דייעט

איך האב לעצטענס אנגעהויבען. דער עולם רודפ'ט מיר נישט ווי מ'רודפ'ט פליקער און איך האב געזען א תועלת אין די געציילטע מאנאטען וואס איך האב שוין געפראוועט דייעט.
דער אמת איז אז איך האב אייביג געגעסען געזונט. ד.ה. האו''ל ווי''ט ברויט און לאקשען, האו''ל גרעי''ן רייז, אסאך פרוכט און גרינס, נישט געפעלט קיין פרישטיג ועוד. אבער איך האב א גרויסע אפעטיט און א טעלער מוז גע'ענדיגט ווערען. איך גיי ווייניג צו שמחות (אפשר ווער איך נישט איינגעלאדענט ווייל איך עס צו פיל, גיי ווייס), אבער ווען יא, האב איך ליעב צו עס'ן.
איך האב געוואוסט אז מיין טבע איז אזוי אז איך וועל זיך נישט האלטען נאר טאמער איך קען גלויבען אז ס'ארבעט. יעצט, אזויפיל ליין איך אז איך ווייס אז מ'האלט אין איין טוישען מיינונגען בנוגע דייעט''ס. היינט ווייניג קארב''ס, מארגען ווייניג פעט''ס. טאמער איך 'על שטייען בנסיון באותו מקום ובאותו אשה, וועל איך שוין מורה היתר זיין, ואחריתה מי ישורנו. אבער איין זאך קען מען נישט לייקענען. דאס וואס שטייט אין רמב''ם אז עס'ן צופיל איז ערגער פון אלעם. ענדעריש עסען נישט געזונט און עס'ן ווייניגער. דעריבער פראביר איך יעצט זיך צוגעוואוינען צו עס'ן ווייניגער. נאר אויף דעם ארבעט איך. ארויסנעמען דער מיינונג אז נאך יעדער סעודה דארף מען זיין אינגאנצען זאט. ארויסנעמען די מיינונג אז טאמער מ'פילט א קיצל אין מאגען איינס א זייגער נאך מיטאג, מוז מען שוין עפעס גייען טועם זיין. ווען איך וועל פועל'ן ביי זיך אזא נייער צוגאנג, וועל איך זיך אריינטוהן אין מיין פערזענליכע נויט'ן און באדערפעניש'ן און טוהן וואס מ'דארף טוהן צו לעבען לאנג. ביזדערווייל, נאך צוויי מאנאטען איז עס ביי מיר מערקבאר. מ'קומט צו צו מיר אין בית המדרש, ובפרט די וואס זענען צוריק געקומען נאך יו''ט פון ערגעץ, אדער די איידימער וואס קומען פאר יו''ט האבען באמערקט. מיין ווייב זאגט אז ס'איז מערקבאר און זי בענקט זיך שוין נאך איהר 'טעד''י בע''ר' מאן, אבער למעשה איז זי צופרידען. מיין הויזען לאזען זיך אויך הערען, און די הויזען טראגער'ס זענען שוין קריטיש וויכטיג.
איך וויל נישט גייען אויפ'ן וואגשאהל, ווייל איך וויל זיך נישט פארלייגען אזויפיל אויפ'ן וואג פארלירען ווי אויפ'ן מיינונגס טויש.
איך דארף פארלירען הונדרעט פונט, ממילא גייט עס מיר נעמען צייט.
עכ''פ איך האף מ'זאל קענען מבשר זיין בשורות טובות. נאך א האלבע יאר 'על איך גייען אויפ'ן וואגשאהל, ווייל איל בין פארט כ מענטש.

ATUB @פליקער ATUB לאמיר הערן וויפיל פונט האסטו אראפגעווישט אין דאר איינער יאר?
ATUB @ליטוואק פון בודאפעסט ATUB הויזן טראגעס גיהערט פאר אן אונגערישע נישט פאר א ליטוואק גיי קויף דיר א פאסיק.

איז ער דאך פון בודאפעסט.

ליטוואק פון בודאפעסט האט געשריבן:איך האב לעצטענס אנגעהויבען. דער עולם רודפ'ט מיר נישט ווי מ'רודפ'ט פליקער און איך האב געזען א תועלת אין די געציילטע מאנאטען וואס איך האב שוין געפראוועט דייעט.
דער אמת איז אז איך האב אייביג געגעסען געזונט. ד.ה. האו''ל ווי''ט ברויט און לאקשען, האו''ל גרעי''ן רייז, אסאך פרוכט און גרינס, נישט געפעלט קיין פרישטיג ועוד. אבער איך האב א גרויסע אפעטיט און א טעלער מוז גע'ענדיגט ווערען. איך גיי ווייניג צו שמחות (אפשר ווער איך נישט איינגעלאדענט ווייל איך עס צו פיל, גיי ווייס), אבער ווען יא, האב איך ליעב צו עס'ן.
איך האב געוואוסט אז מיין טבע איז אזוי אז איך וועל זיך נישט האלטען נאר טאמער איך קען גלויבען אז ס'ארבעט. יעצט, אזויפיל ליין איך אז איך ווייס אז מ'האלט אין איין טוישען מיינונגען בנוגע דייעט''ס. היינט ווייניג קארב''ס, מארגען ווייניג פעט''ס. טאמער איך 'על שטייען בנסיון באותו מקום ובאותו אשה, וועל איך שוין מורה היתר זיין, ואחריתה מי ישורנו. אבער איין זאך קען מען נישט לייקענען. דאס וואס שטייט אין רמב''ם אז עס'ן צופיל איז ערגער פון אלעם. ענדעריש עסען נישט געזונט און עס'ן ווייניגער. דעריבער פראביר איך יעצט זיך צוגעוואוינען צו עס'ן ווייניגער. נאר אויף דעם ארבעט איך. ארויסנעמען דער מיינונג אז נאך יעדער סעודה דארף מען זיין אינגאנצען זאט. ארויסנעמען די מיינונג אז טאמער מ'פילט א קיצל אין מאגען איינס א זייגער נאך מיטאג, מוז מען שוין עפעס גייען טועם זיין. ווען איך וועל פועל'ן ביי זיך אזא נייער צוגאנג, וועל איך זיך אריינטוהן אין מיין פערזענליכע נויט'ן און באדערפעניש'ן און טוהן וואס מ'דארף טוהן צו לעבען לאנג. ביזדערווייל, נאך צוויי מאנאטען איז עס ביי מיר מערקבאר. מ'קומט צו צו מיר אין בית המדרש, ובפרט די וואס זענען צוריק געקומען נאך יו''ט פון ערגעץ, אדער די איידימער וואס קומען פאר יו''ט האבען באמערקט. מיין ווייב זאגט אז ס'איז מערקבאר און זי בענקט זיך שוין נאך איהר 'טעד''י בע''ר' מאן, אבער למעשה איז זי צופרידען. מיין הויזען לאזען זיך אויך הערען, און די הויזען טראגער'ס זענען שוין קריטיש וויכטיג.
איך וויל נישט גייען אויפ'ן וואגשאהל, ווייל איך וויל זיך נישט פארלייגען אזויפיל אויפ'ן וואג פארלירען ווי אויפ'ן מיינונגס טויש.
איך דארף פארלירען הונדרעט פונט, ממילא גייט עס מיר נעמען צייט.
עכ''פ איך האף מ'זאל קענען מבשר זיין בשורות טובות. נאך א האלבע יאר 'על איך גייען אויפ'ן וואגשאהל, ווייל איל בין פארט כ מענטש.

שטארק אינספירירנדע רייד!

אגב, אלעס וואס דו שרייבסט, האב איך הומאריסטיש אראפגעלייגט אין דעם שטיקל: אין 'דייעט' אחר 'דייעט' אלא לרבות...

יא יא, דו ברענגסט ביידע, הן מיין נקודות, הן פליקער'ס. ס'איז נאך דא וואס צו שרייבען וועגען פליקערס יסודות. די פארשידענהייטען אין מענטשען, הן זייער גופים הן זייער געפילען כאפט א נ''מ ביים דייע''ט אויך, כידוע. און יעדער איינער מוז טרעפען זיין וועג

לית דין בר נש האט געשריבן:@פליקער לאמיר הערן וויפיל פונט האסטו אראפגעווישט אין דאר איינער יאר?

