נאכן איבערטראכטן די געדאנקען פון ערשטן פרק, צי מען זאל בכלל ארויספארן אין קאנטרי, און אז איר באשליסט אז יא, איר וועט אי”ה פארן אין קאנטרי, ווייל איר האלט עס פאר וויכטיג אזוי צו טאן צוליב סיי-וועלכע סיבה, דאן איז כדאי צו געבן נאך א קלער “וויאזוי זאל איך פארן”?…
מיר מיינען נישט צו זאגן אז איר זאלט דאגה’ן “וויאזוי צו פארן”… מיט וועלכע קאר סערוויס אדער מיט וועלכן באס… ניין! מיר רעדן פון א יסודות’דיגן בליק און מחשבה, צו טראכטן “אויף וועלכן אופן” זאל איך פארן אין קאנטרי? וואו אהין זאל איך פארן? וויפיל געלט זאל איך אויסגעבן?
וואס מער און לענגער מען טראכט איבער אזעלכע פראגן איידער מען “טאנצט אריין” אין קאנטרי, אלץ מער צופרידענער גייט מען ארויס פונעם זומער, און “מיט גאנצערע ביינער”…
דער פשוט’ער און אויפריכטיגער ענטפער איז: “וויפיל קען איך באמת עפארדן?”!
צו אלעם ערשטן איז גוט צו נעמען אין באטראכט, אז די רענט פאר די באנגעלאו איז פון די גרעסטע הוצאות פונעם זומער, דעריבער איז כדאי צו פרובירן מיט אלע כוחות דאס צו רעדוצירן, (פארשטייט זיך אויף א פראקטישן אופן, נישט זיך אריינרוקן מיט א גרויסע משפחה אין א קליינטשיקע דירה וואס איז ד’ אויף ד’, אונטער שווערע אומשטענדן, און אזוי ארום שפארן געלט…)
אבער איר קענט מעסטן און שאצן אויף א נארמאלן אופן.
צום ביישפיל:
אויב וועט איר זיך קענען אן עצה געבן אין אן 1 בעדרום באנגעלאו, דאן איז נישט כדאי צו נעמען א 2 בעדרומ’דיגע, אזוי אויך אויב דארפט איר 2 בעדרומ’ס, נעמט נישט קיין 3 בעדרומ’דיגע. כאטש ס’וועט אייך זיין מער באקוועם א גרעסערע באנגעלאו, איז גוט צו נעמען אין חשבון אז איר וועט אסאך מער הנאה האבן פונעם איבריגן געלט, ווי פון די איבריגע פלאץ אין די באנגעלאו.
נאך א ביישפיל:
באטראכט אייער בערזל און פרעגט זיך אליין: מוז איך טאקע פארן אויפ’ן גאנצן זומער, אדער אפשר איז גענוג א האלבן זומער? אפשר איז מיר גענוג א וואך וואקאציע, אדער מעגליך גאר נאר איין שבת (א וויקענד)? איז כדאי אויסצוגעבן דאס גאנצע אפגעשפארטע געלט אויף איין זומער? איז כדאי ארויסצונעמען א הלואה אויף די צווייטע האלב זומער? פון וואו וועל איך עס באצאלן? ווי שווער וועל איך נאכדעם דארפן ארבעטן, און ווילאנג וועט מיר דויערן עס צו באצאלן? וועט מיר זיין גענוג צייט צוריק אנצופולן די קאסע אויף די הוצאות פון סוכות און דעם ווינטער סעזאן?
די שווערסטע איז פאר פרישע יונגעלייט זיך צו פרעגן און ענטפערן אזעלכע פראגן, ווייל עס געדויערט צייט ביז ווען א מענטש ווערט גענוג באזעצן און אחריות’דיג, און ביז ווען ער “כאפט” זיך אז געלט וואקסט נישט אויפן בוים… בדרך כלל, ווען מען איז יונג, די הוצאות זענען נאכנישט אזוי גרויס, און מען האט עטליכע טויזנט דאלער אין טאש, לאזט מען זיך גרינגער איבעררעדן אז ס’איז כדאי אויסצוגעבן דאס געלט.
דעריבער דארפן פרישע “קאפעלס” דאפלט שטארק אכטונג געבן, און אויב פילט מען אז ס’איז גוט צו גיין אויף א וואקאציע, איז אנשטאט אויסצוגעבן דערויף אסאך געלט, זאל מען ענדערש איינציען אביסל די לענג און באקוועמליכקייט פון די וואקאציע, כדי צו קענען עווענטעל הנאה האבן פונעם געלט אויף פיל וויכטיגערע און בעסערע הוצאות.
עס זענען פארהאן אסאך ערליי ערטער וואו צו פארן. מען קען ארויסנעמען א באנגעלאו, אדער דינגען א צימער אין א האטעל, אדער א מאטעל, א.א.וו.. מענטשן קוקן געווענליך אויף אלע ארומיגע זאכן, ס’זאל זיין כשר’ס, א ביהמ”ד, א מקוה, שכנים, א.א.וו., אבער מען טאר נישט פארגעסן פון די לעצטע פראגע: וויפיל קען איך באמת עפארדן…???