Under maintenance
הויפט זייט » תורה ודעת » תורה און מחשבה » געדאנקען מיט מעשיות פון חסיד'ישער פארברענגען

געדאנקען מיט מעשיות פון חסיד'ישער פארברענגען

געראטעוועטער אשכול · נאר צום לייענען
שריפט
ארכיוו־באצייכענונג: 2026-10-14 14:15 EDT
72 פאסטס אין ארכיוו (פון בערך 101 אויפן אריגינעלן פארום) · אשכול #7988
מיטוואך דעצעמבער 24, 2014 2:17 pm#242955
געדאנקען מיט מעשיות פון חסיד'ישער פארברענגען
א חסידישע פארברענג:
ביי א חסידישער פארברענג ווערט איבערגעשמועסט אסאך ענינים וואס האט מיט עבודת השם. איבער א גלעזל משקה מיט דביקות'דיגע חסידשער ניגונים אינצווישן, רעדט מען אפענהארציגע נושאים. אסאך געדאנקן ווערן געעפנט און דורך געטוהן דארט. נאך א פאהר מאל זאגן לחיים די הארץ איז אפן און איז גרייט מקבל צו זיין זאכן, וואס בדרך כלל איז עס שווער צו אויפנעמען. די נפש הבהמי האט זיינס, און ער איז יעצט גרייט צו מאכן געוויסע שינויים אין זיין סדר העבודה.

דורך אויס א פארברענג וועט מען הערן געשמאקע ווערטלעך און מעשיות וואס מען קען זיך פון דעם אפלערנען געוויסע נקודות. דיע ווערטלעך וויל איך דא מאכן אן אשכול וואס מען זאל קענען ברענגן די געדאנקען וואס מען האט געהערט ביי חסידשע פארברענגענס. איך וויל לאדענען אלע מגיבים זאלן אויך ברענגן אזעלכע געדאנקען וואס זיי האבן געהערט ביי חסידישע פארברענגנס.

איידער איך הייב אהן וויל איך קלארשטעלן עטליכע נקודות וואס איז כדאי צו וויסן פאר איר זענט מגיב, אדער פאר איר לייגט א געדאנק:

1. יעדע געדאנק זאל האבן א נאמבער. דאס הייסט אויבן אין די טעמע שרייב נומער 1 אדער 2 אזוי ווייטער ווי מען האלט מיט די נומער'ס.

2. ווען איר זענט מגיב אויף א געוויסע געדאנק שרייבט אויך אריין אין די טעמע אויף וועלעכע נומער איר זענט מגיב.

3. עס איז וויכטיג צו באטאנען אז די געדאנקען און מעשיות על אף אז זיי האבן א תוכן, איז עס נישט הלכה למשה מסיני. עס מוז נישט זיין אז די מעשה האט אמאל טאקע פאסירט. עס מוז נישט זיין אז אויף וועמען מען זאגט אז ער האט עס פארציילט איז אמת. די איינציגסטע זאך וואס עס זאגט אז דער כותב האט עס געהערט ביי א חסידישע פארברענג, וזהו.

4. ולכן ווען דו צונעמסט א מעשה, טוה עס נאר אלס א המשך פון די פארברענג, דהיינו אויב דו האלסט אז מען קען אנדערש אפלערנען די געדאנק, שרייב דיין חוות דעת, וכדומה.

5. אזוי אויך איז דא אזעלעכע מעשיות וואס ברענגן א שמייכל און מאכן ווארעם אויפן הארץ, אבער לאו דוקא אז עס האט אזא קנאקעדיגע ובכן. מיר ברענגן עס צוליב דעם אז עס אז געזאגט געווארן ביי א חסידישע פארברענג.

איך וועל ברענגן מזמן לזמן בל"נ נאך א געדאנק אדער צוויי. דער עולם ווערט געבעטן צוצולייגן זייערע געדאנקן.

איך דאנק פון פאראויס פאר אלע ניקס וואס וועלן זיך משתתף זיין אין דעם אשכול. נאר בהשתתפות פון אנדערע קען דער פארברענג זיין געשמאק.

רבותי זאגט'ס לחיים און לאמיר פארברענגן מיט א געשמאק.
מיטוואך דעצעמבער 24, 2014 2:18 pm#242956
1
דער מהר"ם מרוטנבורג איז געשטארבען אין תפיסה. איז געקומען א איד א גביר און פארקויפט זיין גאנצע פארמעגן, מיט די געלט האט ער אויסגעלייזט די גוף קדוש פון די מהר"ם פון תפיסה א יאר און א האלב נאך ער איז נפטר געווארן, און געברענגט לקבירה.
די מהר"ם איז געקומען צו דעם איד אין חלום און אים באדאנקט פאר אים מקבר זיין און מאכן אן השראה פאר זיין נשמה. די מהר"ם האט געזאגט פאר דעם איד (בחלום) אז מען וויל אים באלוינען פאר דעם מן השמים. אדער קען ער באקומען אריכת ימים אדער קען ער באקומען עמי במחיצתי. דער איד האט בוחר געווען עמי במחצתי צו קענען זיצן אין גן עדן מיט די הייליגע מהר"ם מרוטנבורג. האט דער מהר"ם אים געזאגט אז ער זאל זיך געזעגנען מיט די משפחה מארגן ווייל ער וועט גלייך מוזן נפטר ווערן. וכן הוה די נעקסטע נאכט איז ער נפטר געווארן.
ווען רבי הלל פאריטשער האט געהערט די מעשה, האט ער געזאגט אז דער מענטש איז א שוטה!! וואס איז ווערד די גאנצע גן עדן, קעגן איין הנחת תפילין. א מצוה איז דביקות בשם ממש. גן עדן איז נאר די נהנה מזיו השכינה.
מיטוואך דעצעמבער 24, 2014 2:20 pm#242958
2
צום רבין מהר"ש איז געקומען א אפגעפארענע חסיד. ער האט געזאגט אז ער האט אסאך קשיות אין אמונה וואס ער וויל פארלייגן פארן רבין. האט די מהר"ש געענטפערט: זייטס אים קודם מסרס, און נאכדעם וועלן מיר זעהן אויב ער האט נאך קשיות.
מיטוואך דעצעמבער 24, 2014 2:20 pm#242959
3
רבי מענדל מארוזאב (זקן מופלג לאורך ימים טובים וארוכים בבריאת השלימות) פארציילט אז לעצטנס חלומט ער אז מען רופט אים ארויף אין הימל. פרעגט ער וואס איז? זאגט מען אים אז מען דארף דארט א משפיע. זאגט ער אז עס איז דא ר' מענדל פוטערפאס אדער ר' ניסן נעמענוב ועוד. זאגט מען אים: שוטה דו מיינסט מיר דארפן דיר אין גן עדן, מיר דארפן דיר אין גיהנם.
מיטוואך דעצעמבער 24, 2014 2:41 pm#242970
4
שמעתי ממו"ר הגה"ח ר' חיים שלום שיחי' דייטש, אין רוסלאנד האבן דעם צאר'ס סאלדאטן אמאל דורכמארשירט די שטאט, זאגט איין חסיד פאר'ן אנדערן: גיב א קוק, ניטאמאל איז די הויזן וואס ער טראגט זיינער, איז ווי קומט צו איהם אזא שטאלץ? אזא ראשו מגיע השמימה?

און ער ענטפערט: היא הנותנת, אפי' זיין אייגענע לייב געהערט צו די מלוכה, איז אז א סאלדאט גייט - גייט די מלוכה, און די מלוכה איז רייך.
מיטוואך דעצעמבער 24, 2014 2:51 pm#242973
5
א חסיד האט זיך אפגערעדט פאר'ן אלטן רבי'ן - בעל התניא והשו"ע - אז די ברייהויז אין וועלכער ער פלעגט שאפן ביר פאר פרנסה האט אפגעברענט, ומאין יביא לחמו.

