"אשת חיל" פאנגט אן סעריע איבער חרדים אין "פארווערטס"

א היימישע פרוי שרייבט וועגען ברוין'ס ארטיקעל
m http://jmvho.blogspot.com/2012/08/my-commentary.html m

יאנקל האט געשריבן:דער טאג-מארגן זשורנאל איז אויך געהעריג ארויסגעקומען שבת, מיט'ן דאטום "שבת", נאר שבת האט עס געהייסן בלויז "טאג", אן "מארגן זשורנאל".

ס'איז אמת. לויט ווי איך האב ערגעץ געליינט אז דער טאג און מארגן זשורנאל זענען געווען צוויי באזונדערע צייטונגען וואס האבן זיך פאראייניגט און די בעלי בתים פון'ם מארגן זשורנאל זענען געווען ערליך און זיי האבן נישט מסכים געווען אז זייער נאמען זאל ארויפגיין אויף די שבת'דיגע אויסגאבע. אפילו אזוי האבן זיי נישט געהאט די חוצפה ארויסצושרייבן "שבת" האבן זיי געשריבן "ערב שבת. אבער דער געמיינער "פארווערטס" האט ארויסגעשריבן ":"שבת"

ראשעקאל האט געשריבן:א היימישע פרוי שרייבט וועגען ברוין'ס ארטיקעל
http://jmvho.blogspot.com/2012/08/my-commentary.html

זי זעט מיר גארנישט אויס אזוי 'היימיש' אחוץ אויב דזינס איז שוין היינט היימיש

דזשודי ברוין האט היינט פארעפנטליכט איר צווייטע אינסטאלאציע פון איר סעריע מעמוארן "אינסייד אוט".


דער צווייטער ארטיקל, "די זון איז א שטערן", גיט א בליק איבער וויאזוי איר פערספעקטיוו אויף דער וועלט און דעם אוניווערס האט זיך געטוישט ווען זי איז געוואויר געווארן אז די אסטראנאמיע מיט וועלכער זי איז נתחנך געווארן - לויט וועלכער די זון שטייט אין צענטער פון דעם יקום - איז גאר ווייט פון דעם מציאות.

זי שילדערט דעם קאגניטיוו דיסאנענס פון וועלכן זי האט געליטן ווען זי האט געלייענט אין "קאסמאס", א בוך פון קארל סעיגען, איבער דער ריכטיגער וויסנשאפטליכער צורה פון דעם אוניווערס, און וויאזוי זי האט זיך געשלאגן אין איר מח נישט אנצונעמען דעם מציאות, און וויאזוי שפעטער - ווען זי האט שוין מקבל געווען אז די זון איז בלויז א געווענליכער שטערן צווישן אנדערע טריליאנען טריליאנען שטערנס וועלכע קענען אליין האבן ארום זיך אייגענע סאלאר סיסטעמען - האט זי זיך צוריקגעבענקט צו איר אמאליגן נאאיוויטעט.
דער ארטיקל איז גאר גוט געשריבן, סיי פון א ליטערארישן שטאנדפונקט, און סיי פון א סאציאלאגישן שטאנדפונקט - ארויסברענגענדיג פארשידענע געפילן וועלכע באגלייטן א חרדי'שן מענטש וועלכער ווערט פלוצלינג באוואוסטזיניג צו דעם וויסנשאפטליכן מציאות.

---
הרב נתן סליפקין שרייבט איבער דעם ארטיקל.

יענקעל סקוקט אויס אינטערעסאנט איך וויל עס ליינען, האסט אנונג צו אירע ווערטער זענען זיך אין עני וועי סותר בדברי חז"ל?

villager האט געשריבן:יענקעל סקוקט אויס אינטערעסאנט איך וויל עס ליינען, האסט אנונג צו אירע ווערטער זענען זיך אין עני וועי סותר בדברי חז"ל?

ניין, עס איז נישט סותר חז"ל. אבער מאנכע וועלן מסתמא זאגן אז עס איז יא סותר.

יאנקל האט געשריבן:

villager האט געשריבן:יענקעל סקוקט אויס אינטערעסאנט איך וויל עס ליינען, האסט אנונג צו אירע ווערטער זענען זיך אין עני וועי סותר בדברי חז"ל?

