וימת שמואל ויקבצו כל ישראל ויספדו לו...
קול נהי ויללה נשמע, ס'לאזט זיך ווירקליך נישט געלייבן אז ר' שמואל איז מער נישטא. שמואל איננו כי לקח אותו אלהים... או מה היה לנו... שמואל איז א ריכטיגע אבידה שאין לה תמורתה לעולם.
פאר די יונגערע פון אונז, וועלעכע האבן ליידער נישט געהאט די זכיה קענען צו לערנען דעם גרויסן הייליגן ליכטיקייט, וועלכע האט פארשיינט אונזער פינסטערער דור פון נאכן קריג, ביז ס'איז ליידער פארווירקליכט געווארן דעם חשכו המאורות אין יענעם שווארצן טאג פון כ''ו אב תשל''ט, האט ר' שמואל ווירקליך געדינט פאר א גייסט פון אינספיראציע.
ר' שמואל האט געאטמט מיט סאטמאר זיינע גאנצע וועזן און שטרעבן איז געווען בלויז סאטמאר, דער כבוד פון בית סאטמאר איז אלעמאל געשטאנען פאר זיינע אויגן. ער האט שטענדיג געשטרעבט צו הייבן דעם כבוד פון סאטמאר, נישט בלויז אין די איינגעצוימטע גרעניצן פון אלט-וויליאמסבורג, נאך אויך איבער די אינדרויסנדיגער פרעמדער וועלט. אבער דאס איז פילייכט נישט געווען אויפן חשבן פון פשרה-לאזע אידישקייט פאר וועלכע ר' שמואל איז זיין גאנץ לעבן געגאנגן אין פייער אריין.
ר' שמואל האט מיט דעם ווארשיינליך נאכגעפאלגט די לעגענדע פונעם אומפארגעסליכן לעגענדארן סאטמארער ראש הקהל און שריפטשטעלער הרה''ח ר' סענדר דייטש ע''ה, מיט וועם ר' שמואל איז געווען גאר נאנט באפריינדעט און באליבט, די דאזיגע צוויי האבן אין אלגעמיין פארמאגט די זעלבע וויזיע.
נעמליך, ס'איז פארהאן אזעלעכע וואס ארבייטן טאקע צו הייבן די אנזען פון סאטמאר איבער די וועלט, אבער דורך מינימוזירן דעם פייערדיגער קאמף קעגן די ציוניסטן מיט זייערע פרומע נאכשלעפער. האפנדיג א דאס וועט פארגרעסען און פארשענערן דעם אנזען פון סאטמאר איבער די וועלט. ר' שמואל האט אבער זיך אויסטערליש שארף ארויסגעשטעלט קעגן די דאזיגע. און ער האט באוויזן אראפצושטעלן א קעגנזייטיגע סטראטעגיע וועלכע האט געלויטעט צו הייבן די אנזען פון סאטמאר אין די וועלט דורך פאזעטיווע אויפטוען, א שטייגער ווי חתונה תקנות, חבורות ללימוד התורה, מעשה צדקה וחסד אד''ג. און אין די זעלבע צייט גלייכצייטיג אנצוהאלטן די פייערדיגע מלחמה קעגן אלעס וואס מדינת ישראל שטעלט מיט זיך פאר, אפגעזען פון אויסטערלישע שוועריקייטן מיט וועלכע דאס איז א טייל מאל געווען פארבינדן.
ר' שמואל האט דאס געטאן בלויז צו הייבן די כבוד און די אנזען פון בית סאטמאר. ער האט גארנישט געמיינט זיך, ער האט קיינמאל נישט געזוכט זיך אויפצובויען א נאמען אלס אן אויפטוער אד''ג, א שטייגער ווי געוויסע כלל טוער גלייכן צו טאן. דערפאר האט ער קיינמאל נישט אפיציעל גענומען קיין שום קרעדיט אויף עפעס א גוטע זאך וועלכע ער האט אויפגעטאן. און מאנכע האבן טאקע נישט געהאט די מינדעסטע אהנונג איבער זיינע גראנדיעזע אויפטוהן ביז נאך דעם וואס ער האט אויסגעהויכט זיין אויסגעלייטערטע נשמה אין יענעם ביטערן שושן פורים פארטאגס.
דאס איז וואשיינליך דער אורזאך וואס האט אים ערמעגליכט בייצוקומען די אלע פיילן און קוילן וועלכע זענען נאכאנאנד געקומען צו פליען אין זיין ריכטונג פון אינערווייניג און פון דרויסן. ווארום ער האט קיינמאל נישט געמיינט זיך. נאר זיין גאנצע שטרעבן און וועזן איז געווען געווידמעט אויף בלויז צו הייבן די די כבוד פון סאטמאר איבער די וועלט. אפגעזען פון די אויסטערלישע שוועריקייטן וועלכע זענען אים נאכאנאנד געשטאנען אין וועג.
דאס האט זיך פילייכט צום מערסט ארויסגעשטעלט אין די שווערע ביטערע צייטן ווען די בייזע ווינטן פון סאטמאר החדש האבן אנגעהויבן בושעווען. ר' שמואל האט זיך דאן ארויסגעשטעלט ווי א פייערדיגע לייב, און אנגעוואנדן יענע סארט מיטל וואס ס'איז בלויז געשטאנען אין זיין דיספאזיציע, וואס מער צו מינימוזירן די שווערע שאדן.
ר' שמואל האט געפירט א פייערדיגע קריג מיט די דאזיגע מחבלי כרמים. א קריג וועלכע האט אריינגענומען אין זיך, טאט און ראט פאר די עסקנים אויף די שלאכט פעלדער. צו זאל עס זיין אין בארא פארק, בני ברק, ירושלים איבעראל זענען די עסקנים געשטאנען אין שטענדיגע-פארבינונג מיט ר' שמואל, וועלכע האט גענוי אנגעוויזן ווי אזוי זיך צו פירן, אז זאל נתקדש ווערן שם שמים.
ר' שמואל האט גלייכצייט איינגעשפאנט זיין רייכער-פעדער און רעדנערישע טאלאנטן, און ווי אויך זיין ג-ט-געבענטשטער הומאריסטישער נאטור, אפצושלאגן דעם גרויזאמער פיינט וועלכע האט זיך בייזוויליג פארמאסטן צו פארניכטען אלעס וואס רבינו הק' זי''ע האט געבויעט מיט בלוט און שווייס. אפגעזען פון דעם וואס ער איז אין רזולטאט פארוואנדלט געווארן אלס א פולשטענדיגע ציל ברעט פונעם בייזווילגען פיינט. ער זיך גאנץ קנאפע דערשראקן און איז ווייטער אנגעגאנגן מיטן אומבויגזאמער קאמף ביז צו זיין לעצטען טאג.
ר' שמואל אל תירא ואל תחת כי השם עמך, צדק לפניך יהלך... זאלן די אלע זכותים דיר ביישטיין דארט אויפן עולם האמת.
זאל דיין ליכטיגער געדעקעניש אונז אלעמאל פארבלייבן אויף די געדאנקן.
ת.נ.צ.ב.ה.
