעבן אז עס זאל אנפילען דעים גאנצען חלל און נאכמער...

געלע באס דרייווער,
גרויסן ישר כח,
פאר אזעלכע ווי דיר האב איך געשריבן מיין ארטיקל,
איך דארף דיין תפלה,
ישר כח,

איך וואלט דיר געגעבן 5 לייקס, אבער די סיסטעם לאזט נאר איינס

גרוש האט געשריבן:

שלמה המלך האט געשריבן:אלץ חתן -נישט מער געדאכט- האט מיר איינער אריינגערוימט אין אויער אז פון די פסוק איז א ראי' אז יצחק איז געוועהן א חסידשער בחור און נישט קיין לוטפאק וכדו' ווייל טאמער וואלט ער קודם גע'דעיט' וואלט געדארפט שטיין קודם 'ויאהביה' און דערנאך 'ותהי לו לאשה' משא"כ דער חסידישער בחור ר' איטשע איז געוועהן קודם 'ותהי לו לאשה' מיט א קליין קארגע באשוי און דערנאך ,'ויאהביה'
און פאר דיר 'גרוש' קען איך זאגען אז ס'זעהט אויס עס איז דיר באשערט עפעס בעסערס! און וועסט בע"ה בקרוב דארפען טוישען דיין ניק אויף 'נשוי'

איך דארף נישט טוישן מיין ניק,
כ'האב א געהעריגע ניק, די ניק "גרוש" נוץ איך נאר פאר די זאכן,
ווען כ'וועל מער נישט האבן די זאכן,
וועל איך אי"ה עס מער נישט דארפן נוצן

טויש כאטש דיין ניק צי מגרש, עס איז געזינט פאר קאנפידענץ

נע, כ'האב ערגעץ געזען שטיין 'יהודי אינו מגרש יהודי'....

כ'האב די זעלבע קנפידענס אזוי אויך ב"ה,
און אין די פוסקים, שו"ע וכדומה שטייט גרוש או אלמן שנשא אלמנה או גרושה,
עס שטייט נישט מגרש

Yossy האט געשריבן:טייערע פריינט מיין הארץ גייט אויס פאר דיר , כ`האב געוואלט מיטטיילען א ווארט וואס כ`האב אמאל געהערט וואס כ`האלט אז סאיז א אמת ווארט You can't do the same thing everyday and expect different results דהיינו אין יעדער פרט , סיי אין פרנסה , גידול בנים, סיי ברוחניות אין סיי בגשמיות יעדע איינציגסטע זאך גארנישט געשעט בהיסח הדעת אויב איז מען נישט צופרידען וויאזוי נעכטען האט אויסגעזען אין וואס מען האט אקאמפלישט דארף מען טוישען די approach .... גלייב מיר איך רעד צי מיך אליין אין איך טראכט אז די קענסט אויך עפעס ארויסנעמען פון דעם. יעדען טאג דארף מען טראכטען וואס גיי איך היינט טיען אנדערש ווי נעכטען . דער באשעפער זאל העלפען דיינע פעולות זאלען געקרוינט ווערן מיט הצלחה אין מען זאל הערן בשורות טובות בקרוב..

ר` גרוש איך האף האסט מיך נישט שלעכט פארשטאנען אין האב גערעדט אין זשענערעל אז א מענטש דארף טין די מאקסימום השתדלות,

בעיקר איז עס ביי פרנסות ווי מען זעט מענטשען זיך אפרעדען אויף בעלי בתים , אדער די זעלבע ביי די דירות פראבלעם אין ספאלט זיי נישט ביי אז מיט קאמפלעינען גייט זיך גארנישט טוישען. דאס האב איך געמיינט. זיוויגים איז קלאר א סוגיא בפני עצמו ואין חבוש מתיר עצמו נאר דער אייבערשטער קען אין וועט דיך העלפען.
אין איך זאג דיר נאכאמאל יעדעמס הארץ פילט דיין ווייטאג our thoughts and prayers are with you איך קען שוין קוים ווארטען צי הערן די גיטע בשורה .
אין בין זיכער ס`ווארט דיר זיסע לעכטיגע טעג.