איך האב אזוי מיר נישט דיר נישט אראפגעווישט זעכציג פונט,
ציפלאצט זאלן ווערן אלע שונאי ישראלים.

מזל טוב ATUB @פליקער ATUB , הלוואי ווייטער ותלך מחיל אל חיל צו לאנגע געזונטע יארען.
דיין השפעה קען איך דיר זאגען. היינט אין בית המדרש האט מיר איינער געזאגט אז ער גייט מארגען צו סערדזשער"י אויף איבער וואג. איך האב סתם געפלפל'ט אביסל מיט איהם, אבער פלוצלונג געדענק איך די פייערדיקע מוסר רייד פון אייער מגילות דא אויף ק"ש, ונכנס בי כארס בכעוס, און איך האב איהם געבענטשט מיט הצלחה און אנגעווארעמט אז ס'גייט איהם געלונגען. אלס אדאנק דיין רייד.

למעשה אבער דארף מען נאך אביסל שמועס'ן אויף דיין יסודות. יעדער מענטש איז אנדעריש אין צוויי געביטען, א. פיזיש פארלירט מען וואג אויף אן אנדער'ן אופן, ווייל די איבערוואג איז געמאכט פון אן אנדערע חומר, דער פון צופיל פלייש, דער פון צופיל נאשעריי, איינער פון צו ווייניג איבונגען, נאך איינער פון עסן צו שפעט. ב. גייסטיש, יעדער מענטש האט זיין וועג אריין אין זיין געוויסען, ווי מ'קען טוישען זיין מיינונג און זיין צוגאנג.
דעריבער איז דא מענטשען וואס דארפען וועגען יעדער שטיק עסן וואס זיי עסן, זיכער מאכען אז זיי וועילען נאר געזונטע עסן פאר זייער פראבלעם, און זיי דארפען זיך וואטשען אגאנץ לעבען. דאס האט א מעלה און א חסרון. די מעלה איז אז ס'איז אלס איינשטימיג מיט זיין געברויכען, ס'איז קלאר געמאסטען, טאמער עפעס געלונגט נישט קען מען עס גלייך פאררעכטען, און ס'איז ווייניגער מצוי א טעות. אבער א חסרון האט עס אויך. ווייל ס'איז שווער אזוי צו לעבען א גאנץ לעבען, און דער עיקר סבה פונ'ם פרעסען און איבערוואג האט מען נאך נישט געטוישט ביים מענטש. ווען ער גייט אוועק פון די דאקטאר, קען ער גלייך צוריק אריינפאלען. ער מוז טרעפען וועגן לקום על מקום קדשו נאכ'ן עליה להר ה'.
דער אנדערע וועג, ווי א מענטש נעמט זיך אין די הענט אריין און ער איז מחליט צו טוישען א לעבענשטייגער און אנהייבען עסן ווייניגער, פון יעדער געוועזענע פארצי"ע נעמט פון היינט העלפט, און מער ווייניגער עסט ער געזונטער, ווי אויך הערט ער אויף צו זיצען פוילערהייט אגאנצע צייט, נאר ער נעמט זיך גייען לויפען שפרינגען פלינק און שנעל, און זיין גוף געוואוינט זיך צו צו ארבעטען און שוויצען אביסל, האט די פארקערטע מעלה און חסרון. יעדער איינער דארף נעמען אין חשבון זיין נאטור.

די עקסטרעמער זאכען וואס פליקער שרייבט זענען זיס און געשמאק, אבער למעשה זענען זיי וואס הייסט אויף ענגליש א 'קאריקאטו"ר', נישט אמת'דיג געוויזען די מענטשהייט. קודם כל, טאמער דער מענטש דארף נאר צוויי טויזענט קאלארי"ס און ער נעמט אריין צוואנציג טויזענט, ממילא מוז ער ווערען פעש, וואלט מען געטראפען אסאך מער זעקס הונדערט פונטיגע מענטשען. דערווייל זענעון די חברה אין די נייעס פאר א סבה. דער גראבע חסידיש'ע איד איז נארמאל הונדרעט פונט צו הונדרעט צוואנציג פונט איבערוואגיג, און ער בלייבט דארט. עפעס מוז פאסירען אינ'ם גוף אז מ'קען דערהייבען אזויפיל חאזעריי, אדער איז דאס נישט אמת און מ'עסט נישט אזוי פיל. מ'עסט צופיל, אבער ס'איז נישט 1+1.
אויך דער עקסטרעמע לעזונג זיינער איז נישט אומער ריכטיג. אז מ'דאווענט 9:15 שבת צופרי, מ'ענדיגט 12:00 הונגעריג ווי א בער, און מ'ברענגט ארויס טשאלענט קוגעל קישקע גאלא הערינג בראנפען, זאגט הרב פליקער אז מ'זאל שוין הייבען פיס און אנטלויפען. אפשר איז מעגליך מ'זאל א קליין ביסל טועם זיין, כדי דער געוויסען זאל נישט פייניגען שפעטער 'אה, געפעלט א געשמאקע שטיקל געבראטענ'ס'. דער דמיון שטערט מער ווי דער מציאות, ווייל שפעטער וועט ער זיך ווייניגער איינהאלטען נאך זיין העלדישע שריט פון זיך איינהאלטען פריער. אויכ'ט ווען ער האט שוין פארלוירען זיין איבערוואג און ער האט נישט דער גרויסע שטופ זיך איינצוהאלטען, האט ער נישט קיין וועג זיך אויפצופיהרען אין אזא מצב, וכמבואר לעיל. דעריבער וואלט געווען ראטזאם פאר געוויסע סארט מענטשען עפעס אריין נעמען אין מויל, אבער נישט מער ווי עפעס.

קיין שום עצה איז נישט פאר יעדער איינער, אבער מ'דארף הערען אסאך עצות און יעדער איינער זאל טוהן וואס איז גוט פאר איהם.

דאס וואס דו שרייבסט וועגען די טשעפעריי אין וויליאמסבורג - ווער געדענקט נאך אייזיק געשטעטנער'ס דרשות וועגען וומסב"ג? (ער איז נאך אין קראפט? וואס איז זיין נומער?). אבער ס'איז דא א זילבערנער זייט צו דעם אויך. ווען א מענטש האט א שטארק'ן שטופ צו פארלירען וואג און נעמט דער דרייסטישע שריט אהין, און ער לעבט דורך די טשעפערייען בשלום ושלוה, האט ער זיך אויסגעלערנט אז יא יא, מ'קען גייען אקעגען די שטראם און דורכלעבען. ס'איז נישט עק וועלט. דערמיט קען ער ווייטער ארבעטען און זיך ארויסנעמען פון די שמאלקייט פון די איינגעצוימטע וועלט, און אביסל זיך אויס'ארבעטען אין בילדונג, לערנען, מוסר, און חכמה. ער קען ארבעטען אויף די אייגענע מדות, נישט נאר גייען מיט 'דער עולם', ער קען אליינס טרעפען א גאנג אין א סוגיא, נישט נאר דוררכלערנען דער 'דף הקהלה', צו מנהגי כ"ק אדמו"ר זצוקללה"ה, ער קען טרעפען זיין אייגענע טעם אין מוזיק, עסן, מאלעריי, לעבען, און ער דארף נישט מיט טאנצען יעדער איינער אויף צו בלייבען אן ערליכער איד. ס'קען זיין, טאמער מ'לאזט עס, א התחלה פאר א גליקליכע אויסגעהאלטענע לעבען.
כה לחי.