האט דער רבי איהם געזאגט: מכלכל חיים בחסד כתיב, נישט מכלכל חיים בברייהויז.
מיטוואך דעצעמבער 24, 2014 3:02 pm#242977
6
פעם, עת התוועד הגה"ח ר' זלמן גופין עם געווארענע חסידים, ענה אחד ואמר 'עה, דאס זענען הויכע זאכן', כטוב לבו הרים קולו בזעקה 'וואס ווילט איהר? נידריגע זאכן?'
מיטוואך דעצעמבער 24, 2014 4:12 pm#242996
2
ראש הישיבה האט געשריבן:צום רבין מהר"ש איז געקומען א אפגעפארענע חסיד. ער האט געזאגט אז ער האט אסאך קשיות אין אמונה וואס ער וויל פארלייגן פארן רבין. האט די מהר"ש געענטפערט: זייטס אים קודם מסרס, און נאכדעם וועלן מיר זעהן אויב ער האט נאך קשיות.

לאמיר זיך אביסל שמועסן איבערדעם.

זייער אסאך מאל איז דא מענטשן וואס זענען פארנומען מיט קשיות/ראיות /הוכחות בעניני אמונה וכדומה. דארף מען קלערן וואס איז די מקור פון די קשיות. זענען זיי אמת'דיגע ריינע קשיות וואס ער האט? אדער זענען די אלע קשיות גאר תירוצים. עס קען זיין אז ער איז פשוט א טראכטער אדער פון כת הספקנין אין קענען נישט גלייבן אלס וואס מען פארקויפט אים. ער קריכט און קריכט טיפער און טיפער. אויב אזוי איז עס קשיות.

אבער עס קען זיין אז דער מענטש איז א בשר ודם וואס איז נישט געמאכט פון ראבבער, און ספראוועט זיך מיט זיינע בהמיות'דיגע תאוות. נאכן האבן מערערע דורכפעלער (לדעתו) זיכט ער א תירוץ אויף דעם אלעס. נו פרעגט ער ווער זאגט אז איך מוז פאלגן וואס שטייט אין תורה? ווער זאגט תורה מן השמים איז אמת? און אזוי ווייטער. קומט אויס אז די קשיות זענען נישט קשיות, זיי זענען גאר תירוצים (אויף זיינע מעשים טובים).

דאס מיינט די רבי די מהר"ש 'קודם זייטס אים מסרס, און נאכדעם וועלן מיר זעהן אויב ער האט נאך קשיות'. איינמאל ער האט שוין נישט קיין מעגא תאוות, אפשר וועט ער שוין נישט דארפן די אלע קשיות צו פערענטפערן זיינע מעשים טובים.

לחיים לחיים!
מיטוואך דעצעמבער 24, 2014 4:53 pm#243008
7
ביים מיטעלן ליובאוויטשער רבין זצ"ל האבן די חסידים זיך געקריגט וויפיל וויין אריינצוברענגן צום טיש. זאגט די רבי אז איבער וויין רעדט מען נישט ווי חז"ל זאגן כשם שהדיבור יפה לבשמים כך דיבור רע ליין. נאר מטוט וואס מדארף צו טאן. א ראיה פון די סדרה אז רשי זאגט אויף 'מטוב מצרים' אז סמיינט יין ישן. נו פארוואס זאגט דאס נישט דער פסוק ווייל וויין ברוינפן באהאלט מען מען דארף עס נישט אזוי מפרסם זיין. עמוק מאד
מיטוואך דעצעמבער 24, 2014 4:55 pm#243009
7
וואס איז די טיפקייט פון די ווארט?
מיטוואך דעצעמבער 24, 2014 5:03 pm#243011
סליגט דערינען פיל סודות. ואין לי הפנאי להאריך . עיין במהר"ל יין ישן בגימטריא ת"ל א רמז אז יעקב זאל זיך צויאגן ווייל מען דארף נאך אדורכגיין דעם גלות. די שייכות פון ת"ל מיט גלות מיט טוב מצרים מיט יין ישן מיט חסידים.
מיטוואך דעצעמבער 24, 2014 5:20 pm#243016
8
עס איז געקומען א מתנגד צום אלטן רבי'ו זיך מתלונן זיין, אז זיין איידעם פלעגט אמאל לערנען בהתמדה רבה, ממש יומם ולילה. אבער זייט ער איז פארכאפט ביי די חסידים כמעט וואס ער לערנט נישט. קוים א שעה צוויי לערנט ער.

האט דער אלטער רבי געזאגט: יע אמאל פלעגט ער לערנען אדע צוליב די שוויגער אדער צוליב די קאץ. פרעגט די שווער מה הפשט? זאגט ער אז די איידעם פלעגט לערנען אין א שטוב ביי די שווער אינדערהיים. האט ער אלץ מורא געהאט אז די שוויגער וועט אריינקומען אין די ספרים שטוב, האט ער געמוזט לערנען. אסאך מאל האט ער געהערט ווי עפעס קראצט אויף די טיר פון די שטוב, געמיינט האט ער אז די שוויגער הערט אונטער, למעשה איז עס געווען די קאץ. האט ער מורא געהאט אדער פון די שוויגער אדער פון די קאץ.
מיטוואך דעצעמבער 24, 2014 5:27 pm#243021
shem-tov האט געשריבן:נאר מטוט וואס מדארף צו טאן

ראש הישיבה האט געשריבן:וואס איז די טיפקייט פון די ווארט?

י"לשלהי העמוד
מיטוואך דעצעמבער 24, 2014 5:29 pm#243023
4
ונבנתה העיר האט געשריבן:שמעתי ממו"ר הגה"ח ר' חיים שלום שיחי' דייטש, אין רוסלאנד האבן דעם צאר'ס סאלדאטן אמאל דורכמארשירט די שטאט, זאגט איין חסיד פאר'ן אנדערן: גיב א קוק, ניטאמאל איז די הויזן וואס ער טראגט זיינער, איז ווי קומט צו איהם אזא שטאלץ? אזא ראשו מגיע השמימה?

און ער ענטפערט: היא הנותנת, אפי' זיין אייגענע לייב געהערט צו די מלוכה, איז אז א סאלדאט גייט - גייט די מלוכה, און די מלוכה איז רייך.


פשטות איז משמע פון די ערשטע חסיד אז אויב דער הויזן וואלט געהערט פארן סאלדאט איז פארשאנדיג פארוואס דער סאלדאט וואקט ארום מיט א שטאלץ. לאמיתו של דבר, וואס נאר א מענטש וועט נאר וועלן זיך גרויס האלטן איז גאוה של שקר. ווי הויך א מענטש וועט נאר אהנקומען האט נאך נישט מיט וואס צו זיין שטאלץ מיט זיך. כעין א משל, ווען מען זעהט א גאנצע מחנה מיט מארעטשקעס, זיי דרייען זיך אהין און צוריק. קען זיין אז בעולמם אין זייער וועלט טוהן זיי אויף גדולות ונצורות. אבער זיי האבן זיך מיט וואס גרויס צו האלטן??? עס איז דאך נישט תופס מקום ביי אונז. על אחת כמה וכמה, אונז כלפי מעלה, וואס אונז וועלן נאר טוהן, איז כלפי שמיא כלא חשיב. וכל שכן אז מיר ווילן זיך פראבירן גרויסהאלטן מיט גשמיות'דיגע זאכן.

אבער אז מען געהערט צום רבש"ע, מיר זענען בטל צו אים, מיר זענען עבדים למקום, דעמאלס קומט אונז שוין יא א שטאלץ. דא גייט עבד מלך, וואס איז כמלך. מיר זענען שטאלץ צו זיין בטל צו השם יתברך.