ניין, עס איז נישט סותר חז"ל. אבער מאנכע וועלן מסתמא זאגן אז עס איז יא סותר.

די שאלה איז נישט צי ס'איז זיך סותר צי נישט, עס איז א ליטערארטורישער ארטיקל, נישט קיין וויסנשאפטליכער פאפיר. עס איז אבער דירעקט נישט ארטאדאקסיש. עכ"פ אולטרא-ארטאדאקסיש.

יאנקל האט געשריבן:---
הרב נתן סליפקין שרייבט איבער דעם ארטיקל.

ער שרייבט דארט:

Modern Orthodox Jews who have no problem with my books are not necessarily more open-minded; it's just that evolution and Talmudic inaccuracies about science are within their societal comfort zone.

כ'האב קיינמאל נישט געטראכט דערפון אויף אזא מהלך.

געפילטע פיש האט געשריבן:

יאנקל האט געשריבן:---
הרב נתן סליפקין שרייבט איבער דעם ארטיקל.

ער שרייבט דארט:

Modern Orthodox Jews who have no problem with my books are not necessarily more open-minded; it's just that evolution and Talmudic inaccuracies about science are within their societal comfort zone.

כ'האב קיינמאל נישט געטראכט דערפון אויף אזא מהלך.

דערפאר זענען רבנים, נישט דווקא חסידיש'ע ארויסגעקומען קעגן סליפקין'ס ביכער. נישט אז ער האט נישט א פאהר גוטע פוינטס. נאר זיין הילוך המחשבה. אונז דארפן וויסן אויב ס'איז לכאורה פארהאן א סתירה צווישן היינטיגע סייענס און להב' דברי חז"ל דארפן מיר עס פראבירן צו פארענטפערן. אבער זיכער נישט דזשאמפ'ן צו א מסקנא אז חז"ל זענען געווען "ראנג" ח"ו.
ס'איז א בפירוש'ע גמרא. "אם הראשונים כמלאכים אנו כבני אדם. אם הראשונים כבני אדם אנו כחמורים. ולא כחמורו של ר' פנחס בן יאיר".

berlbalaguleh האט געשריבן:

געפילטע פיש האט געשריבן:

יאנקל האט געשריבן:---
הרב נתן סליפקין שרייבט איבער דעם ארטיקל.

ער שרייבט דארט:

Modern Orthodox Jews who have no problem with my books are not necessarily more open-minded; it's just that evolution and Talmudic inaccuracies about science are within their societal comfort zone.

כ'האב קיינמאל נישט געטראכט דערפון אויף אזא מהלך.

דערפאר זענען רבנים, נישט דווקא חסידיש'ע ארויסגעקומען קעגן סליפקין'ס ביכער. נישט אז ער האט נישט א פאהר גוטע פוינטס. נאר זיין הילוך המחשבה. אונז דארפן וויסן אויב ס'איז לכאורה פארהאן א סתירה צווישן היינטיגע סייענס און להב' דברי חז"ל דארפן מיר עס פראבירן צו פארענטפערן. אבער זיכער נישט דזשאמפ'ן צו א מסקנא אז חז"ל זענען געווען "ראנג" ח"ו.
ס'איז א בפירוש'ע גמרא. "אם הראשונים כמלאכים אנו כבני אדם. אם הראשונים כבני אדם אנו כחמורים. ולא כחמורו של ר' פנחס בן יאיר".

זעט נישט אויס ווי דו האסט געליינט סליפקינ'ס ארטיקל.
מיט אנטשולדיגונג.

דבילה האט געשריבן:

berlbalaguleh האט געשריבן:

געפילטע פיש האט געשריבן:

יאנקל האט געשריבן:---
הרב נתן סליפקין שרייבט איבער דעם ארטיקל.

ער שרייבט דארט:

Modern Orthodox Jews who have no problem with my books are not necessarily more open-minded; it's just that evolution and Talmudic inaccuracies about science are within their societal comfort zone.

כ'האב קיינמאל נישט געטראכט דערפון אויף אזא מהלך.