כבוד מר. ליטפאק מ'באדא ופעסט

די טשעפע פון וואס איך רעד זענען נישט אזעלכע טשעפערייען ווי קינדער און חדר טשעפענען זיך נע נע נע נעה נע סארט, איך רעד פון טשעפערייען וואס קוקט אויס ווי א אימשילדיגע שמיעס, צימאל אפילו ווי א קאמפלימענט, געוועינטלעך טאקע הייבט זיך עס אן מיט א קאמפלימענט, אבער תוך כדי דיבור פארט אריין אזא אימשילדיגע קאמענט וואס שטעכט ווי א מעסער אין א רעידל, קיינער כאפט נישט בשעת מעשה, אבער ווען מען וויל פארן ווייטער זעיט מען זיך אויף דער ערד, און קיינער ווייסט אפילו נישט פארוואס, אזא אימשילדיג ווארט ווי העמיר זיך זעין און א יאר, אדער יא גייסט אויף די באלי שמאלי דייעט, איך בין שוין געוועין אויף צוועלעף דייעטס, הע איך האב שוין פארלוירן טויזענט פינט אלעס ציזאמען, חחח.

ווען דער באטרעפענדער וואס האט זיך ערענסט גענימען צי א דייעט איין מאל פאר אלע מאל צי פארלירן עפעס א פאר פינט, כאפט נישט אז אלע ווילן ער זאל דורך פאלן, נישט און די קאנטשעס מיינד, נאר טיפ אין זייער סאבקאנטשעס מיינד, יעדער פארשטייט אז יענער קען נישט נאר איך מעיג, ממילא מעיג מען יענעם אריין ריקן, שלא בכוונה איינס אינעם דיכט, על כן ברויך מען זיך אויפבויען א דרייסט אז מען גייט זיך נישט שעימען, מען גייט בפומבי גיין אויפ דייעט, מען גייט ווייזן פאר די וועלט אז מען קען יא פארלירן נאטראל, איך בין נישט קיין בהמה ווי אלע, און יא, איך גיי נישט טועם זיין גארנישט ביים ריזיגען קידוש, אפילו איך בין נישט אזוי קיל. איך בין געוועין די וואך ביי כאטש פינף קידוש'ם, און נישט טועם געוועין ביי קיין איינץ, און איך בין שטאלץ דערמיט, אלע חזרים דארט, אנגעפרעסן נאך פון יום טוב, קענען נאך נישט פטור ווערן פון די איבריגע געפילטע פיש פון צווישן זייערע ציינער פראבירן עס ארפציגליטשן מיט א טאץ גאלערעטע און שמאלץ הערינג.

אוודאי האט יעדער איינער א אנדערע מקור וואס ברעינגט אים איבער וואג, אבער דער צד השווה שבהם ביי אונז איז אז מיר ווערן היינט פיל מער אינטימידעיטעד צי פרעסן ווי סיי ווען און אינזער היסטאריע, על כן איז לכאורה איבערוואגיקייט היינט א געפערליכע פראבלעים, ווען איך בין געוועין אינג איז געוועין אין סטאר פאטעיטא טשיפ'ס, קארן טשיפ'ס, און פאפ קארן, איין קליינע א טאג איז געוועין א גיטע זאך, פראביר היינט אינטערקויפן א קינד דערמיט, טשולענט מיט קישקע מיט אווערנייט קיגל איז נישט געוועין ביי יעדע טיי אווענט, וואכנאכט אדער פאר קינח סעודה ביי יעדע חתונה, בר מצוה, שבע ברכות, אדער אפילו קאם פרעס ענד גא. אמאל איז געוועין א וואכנאכט איין סלייס געפילטע פיש מיט א שטיקל קיגל און שוין, היינט ווייסט אפילו נישט פון אזא וואך נאכט בכלל, נאר אויב עס איז א גר מצוה.

אמאל א תיקון איז געוועין א טעצעל לקח, א ערשטע יארצייט א אויפרייס האט געמיינט אויך עטליכע טשיז דעלקעלעך, היינט שטעלט מען זיך נישט דאווענען נאר אויב ס'יז דא א ריזיגע ברוינע טאץ לקח א טיפע פאַן מיט שטיגליץ און שמאלץ הערינג, די אייער קיכלעך די גיטע ריכטיגע מינע, פרישע בייגל'ס מיט טאנא אייער, דאן קען מין אהיים עסן א געהעריגע וועטשערע פון שפיגל אייער מיט באגעץ, קוק ווי די בעקערייען וואקסן אויף ווי שווערמען נאך א רעיגן, אלע הערליכע שיינע סטארס און פארקויפן בלויז סענדוויטשעס, און צאלן שווערע טויזענטער דולר רענט, איר ווייסט וויאזוי עס קען זיין, ווייל זיי פארקויפן שווערע טויזענטער סענדוויטשעס.

עניוועי יעדער איינער זאל מצליח זיין און זיין מהלך און דייעט, אבער אים ג-ט'ס ווילן. ייבט אן מיט אויפהערן פרעסן, ווי איינער פונקט פרעיגט מיך זאג נאר וועלכע דייעט האסטו געפאלא'ט, בשעת נעשה האלט ער א גרויסע טעלער אנגעפילט מיט כל טוב מצרים, זאג איך אים איך פאלא דיך, סייסט, איך קוק גיך אן זעי איך גענוי וואס איך טאר נישט טיען אויסציזעין ווי דיר, מען ברויך נישט גיין אויף קיין דייעט צי וויסן אז אויב פרעסט מען ווערט מען גראב, נישט פאר דעים זענען דייעט צענטערן געמאכט געווארן.

עס איז מיר אויך גאר אינטערעסאנט צי וויסן וואס שטיפט די נשים צדקניות אנצישטאפן זייערע פעשע מענער פון וועים זיי גרוילן זיך אזוי, הער אים אויף צי מאכן יום טוס זעקס מיני פעטע פליישן, מיט קרויט לאקשן, מאך אים א נארמאלע פארציע, די פרוי זאל זיך שטעלן און די לעינג און אינדע ברייט אז ער זאל נישט קידוש מאכן איידער ער קומט אהיים, דאס איז דאך א געפערליכע דיס ריספעקט אז מען גרעבעכצט א קישקע גרעבץ ביי די פיש, ווי אזוי לאזן זיי דאס צי וואך איין וואך אויס.

איי פליקער, דיין שפראך, דיין שפראך!

אין מיין פאל איז עס אנדעריש אביסל. מיין אשת איש איז שטארק מקפיד אויף געזונט אין עסן, לויט וואס זי גלייבט פון די ביכער וואס זי האט געליינט, אבער זי ווייסט אז זי מעג מיר נישט צווינגען עפעס צו טוהן. ממילא גייט זי פון מיר גארנישט צוריקהאלטען, אבער למעשה קאכט זי געזונט. נאר די מאס עסן איז בעוכרי.

איך האב בכוונה נישט דערמאנט קיין בעז''ה און זיך געפיהרט ווי אין שערי חמלה - הס מלהזכיר שם ה'. דער סבה איז א פשוט'ער. ווען דער ציל איז זיך נעמען אין די הענט אריין און זיך איינהאלטען, טאר מען נישט שטעלען קיין תירוצים. און ווען מ'פארלייגט זיך אויפ'ן אויבישטער, איז מען שוין פטור פון אייגענע אחריות'ן. וכידוע הסיפור מיט'ן טשעבינער רב.

א קליינע בקשה - טאמער מ'וויל מיר טשעפען, מ'שפירט זיך באטראפען מיט מיין ליטווישקייט, נו קען איך גארנישט בעטן. אבער סתם פאר'ן וויץ זאלט איר וויסען אז ס'שטערט מיר ווען מיין ניק ווערט פארוואנדעלט אין א נישט מענטשליכע ווארט. ס'ציט אראפ די שטאפעל פונ'ם שטיבל, און ס'מאכט אונז פאר בלויע קראגען גאס יונגען. ביטע האלט אין קאפ. א דאנק.

פליקער האט געשריבן:

לית דין בר נש האט געשריבן:@פליקער לאמיר הערן וויפיל פונט האסטו אראפגעווישט אין דאר איינער יאר?

איך האב אזוי מיר נישט דיר נישט אראפגעווישט זעכציג פונט,
ציפלאצט זאלן ווערן אלע שונאי ישראלים.