כך נראה לי לענ"ד



לחיים לחיים!
מיטוואך דעצעמבער 24, 2014 6:00 pm#243034
9
עס איז געווען א מתנגדישער שטאט וואס האט מורא געהאט אז די חסידישע מגידים גייען מאכן די שטאט פאר חסידים. האבן זיי געמאכט א תקנה אז ווען עס קומט א מגיד וואס וויל רעדן, מוז קודם איבערגיין די תוכן פון זיין דרשה מיט די ראש הקהל, כדי צו קענען צענזערירן אויב דער מגיד איז נישט פון די חסידים. נאר נאך די ראש הקהל האט געזעהן אז ער איז נישט קיין חסיד האט ער באקומען ערלויבעניש צו רעדן פארן גאנצע שטאט.

איז געקומען א חסידישער מגיד. פרעגט אים די ראש הקהל וועגן וואס גייט איר רעדן? זאגט ער איך גיי רעדן אז חסידים טראכטן פון זיך א גאנצע טאג און מתנגדים טראכטן פון באשעפער א גאנצע טאג. זאגט דער ראש הקהל. זייער גוט, און געלאזט אויסרופן אז דער חשובער מגיד גייט רעדן שבת פארן גאנצע שטאט.

ביים דרשה איז ער מסביר אז חסידים ווייסן אז אין עוד מלבדו, עס איז נישטא עפעס חוץ פון באשעפער. ווערט זיי שווער ווי בין איך? ער זאט נישט קיין נתינת מקום אז ער זאל עקזעסטירן. מוטשעט ער זיך ווי איך בין??

אבער דער מתנגד ווייסט אז ער איז דא. ער איז דא כפשוטו, מיטן גאנצע קנאק. ער דארף נישט קיין ביאורים אז ער איז דא. אבער מוטשעט זיך ווי איז די בורא? טראכט ער א גאנצע טאג וויאזוי איז דער בורא דא?

דער חסיד'ס עבודה איז אז אלהות זאל זיין בפשיטות, און דער וועלט זאל זיין בהתחדשות. ואכמ"ל


לחיים לחיים
דאנערשטאג דעצעמבער 25, 2014 4:58 am#243171
10
ר' מענדעלע ווארקער איז אמאל געזעצן פארברענגט מיט די חסידים זיינע אגאנצע נאכט און נישט געזאגט קיין ווארט, ביים זיך אויפשטעלן אינדערפרי האט ער געגעבן א זאג, וואויל איז דער וואס ווייסט אז אחד איז טייטש איינס.

#נישטנארחבדווייסטצופארברענגען
דאנערשטאג דעצעמבער 25, 2014 5:02 am#243172
11
געווען אמאל א גוי וואס האט באזוכט ביי א טיש פונ'עם הייליגער רוזשינער. האט מען עם שפעטער געפרעגט וואס האט ער געזעהן דארט. האט ער געזאגט ער האט געזעהן ווי דער רבי שווייגט און די חסידים הערן זיך צו.

#מדארף נישט אזויפיל פלוידערן.
דאנערשטאג דעצעמבער 25, 2014 5:08 am#243173
2
יענער חסיד הנ"ל אז דער מהר"ש האט עם אזוי אוועקגעמאכט האט ער מחליט געווען שוין ער האט נישט וואס צו זיכען אין ליובאוויטש, האט ער זיך געדרייט אזוי אויף דער וועלט, ביז ער איז אנגעקומען אין א שטעטל געטראפען א ברעסלבער חסיד. האט ער עם געזאגט די זעלבע זאך ער האט קשיות אזוי און אזוי. האט עם דער ברעסלבער אנגעקוקט, דו פרעגסט מיר קשיות, וואס ווייס איך, איך בין א פשוט'ער איד. רעדט מיט'ן אייבערשטען פרעג עם דיינע אלע קשיות, ער איז א גרעסערע חכם.

#האט געדארפט געשעהן
דאנערשטאג דעצעמבער 25, 2014 5:10 am#243174
12
חסידים פלעגן זינגען אזא ניגון

גייט א איד אויף גלייכע שטיינער
פאלט אראפ און ציברעכט זיך די ביינער
ער וואלגערט זיך ארום יארן יארן
ביז ער קומט קיין ווארקע צו פארן

נישט געדאווענט, נישט געלערנט
נאר דעם בורא עולם נישט דערצערנט
יא געשלאפן, יא געגעסן,
נאר פון בורא עולם נישט פארגעסן


מ'קען עסדא הערן (קורטעסי אייוועלט וויע גוגל)
דאנערשטאג דעצעמבער 25, 2014 5:12 am#243175
ראש הישיבה האט געשריבן:אבער אז מען געהערט צום רבש"ע, מיר זענען בטל צו אים, מיר זענען עבדים למקום, דעמאלס קומט אונז שוין יא א שטאלץ. דא גייט עבד מלך, וואס איז כמלך. מיר זענען שטאלץ צו זיין בטל צו השם יתברך.

כך נראה לי לענ"ד



[/[/r]

נאר איך פארשטיי נישט וויאזוי מ'קען זיין שטאלץ צו זיין בטל? עס הערט זיך א תרתי דסתרי. מדארף אין דעם שטארק נזהר זיין.
דאנערשטאג דעצעמבער 25, 2014 8:28 am#243179
זהו דוקא דרגת רשב"י,ואפס קצהו וכו
דאנערשטאג דעצעמבער 25, 2014 1:15 pm#243239
לעיקוואד האט געשריבן: האט עם דער ברעסלבער אנגעקוקט, דו פרעגסט מיר קשיות, וואס ווייס איך, איך בין א פשוט'ער איד. רעדט מיט'ן אייבערשטען פרעג עם דיינע אלע קשיות, ער איז א גרעסערע חכם.

די מעשה איז געוועהן אנדערש מיין איך - אדער איז עס אנאנדערע מעשה מיט די זעלבע בחינה...
אן אפיקורס האט אמאל געטראפען ר' נתן ברסלב'ער זצ"ל און אנגעפאנגען מסביר זיין אז עס חלילה נישטא קיין גאט! ענפערט אים ר' נתן 'וויזוי קען דאס זיין? איך האב דאך ממש פריער גערעדט צו אים'

כ'האב געהערט א גוט ווארט אן ענליך ווארט... איינער האט געשיקט א שאלה צו ר' חיים: הגם מ'זאגט שוין נישט התכבדו מכובדים איידער מ'גייט אין בית הכבוד ווי עס שטייט און שו"ע צוליב וואס אונז האבן מער נישט קיין שייכות מיט די מלאכים סייווי, פרעגט אים יענער אן אז וויבאלד ער האט יא א שייכות מיט מלאכים, אפשר ברויך ער עס יא זאגן? האט אים ר' חיים צוריק געשריבן: "תשאל אותם"

נ.ב. איך האב זייער הנאה פון דיזע אשכול! תוכן.....
דאנערשטאג דעצעמבער 25, 2014 2:19 pm#243272
ראש הישיבה האט געשריבן:
ונבנתה העיר האט געשריבן:שמעתי ממו"ר הגה"ח ר' חיים שלום שיחי' דייטש, אין רוסלאנד האבן דעם צאר'ס סאלדאטן אמאל דורכמארשירט די שטאט, זאגט איין חסיד פאר'ן אנדערן: גיב א קוק, ניטאמאל איז די הויזן וואס ער טראגט זיינער, איז ווי קומט צו איהם אזא שטאלץ? אזא ראשו מגיע השמימה?

און ער ענטפערט: היא הנותנת, אפי' זיין אייגענע לייב געהערט צו די מלוכה, איז אז א סאלדאט גייט - גייט די מלוכה, און די מלוכה איז רייך.


