דאנערשטאג מאי 07, 2020 7:08 pm#448036
די סקווערער ל"ג-בעומר הדלקה אויף א טרעקל
אין סקווערער שטעטל גרייט מען זיך צום גרויסן יו"ט ל"ג בעומר וואס גייט פארקומען דעם קומענדיגן דינסטאג. צוליב דעם יעצטיגן מצב פארשטייט דאך יעדער אז מ'קען נישט מאכן א מאסן-הדלקה, ווי עס איז מנהג סקווער, און פשוט נישט מקיים זיין א מנהג איז אוודאי נישט שייך, כידוע די גרויסע קפידה אין סקווער אנצוהאלטן אלע מנהגים, איז מען אויפגעקומען אז דער רבי וועט פראווען די הדלקה מיט א מנין מצומצם, און דערנאך וועט די הדלקה ארומפארן אויף א טרעקל אין שטעטל.
ווארשיינליך וועט זיין א סקעדזשועל ווען גענוי די הדלקה וועט אנקומען צו יעדער גאס, און די דארטיגע איינוואוינער וועלן קענען טאנצן בר יוחאי ארום דער הדלקה.
מ'קען זיך פארשטעלן וויפיל כוחות און שעפערישקייט עס איז אריינגעגאנגען מסדר צו זיין א הדלקה אויף א טרעקל, און אוודאי איז דאס פארשטענדליך ווייל מ'רעדט פון אזא גרויסן פראבלעם ווי א מנהג הדלקה וואס איז דאך בכלל נישט שייך אויפצוגעבן.
די קאמישע זאך אבער איז אז אין סקווער איז קיינמאל נישט פארגעקומען א הדלקה, און דער פריערדיגער רבי האט בכלל נישט געטון אזא זאך. דער היינטיגער רבי, וועמענ'ס מהלך אין עבודת ה' איז אז ער רירט זיך נישט קיין זיז כלשהו פון זיין טאטן, האט אליין מחדש געווען דעם מנהג הדלקה.
אבער וויאזוי איז מען מחדש א נייעם מנהג, ווען דער מושג פון מחדש זיין נייע מנהגים איז אין סקווער ממש ס'ארגסטע? איז דער רבי אויפגעקומען מיט א פארטל. אין יאר תשע"ו האט ער געמאלדן אז מ'גייט מאכן א צוזאמענקום אום ל"ג בעומר צו מעורר זיין אויף "נסיונות הדור" פון טעכנאלאגיע, און דערצו וועט מען צושטעלן א הדלקה. מ'האט עס געמאכט כאילו אן איינמאליגע זאך צו מעורר זיין אויף אן ענין.
איינמאל די הדלקה איז שוין אריין אינעם סיסטעם, קען מען עס שוין טון נאכאמאל, און איינמאל מ'טוט עס נאכאמאל ווערט עס שוין א יערליכער מנהג. און היי-יאר, בלויז פיר נאך דער ערשטער הדלקה אין סקווער, מוז מען שוין ערפינדן א טרעקל וואס פירט ארום די הדלקה אין שטעטל, ווייל אנדערש קען א ל"ג בעומר נישט זיין...
אז נעקסטע יאר וועט דער לאקאלער סופערווייזער נישט לאזן מאכן א הדלקה, וועט דאס זיין נאך א מציצה בפה פרשה. ס'טייטש, מ'לאזט אונז נישט האלטן אידישקייט!
מאנכע מיינען צומאל אז עס נעמט הונדערטער יארן, אדער כאטש צענדליגער יארן, ביז א מנהג ווערט א חק ולא יעבור. סקווער לערנט אונז אז א גענצליך נייער מנהג דארף נישט מער ווי פיר יאר ביז ס'ווערט א חלק פון אידישקייט.
ווארשיינליך וועט זיין א סקעדזשועל ווען גענוי די הדלקה וועט אנקומען צו יעדער גאס, און די דארטיגע איינוואוינער וועלן קענען טאנצן בר יוחאי ארום דער הדלקה.
מ'קען זיך פארשטעלן וויפיל כוחות און שעפערישקייט עס איז אריינגעגאנגען מסדר צו זיין א הדלקה אויף א טרעקל, און אוודאי איז דאס פארשטענדליך ווייל מ'רעדט פון אזא גרויסן פראבלעם ווי א מנהג הדלקה וואס איז דאך בכלל נישט שייך אויפצוגעבן.
די קאמישע זאך אבער איז אז אין סקווער איז קיינמאל נישט פארגעקומען א הדלקה, און דער פריערדיגער רבי האט בכלל נישט געטון אזא זאך. דער היינטיגער רבי, וועמענ'ס מהלך אין עבודת ה' איז אז ער רירט זיך נישט קיין זיז כלשהו פון זיין טאטן, האט אליין מחדש געווען דעם מנהג הדלקה.
אבער וויאזוי איז מען מחדש א נייעם מנהג, ווען דער מושג פון מחדש זיין נייע מנהגים איז אין סקווער ממש ס'ארגסטע? איז דער רבי אויפגעקומען מיט א פארטל. אין יאר תשע"ו האט ער געמאלדן אז מ'גייט מאכן א צוזאמענקום אום ל"ג בעומר צו מעורר זיין אויף "נסיונות הדור" פון טעכנאלאגיע, און דערצו וועט מען צושטעלן א הדלקה. מ'האט עס געמאכט כאילו אן איינמאליגע זאך צו מעורר זיין אויף אן ענין.
איינמאל די הדלקה איז שוין אריין אינעם סיסטעם, קען מען עס שוין טון נאכאמאל, און איינמאל מ'טוט עס נאכאמאל ווערט עס שוין א יערליכער מנהג. און היי-יאר, בלויז פיר נאך דער ערשטער הדלקה אין סקווער, מוז מען שוין ערפינדן א טרעקל וואס פירט ארום די הדלקה אין שטעטל, ווייל אנדערש קען א ל"ג בעומר נישט זיין...
אז נעקסטע יאר וועט דער לאקאלער סופערווייזער נישט לאזן מאכן א הדלקה, וועט דאס זיין נאך א מציצה בפה פרשה. ס'טייטש, מ'לאזט אונז נישט האלטן אידישקייט!
מאנכע מיינען צומאל אז עס נעמט הונדערטער יארן, אדער כאטש צענדליגער יארן, ביז א מנהג ווערט א חק ולא יעבור. סקווער לערנט אונז אז א גענצליך נייער מנהג דארף נישט מער ווי פיר יאר ביז ס'ווערט א חלק פון אידישקייט.