דערפאר זענען רבנים, נישט דווקא חסידיש'ע ארויסגעקומען קעגן סליפקין'ס ביכער. נישט אז ער האט נישט א פאהר גוטע פוינטס. נאר זיין הילוך המחשבה. אונז דארפן וויסן אויב ס'איז לכאורה פארהאן א סתירה צווישן היינטיגע סייענס און להב' דברי חז"ל דארפן מיר עס פראבירן צו פארענטפערן. אבער זיכער נישט דזשאמפ'ן צו א מסקנא אז חז"ל זענען געווען "ראנג" ח"ו.
ס'איז א בפירוש'ע גמרא. "אם הראשונים כמלאכים אנו כבני אדם. אם הראשונים כבני אדם אנו כחמורים. ולא כחמורו של ר' פנחס בן יאיר".

זעט נישט אויס ווי דו האסט געליינט סליפקינ'ס ארטיקל.
מיט אנטשולדיגונג.

אמת. יענעם ארטיקל האב איך נאכנישט געליינט. אבער איך האב געליינט סלפקין'ס ביכער. איבער "עוואלושן" און אנדערע סייענטיפיק סאבדזשעקטס.

זייער שיין פאר'ן מודה זיין. קוק איבער ווי דו שרייבסט "דערפאר..." כאילו ווי ס'באזירט אויף א קריטיק פון דעם ציטאט פון סליפקין וואס יאנקל ברענגט. יאשערקויעח פאר'ן קלאר מאכן.

איך וויל נישט אוועקריכן פונעם נושא, נאר מענין לענין, איך האב לעצטנס געטראפן דעם ארטיקל, און איך מיין אז עס איז שייך דא:

m http://www.frumsatire.net/2011/09/13/ho ... speaks-out m

דזשודי ברוין האט היינט פובליצירט איר דריטער ארטיקל אין ענגלישן "פארווערטס", אין איר סעריע "אינסייד אוט".


"דער פארלוסט", אין מיינע אויגן דערווייל דער בעסטער ארטיקל פון דער סעריע, שילדערט די געפילן פון א מענטש וואס איז מחליט איבערצולאזן די חרדי'שע געזעלשאפט, און די פארלוסט פון אלעמען וואס איז געווען טייער: עלטערן, לערערס, געשוויסטער, קוזינעס, חברים, וכו'.


ברוין באנוצט זיך מיט א מעטאפאר פון א קאליר-בלינדער וועלט, וואו אלע איינוואוינער זעען נאר אין שאטירונגען פון שווארץ און ווייס. ווען א מענטש כאפט זיך, קוקט אויפ'ן הימל און זאגט, "דער הימל - ס'איז בלוי!" קוקן זיי אויף אים מיט רחמנות, ווי ער וואלט געווען א קינד מיט א פסיכאלאגישער פראבלעם. זיי ווילן אים תיכף היילן, פארפאניקט פרובירן אים צו טוישן פון בלוי צו שווארץ - אבער ווען ער קוקט אויפ'ן הימל בלייבט פאר אים דער אומפארלייקנבארער פאקט אז ס'איז ליכטיג בלוי.

די איינוואוינער ווייזן אויף די אנדערע איינוואוינער. זיי זאגן, "קוק, יעדער - טאטי, מאמי, דיין רבי און לערערין - יעדער ווייסט אז דער הימל איז נישט בלוי!" צוערשט קלערט ער אז מעגליך זענען זיי גערעכט, אפשר איז עפעס שלעכט מיט מיר, אפשר לעב איך אין אן עולם הדמיון. אבער דער בלויער הימל שמייסט ווייטער אין פנים. עס נעמט צייט ביז ער איז מחליט אז יא, דער הימל איז בלוי, אבער ער היט אפ דעם שרעקליכן סוד ביי זיך - ער וועט מער נישט פארטרויען די אנדערע מיט זיין סוד. אבער אין דער זעלבער צייט וויינט ער, ער איז צעבראכן, ער וויל פארשטיין, "פארוואס? פארוואס קען איך נישט זען שווארץ און ווייס אזויווי יעדן?"