פליקער: איך פריי זיך אז די האסט דאס באוויזן, און דאס איז זיכער א וועגווייזער פאר אנדערע.

אין אנדערע ווערטער; די באשטעטיגסט די טעאריע פון אלטץ קליין קינד נאך, אז דיקע מענטשן יכול'ן צו טרייבן דעם עולם אין הילכיגע אויספלאצען.
(איך ציטער נאר ווי גראב יואב איז... )

די שונאי ישראל ווערן גראדע צופלאצט ווען מיר זענען מרחיב די גבולי הקדושה....

די וואך איז די דיי וואך, יעדע האט געגעסן ככל העולה על רוחו במשך די זימער וואכן און ימים טובים און יעדע האט געזאגט אז נאך סוכות הייבט מען מיט א פרישקייט, נא לאמיר זעהן

Sent from my SM-G900T using Tapatalk

פאר די וואס ווילן נישט גיין אויף דייעט, זאלן ביטע קודם אויפהערן איבער עסן, מען מיז נישט עסן נאר אויב מען איז גאר הינגעריג, הינגער איז א גיטע שפיר, גארנישט ראנג דערמיט,

דער געוואגטער יונגעל האט געשריבן:[quote="(איך ציטער נאר ווי גראב יואב איז... )

אז מ'רעדט שוין, וואסי טאקע פשט אז אין די גרויסע דעפארטמענט געשעפטן טרעפט זיך עפעס נישט הויזן העכער סייז צוויי און פערציג; פערציג בדוחק רב. איז דאס עוסק זיין אין אכילה טאקע אזוי עקסקלוסיוו היימיש? איך ברויך מיך עפעס לאזן מארקן מיט א שטיקל טשאלק יעדן שני וחמישי ביי דשי-ענד-דשי אלץ ווייל כ'האב נעכטן געוואכטנאכט ערגעצוואו? און אז מארגן וויל איך ווערן א באם דאן זענען מיינע אפציעס אדער א דייעט אדער דעם לעצטן דזשי בי דעזיין אונטער א ציצית'לאזן לייב וועלכער פארמאגט א פייראט טאטו נעבן ס'רינגל אויפ'ן בויך קנעפל? ס'גאנצע הויזן ביזנעס שמעקט מיר מיט נאציזם, פון דער ריינער אייראפעישער ראסע, שלאנק און דין. ס'רוב הויזן זענען אין די נידריגע דרייסיגער מה שנוגע דעם ברייט, ס'לענג ווידער לויפט אין די הויכע דרייסיגער. גיי ווייס. אפשר קויפן דיקליכע לייט סחורה ווי נאר ס'גייט ארויף אויפ'ן שעלף, און די מאגערע לאזט מען פראבירן אין פיטינג-רומס און דערנאך דאמפן זיי דאס צוריק. גאו פיגער.

ב"ה, דער שבת האט מיר איינער געזאגט "ווער נישט פטור צו שנעל פונ'ם אלט'ן אנצאג. ס'וועט נאך קומען צונוץ'. איך האב אויך באקומען פון די זידעלעריי וואס מ'באקומט פאר'ן זיך וואגען זיך צו פראבירען נעמען אין די הענט אריין און טוהן צו די זאך פאר מיין לעבען.
יענער וואס האט עס געזאגט פראבירט שוין צוואנציג יאר עפעס צוטוהן פאר זיין איבערוואג, אבער שוין.....

באוואש אים אזוי ווי מיר האבן געווארט אויבן אינעם אשכול.
אגב עלה והצלח, לאז איבער דא פינגער אפדריקן ווי די הצלחה גייט.

און אז די אשכול איז ציריק פון קבר שטיבל, וויל איך נאך אמאל מעורר זיין היט'ס עינק פון די דונאטען ווי פון חמץ בפסח, אדער ווי א בלאט פלעק אויפן אתרוג, ווי פון א רוח רע, ווי פון א איי וועלט מיטגליד, ווי פון משומר, היט'ס אייך נישט אריין פאלן מיט די אלע שיינע חנוכה מאכלים, איר וועט ביטער חרטה האבן.

איך ווייס אז איך האב אמאל געהאלטען ביי 318 פונט, אבער איך בין נישט געגאנגען אויפ'ן וואגשאהל פאר'ן אנהויבען מיין נייע פראגראם אום ר"ח אב. מסתבר איז אז איך האב דארט געהאלטען. לעצטענ'ס האב איך גענומען א קינד צום דאקטאר און איך האב זיך געכאפט אויפ'ן וואגשאהל דארט. 274
איך דארף אבער נאך פארלירען, מסתמא ביז 210 לויט מיין געשטעלט. אבער די רווח האב איך שוין. אזוי קען איך קויפען אן אנצאג אין א נארמאלע געשעפט און טרעפען אן אויסוואהל, נישט זיין משועבד צו וואס זיי האבען אין מיין מאדנע סייז. אויך קען איך טרעפען סעיל"ס ווייל די אויסוואהל איז גרעסער. מ'שפארט געלט ביים עס'ן ווייניגער אויך.
בעזרת ה' נעשה ונצליח.

פליקער האט געשריבן:באוואש אים אזוי ווי מיר האבן געווארט אויבן אינעם אשכול.
אגב עלה והצלח, לאז איבער דא פינגער אפדריקן ווי די הצלחה גייט.

און אז די אשכול איז ציריק פון קבר שטיבל, וויל איך נאך אמאל מעורר זיין היט'ס עינק פון די דונאטען ווי פון חמץ בפסח, אדער ווי א בלאט פלעק אויפן אתרוג, ווי פון א רוח רע, ווי פון א איי וועלט מיטגליד, ווי פון משומר, היט'ס אייך נישט אריין פאלן מיט די אלע שיינע חנוכה מאכלים, איר וועט ביטער חרטה האבן.

די תגובה דיינע, איז ממש פרעדיקטעבל פאר אונזער ATUB @פליקער ATUB ...


--------------
תגובה מספר 1,999.
רבותי, ווארטס נאר אויפן תגובה האלפיים!
היכונו!!!

איך האלט מיר ס'אטעם
איך פריוו צי פראדיקטען וואס ס'וועט זיין.
אבער היות עס איז זייער שווער ווייל דיינע תגובות מישן ציזאם פון יעקב'ס חלום ביז דער הייליגער פלימשיצער פון סיביר, ביז חייקל בעל עגלות בוים נאכן קראך

פליקער האט געשריבן:איך האלט מיר ס'אטעם
איך פריוו צי פראדיקטען וואס ס'וועט זיין.
אבער היות עס איז זייער שווער ווייל דיינע תגובות מישן ציזאם פון יעקב'ס חלום ביז דער הייליגער פלימשיצער פון סיביר, ביז חייקל בעל עגלות בוים נאכן קראך

איך קען דיר פרעדיקטן וואס די תגובת האלפיים גייט זיין. אבער איינמאל עס ווערט פראדיקטעד דא גייט שש'נס הארעוואניע גיין לטמיון, ער גייט עס נישט קענען לייגן ביזן תגובת השלשאלפיים. האמיר אן פראדיקטעבל תגובה וואס מען קען נישט פרעדיקטן ברבים ווייל עס וועט ווערן אויס. קומט אויס אן אנפראדיקטעבל פראדיקטעבל תגובה

אקעי געניג געוועין מיט די פראדיקשן'ס, מיר האבן א ספעציעלע פראדיקשן אשכול, דא איז די דייעט אשכול, נישט פארקריכן

ב"ה ריפארט מיט פרייד אז טראץ די שווערע חנוכה טעיג האב איך נאך דערווייל נישט צוגענימען קיין איין פונט, איך בין דערווייל אויף מיין נידריגסטע ציפער און איבער פיר הינדערט טעיג, די פונקטליכע נומער פון טעיג האב איך פארלוירן, אבער עס ציילט פערצען חדשים.