יוסי,
גרויסן ישר כח,

כ'האב בשיטה נישט געקאמענט אויף דיין ערשטע תגובה,
ווייל כ'האב נישט פארשטאנען דיין פוינט,
און כ'האב געהאלטן אז אויב רעדסטו נישט צו די זאך וויל איך דיר נישט וויי טוהן,
מיין תכלית פון שרייבן איז, ווייל איך וויל די עולם זאל יא ענטפערן, און זיך פיהלן פריי אנעם טראכטן אז אויב מ'רעד מען נישט צו די זאך גייט מען ווערן אפגעוואנדן אדער ח"ו אינטער געריסן,

ווידעראום לייקן אדער זיך באדאנקן האב איך נישט געוואלט ווילאנג איך פארשטיי נישט, ווייל כ'האב פיינט שקר און צביעות,

אבער יעצט אז דו האסט געזאגט וואס דו מיינסט קען איך קאמענטן ב"ה, והנה:
דו האסט אנגענומען פון מיין שרייבן אז איך קאמפלעין אדער בא'שולדיג איינעם, (אזוי קוקט מיר אויס פון דיינע ווערטער)
איך מיין בכלל נישט צו קאמפלעינען, כ'האב דזשאסט געשריבן טריקענע פאקטן, מעשה שהיה ועדיין לא נשלם,
ביזט זייער גערעכט, עס איז דא זאכן וואס איז תלוי בבחירה און ס'איז דא זאכן וואס נישט,
ווען איינער ארבעט נישט פאר זיין שלום בית, אדער צו געפעלן פאר זיין בעה"ב אין די ארבעט, (קומען שפעט, זיין איבערגעגעבן, נישט ווייזן ווי מ'זוכט צו אנטלויפן, אז מ'מיינט נאר די געלט, וכולהו וכולהו) איז ער א מאבד עצמו לדעת, אמת,

מיר רעדן דא אבער נישט פון דברים התלויים בבחירה של אדם, די איינציגסטע זאך וואס איז תלוי בבחירה איז תפלה און דמעות, וואס דאס טו מיר ב"ה,

ישר כח פאר דיין מיטגעפיל,

פארן פותח האשכול טייערער גרוש

עס איז שרעקליך צו טראכטן וואס די ביזט אדורך, מיטן דיין גוטן פעדער האסטו ארויסגעברענט דיינע פילינגס אז האסט מיך ממש געמאכט וויינען.

מיט גאטס הילף וועסטו גאר אינגיכן טרעפן א פיינע, זיסע, שיינע, בא'טעמטע, לעכטיגע, געשמאקע, קלוגע, ווייב, און עס וועס זיך אלעס האבן געלוינט.

א גרויסן ישר כח,
רעזערווסט מיין לייק

יור וועלקאם

אונז מיזען דא אויסארבעטען א פלאן ווען @גרוש ווערט א חתן וויאזוי אונז זאלען אלע וויסען און זיך מיטפקייען מיט איהם.

פראבלעם: טאמער לאזט ער אונז וויסען דא אויף ק"ש אז ער איז א חתן געווארען קען עס צוברענגען צו גילוי חלילה די ניקס וועלען זיך נאכפרעגען וועלכע 28 יעריגע גרוש וואס איז שוין א גרוש 7 יאר איז א חתן געווארן? מאידך גיסא אונז לאזען וויסען אפאר וואכען שפעטער איז דאך אויך נישט קיין יושר. לאזען וויסען אפאר וואכען פריער קען זיין א שאלה פון גילוי לבטלה רחמנא ליצלן.

רבותי! וואס איז די עצה דא? מיר מיזען האבען עפעס א פלאן אין פלאץ

מיר טראכטן פון א פלאן,
בדוו,
געווענדליך הערן נאר די ארומיגע,
און די ווייסן דאך סייווי ווער איך בין,
סא נישט אזא שטארקע חשש

בדוו, נתן דו האסט צוזאם געשמאלצן אינפא פון איין אשכול צום צווייטן,
פארשפארסט די ארבעט פאר די חוקרים,
געווענדליך נישט יעדער ליינט אלע,
נעקסט טיים טוה עס נישט

וואס רעדסטו ? איך וויל מיך מיטפרייען אבער איך ווייס נישט ווער די ביסט. פליז שיק מיר אן אישי ווען די ווערסט א חתן. מיר קענסטו טראסטען

גרוש האט געשריבן:בדוו, נתן דו האסט צוזאם געשמאלצן אינפא פון איין אשכול צום צווייטן,
פארשפארסט די ארבעט פאר די חוקרים,
געווענדליך נישט יעדער ליינט אלע,
נעקסט טיים טוה עס נישט

אלע ליינען אלע!