נישט צו לאנג קען ער האלטן דעם סוד ביי זיך. ווען די אנדערע ווערן געוואויר פרובירן זיי מיט גוטן און מיט בייזן צו איבערצייגן אז דער עקזיסטענץ פון קאלירן איז א דמיון - אלעס איז שווארץ און ווייס, און אביסל גרוי. זיי זאגן אים, "כדי אפצושטעלן די דמיונות דארפסטו ווערן אינגאנצן בלינד, נאר אזוי וועסטו מער נישט זען קיין קאלירן." זיי קוקן אויף אים מיט רחמנות אין די אויגן, און מעסערס אין די הענט. זיי וועלן זיכער מאכן אז די שרעקליכע קראנקהייט פון קאלירן ווערט פארשוואונדן. אבער אז ער זעט ווייטער די קאלירן, און אז ער איז נישט גרייט זיך צו לאזן אויסשטעכן די אויגן, בלייבט אים נישט קיין ברירה נאר צו פארלאזן די קאליר-בלינדע וועלט.

נישט גרינג איז איבערצוקריכן די הויכע דיקע ווענט. ברוין שילדערט די ביטערע שוועריגקייטן פון פארלירן אלע באקאנטע, און די נעגאטיווע מעסעדזשעס פון אמאליגע פריינד. ס'איז נישט גרינג, זאגט זי, אבער היינט שפירט זי די "וואונדער פון וויסן אז די וועלט איז באמת א נס פון קאלירן, און פארלייכטערונג אויפ'ן הארץ נישט זייענדיג מער קאלירבלינד."

יעדער מאכט זיין געלט אויף אן אנדער וועג... -- זי וויל נעבעך אז מיין הארץ זאל צוגיין פאר איר פאר די אנגעבליכע בלאפערישע פעין וואס זי האט מיטגעמאכט. אין יעדע רעליגיע/קאמיוניטי קומען פאר זאכן וואס טויגן נישט. דאס דארף נישט ברענגן קיינעם אנצוגרייפן און באשמוצן מיט גאנצעטע לגיונות און האלבע דמיונות א גאנצע גרופע/קאמיוניטי.

העי דזשודי בראון, איך האב פאר דיר 2 ווערטער: ברוך שפטרנו!

ממה נפשך איז איר פעין בלאפעדיג אדער איז פשוט איבעראל דא פעין? מעיק אפ יאר מיינד!

ליין דעם ארטיקל העסטע פארשטיין. זי רעדט פון איר בוק איבער א קאווער אפ אין בארא פארק. אויף דעם האב איך זיך באצויגן מיט: אין יעדע רעליגיע/קאמיוניטי קומען פאר זאכן וואס טויגן נישט.

2 ראנגס דאנט מעיק וואן רייט. ווייל ס'דא אין יעדע קאמיוניט מיינט נישט אז אונז מעגן נישט זיין נאך בעסער.

זר זהב האט געשריבן:ליין דעם ארטיקל העסטע פארשטיין. זי רעדט פון איר בוק איבער א קאווער אפ אין בארא פארק. אויף דעם האב איך זיך באצויגן מיט: אין יעדע רעליגיע/קאמיוניטי קומען פאר זאכן וואס טויגן נישט.

זר, א גראדע שאלה, ביטע א גראדע תירוץ. דו שטיצט יא די "קאווער אפ" וואס זי שילדערט?

ניין.

דער פערטער ארטיקל פון דזשודי בראון אין איר סעריע "אינסייד אוט" איז ערשינען.


"געשלעכטליכקייט אויף סעסעמי סטריט" טוט דורך דעם פראבלעם וואס איז שוין עטליכע מאל אויסגעשמועסט געווארן דא אין "קאווע שטיבל" - דאס וואס חרדים רייסן אויס די נאטירליכע פעמיניסטישקייט פון די פרויען.