איך האב באגעגענט א גאר באלערענדע ארטיקל, העליך עס מיט טיילן מיטן געהויבענעם ציבור דא פאר דעבאטע, איך בין נאך נישט אזוי מסכים מיט אים.

m http://mobile.nytimes.com/2016/05/02/he ... 0&referer= m

Sent from my VS987 using Tapatalk

פליקער האט געשריבן:איך האב באגעגענט א גאר באלערענדע ארטיקל, העליך עס מיט טיילן מיטן געהויבענעם ציבור דא פאר דעבאטע, איך בין נאך נישט אזוי מסכים מיט אים.

ייש"כ. טאקע א זייער אינפארמאטיווע ארטיקעל. אבער מיט וואס זענט איר נישט מסכים מיט אים?

איך קען נישט רעדן פאר יעדער, אבער פאר מיר קומט עס אן קריטיש שווער.
איך וועג באלד 300, אין מיין ׳הער נאר׳ האט מיר שוין געלייגט אסאך מאל אויף א דייעט,

ס׳איז פשוט העלל אויפ דער וועלט,
די פאקט איז אז העווי מענטשן ווי מיר ווערן זייער העפי פונעם אכילה, עסען מיינט ביי מיר אסאך, די מער אויל די בעסער
די טעג וואס איך מיז זיך אן עסען מיט גרינע גראז, אין מאשרומס בלייב איך הונגריג, אין אוטומאטיש ווער איך אין א שלעכטע מוד, טאמער גיי איך צו א שמחה כזעה ווי יעדער האקט אריין ניין מאל ניין, אבער איך וואס עסען מיינט ביי מיר אלץ, פונקט טאר נישט עסען. איך דארך שטיין פארביטערט צו קוקן ווי יעדער רוקט אריין.
פארשטייט זיך מ׳קומט אהיים אין א שווערע מוד אין סקלאפט אויס אויפן שלום בית.

גענוג מיט דער שיט, יא איך בין גראב אין איך גיי בלייבן גראב, דאס איז שטילע, קענסט מיר גארנישט טוען, פארפאלען, זי מוז מאכן שלום מיטן מצב, סאיז בס״ה נאך איין זאך צו מאכן שלום מיט.
יא, איך מיז אטעמען ווי א טרעקטער טרעילער ווען איך גיי ארויף סטעפס. אין געס וואט? איי לאוו איט, סגעבט מיר א געשמאקע פילינג, כהאב ליב צו זיין גראב

פליקער האט געשריבן:א גיטן וואלווי האלב פון מיינע תגובות אין דיזען אשכול איז געשריבן פאר דיינע הערות דאכצעך

דער אמת שטעכט נעבעך ווי א מחט בבש"ר החי...

מ'טרייעט זיך מחזק זיין. אלזא, שרייב ווייטער והיו הדברים האלה על לבבנו און אפשר וועט מען נאך זוכה זיין צום מחצית השק"ל לכפר על אכילתנו. אבער זעט אויס אז ס'וועט נאך נישט געלונגען ביז פאר אחד באדר משמיעים על השקלי"ם.

נארמאל האב איך זייער ליב דעם ניק וואלווי, אבער יעצט וועל איך מוזן נעמען די דרייסטקייט און זאגן פאר ר' פליקער, הער נישט אויס דעם וואלווי, לאז דיך נישט איבעררעדן, דו ביסט שטערקער פון אים! האלט זיך פעסט, גיי אן, פארליר פונט נאך פונט, און ווער נישט געשטרויכעלט פון די וואס פרובירן אפצושוואכן דיין התלהבות!

אדרבה פליקער, prove me wrong איך פארגין דיך באמת. הלואי ס'געלאנגט מיר אויך. זיי ווייטער מבשר בשורות טובות, נאר נישט בשורה טובה מדשן...

וואס קלענע"ר דער עולם אלס גרעסער דער שמחה.

איצט און די פסח צייט בעט איך נאך אמאל דעם עולם זיך צו האלטן צו מיינע תקנות אויפן אשכול 'פסח אויף דייעט',
אגב איצט ווערט צוויי יאר מיט זעקס חדשים וואס איך בין שטעקן ווי א דאר.
קראכן זאלן די אלע וואס האבן זיך געיאוועט אויף מיינע פלאגענישן, און ווי איך לאך פון זיי ווען עס קומט איצט זימער און זיי טראכטן שוין וואס זיי וועלן טיען צי א שוויץ במקומות המכוסים.

פליקער האט געשריבן:איצט און די פסח צייט בעט איך נאך אמאל דעם עולם זיך צו האלטן צו מיינע תקנות אויפן אשכול 'פסח אויף דייעט',
אגב איצט ווערט צוויי יאר מיט זעקס חדשים וואס איך בין שטעקן ווי א דאר.
קראכן זאלן די אלע וואס האבן זיך געיאוועט אויף מיינע פלאגענישן, און ווי איך לאך פון זיי ווען עס קומט איצט זימער און זיי טראכטן שוין וואס זיי וועלן טיען צי א שוויץ במקומות המכוסים.

ווי אזוי זינגט מיכאל און א מענטש לאכט און גאט לאכט?

פליקער לאכט און וואלווי קראכט, פליקער לאכט און וואלווי קראכט, ווייל נאר דער, מיט פליקער'ס געווער, קען אויספירן דעם פלאן.......

מיין עקספיריענס איז, גיין אויף א גוטער דייעט מיט א נארמאלער ניוטרישעניסט קען מען שיין פארלירן און זיך האלטן, איך בין געווען איבער 400 פונט! אין אזוי לאנג ווארטענדיג אויף מיין זעקס חדשים צו ווערן עפראווד פארן סליוו בינעך יעדן וואך געגאנגען צום ניוטרישעניסט, (און איר ניטאמאל געפאלגט הונדערט פראצענט ( און פארלוירן בערך 20 פונט, און 4-5 חדשים! היינט האלט איך שוין א שיין שטיק צייט נאכן אנהויבן צוריק צו עסן ווי א גראבער און איך האב נאכאלץ נישט צוריקגענומען אלעס וואס איך האב פארלוירן... סא די בעסטע איז אז דו ארבעט'ס שוין יא אזוי שווער זע עס צו טוהן אויב די ריכטיגע וועג אזוי וועט זיך עס אויסצאלן אויף שפעטער.

איך האב אביסל געזוכט אויב עס איז שוין דא א אשכול וואס מ'רעדט ארום פונעם "סליוו", נאכנישט געטראפן, אויב איינער קען מיר צופירן וועל איך שטארק דאנקבאר זיין.

הערסטע האט געשריבן:מיין עקספיריענס איז, גיין אויף א גוטער דייעט מיט א נארמאלער ניוטרישעניסט קען מען שיין פארלירן און זיך האלטן, איך בין געווען איבער 400 פונט! אין אזוי לאנג ווארטענדיג אויף מיין זעקס חדשים צו ווערן עפראווד פארן סליוו בינעך יעדן וואך געגאנגען צום ניוטרישעניסט, (און איר ניטאמאל געפאלגט הונדערט פראצענט ( און פארלוירן בערך 20 פונט, און 4-5 חדשים! היינט האלט איך שוין א שיין שטיק צייט נאכן אנהויבן צוריק צו עסן ווי א גראבער און איך האב נאכאלץ נישט צוריקגענומען אלעס וואס איך האב פארלוירן... סא די בעסטע איז אז דו ארבעט'ס שוין יא אזוי שווער זע עס צו טוהן אויב די ריכטיגע וועג אזוי וועט זיך עס אויסצאלן אויף שפעטער.

איך וויל דיר זייער צורעדן אז דו זאלסט מאכן דעם סליוו ווי אמשנעלסטן, איך בין זייער פראוד פון דיר פארן פארלירן צוואנציג פינט, אבער דיין געזינט וועט נישט שטיין און ווארטן, דו ברויכסט פארלירן א ציפער וואס דו קענסט ניטאמאל חלומען פון דערגרייכן, ובכן איז דיין עקספיריענץ מיט פארלירן אויך זייער נישט מאנסטגעבען, והא ראי' דו האסט זיך ציריק גענימען עסן ווי א גראבער און אויב האסטו נאך נישט צוגענימען עד הנה וועט עס אבער נישט נעמען לאנג און דו וועסט זיך טרעפען מיט א שמיצקעל אריבער.