פשטות איז משמע פון די ערשטע חסיד אז אויב דער הויזן וואלט געהערט פארן סאלדאט איז פארשאנדיג פארוואס דער סאלדאט וואקט ארום מיט א שטאלץ. לאמיתו של דבר, וואס נאר א מענטש וועט נאר וועלן זיך גרויס האלטן איז גאוה של שקר. ווי הויך א מענטש וועט נאר אהנקומען האט נאך נישט מיט וואס צו זיין שטאלץ מיט זיך. כעין א משל, ווען מען זעהט א גאנצע מחנה מיט מארעטשקעס, זיי דרייען זיך אהין און צוריק. קען זיין אז בעולמם אין זייער וועלט טוהן זיי אויף גדולות ונצורות. אבער זיי האבן זיך מיט וואס גרויס צו האלטן??? עס איז דאך נישט תופס מקום ביי אונז. על אחת כמה וכמה, אונז כלפי מעלה, וואס אונז וועלן נאר טוהן, איז כלפי שמיא כלא חשיב. וכל שכן אז מיר ווילן זיך פראבירן גרויסהאלטן מיט גשמיות'דיגע זאכן.

אבער אז מען געהערט צום רבש"ע, מיר זענען בטל צו אים, מיר זענען עבדים למקום, דעמאלס קומט אונז שוין יא א שטאלץ. דא גייט עבד מלך, וואס איז כמלך. מיר זענען שטאלץ צו זיין בטל צו השם יתברך.

כך נראה לי לענ"ד



לחיים לחיים!

כך נראה גם לרש"י הק' ז"ל. באומרו. "הדבק לשחוור וישתחוו לך"...!
סליחה. פאר נישט לייגן א נומבער בראש העמוד. איני יכול... :lol:
דאנערשטאג דעצעמבער 25, 2014 5:39 pm#243339
4
לעיקוואד האט געשריבן:
ראש הישיבה האט געשריבן:אבער אז מען געהערט צום רבש"ע, מיר זענען בטל צו אים, מיר זענען עבדים למקום, דעמאלס קומט אונז שוין יא א שטאלץ. דא גייט עבד מלך, וואס איז כמלך. מיר זענען שטאלץ צו זיין בטל צו השם יתברך.

כך נראה לי לענ"ד



[/[/r]

נאר איך פארשטיי נישט וויאזוי מ'קען זיין שטאלץ צו זיין בטל? עס הערט זיך א תרתי דסתרי. מדארף אין דעם שטארק נזהר זיין.

ביסט גערעכט. איך האב עס נישט גוט געשריבן

ווען דער מענטש איז שטאלץ מה יתרון לאדם. אבער ווען מען דער מענטש איז נישט ביי זיך גארנישט, זיין גאנצע עקזיסטענץ איז נאר אז ער איז אן עבד למקום, ער איז דא א חלק פון די כוונה עליונה, איז וואז אימער ער איז און ער האט, איז אלס א חלק פון די בורא.

עס איז דא געשריבן פון געוויסע צדיקים ווי זיי רעדן פון זייערע מדריגות. אין זוהר רעדט רבי שמעון בר יוחאי פון זיינע מדריגות. רבי חיים וויטאל זעהט מען אז ער ברענגט בשם די אר"י הקדוש ווי ער האט גערעדט פון זיינע געהויבענע מדריגות. אזוי אויך האט רבי נחמן גערעדט פון זיינע מדריגות. עס דאכט מיר אז איך האב אויך אמאל געזען ברענגן אז ווי דער בעש"ט האט גערעדט פון זיינע מדריגות.

פון זיין זעהט עס אויס ווי זיי זענען נישט אזוי געווען אויסגעארבעט אין מדת הענוה. אבער דער אמת איז אז זייער אייגענע מציאות און ישות האט נישט געהאט ביי זיי קיין שום תפיסת מקום. זיי אלס געווען א בטל ומבטל צו די באשעפער. ולכן ווען זיי האבן גערעדט וועגן זייערע מדריגות, האבן זיי געפילט ווי זיי רעדן פון מדריגות פון בורא.



לחיים לחיים
דאנערשטאג דעצעמבער 25, 2014 9:22 pm#243410
שלמה המלך האט געשריבן:
לעיקוואד האט געשריבן: האט עם דער ברעסלבער אנגעקוקט, דו פרעגסט מיר קשיות, וואס ווייס איך, איך בין א פשוט'ער איד. רעדט מיט'ן אייבערשטען פרעג עם דיינע אלע קשיות, ער איז א גרעסערע חכם.

די מעשה איז געוועהן אנדערש מיין איך - אדער איז עס אנאנדערע מעשה מיט די זעלבע בחינה...
אן אפיקורס האט אמאל געטראפען ר' נתן ברסלב'ער זצ"ל און אנגעפאנגען מסביר זיין אז עס חלילה נישטא קיין גאט! ענפערט אים ר' נתן 'וויזוי קען דאס זיין? איך האב דאך ממש פריער גערעדט צו אים'...

דערמאנסט מיר, די מעשה וואס מען דערציילט אין ברסלב איז ר' נתן האט געפלעגט זיך דינגען מיט משכילים בציווי ר נחמן. איינמאל שמועסענדיג אויב גאט עקזעסטירט האט ר נתן זיך אנגערופען וואס רעדט עטס מיט מיר פון גאט, איך זאג אייך ואראה את השם.
פרייטאג יאנואר 09, 2015 12:50 am#247030
אקעי, דאס האסטו עס.

די מעשה פאנגט זיך אן אז די מאן האט זיך גרויס געהאלטן מיט די ערליכקייט און געטריישטפט פון זיין פרוי. א פויער האט דאס געהערט האט ער געמאכט א bet מיט די מאן אז ער קען איבערעדן די פרוי צו זינדיגען מיט אים, און אלץ א ראיה וועט ער אים ברענגן די פרוי'ס רינגל. אפאר טעג שפעטער האט די פויער טאקע געברענגט די פרוי'ס רינגל, צייגנדיג דערביי אז זי האט געזינדיגט מיט אים. לאור פון דער מעשה האט ער מחליט געווען איר צו מנסה זיין. וממשיך הסיפור כמש"כ. ביים סוף פון די מעשה געפינט די מאן טאקע אויס אז די פויער האט גע'גנב'ט די רינגל פון די פרוי און זי האט נישט געזינדיגט מיט אים.

אפשר ביסטו מסביר די נמשל פון דער טייל, ATUB @לעיקוואד ATUB ?