בראון שילדערט ווי זייענדיג 25 יאר אלט האט זי צום ערשטן מאל געזען א פילם פון די "סעסעמי סטריט" כאראקטערן מיט אירע קינדער, און אויפ׳ן סקרין האט זיך באוויזן א כאראקטער (ווארשיינליך "בארבי") אין פארם פון א הויכע, טונקעלע פרוי, אנגעטון מיט אן אויסגעשניטענעם העמד וואס האט נישט באדעקט איר גאנצן בויך, און א קליין קליידל. זי שרייבט ווי זי האט באטראכט די כאראקטער'ס אנזעעוודע שפאלטונג און באלד געקוקט אויף אירע קינדער, זייענדיג באזארגט אז זיי זעען עפעס וואס איז נישט צניעות'דיג. און דאן איז עס געשען... די פרוי מיט דעם האלב-אויפגעדעקטן בויך, קליין קליידל און אויפגעדעקטע דיכטן האט גענומען באוועגן איר גאנצן גוף. זי האט געשאקלט אירע לענדן צו רעכט, צו לינק, פון זייט צו זייט, זארגלאז, סוגעסטיוו, אן קיין שפור פון בושה. זי האט נישט געגלייבט וואס זי זעט, אזא שרעקליכע פירצה, אזא פראסטע לייכטזיניגקייט פון ארויסשטעלן די בושה פון דעם פרויענישן קערפער.

בראון גייט ווייטער און שילדערט ווי זי איז געקומען צו דער רעאליזאציע אז פרויענישקייט, פעמיניסטישקייט, איז נישט קיין עוולה און איז נישט קיין בושה. פארקערט, די וואס זעען אין יעדער באוועגונג פון די לענדן, אין יעדן שאקל מיט די הענט, זנות און הרהורים רעים, זיי האבן פשוט משנה געווען סדרי בראשית; זיי האבן גענומען נאטירליכע פרויענישקייט און געמאכט דערפון זינד. אין דער אלגעמיינער וועלט איז "פרויענישקייט נישט באשיצט דורך פרויען וואס באהאלטן זיך, נאר דורך מענער וואס האלטן זיך צוריק."

די שרייבערין רעדט ווייטער פון דער חרדי'שער פאראנאיע וואס פירט אז מ'זאל נישטאמאל אויפוואקסן וויסנדיג די נעמען פון אייגענע קערפערליכע חלקים. ברוין דערציילט אז איר פינף-יעריג טאכטערל האט איר אמאל געפרעגט אויף פארשידענע חלקים פון איר קערפער: "וויאזוי רופט דאס דער אויבערשטער?" ווען זי האט געפרעגט די פראגע אויף דעם ארט צווישן די פיס פון א דאל, האט איר גענומען עטליכע מינוט ביז זי האט זיך אריענטירט צו זאגן דעם נאמען. יא, עס איז אויך א חלק פון דעם קערפער וואס דער אויבערשטער האט געמאכט.

יאנקל האט געשריבן: טוט דורך דעם פראבלעם וואס איז שוין עטליכע מאל אויסגעשמועסט געווארן דא אין "קאווע שטיבל" - דאס וואס חרדים רייסן אויס די נאטירליכע פעמיניסטישקייט פון די פרויען.
[.

ווי איז דאס אויסגעשמועסט געוארן?

אינטרעסאנטע ארטיקל, אבער לענ"ד טרייבט זי געפערליך איבער, און טוט אווער-סימפליפייען זאכן ווי ממש שוווארץ אדער ווייס.
ס'איז נישט אזוי פשוט ווי זי לייגט עס אראפ.

יאנקל, האסט הערליך פאראפראזירט מרת. בראון'ס ווערטער

יאנקל האט געשריבן:אויפ׳ן סקרין האט זיך באוויזן א כאראקטער (ווארשיינליך "בארבי") אין פארם פון א הויכע, טונקעלע פרוי, אנגעטון מיט אן אויסגעשניטענעם העמד וואס האט נישט באדעקט איר גאנצן בויך, און א קליין קליידל.

כ'גלייב נישט אז עס איז בארבי. סעסעמי סטריט בארגט נישט קיין כאראקטארן.

היינט איז פארעפנטליכט געווארן דער פינפטער ארטיקל פון דזשודי בראונ'ס סעריע "אינסייד אוט".


דער נייער ארטיקל, "גוים ביי די מויערן", טוט דורך דעם פראבלעם וואס אינטערנעט שטעלט פאָר פאר חרדי'שע אידן.



בראון שילדערט ווי דאס חרדי'ש לעבן פלעגט זיין זייער פשוט, ארומגענומען מיט הויכע מויערן וועלכע האבן אפגעטיילט פון דער "גוי'אישער" גאס. אבער ווען דער אינטערנעט איז אנגעקומען, "פלוצלינג מאכט שוין נישט אויס ווי הויך די מויערן זענען - די דראטן שלענגלען זיך פון אונטן. עס מאכט שוין נישט אויס אז די צוימען זענען הערמעטיש פארמאכט - די סאטעליטן שטראמען פון אויבן." דער פראבלעם פון אינטערנעט איז נישט חטאים און שמוץ, נאר די אפנקייט צו אינפארמאציע.