יישר כח,

ניין, איך בין שוין געווען אויף אסאך מיני דייעטס דורכאויס מיינע יארן, רוב דייעטס וואס איך בין געווען האב איך תיקף ווי נאר איך האב אנגעהויבן עסן, אנגעהויבן צירוק צונעמען אלעס וואס איך האב פארלוירן, חוץ די מאל וואס איך בין געגאנגען אויף א נארמאלער ערוואקסענער דייעט, נישט צו איבערגעטריבן און יא מען פארלירט ווייניגער, אבער ביסט אסאך מער פארזיכערט מיט וואס דו האסט פארלוירן...

יא, איך גיי אי"ה מאכן דעם סליוו און לאמיר האפן אז איך וועל קענען טוישן מיין לעבן שטייגער, און מער פון דעם האף איך אז צו לעבן ווי א דארן יונגערמאן איז געשמאק, ווייל א גראבערס לעבן נאך אלעם איז זייער פיין און געשמאק... שוין די עיקר איז אז מ'זאל לעבן.

Sent from my SM-G935T using Tapatalk

ATUB @ליטוואק פון בודאפעסט ATUB , וויפיל האסטו פארלוירן זייט דיין סליוו?

איך האב נישט קיין סליוו, איך האב אביסל געדייעט. איך האב פארלוירען א שיינע ציפער, אבער איך האב נישט ווייטער געטוהן. דעריבער בין איך נאך דארער ווי איך האב אנגעהויבען, אבער סטאביל. איך דארף נאך פארלירען א שיינע פאר פונט.

איך האב זיך אויסגעלערנט א געוויסע מאס איינהאלטונג, אבער נישט גענוג.

איך פלאן עפעס ווידער אנצוהויבען נאך תשעה באב. ונזכה ונחיה ונראה.

Sent from my LG-K373 using Tapatalk

פארוואס ווארטען ביז נאך תשעה באב?
אױב נישט יעצט, ווען פין נאך תשעה באב ווערען נאך שבת נחמו וכו'.

ס׳האט מיט מיין התחייבות׳ן און מיין לעבען, נישט סתם א דאטום. דאס דארף ריכוז המחשבה, פון היסח הדעת קען איך נישט דייעטען

Sent from my LG-K373 using Tapatalk

הערסטע האט געשריבן:יישר כח,

ניין, איך בין שוין געווען אויף אסאך מיני דייעטס דורכאויס מיינע יארן, רוב דייעטס וואס איך בין געווען האב איך תיקף ווי נאר איך האב אנגעהויבן עסן, אנגעהויבן צירוק צונעמען אלעס וואס איך האב פארלוירן, חוץ די מאל וואס איך בין געגאנגען אויף א נארמאלער ערוואקסענער דייעט, נישט צו איבערגעטריבן און יא מען פארלירט ווייניגער, אבער ביסט אסאך מער פארזיכערט מיט וואס דו האסט פארלוירן...

יא, איך גיי אי"ה מאכן דעם סליוו און לאמיר האפן אז איך וועל קענען טוישן מיין לעבן שטייגער, און מער פון דעם האף איך אז צו לעבן ווי א דארן יונגערמאן איז געשמאק, ווייל א גראבערס לעבן נאך אלעם איז זייער פיין און געשמאק... שוין די עיקר איז אז מ'זאל לעבן.

Sent from my SM-G935T using Tapatalk

וועלעכע דייעט ביסטו געגאנגען ווי די האסט פארלוירן 20 פונט ?

די ניוטרישעניסט האט מיר אויסגעשטעלט א דייעט, עסן נארמאלע עסן, נישט קיין דזשאונק, נארמאלער צייט, נארמאלער פארשעין סייז... נישט געהונגערט, געגאנגען יעדעס וואך זיך וועגן ווי א וואויל יונגל, אויסגעהערט אלע עיצות פון ווי אזוי צו איינצוהאלטן פון נאשן, דאונלאודעד אלע עפפס, וואס האלטן חשבון וויפל דו האסט שוין היינט געגעסן, און אזוי ווייטער.

הערסטע האט געשריבן:מיין עקספיריענס איז, גיין אויף א גוטער דייעט מיט א נארמאלער ניוטרישעניסט קען מען שיין פארלירן און זיך האלטן, איך בין געווען איבער 400 פונט! אין אזוי לאנג ווארטענדיג אויף מיין זעקס חדשים צו ווערן עפראווד פארן סליוו בינעך יעדן וואך געגאנגען צום ניוטרישעניסט, (און איר ניטאמאל געפאלגט הונדערט פראצענט ( און פארלוירן בערך 20 פונט, און 4-5 חדשים! היינט האלט איך שוין א שיין שטיק צייט נאכן אנהויבן צוריק צו עסן ווי א גראבער און איך האב נאכאלץ נישט צוריקגענומען אלעס וואס איך האב פארלוירן... סא די בעסטע איז אז דו ארבעט'ס שוין יא אזוי שווער זע עס צו טוהן אויב די ריכטיגע וועג אזוי וועט זיך עס אויסצאלן אויף שפעטער.

איך האב אביסל געזוכט אויב עס איז שוין דא א אשכול וואס מ'רעדט ארום פונעם "סליוו", נאכנישט געטראפן, אויב איינער קען מיר צופירן וועל איך שטארק דאנקבאר זיין.

איך קען אסאך מענטשן גראבע, יעדער איינער פון זיי איז שוין געגאנגען אויף צוויי מינע דייעטס מינימום,
הצד השווה אז ווילאנג מען איז געווען אויפן דייעט האט מען פארלוירן, און ווי נאר מען איז אראפ פונעם דייעט האט מען צירוק באקומען די זעלבע וואג למחצה ולשליש,

עב ווערט מיר קלארער און קלארער מיט די צייט, אז פאר איינער וואס איז שוין גראב, וועט גארנישט העלפן, (איך רעדט נישט פון יחידים) נאר א אפעראציע, און פערצופאל די סליוו איז א גאנץ זיכערע אפעראציע,

איז אזוי, ווען מ'רעדט פון 50 פונט איבערוואג, איז שוין, איך קען הערן אז מען זאל זיך סליוון, אבער אז מ'רעדט פון 400 פונט, האלט איך אז זאלסט מאכן די סליוו אן טראכטן, וועסט האבן אסאך א בעסער לעבן אין אלע הינזיכטן, אלע אפעראציעס זענען נישט גרינג, און נאכדערצו א סליוו קומט מיט אז די קערפער פאלט איין נישט גלייך איבעראל, איז עס נאך אלץ א בעסער לעבן... צים בויך ציזאמען מיט עקסערסייז ווערט עס בעסער, אדרבא גיט און מאך די סליוו.

און סתם אזוי צי וויסן, אז א גראבע איז 80 פארצענט נישט שולדיג פארוואס ער איז גראב, און די גאנצע דייעט ביזנעס שפילט אריין און די נאראטיוו אז אויב א גראבער וויל, קען ער גיין אויף דייעט, די אמת איז אז רוב מאל קען מען נישט אויסהאלטן א דייעט, אפילו ווען מען גייט א יאר צי אפילו צוויי געשענט נישט גארנישט צים סוף, איז דעריבער זאל יעדער (80 פארצענט) וואס איז גראב וויסן אז דעס וואס ער איז גראב האט כמעט נישט מיט עם, אין זיך סליוון וועט עם געבן א פרישע לעבן וואס ס'קומט זיך עם,

אויף די חלק ווי דו זאגסט אז יעדער נעמט צו, איינמאל מ'גייט אראפ פונעם דייעט, בין איך זיך אינגאנצן מחלק, איך בין היינט געווען ביים דאקטאר, איך האב נישט גארנישט צוגענומען די לעצטע 3 וואכן, און איך האב בכלל נישט געוואטש וואס איך עס... און נארמאלערהייט נאכן גיין אויף דייעט נעמט מען אלעס צו אויב גיט מען נישט אבאכט, חוץ אז דו גייסט מיט א חשבון, און א סאלידער רואיגער דייעט, דויערט עס אסאך לענגער.