.
פרייטאג יאנואר 09, 2015 1:45 am#247044
דער פויער, דער יצר הרע, די חיצונים גנבענען אוועק אידישע קינדערס מעשים טובים
און נאכדעם וואס דער הייליגער בורא כל עולמים דער אבינו שבשמים, איז אונז מנסה און ער זעהט אז אונז גיי מיר דורך אלע נסיונות, וועט ער אונז צוריק געבן די תורה ומצוות שנבלעו בין הקליפות, ומלאה הארץ דעה את הוי״ה כמים לים מכסים.
פרייטאג יאנואר 16, 2015 10:16 am#248391
19
רבי מענדל פוטערפאס איז געקומען קיין אמעריקא, האט ער געהערט אויף א חבר זיינע פון רוסלאנד וואס איז ארויס פון דארט לאנג פאר אים, אז ער האט א סעווינגס אקאונט. האט ער געזאגט, אזוי? איז ער ניט קיין חסיד. דער אלטער רבי האט זיך געקאכט אז מען דארף אלעס אוועקגעבן פאר צדקה, און ער לייגט זיך אוועק געלט? קען נישט זיין אז ער איז א חסיד.
פרייטאג יאנואר 16, 2015 10:19 am#248392
20
רבי מענדל פוטערפאס, איז נעבעך געווען אין סיביר פאר צעהן יאהר. ער האט א סאך מיט געמאכט. דערווייל איז זיין ווייב אין קינדער אנטלאפן פון רוסלאנד. קיין כשר'ע פלייש האט ער דארט נישט באקומען. ער האט זיך געמוזט באגניגן מיט קוים אביסל עסן. ווען ער איז ארויס האט מער קיינמאל נישט געגעסן קיין פלייש. ווען מען האט אים געפרעגט פארוואס? האט ער געזאגט אז ער האט געזען אז ער געקענט לעבן אין סיביר אהן די פלייש, וואס פעלט עס מיר אויס איצטער?
פרייטאג יאנואר 16, 2015 10:23 am#248395
21
עס גייט א שליח צו א איד וואס איז דערווייל נישט קיין שומר תו"מ, און ער איז אים מציע אז ער זאל לייגן תפילין. דער איד פרעגט אים וואס איז דאס תפילין? דער שליח איז אים מסביר. זאגט דער איד אז עס קען נישט זיין אז גאט דארף אז ער זאל דאס טוהן! זאגט דער שליח פאר דעם איד: הער גאט איז נישט קראנק און ער קען אליינס זאגן וואס ער וויל. ער האט געשריבן אין זיין תורה פונקט וואס ער וויל. איר דארפט זיך נישט ברעכן קאפ וואס ער וויל יע און וואס ער וויל ניט, ער האט קלאר געזאגט וואס ער וויל.
זונטאג יאנואר 18, 2015 1:09 am#248578
תלמידי המגיד שאלו אצל המגיד אודות ענין מסויים מנא לי', והשיב, ששמע זאת מאליהו הנביא, ותשובה זו סיפקה את כולם, מלבד את אדמו"ר הזקן, שאמר שרוצה הוכחה... ואמר המגיד: "דאָס קען נאָר אַ ליטוואַק
[עוד נוסח\סיפור]המגיד אמר פעם לאדמו"ר הזקן איזה ענין הקשור עם גילוי אליהו, ואמר אדמו"ר הזקן שרוצה לראותו, ואמר המגיד שזוהי דרכו של "ליטוואַק"...
"וראו כל בשר"
זונטאג יאנואר 18, 2015 3:55 pm#248693
23
דער הייליגער ריזשינער זי"ע איז אמאל אריינגעקומען אין ביהמ"ד ביי א פארברענג פון חסידים, און געפרעגט פון וואס מען רעדט יעצט, האבן זיי געזאגט, מען שמועסט אויס די כח פון א רבי איז שטערקער פון כח החברים אדער נישט.
וייזט דער ריזשינער אויף איינע פון די חסידים אז ער זאל ענטפערן, יענער פארשעמטערהייט, אז די רבי הייסט ענטפערן מוז מען ענטפערן, אז די כח החברים איז שטערקער, פארצייילט ער אז לעצטענס איז עם אונטערגעקומען א גרויסע נסיון לדבר עבירה, האטער זיך געוואלט שטארקן איך בין דאך א איד, אבער דער יצה"ר זאגט עם, נע אין הקב"ה בא בטרוניא עם בריותיו, עס איז צו א שווערע נסיון א. א. וו.
איז עם אריבערגעלאפן א מחשבה, אבער וואס וועט זיין אז איך וועל קומען צום רבין, ווי אזוי וועל איך זיך באווייזן מיין פנים פארן רבין, אבער דער יצה"ר זאגט עם, נע דער רבי איז דאך א גוטער, און ער וועט דיר נישט פארשעמען, ער וועט פארשטיין אז דו האסט געהאט א שוואכע מינוט, ער האט שוין כמעט געהאלטן ביים דורכפאלן אין דעם נסיון.
איז עם איינגעפאלן די מחשבה, וויאזוי ועל איך זיך פילן ביים זיצן מיט די חברים, נאכן דורכפאלן אזא נסיון, מיט וואספארא פנים וועל איך זיצן דארט, צווישן אזעלכע עובדים, און דאס האט מיר געגעבן דעם שטופ זיך גובר צו זיין אויפן נסיון.
האט דער ריזשינער צוגענדיגט, נו איז וועלמענס כח איז שטערקער דעם רבינס, אדער די חסידים?

וגם אני הקטן האב מיט דעם געדאנק דורכגעשטופט אסאך נסיונות גרויסע ווי קליינע, ווי אויך האט עס מיר געגעבן א שטופ בעבודת השם, צו לערנען און דאווענען ביתר שאת וביתר עז, ותקותי לקל חי, אז עס זאל אויפטוהן פאר נאך חברים וידידם בהשטיבל.
זונטאג יאנואר 18, 2015 11:55 pm#248773
און בפשטות, אויב מען טוט אן עבירה און די חבירים געפינען אויס איז ביטער ווי א זית.
מאנטאג יאנואר 19, 2015 1:20 am#248793
אויך א גוטע פשט, ניט געטראכט דערפון.
דאס הייסט תורה לשמה, ווייל עס איז פרה ורבה
מאנטאג יאנואר 19, 2015 2:47 pm#248879
24
עס איז געווען א אינגערמאן אן איידעם פון א מתנגד, וואס איז פארכאפט געווארן ביי די כת החסידים. ער איז געווארן א שטארקער חסיד פון די הייליגער רוזשינער. דער שווער האט פארפירט אויף דעם אז זיין איידעם איז א חסיד. דער חסיד האט זיך אויפגעהויבן אין אנטלאפן צו דער רוזשינער. אזוי איז ער געזעצן עטליכע וואכן ביי זיין רבי.

ווען ער איז צוריק איז דער שווער געלאפן מיט אים צום רב אז ער פארלאנגט א גט פון זיין איידעם. דער איידעם האט זיך געבעטן אז מען זאל אים געבן א טשאנס. דער רב האט פארלאנגט אז ער זאל צוזאגן מיט א תקיעת כף אז ער גייט מער נישט פארן צו זיין רבי. בצר לו האט דער איידעם צוגעזאגט מיט א תקיעת כף אז גייט מער נישט פארן צום רבי'ן.

עס אריבער א שטיק צייט און דער איידעם האט זיך נישט געקענט איינהאלטן און איז געפארן נאכאמאל צום רבי'ן, עובר געווען מיט דעם זיין תקיעת כף. ווען ער איז אהיים געקומען איז דער שווער ווידער געלאפן צום רב מיט א שטערקערער טענה, אז יעצט האט דער איידעם עובר געווען אויף די תקיעת כף. דער רב האט געזאגט אז דער שווער איז גערעכט און פארלאנגט פון די איידעם א גט. דער איידעם האט בלית ברירה געגעבן דעם גט.

דער איידעם וואס איז געווען א שוואכער בעל נפש, האט נישט געקענט אריבערטראגן די בישות, און מרוב צער, איז ער געשטארבן.

דער הייליגער רושינער האט אויף דעם געזאגט אז ווען משיח וועט קומען וועט מען דן זיין אויף דעם מעשה, און ער וועט פסק'נן אז דער שווער איז גערעכט ווייל דער איידעם האט דאך עובר געווען אויף א תקיעת כף. דער רב איז גערעכט וועל דער איידעם האט עובר געווען אויף דעם תקיעת כף. דער איידעם איז נישט גערעכט, ווייל ער האט דאך עובר געווען אויף א תקיעת כף.

אבער ער וועט זאגן: אז איך בין געקומען צו דיע וואס זענען נישט גערעכט!


לחיים לחיים
מאנטאג יאנואר 19, 2015 5:23 pm#248903
25
דער אלטער רבי האט געהאט א חסיד וואס האט געהייסן לאזשער דער קרומער.

דער סיפור מיט אים איז, אז ער האט געוואונט אין ירושלים. ער איז געווען א גרויסער מתמיד און א למדן. לימים איז אהנגעקומען א שד"ר פון די אלטער רבי. דער שד"ר האט געחזר'ט מאמרי חסידות. דער לאזשער איז נתפעל געווארן פון די מאמרים. האט ער געפרעגט די שד"ר ווי שטייט די אלע מאמרים, אין וועלעכע ספר. זאגט דער שד"ר אז דאס שטייט נישט אין א ספר. דאס הערט מען אין ליאזנע ביי דער אלטער רבי.