ברוין דערציילט איבער א חבר'טע אירע וועלכע האט ערלויבט איר 17-יעריג טאכטער חני פארשן אויף דעם אינטערנעט איבער דעם האלאקאסט. דאס זוכן האט איר געברענגט צו לייענען איבער די פעלקער-מארד אין רוואנדא, ארמעניע, סודאן, סערביע, קאמבאדיע, פאקיסטאן און נאך. עס האט איר אויפגעשאקלט צו זען די בילדער פון אומשולדיגע קינדער פארוואונדעט און פארפייניגט, און איר מח האט נישט געקענט פראצעסירן דעם פאקט אז נישט נאר דער עם-הנבחר ליידט אזוי ביטערליך אויף דער וועלט, נאר אויך פאר די שלעכטע גוים איז די וועלט לאו-דוקא סוגה בשושנים.
ווי א סך אנדערע, האט חני, נאכ'ן עפענען אירע אויגן צו די פאקטן פון דער וועלט דורך לייענען פארבאטענעם ליטעראטור, מחליט געווען צו פארלאזן דעם חרדי'שן לעבנסשטייגער.

די סכנה פון דעם אינטערנעט באשטייט פון דעם אז דער חסידישער יונגערמאן אדער ווייבל, מיידל אדער בחור, קען ארייננעמען אינפארמאציע פון מיליאנען קוועלער, אומקאנטראלירט און אומצענזורירט. נישט אוממאראליטעט שטעלט פאר די פאטאלע סכנה, נאר דער פלייץ פון אינפארמאציע וואס היפנאטיזירט דעם אומצוגעגרייטן מח; די אמאליגע אומצוטריטבארע ביכער וועלכע זענען יעצט אזוי צוטריטליך, פארבאטענע פראגעס אזוי געשווינד פארענטפערט, די אומערווארטעטע צונויפטרעפונג מיט "אנדערע" מענטשן. די וואס פארלאזן דעם חרדי'שן דרך גייען אוועק ווען זיי אנטדעקן, נישט פארנאגראפיע, נאר אז זייערע מוחות זענען זייערע אייגענע צו קאנטראלירן.

ברוין האלט אז למעשה וועלן חרדים איבערלעבן די סכנה פון דעם אינטערנעט. זי זאגט, יא, ס'וועלן פאלן שטיקער, אבער אין דער ענדע וועלן די מויערן און אירע מענטשן בלייבן. זי ציטירט דעם באבובער רב וועלכער האט געזאגט נאכ'ן צוריקווייזן א נדבה פון מיליאנען פאר א סייענס לעב אין דער באבובער מיידל-שולע: "קען זיין אז זיי וועלן זיין גוטע וויסנשאפטלער, אבער וואס מיר דארפן איז גוטע חסידים. דאס פארלוסט פון נשמה איז גרעסער ווי דעם פארדינסט פון וויסנשאפט." זי פירט אויס אז דער מהלך פון דערשטיקן וויסנשאפט וועט ווייטער קענען מצליח זיין פאר די קומענדיגע יארן, ווייל פאר יעדער פאמיליע מיט א קאמפיוטער אין בארא-פארק זענען פאראן דריי וואס האבן נישט; פאר יעדן מענטש וואס קויפט אן איי-פאון זענען פאראן 10 מיט צענזורירטע "כשר'ע" סעלפאנס, און פאר יעדן פראבלעם פון דער געזעלשאפט וואס ווערט אויפגעדעקט אויף א בלאג, זענען תיכף פאראן "פארענטפערונגען" צו בארואיגן דעם קאלעקטיוון חרדי'שן מח.