בנוגע די אלע אנדערע חלקים בין איך אלל דעי וועי אויף דיין זייט, און יישר כח פארן ארויסברענגן די נקודה, אז 80 פראצענט גראבע מענטשן זענען אומשולדיג. וכו. ס'איז א גרויסער טעות וואס מענטשן מיינען אז יעדער גראבער איז זיך אליינס שולדיג, און מען קיינעם מיינען ער קען זיך נישט איינהאלטן אביסל? פארוואס מוז ער ענדיגן א גאנצע בעג עסטרייכער טשאקלאד טשיפס קוקיס אויף איינמאל? אים איז נישט גענוג צוויי קוקיס? נו שוין! נעם דריי.... אבער דו כאפסט נישט, דער איד'ס מאגן איז שוין קעניינע הארא ווי א גאלן וואסער, און ניין ער גייט נישט זיין צופרידן ביז ווילאנג ער גייט פילן אז די קוקיס פילן אים אן אביסל דאן וועט ער האבן א שטיקל פארגעניגן פון דעם עולם... סא זאג דו מיר? איז עס זיין פראבלעם? ער איז בכלל נישט אויף דיין מדריגה... איינמאל ער איז שוין גראב איז שוין ביטער שווער צו פארלירן און צומאכן דאס מויל... אבער ווען ער האט אנגעהויבן צו צונעמען וואָג האט ער מער ווייניגער געגעסן וואס יעדער עסט, נאר וואס דען זיין הייקעלע מאגן האט עס נישט אזוי גוט געקענט דערהייבן און נאכדעם האט ער שוין פארלוירן קאנטראל... שוין גענוג געווען מיט די טענות.

יישר כח פאר יעדעם פארן מחזק זיין צו מאכן דאס סליוו, אי"ה בלי נדר, וועל איך פרובירן צו אפשרייבן אביסל וואס די דורכגאנג איז, און אפשר וועט עס קענען העלפן אנדערע.

גוטע נאכט.

@טרויבן88 איך פארשטיי בכלל נישט וואס דו רעדסט און וואס דו צילסט.
איך קען אויך גראבע מענטשען וואס זענען געגאנגען אויף עטליכע דייעט'ס, אלע גראבע מענטשען פריוון דייעט'ס יעדע שני וחמישי, און שרייבן זיך איין ווי אימער איינער האט עפעס א סאקסעס.

דיין צד השווה איז טאטאל נישט ריכטיג, אוודאי ווען מען הערט אויף דייעטן נעמט מען צו, וואס האט איר געמיינט גייט געשען ווען מען נעמט זיך צוריק עסן מער וויפיל מען מעג.., די צד השווה איז אז מען פארלירט די אפעטיט פון גיין אויף דייעט, געווענטלעך איז עס ווען מען באקומט אזעלכע תגובות ווי עטליכע דא אין אשכול, וואס לייגען צו זאלץ אויפן גראבער'ס וואונדען, אז מען קען נישט פארלירן, די צד השווה איז אז מען פארליכט קאראש, מען פארלירט די מיינד סעט פון וועלן זיין דאר, די צד השווה איז אז מען איז זיך מייאש, און די צד השווה איז אז מען פאלט אדורך, און די צד השווה איז אז זיי זענען ראנג.

די ציל פין די אשכול איז אז מען זאל נישט דורך לאזן אזעלכע ווערעמליך, מען זאל לאזן הערן אז עס איז יא פארהאן סאקסעס סטארי'ס, זיין אפטעמיסטיק און פאזעטיוו, פאר אזעלכע וואס די ווילן פון זיין דאר שטייגט איבער עסן ביי א וואכנאכט אדער ביי א קידוש, פארציילן פאר אנדערע פעשליכע אז יא מען קען יא אנקומען צים ציל פון זיין דאר, און א סליוו איז נישט די איינציגע אפציע, נאר ווען מען איז גאר גרויס, און די געזינט צישטאנד איז אויפן באלאנץ, אוודאי האלט איך פון א סליוו ווען א 400 פינטיגער זאגט דיעות ווען ער האט פארלוירן 20 פינט, ער ברויך א אפעראציע אויף א געהאל, ער האט פארפאסט דעם דייעט שיף ביי 250-300, ערגעץ דארט קען מען נאך שמיעסן מיט א נאטרישעניסט, אבער ווען איינער ברויך שוין א רעידל אויפן בויך דאן ווי קען ער חלומען פון א דייעט, ער איז דאך א ים חזיר, ווי האט ער זיך געקענט אנפרעסן ביי א רעסטאראנט ווען זיין סיט בעלט ברויך אן עקסטענשאן פאסיק, און נישט כאפן אז עפעס איז נישט אין ארדענונג.

דיין לעצטע פאראגראף אז די גראבע זענען נישט שילדיג דאס נעמט מיך ארויס פון די דישעס, ווער דען איז שילדיג איך? ער לאזט זיך וואוילגיין אויף צוויי דריי סענדוויטשעס פאר פרישטאג און איך בין שילדיג, ער עסט מכל טוב אדוניו און איך בין שילדיג, איך בין אוודאי שילדיג אויך אז זיין אפעטיט איז אימגעהויער ווייל עס שטייט דאך משביע רעב, און קען גיין פרעסען ביי א וואכנאכט נאך א פילן מאלצייט, און נאך א קנאק יאנקל אהיים קומען עסן א פרישטאג אויסגעהינגערט ווי גלייך ער קומט זאגאר פין בערגען בעלזען, און איך בין שילדיג אויף אלעם.

צי גיין אויף דייעט סאקסעספולי ברויך מען קודם מאכט א אפעראציע אויפן מוח, מען ברויך האבן א אייזערנע רצון נישט ווערן פארשלעפט מיטן היינטיגען שוואנג וואס איז איין שטיק פרעס ווי שוין אזויפיל צאמגעשריבן דא אין אשכול, מען ברויך קענען קאנטראלירן דעם געפערליכען דראנג צי עסן מער וויפיל מען מיז, און יא מען קען זיין פיין סאקסעספול ווען דער מוח ווערט דאר, ווען דער מוח שליט על המגן, און מען איז מחליט א החלטה שיש בו ממש, אז איך הער אויף פרעסן פאר אייביג זעט מען די נויטיגע סאקסעס.

פליקער האט געשריבן:דיין לעצטע פאראגראף אז די גראבע זענען נישט שילדיג דאס נעמט מיך ארויס פון די דישעס, ווער דען איז שילדיג איך? ער לאזט זיך וואוילגיין אויף צוויי דריי סענדוויטשעס פאר פרישטאג און איך בין שילדיג, ער עסט מכל טוב אדוניו און איך בין שילדיג, איך בין אוודאי שילדיג אויך אז זיין אפעטיט איז אימגעהויער ווייל עס שטייט דאך משביע רעב, און קען גיין פרעסען ביי א וואכנאכט נאך א פילן מאלצייט, און נאך א קנאק יאנקל אהיים קומען עסן א פרישטאג אויסגעהינגערט ווי גלייך ער קומט זאגאר פין בערגען בעלזען, און איך בין שילדיג אויף אלעם.

ח"ו, וואס עפעס, פארוואס טראכסטו אז דו ביסט שולדיג אויף אלעם?.. ער באשולדיגט נישט קיינעם אויסער מאמע נאטור. ס'באמת פאראן מענטשן וואס זייערע גענעס זענען אויסגעשטעלט צו ווערן שנעלער גרעבער ווי אנדערע, ואין לאל ידם זיך צו העלפן. זיי זענען נאך שוואכער ווי אנדערע מענטשן אין דעם הינזיכט, זיי מוזן זיך אכטונג געבן יותר מכפי יכלתם, ווייל יעדעס שטיקל קאקאש מאכט זיי פיל גרעבער פונעם שכן וואס האט געגעסן דעם זעלבן סלייס! ער מוז נישט עסן 3 סענדוויטשעס פאר פרישטאג, איינס איז פונקט גענוג צו אנווערטשאפטן א גראבן בויך, בעת דער שכן זיינער קען רואיג עסן 2 סענדוויטשעס און בלייבן דארער.