נתן מנחם האט געשריבן:וואס רעדסטו ? איך וויל מיך מיטפרייען אבער איך ווייס נישט ווער די ביסט. פליז שיק מיר אן אישי ווען די ווערסט א חתן. מיר קענסטו טראסטען

או.קעי. נתן מנחם: איך זוך א מענטש וועים איך קען טראסטן.
איך גיי דיר דא אויסזאגן בסוד סודות די # פון מיין סעיפטי דיפאזיט באקס אין באנק: אבער איך בעיט דיך האלט עס בסוד. זאלסט נישט פארציילן פאר קיינעם. אפילו פאר דיין בעסטן חבר. (חוץ מיר, פארשטייצעך.) והנה: 398*4675...דו קענסט אריינגיין אין באנק און אויפמאכן מיין באקס און ארויסנעמן סיי וואס פון דארט...!

בערל וואס איז נייעס

berlbalaguleh האט געשריבן:

נתן מנחם האט געשריבן:וואס רעדסטו ? איך וויל מיך מיטפרייען אבער איך ווייס נישט ווער די ביסט. פליז שיק מיר אן אישי ווען די ווערסט א חתן. מיר קענסטו טראסטען

או.קעי. נתן מנחם: איך זוך א מענטש וועים איך קען טראסטן.
איך גיי דיר דא אויסזאגן בסוד סודות די # פון מיין סעיפטי דיפאזיט באקס אין באנק: אבער איך בעיט דיך האלט עס בסוד. זאלסט נישט פארציילן פאר קיינעם. אפילו פאר דיין בעסטן חבר. (חוץ מיר, פארשטייצעך.) והנה: 398*4675...דו קענסט אריינגיין אין באנק און אויפמאכן מיין באקס און ארויסנעמן סיי וואס פון דארט...!

האסטו דארט א שידוך פאר ר' גרוש'ן?

יעצט דערמאנסטו מיר דעם קרעטשניפער מעשה וואס האט זיך אמאל באקלאגט אויף די אלע בחורים וועלכע קומען זיך מזכיר זיין פאר שידוכים. וואס מיינען זיי? האט זיך ר' הערשעלע געאייסערט, אז איך האב א רענצל מיט מיידלעך..???? עכ"ל המתוק ודפח"ח

George האט געשריבן:מיט גאטס הילף וועסטו גאר אינגיכן טרעפן א פיינע, זיסע, שיינע, בא'טעמטע, לעכטיגע, געשמאקע, קלוגע, ווייב, און עס וועס זיך אלעס האבן געלוינט.

איז אלעס אינאיינעם דא ביי איינעם?

יא ס'איז דא,
און די וואס שוויצן ביזן אנקומען דערצו באקומען עס, בעז"ה

נתן מנחם האט געשריבן:

berlbalaguleh האט געשריבן:

נתן מנחם האט געשריבן:וואס רעדסטו ? איך וויל מיך מיטפרייען אבער איך ווייס נישט ווער די ביסט. פליז שיק מיר אן אישי ווען די ווערסט א חתן. מיר קענסטו טראסטען

או.קעי. נתן מנחם: איך זוך א מענטש וועים איך קען טראסטן.
איך גיי דיר דא אויסזאגן בסוד סודות די # פון מיין סעיפטי דיפאזיט באקס אין באנק: אבער איך בעיט דיך האלט עס בסוד. זאלסט נישט פארציילן פאר קיינעם. אפילו פאר דיין בעסטן חבר. (חוץ מיר, פארשטייצעך.) והנה: 398*4675...דו קענסט אריינגיין אין באנק און אויפמאכן מיין באקס און ארויסנעמן סיי וואס פון דארט...!

האסטו דארט א שידוך פאר ר' גרוש'ן?

יא. דארט איז דא א קליין תהילימ'ל. נעם דאס ארויס און זאג די ריכטיגע קאפיטלעך וועלכע רעדן מענייני זיווגים. איך בין זיכער דוד המלך איז אדורכגעגאנגען ענליכע מצבים אין זיין לעיבן. דארט איז דא אלעס. וועסטו בעז"ה געהאלפן ווערן.
און אויב דו טרעפסט נישט דעם ריכטיגן קפיטל, דאמאלץ זאג די צען קפיטלעך פון תיקון הכללי: לאמיר זעהן אויב איך געדענק עס נאך:
טז, לב, מא, מב, נט, עז, צ', קה, קל"ז', ק"נ', ...ב"ה כ'האב עס נאך געדענקט...!

ר' גרוש האט איהר שוין אויספראבירט סגולות?