רעדנדיג וועגן די זעלבסט באקרוינטע "אשת חיל" וויל איך צולייגן אפאר פונקטן.
אירע כח אין שרייבן איז ממש מורא'דיג. זי לייגט אריין דעם שרייבער אין א מצב וואו ער באטראכט אלעס פון אן אומשולדיגע, נאאיווע בליק. ביים ליינען איר ווערק פיל איך ווי א קליין קינד וואס וועקט זיך צוביסלעך אויף צום טרויעריגן מציאות אז יא, עס זענען דא שלעכטע מענטשן אויף דער וועלט, און פיל פון די וואס איך האב אייביג געמיינט זענען די בעסטע זענען גאר די ערגסטע.
דא קום איך צו צו מיין צווייטע נקודה. טאקע ווייל זי לייגט אריין דעם ליינער אין דעם מצב אז ער פילט ווי ער איז דארט, האלט איך אז עס איז נישט אזא שיינע זאך וואס זי טוט. זי גיבט דעם איינדרוק אז דאס איז א חסידישע לעבן, מענטשן דרייען זיך ארום און קוקן יעדנ'ס שטרימפ צו זען אויב עס איז גענוג דיק. כאטש זי שרייבט עס נישט קלאר, באקומט מען אזא מעסעדזש. בעיקר האב איך דאס געפילט ביים ליינען איר אויסגעצייכנט געשריבענע בוך hush. נאכ'ן עס אראפלייגן פילט זיך ווי יעדער חסיד איז א נידריגער פארברעכער וועמענ'ס ציל איז צו באשיצן אנדערע פארברעכער. זי שרייבט עס טאקע נישט קלאר, און איר בוך איז טאקע באצייכנט אלס א מעשה שלא היה, אבער אזא איינדרוק באקומט מען. כדי צו אראפלייגן אן אמת'ע בילד פון די חסידים דארף מען אראפלייגן די גוטע חלקים צוזאמען מיט די שוואכע חלקים, אויב נישט פעלט אין באלאנס.

היינט איז ערשינען דער זעקסטער ארטיקל פון דזשודי בראונ'ס סעריע "אינסייד אוט".


דער פרישער ארטיקל, "איילענבערג'ס בארד", גייט אוועק פון בראונ'ס געווענליכן מהלך פון אינטימע שילדערונגען פון דעם חרדי'ש לעבן, און קאנצענטרירט זיך אויף א געשיכטע מיט א געוויסן חרדי'שן מר. איילענבערג וועלכער האט מחליט געווען אפצושערן זיין בארד, און שילדערט בדרך אגב דעם חרדי'שן בליק אויף שערן דעם בארד.

אויוויי, אויב דאס קען געשעהן פון זיך עסען דאס געזונט וועגן דעם פארקניפטן בארד, דאן אפשר זאל איך שוין STOPען קוקען אין שפיגעל. -
אדער דוקא ממשיך זיין.
כ'ווייס אליינס נישט

קאווע טרינקער האט געשריבן:אויוויי, אויב דאס קען געשעהן פון זיך עסען דאס געזונט וועגן דעם פארקניפטן בארד, דאן אפשר זאל איך שוין STOPען קוקען אין שפיגעל. -
אדער דוקא ממשיך זיין.
כ'ווייס אליינס נישט

ס'איז אייגנטליך דא אן עצה צו פארמיידן א (האפנונגסלאזע) פארקניפטע בארד. יעדן טאג פאר מען נעמט א שויער אויפקניפן די בארד וועט עס נישט ווערן קיין קאלטן, וואס מ'וועט מוזן סוכ"ס אפשערן.

א בעסערע עצה איז צו שעווען.
און מקיים זיין "והדרת פני" באשיינען דעם צלם אלקים

בראון/אשת חיל האט גוט ארויס דאס גאנצע ענין פון חרדישן פארבאט אדער מורא פאר'ן אינטערנעט. אבער זי לייגט צו איר אייגענעם ספין אז ס'זאל שטימען מיט'ן בייעס פון איר געדאנקענגאנג. למשל דאס, אז איר פרענד'ס טאכטער חני האט איבערגעלאזט אידישקייט ווען זי האט אנטדעקט אז אנדערע עטנישע גרופעס האבן אויך געליטן פארפאלגונגען איז א "רעד' העררינג". דאס מיינט א פאלשע אישו צו פארדרייען דאס ענין כדי צו פארשטארקן די אייגענע פאראורטיילונג. (בייעס, בלע"ז). דאס אז אנדערע פעלקער אין די היסטאריע זענען אויפגעשטאנען אויף מינאריטעטן צווישן זיי איז נישט קיין סתירה צו דעם פאקט אז דאס אידישע פאלק איז דורכאויס די גאנצע צייט און אויפ'ן שטארקסטן פארנעם פארפאלגט געווארן צוליב זייער אנדערשקייט, וואס איז געווען ווי א דארן אין אויג ביי די פעלקער. און ממילא נישט קיין גענוגנדע סיבה צו פארלירן טראסט אין די פירערס און פארלאזן דאס אידישקייט.