אוודאי זענען דא וואס קענען עסן עד מקום שידם מגעת ולא נודע כי באו, דאס איז נישט די נארם, פארשטייט זיך אויך אויפן אנדערען צד זענען דא ווי איך, וואס קוקן נאר אויף א קאקאש און ווערן אויף געבלאזן און אנגעבלאזן.

מיר רעדען פון רובא דרובא וואס ווען זיי עסן מער וויפילזיי ברויכן און ציען אויס זייער מגן מוסקלען, און עסן ביז עס גייט שוין נישט אריין אדער ארויס אפילו א גרעפעץ, און דערנאך ווינדערען זיי זיך אז ער ברויך איינעמען א גאנץ פעקל עסטרייכערס איידער ער שפירט אז ער האט בכלל עפעס געטון פאר יענע נשמה, אנטולדיגט פארוואס עסט איר בכלל עסטרייכערס קוקיס צי סיי וועלכע אנדערע קוקי'ס דו ביזט 400 דו טארסט נישט אפילו קוקען אויף די זייט וואס האט א חשש בליעה פון א קאקי,

אז מיר באשילדיגען אינזערע גענעס איז עק וועלט, דאס איז זייער שיינע תורות אבער אויף למעשה א אידישע בליק באשילדיגט נישט זיין גענע, נאר קאנטראלירט און ארבייט אויס זיין גען, ווייל אויב זענען מיר נידט שילדיג דאן זאג און וואס מיר זענען יא שילדיג, לאמיר זאגן אז ער גנבעט אדער רצחעט אדער נואף'ט, איז ער דען באמת שילדיג, ער האט ניטאמאל קיין בחירה, עס איז דאך די גענע וואס זאגט אים וואס ער ברויך צי טון און וויפיל ער מעג זיך איין רעדען אז ער קען זיך גובר זיין דאס איז אויך נאר מוגבל צי זיין בלופרינט די גענע, אפילו ער איז זיך יא גובר, איז עס אויך נאר ווייל זיין גענע לאזט, און ער ווערט נאר געוואויר אז זיין גענע האט נישט געהייסן זינדיגען.
אבער דאס איז נאר פאר פיליזאפיע, און פראקטיק ארבייט עס נישט אזוי, נאר יעדער מענטש איז אחריות אויף זיינע מעשים, און איז נישט ערלויבט צי ניצען זיין טענות גענע פאר א תירוץ.

דאס, אז פארשידענע מענטשן קענען עסען ככל העולה על רוחם און זיי נעמען נישט צו קיין וואג, איז א מיטאס וישתקע הדבר.

איך פערזענליך האב אויסגעפרעגט אסאך פיט מענטשן, און דער אמת איז אז זיי פרעסן נישט, פשוט. צומאל רעדען זיי זיך איין אז זיי זעלבסט עסען אסאך, און ביי זיי איז אסאך וואס ביי אונז גראבע איז עס בלויז קינוח סעודה.

צומאל טאקע איז דא וואס קענען יא, און זיי זענען באמת נישט געזונט, שנעלע הארץ קלאפענישן וכו', וואס מאכט דער גוף ארבעטען שווערער און דאס ברענגט אראפ די וואג, אבער עס איז בכלל נישט געזונט. עס איז א מחלה.

לעומת זה, איז דא גאר א שיינע נאמבער וואס זייער טייראד איז אביסעלע אונטער די געווענליכע ראטע, און זיי מעגען עסען ווייניגער וואס איז רעקאמענדירט. אבער ווייל זייער טייראד הייסט פאנקשיענעל, וועט מען עס נישט טריטען מיט קיינע מעדיצינען, און זיי וועלען פשוט דארפען לעבען מיט זייערע נסיונות.

ר' הערשעל מייזעלס האלט אז מען זאל יא טריטען די טייראד אפילו ווען עס ווערט נישט געטריטעד דארך דאקטוירים, און די וואס גייען צו אים ווערען טאקע געהאלפן.

אגב, כ'בין נישט א חסיד פין אלע שיטות פין ר' הערשעל, אבער איין זאך וואס ער האט מורא'דיג אויפגעטאן​ ביי אונז איז אריין ברענגען אווערנעס אויף דער ענין פין איבערוואג, און האט מען הסתם געראטעוועט אומצאליגע מענטשען פין מחלות וכו'.

@פליקער!

איך בין נישט דא קיינעם צו באשולדיגן, און זיכער נישט דיר, איך פארצייל נאר דעם פאקט וואס איך מיט מיינע גראבע חברים לעבן מיט, ניין איך גיי מיר נישט מאכן פאר די וועלטס רחמנות, און שרייען אז מען מאכט חוזק און איך באקום נישט קיין חיזוק פון קיינעם און קיינער פארשטייט מיר נישט אא"וו. אבער איך גיי דיר יא זאגן אז אויב שרייסטו אנטשולדיגט פארוואס עסט בכלל עסטרייכער קוקיס אדער סיי וועלכע אנדערע קוקי, האב איך מורא אז דו כאפסט בכלל נישט וואס א גראבער איז!

גיי פרעג דיר נאך ביי די ריכטיגע גראבע אידן און הער וויפל זיי האלטן אז ס'איז זייער שולד, איך רעד נישט אז ס'איז אסאך אין זייער הענט צו פארעכטן די פראבלעם, איך רעד נישט פון ווען זיי זענען שוין גרויס וואס דעמאלטס פארלאנגט​ שוין די מאגן אסאך אסאך מער ווי אן עוורעדזש מענטש, איך רעד פון די וועג ארויף, כאפ א שמועס מיט די אידן, וועסטו געוואר ווערן אז רוב מאל האבן זיי נישט געטון ציפול אנדערש ווי די דארע אידן, נאר וואס דען? זייער מאגן און סיסטעם איז שוואכער אדער סתם אנדערש ווי יענעם'ס און זה הו!

@הערסטע: קודם כל שלום עליכם א נייע ניק, יהא בואך לברכה איך האף אז דו האסט דורך געליינט דעם אשכול מיט אירע אלע כמעט 150 תגובות, ווייל אויב יא וואלסטו שוין געוויסט אז איך דער פותח האשכול בין בטבע א גראבער און סטראגעל מיט דייעטע'ס, און ב''ה פיין מצליח שוין באלד דריי יאר, און נאך דערווייל נישט צוגענימען.
אוודאי איז שווער צי דייעטען, אוודאי גייט א גראבער זיך נישט אזוי שנעל באשילדיגען, עס איז א דבר פשוט, ווייל עס איז שווער צי גיין אויף דייעט, און בשעת ווען מען פרעסט איז דער מוח באמת א רחמנות. וויפיל מאל בין איך געזיצען נעבען גראבע ביי א קידוש ווי איך עס באמת גארנישט, און דער גראבער עסט אבסעלוטלי נעבעך גארנישט, אבער צווישען אינז איז אויפגעפרעסן געווארן א טאץ קאקאש, און איך זעי ווי ער נעמט איין איין סלייס נאכן אנדערען, און איך שטייצעך מאך ניטאמאל קידוש, איך זעי ווי קוים ער אטעמט, און ער זאגט מיר קלאר ווי טאג, אז ער האט גארנישט געגעסן, ממש נאר אויף קידוש במקום סעודה, נאטאמאל כאפט ער אז ער האט איינגענימען כאטש 4500 קאלעריס, און ער קומט אהיים נעבעך אויסגפייגערט פאר הינגער.
כדי דא, צי פארעכטען מיז מען מאכען פאלעסיס, מען ברויך האבן גיידליין'ס, נישט עסן גארנישט אין די פרעמד, גארנישט עסן ביינאכט, גארנישט מיין איך גארנישט, אפילו קיין פירות אדער נאר צי כאפן ס'הארץ, און פאר מער גיידליין'ס הייב אן דיזן אשכול פון אנפאנג ותמצא נחת.

טאקע נישט קיין רעדל אבער דאך פאני

גילוי...