דער לאזשער האט באקומען גרויס חשק צו פארן צום אלטן רבין. ער האט אבער געוויסט אז זיינע ב"ב וועלן אים בשום אופן לאזן פארן. האט ער זיך אויף געהויבן באישון ליל, און אנטלאפן קיין ליאזשנע. פארשטייט זיך אז דער וועג בימים ההם איז נישט געווען אזוי פשוט. אינמיטן וועג איז ער געפאלן און ציבראכן זיינס א פיס. זעענדיג אז ער האט מניעות ועיכובים, האט ער פארשטנען אז דאס איז א זאך וואס דער יצר הרע איז מנגד צו דעם, האט ער זיך מער אהנגעשטרענגט. נישט קוקנדיג אויף זיין ציבראכענע פיס איז ער אזוי געפארן צום אלטן רבי. ער האט אלעמאל געהינקעט, ולכן האט מען אים גערופן לאזשער דער קרומער. ביז ער איז אהנגעקומען קיין ליאזנע אין געוואקן א תלמיד מובהק.

ביי אים אין שטוב האט מען געזען אז ער איז נעלם געווארן. מען האט אים געזיכט אבער אהן ערפאלג. די נעקסטע מאל וואס דער שד"ר איז געקומען צופארן, האט מען אים געפרעגט צו ער האט אפשר במשך פון זיינע נסיעות אפשר באמערקט דער לאזשער. זאגט ער יא, ער איז אין ליאזשנע ביים אלטער רבי. זיי האבן זיך טאקע דערמאנט אז זייט דער שד"ר איז געווען לעצטע מאל איז ער נעלם געווארן. האבן זיי אים געבעטן אז ווען ער גייט צוריק זאל ער אים בעטן אז ער זאל צוריק קומען, אדער לכל הפחות שיקן א גט פיטורין, און נישט לאזן זיין ווייב זיין אן עיגונה אויף אייביג.

דער שד"ר איז צוריק געפארן. ווען ער טרעפט דעם לאזשער פרעגט ער אים פארוואס ער לאזט איבער זיין ווייב. זאגט ער וואס זאל איך טוהן איך האב זיך נישט געקענט איינהאלטן פון פארן. איך האב נישט געפלאנט צו בלייבן. אבער איצטער אז איך בין שוין דא, קען איך זיך נישט זעהן צוריק פארן. ממילא האט ער געשיקט א גט פאר זיין ווייב.
מאנטאג יאנואר 19, 2015 5:28 pm#248906
26
לאזשער פלעגט זאגן אז ער האט געהאט א שאלה פאר ער איז געווארן א חסיד און א תירוץ. ער האט געהאט א פארקערטער שאלה נאך ער איז געווארן א חסיד, און ער האט עס פארענטפערט מיט די זעלבע תירוץ.

פאר ער איז געווארן א חסיד פלעגט אים אלעמאל שווער זיין: אז ער איז מתמיד שאין כמוהו. אזוי אויך איז ער געווען א עובד שאין כמוהו. ווי וועט דער באשעפער האבן אזא גרויסער גן עדן פאר אזא עובד ווי אים????????????
ער פלעגט זיך פארענטפערן אז דער באשעפער איז א כל יכול, און ער וועט זיכער קענען מאכן א גן עדן פאר אים.

נאך ער איז געווארן א חסיד איז אים שווער געווארן: ווי וועט דער באשעפער קענען מאכן אזא גרויסער גיהנם פאר אזא זינדיגער מענטש ווי אים?
ער פלעגט זיך פארענטפערן אז דער באשעפער איז א כל יכול, און ער וועט זיכער קענען מאכן א גיהנם פאר אים.


לחיים לחיים
מאנטאג יאנואר 19, 2015 5:48 pm#248908
27
רבי שואל ברוק (א באקאנטער משפיע אין חב"ד) האט אמאל אינמיטן א פארברענג איבערגעזאגט א שטיקל זוהר בעל פה. האט אים א בחור געפרעגט אויב ער לערנט זוהר, און ווען ער לערנט עס? (דער בחור האט אים קיינמאל נישט געזען לערנען זוהר)

זאגט רבי שואל, אז אין מיינע עלטער מאכט זיך אז איך וועק זיך איבער אינמיטן די נאכט, ווייל איך דארף קטנ'ן. בעצם וויל איך זיך גלייך צוריק לייגן. אבער ווען מיין נשמה וועט צוריק ארויף למעלה ביי די צווייטע שלאף, וועט מען איר פרעגן וואס האסטו דארט געטוהן? וועט זי ענטפערן אז רבי שואל האט געדארפט קטנ'ן, האב איך געמיזט אראפגיין. וועט זיין בזיונות. ממילא לערן איך פאר עטליכע מינוט אביסל זוהר, אזוי וועט נישט זיין אזעלעכע בזיונות.

לחיים לחיים
לחיים ולברכה
מאנטאג יאנואר 19, 2015 6:19 pm#248912
28
ר' חיים וויסאקיער (ר"י און משגיח אין בית התלמוד אין נ.י.) האט אמאל געפרעגט א בחור א חסידיש'ער וואס האט ער אין זין ביים שרייען שמע ישראל. ענטפערט ער איהם "מ'האט אין זין אז מ'איז גרייט אריינצוטאנצען אין פייער למען קדושת שמו ית'".
האט ער איהם געזאגט "דו ענדעריש האב אין זין זיך ארויסטאנצען פון בעט למען קדושת שמו ית'!"
מאנטאג יאנואר 19, 2015 6:32 pm#248918
א חסב"ד'סקער בעל דרשן איז אנגעקומען אין א מתנגדיש שטאט און געבעטן רשות צו האלטן א דרשה האט מען איהם געגעבן רשות נאר בתנאי אז ער זאגט נישט קיין ווארט וואס שטימט נישט אינגאנצן מיטן פסוק.
האט ער זיך אויפגעשטעלט און געזאגט וישלח יעקב איז מרמז אויף די אידן אז זיי שיקן מלאכים דאס זענען די מלאכים וואס ווערן באשאפן פון אידן'ס מצות אל עשיו צו השי"ת,
איז דער רב צוגעקומען מיט טענות היתכן אנרופן השי"ת עשיו? האט ער געזאגט ענק האבן פארזעהן א בפירוש'דיגע זוהר (ויקרא צ"ח:) כל התורה כולה שמותיו של הקב"ה...
מאנטאג יאנואר 19, 2015 6:55 pm#248928
29
דער חפץ חיים איז אמאל געווען אין א האטעל אין ווארשא און שפעט ביי נאכט האט ער געזוכט א שטיקעל פאפיער עפעס אפצושרייבען. דער ליובאוויטשער רבי איז געווען אין יענער האטעל און ער האט איהם געשיקט אפאר שטיקלעך. דער ח"ח האט צוריק געשיקט פרעגענדיג וויפיל ס'קאסט. דער ליובאוויטשער רבי האט עס אוועק געמאכט 'נע, ס'איז אפאר פרוטות, נישט וויכטיג'.
דע רח"ח האט צוריק געשיקט "זאג דעם ליובאוויטשער רבי'ן אז פון אפאר פרוטות פון גזילה און אונאה ווערען באשאפען מלאכי חבלה אזעלכע וואס קענען אונטערברענגען גאנץ ווארשא".