הלכה קומט ביי ממיר פאר סגולות,
נישט אויסלאזן טעג רבינו תם תפילין,
מעביר סדרה זיין,
זאגן פארנט פארן דאווענען,
דאווענען פארן סוף זמן תפלה
מנחה פאר בין השמשות,
קריאת שמע בזמנו,

וכולהו וכולהו,
קומען פאר סגולות, סא איך פרוביר קודם צו זיין נזהר אין די זאכן,
אויב וועט בלייבן צייט אין טאג נאכדעם, וועל מיר זעהן,
ס'דא מענטשן וואס די יום תהלים אדער פרק שירה קומט פאר פארנט, לכבוד דעם זאגן זיי נישט קיין פארנט אדער קרבנות פאר מנחה,

ווי אויך איז דא אידן ווען זיי האלטן 5 מינוט פארן צאת זענען סיי מסופק צו פרק שירה אדער מנחה אדער רבינו תם תפילין וועלכע ס'וויטיגער,
אויף אזא אויפן העלפן די סגולות זיכער נישט,

און לתרוצי לך,
כ'האב אנגעהויבן שיר השירים שוין צענדליגער מאל און קיינמאלך נישט אנגעקומען צו 40 טאג אין א ציה,
כ'האב אנגעהויבן שה"ש אינמיטן חודש אלול, כ'האב שוין געהאלטן ביי די הויכע דרייסיגער מאל,
און אסרו חג סוכות, נאכן זיין אויסגעמיטשעט פון די צווייטע טעג האב איך פארגעסן,

ר' גרוש: יעצט דארפסטו נאר זעהן אז דיין בני בית זאלל אינזין האבן ביי חלה נעמען דיין נאמען...! אוי... ווען דו האסט א בני בית, ביסטו דאך שוין א געהאלפענער... שוין. זאלל דער אייבישטער העלפן אז דו זאלסט אויפגעראכטן ווערן בקרוב. בכל משאלות לבבך...אמן...!

בערל האו עבאוט דיין בני בית זאל די וואך אינזין האבן?
די וואך איז מסוגל, די גאנצע "הנושא אשה מוחלין לו כל עוונותיו" לערנט מען ארויס פון א פסוק אין די וואכעדיגע סדרה,
ויקח את מחלת בת ישמעאל (נד"נ) בן אברהם אחות נביות "על נשיו" לו לאשה,
ווי רש"י אין פרשת וישלח אויפן פסוק "ואת בשמת בת ישמעאל אחות נביות" זאגט, וזל"ק: ולהלן קורא לה מחלת, מצינו באגדת מדרש ספר שמואל ג' מוחלין להן עונותיהן, גר שנתגייר, והעולה לגדולה, והנושא אשה. ולמד הטעם מכאן, לכך נקראת מחלת, שנמחלו עונותיו, עכל"ק
און ווי רש"י זאגט די וואך איז עס שוין געווען ביי די 63 ווי די פסוק זאגט על נשיו, נאכדעם וואס ער האט שוין חתונה געהאט ביי די 40 (וואס דאס איז שוין אויך געווען נאכן פלירטן, ווי רש"י זאגט שהיה מענה נשים מתחת יד בעליהן), האט ער צוגענומען נאך א ווייב, "על נשיו", און פון די חתונה לערנט מען ארויס די מחילת עוונות,
נמצא אז די גאנצע מקור פון מחילת עוונות איז ביי א זיווג שני,
קריאה מעורר הזמן,

berlbalaguleh האט געשריבן:

איך אויך האט געשריבן:ר' בערלינו ,דערמאנסט מיר דעם ווארט פונעם בית ישראל מיטן ליטווישן ראש ישיבה.

ר' איך אויך: יעצט אז דו האסט מיך געמאכט געפערליך נייגעריג, ביטע זיי מוחל און זיי מפרש דיינע ווערטער... ייש"כ למפרע...

וואס טוהט מען נישט פאר ר' בערל'ן? מען פארציילט אז דער ב''י האט זיך אמאל געטראפן מיט א ליטווישע ראש ישיבה און עם געפרעגט וואס זיי טוהן מיט דעם ''בן שמונה עשר לחופה'' זאגט דער ר''י מיר מאכן א לאנגע שמונה עשרה ענטפערט עם דער ב''י יא אבער אז מען מאכט א לאנגע שמונה עשרה פארפאסט מען קדושה...(באקאנט אז דער ב''י איז געווען אבסעסט מיט קדושה ואכמ''ל)