דער חפץ חיים האט געגעבען דער ליובאוויטשער רבי'ן צו פארשטייען אז דער הארבקייט פונ'ם איסור גזל איז נישט דער שאדען וואס מ'מאכט פאר א צווייטען געמאסטען מיט וויפיל געלט, נאר דער מרי פון דברי פיו פון הקב"ה 'לא תגזול'. דאס איז נישט געמאסטען מיט גשמיותדיג'ע חשבונות פון פרוטות, אדרבה וואס ווייניגער דער נסיון ווייל ס'איז נאר 'אפאר פרוטות', וואס גרעסער דער מרי.
מאנטאג יאנואר 19, 2015 6:58 pm#248929
30
דער אלטער פון נאווארדאק האט אמאל ארומגעשמועסט דער גדלות פון ר' ישראל סאלאנטער ווי ער האט אוועק געגעבען אלס פאר כבוד שמים, ער האט אפילו אוועק געגעבען די אייגענע רוחניות אויף מפיץ צו זיין כבוד שמים. א בחור איז געשטאנען דאר און האט זיך אויסגעדרוקט "איך פיהר זיך אויך אזוי".
האט דער אלטער פון נאוואהרדאק געזאגט "דו גיב אוועק דיין גשמיות פאר כבוד שמים!"
מוצ"ש יאנואר 24, 2015 8:48 pm#249815
אודות גודל דביקותו של אדמו"ר האמצעי בהיותו שקוע בלימודו מסופר, שפעם נפל תינוק מן העריסה (שעמדה בחדרו) ופרץ בבכי, ולא הרגיש בדבר. ואילו אדמו"ר הזקן – שישב באותה שעה בחדר אחר, והי' גם באמצע דביקותו בתורה ותפלה – שמע צעקת התינוק, נכנס לחדרו של בנו (אדמו"ר האמצעי), הרים את התינוק, הרגיעו והשכיבו בעריסה, וחזר לחדרו.

והמשך הסיפור – שלאחר זמן הוכיח אדמו"ר הזקן את בנו, באמרו, שכל ענין החסידות הוא שלא תהי' סתירה בין דביקות רוחנית לענין גשמי, היינו, שגם כאשר נמצאים בדביקות הכי נעלית ירגישו דבר גשמי, וגם בשעה שמרגישים ועוסקים בדבר גשמי יהיו בדביקות הכי נעלית.

וכך כותב גם אדמו"ר האמצעי בספרו תורת חיים סוף פרשת ויחי: "מספרים בשבחי הבעש"ט ז"ל שהתפלל כמה תפלות והתענה תעניתים שיוכל להשיב לשואלו דבר בעת עליות נשמתו", כי, בשעה ש"הי' נשמתו עולה במדרגה גבוה מאד . . לא הי' יכול להשפיל את עצמו למטה כלל להשיב לשואלו . . ולזה התפלל כמה תפלות שיוכל לירד למטה דוקא בעת עליות נשמתו הגבה למעלה . . כי כל הגבוה יותר כו'".

וזהו גם תוכן הענין ד"אחד בארץ" – המודגש במיוחד אצל אדמו"ר האמצעי – שצ"ל ההמשכה למטה דוקא (התרחבות והתפשטות בגילוי תורת החסידות בהבנה והשגה דוקא), ועי"ז מגיעים למעלה יותר.
דינסטאג יאנואר 27, 2015 4:39 pm#250472
32
געווען א מענטש וואס האט אלס געזיכט די אמת'ע דרך. ער איז געגאנגען צו אלע מיני גלויבינגען, און נישט געקענט געפונען די אמת. ער איז געגאנגען צו משפיעים למיניהם, און צו אלע איזים'ס וואס איז דא על פני האדמה. אבער איבעראל האט ער צום סוף איינגעזעהן אז עס איז נישט ריינע אמת.

ביז ער האט געהערט אז אויף א בארג אין אינדיע איז דא אן אור וואס דאס איז דער אמת. מען דינט דארט א מענטש בדמות מלאך וואס דארט און נאר דארט קען מען טרעפן די ריינע אמת. אבער די נסיעה איז נישט קיין פשוטע נסיעה. עס איז אן עבודה קשה וואס מפרכת את הגוף. אבער אלע זאגן אז לוינט זיך די יגיעה צו קענען טרעפן די אמת.

ער האט זיך ארויס געלאזט אויפן וועג. נאך פארן עטליכע חדשים קומט ער אהן צום בארג. ער טרעפט דארט א גאנצע מחנה פון מענטשן וואס געהערן צו דעם גלויבן. זיי זאגן אים אז מען גייט נישט ארויף אהן קיין הכנה כדבעי. מען דארף קודם אויסלייטערן די גוף, מען דארף מעדאטעטן פאר א לענגערע תקופה, און ערשט דערנאך קען מען אהנהייבן די עבודה פון ארויף גיין דעם הייליגן בארג.

דער מענטש איז געווען גרייט אלעס צו טוהן אז ער זאל קענען צוקומען צום אמת. ער האט זיך אפגעטוהן פון גשמיות. געלעבט נאר אויף ירקות. א גאנצע טאג האט ער מעדאטעטעד. נאך עטליכע וואכן האבן אים די משפיעים געזאגט אז ער זאל ארויף קריכן די בארג.

די בארג צו קריכן איז נישט געווען קיין לייכטע ארבעט. די בארג איז געווען גאר גרויב און גאר הויך. יעדער פאר טעג האט ער געטראפן נאך א קבוצה, וואס זיי האבן אים געגעבן אהנווייזונגן די עבודה וויאזוי צו קענען אהנקומען צו די שפיץ און טרעפן די פירער און מנהיג פון די גלויבן וואס איז ריין אמת.

אהנקומענדיג צום שפיץ טרעפט ער א אדם בדמות מלאך, וואס איז געגאנגען אהנגעטוהן בלבנים, זיין געשטאלט האט געשיינט ביז די מרחקים. עס האט אים געכאפט א פחד ווען ער האט געזען דעם גרויסן אור.

דער פירער פרעגט דעם מענטש, וואס ביסטו געקומען צו מיר? זאגט ער אז כל ימי חיי זיך איך נאר דעם אמת. איך בין געקומען צו אייך צו טרעפן דעם ריינעם אמת. זאגט דער פירער אז ער האט זייער גוט געטוהן, ווייל ביי אים האט שקר נישט קיין מקום, און אמת איז נר לרגליו.

דער פירער האט אים צוגעפירט צו א פלאץ ווי ער האט געזעהן מיליאנער ליכטאלעך. דער מענטש פרעגט דעם פירער, ילמדני רבנו, וואס איז פשט פון די אלע ליכטאלעך? זאגט דער פירער, אז יעדער נשמה האט די א לעכט, און ווילאנג די לעכט ברענט לעבט די נשמה אויף דער וועלט. ווען די שמן ניצט זיך אויס, גייט ארויף די נשמה למעלה.

פרעגט די מענטש אויב ער האט אויך א לעכט דארט? זאגט דער פירער יא, און איך קען דיר צופירן צו די לעכט. ער נעמט אים ביי די האנט, און מען גייט אזוי אויף שמאלע וועגן צווישן די לעכט, ביז ער ווייזט אים אז דארט איז זיין לעכט.

דער מענשט באטראכט זיין לעכט, און ער באמערקט אז עס איז קוים דא שמן פאר נאך איין טאג! עס ווערט אים פינסטער פאר די אויגן. ער זעהט אז ער גייט ממש שטארבן. ער איז געווארן ציבראכן אויף שברי שברים. ער טראכט וואס ער קען טוהן צו ראטעווען זיין לעבן. ביז עס איז אים איינגעפאלן אן עצה ער האט גענומען די לעכט וואס איז געווען נעבן זיין לעכט און איבערגעגאסן אביסל אריין אין זיין לעכט.

דער פירער איז געקומען צו לויפן, אין שרייט אויף דער מענטש, און דו ווילסט מיר זאגן אז דו זיכסט די אמת???


לחיים לחיים
דינסטאג יאנואר 27, 2015 4:46 pm#250476
33
פרייטאג איז די יאהרצייט פון די פריערדיגע רבי זי"ע (ריי"צ)

מען פארציילט אז ער האט אריינגעלייגט אין די חסידים אז מסירת נפש ממש זאל קומען נאטירלעך.

איין מעשה פארציילט מען אז ער האט אמאל געטראפן א חסיד וואס איז געווען ציטראגן בפנים זועפות.

פרעגט דער רבי: די חסיד מאי האי?

ענטפער די חסיד: עס איז ביי מיר געבוירן געווארן א אינגל!

פרעגט די רבי: און?

זאגט דער חסיד: אז די חברה (KGB) זענען שוין געווען ביי מיר.

פרעגט די רבי: און?

זאגט די חסיד: זיי זאגן אז אויב זיי געפונען אויס אז ער האט געמלה'ט זיין קינד, באקומט ער צעהן יאהר אין סיביר.

זאגט די רבי: פארט געזונטערהייט!!!


דאס אז זיי גייען מקיים פסק זיין און זיי זענען עומד בדיבורם איז נישט געווען קיין ספק. אזוי אויך איז נישט געווען קיין הוה אמינה אז ער זאל נישט מלה'ן זיין זוהן. ממילא האט אים די רבי געזאגט פאר געזונטערהייט.

לחיים לחיים
דינסטאג יאנואר 27, 2015 5:16 pm#250486
34
רבי מענדל פוטערפאס ע"ה האט פארציילט ביי א פארברענג וויאזוי מען האט געבויט א נשים מקוה אין זיין שטאט. מען האט געמאכט די אריינגאנג דורך א פענסטער. ווען די אינסטאנצען האבן געכאפט דעם מענטש, האבן זיי אים געשיקט קיין סיביר אויף אכט יאר. איז געקומען א צווייטע חסיד מיטן נאמען רבי בערל, און ער האט ממשיך געווען מיט בניית המקוה. עס גייט אריבער עטליכע וואכן און די אנסטאנצן האבן אויסגעפונען ווער עס בויעט די מקוה, און מען האט אים פארמשפט צום טויט רח"ל.

דערנאך האט רבי מענדל עוסק געווען און גומר זיין די מקוה.

רופט זיך אהן איינער פון די משפתתפים און פרעגט אים: איר האט נישט מורא געהאט צו בויען די מקוה?

זאגט רבי מענדל: האט מען דען געהאט א ברירה? וואס האב איך געקענט טאהן? מען דארך א מקוה, דארף מען בויען.

דאס איז געווען די פשיטות'דיגע מסירות נפש פון די פריערדיגע רבי.

לחיים לחיים
לחיים ולברכה
דינסטאג יאנואר 27, 2015 5:50 pm#250489
35
רבי מענדל האט עוסק געווען נאך די מלחמה מיט העלפן אידעם איבערשווערצן די גרעניץ קיין פולין. דעמאלס איז געווען א געזעץ אז אלע מעטשן וואס זענען אנטלאפן קיין רוסלאנד פון פולין, און קענען אויף ווייזן אז זיי קומען פון פולין האט געקענט צוריקגיין קיין פולין. יעדער פאר וואכן איז געווען א טראנספארט פון די מענטשן וואס גייען צוריק קיין פולין.

רבי מענדל האט געהאט א גאנצע אפאראט וואס האבן געפעלטשט דאקיומענטן, מיט דעם קענענדיג שווערצן קיין פולין. ווען די מצב איז געווארן אהנגעצויגן האט ער געהאלטן ביין אריבערשווערצן די גרעניץ צוזאמען מיט זיין ווייב אין קינדער און זיין מאמע.

זענען געקומען עטליכע גוטע פריינט און געטענה'ט אז ער האט נישט קיין רעכט צו אוועקגיין. ווייל אויב ער גייט אוועק פון רוסלאנד, ווער וועט זיך אפגעבן צו העלפן שווערצן די אידן אריבער די גרעניץ. רבי מענדל איז געווען אין א פארלעגנהייט. ער האט זיכער נישט געוואלט אז זיין ווייב און קינדער מיט זיין מאמע זאלן בלייבן. ער האט נאר געהאט א מחשבה אז ער זאל כאטש בלייבן פאר א קורצע צייט ביז ער וועט שווערצן וועם ער קען.

איז ער געגאנגן צו זיין מאמע זיך דורך רעדן וואס צו טוהן. האט זיין מאמע אים געזאגט אז אויב דו וואלסט מיר געפרעגט פריערד אויב דו זאלסט דיך באשעפטיגן מיט דעם וואלט איך דיר נישט גאלאזט. אבער וויבאלד דו האסט שוין אהנגעהויבן, און עס איז נישטא ווער זאל דיר איבערנעמן מיט די עבודה, ממילא האלט איך זאלסט בלייבן דא צו העלפן נאך אידן שווערצן די גרעניץ.

וכן הוה. רבי מענדל איז געבליבן, און זיין משפחה איז געפארן. אבער אינצווישן איז רבי מענדל געכאפט געווארן און געזעצן א צוועלף יאהר אין סיביר. ער איז ערשט ארויס כמעט צוואנציג יאר שפעטער. טרעפנדיג אלע זיינע קינדער חתונה געהאט.
דינסטאג יאנואר 27, 2015 5:56 pm#250490
36
רבי מענדל איז אמאל געווען אויף א פארברענג ביי איינעם אין שטוב אין וויליאמסבורג בשנות המ'. די מצב פאר חב"ד איז נישט געווען אזוי מקובל (ווייניג געזאגט) אין וויליאמסבארג בימים ההם. רופט זיך אהן איינער פון די חסידים אז דא האט מען מסירת נפש אזויווי אין רוסלאנד.

זאגט רבי מענדל: אויך מיר מסירת נפש. מען מאכט זיך א גאנצע בער און מען האט מסירת נפש. ווער האט אייך געהייסן מאכן דעם בער?
דינסטאג יאנואר 27, 2015 6:02 pm#250491
37
רבי מענדל האט געהאט א זוהן וואס איז נפטר געווארן בחייו. פארציילט איינער וואס איז געגאנגען מבקר חולה זיין אין שפיטאל. קומענדיג אין שפיטאל הערט פון דרויסן פון די שטוב אז די טאטע רבי מענדל איז אינעווייניג אין די שטוב.

איז ער געבליבן אינדרויסן נישט צו שטערן רבי מענדל. הערט ער ווי רבי מענדל רעדט זיך אויס צום רבש"ע אז ער זאל היילן זיין זוהן. זאגט ער זיך אין וועלעכע זכות זאל ער אויסגעהיילט ווערן? צוליב מיין תורה? עה עס שטינקט! צוליב מיין דאווענען? עה עס שטינקט! צוליב מיין השפעה? עה עס שטינקט! איך בעט דיר הייל אויס מיין זוהן צוליב דעם וואס איך בין קיינמאל ניט אוועק פון א פארברענג פאר עס האט זיך געענדיגט.

לחיים לחיים
לחיים ולברכה
דינסטאג יאנואר 27, 2015 7:10 pm#250507
38

עס גייט ארום א קליפ פון ר' מענדל מאראזאוו, ער שמועסט איבער א געוויסע איד וואס האט געלעבט מיט מסירת נפש אין די סאוויעטישע רוסלאנד. ווען ער איז געווען קראנק האט ער געבעטן זיין שוואגער אז ער זאל ערלעדיגן א מנין ביי זיין בעט ביי יציאת נשמה.

ענטפערט אים די שוואגער, "גענוג אז מ'לעבט ווי א שוואנץ, דארפסטו נאך שטארבן ווי א שוואנץ? מיט א מנין... א מנין דארפסטו... גיי זאג עפעס תחנון און ווידוי, און גיי דיר געזונטערהייט".



.