א פרישער ארטיקל אין די אשת חיל סעריע שילדערט די פייניגונגען וואס די יונגלעך און בחורים גייען דורך אין חדר און אינדערהיים בשעת די מיידלעך האבן פאן און טוען וואס זיי ווילן. איי, זי ברענגט ארויף ביטערע זכרונות...

איך ווייס נישט ווי אזוי צו אהערברענגען דעם בילד, אויב איינער קען זאל ער עס טון, עס איז ווערד אלע געלטער.

אגב, אויב דער וועג ווי אזוי זי לייגט אראפ דער באהאנדלונג פון יונגלעך ביי זיי אינדערהיים איז אפילו טיילווייז אמת, דאן זעט אויס אז זי קומט פון אן עביוסיוו שטוב.

יאפ, דער ארטיקל איז געוואלדיג, און אין א גרויסע פראצענט, ליידער אמת.

דא איז דער בילד:

Oy

יאפ, דער ארטיקל איז געוואלדיג, און אין א גרויסע פראצענט, ליידער אמת.

דער ארטיקל איז גוט, אבער זי איז ווייטער זייער מגזם און איז כסדר מדגיש די נעגאטיווע חלקים אויף אן עקסטרעמע אופן.

דער זיבעטער ארטיקל פון דזשודי בראון, "אב-יו-סיוו", שילדערט מאכטפול, און טיף-עמאציאנעל די מיטמאכענישן פון קרבנות פון סעקסואלער אביוז אין דער חרדישער געמיינדע, און טוט טיפזיניג אנאליזירן די סיבה וויאזוי א געמיינדע מיט אזויפיל חסד קען זיין בלינד און שטום אין פנים פון די ביטערע יסורים פון אירע אייגענע קינדער. דאס איז אן ארטיקל וואס דארף געלייענט ווערן אין זיין אריגינעלער פארמאט, און מיין קורצער איבערבליק וועט נישט זיין גענוג.


בראון איז די שרייבערין פון "האש" - א נאוועלע איבער סעקסואלער אביוז. זי האט אין איר יוגנט צוגעזען א סך ביטערע געשעענישן, און האט מיטגעהאלטן ווי יונגע קרבנות זענען געפייניגט געווארן דורך ברוטאלע בעלי-תאוה, און ווי די פאקטן זענען רשעות'דיג דערשטיקט געווארן.

זי פרעגט, "וויאזוי האט א געמיינדע פון ווערטן, פון פאמיליע, פון גאט, פארלוירן איר אייגענע הומאניטעט? וויאזוי האט א גרופע פון מענטשן, ווארעם, און גוטהארציג אויף אזויפיל אופנים, אזוי בייזוויליג געלייקנט די פיין פארנט פון זייערע אייגענע אויגן?" ברוין איז מסביר אז חרדישע אידן זענען גרייט צו אנערקענען פיין און מיטמאכעניש, און זענען גרייט צו העלפן קרבנות - אבער דווקא נאר געוויסע מיטמאכענישן. ארעמע אידן, קינדערלאזע פארפעלקער, קענסער-ליידנדע - די אלע מאכן מיט אומבאשרייבליכן פיין, אבער זיי זענען געשלאגן געווארן דורך גאט. דאס אז גאט שמייסט איז אנגענומען און מ'קען זיך דערמיט ספראווען. אנערקענען די פיין און יסורים פון מענטשן-פארפייניגטע קינדער, פון אומשולדיגע נפשות וועלכע זענען געפאלן קרבנות צו בלוטדורשטיגע בעלי-תאוה, ברענגט צו דער אומווילנדיגער רעאליזאציע אז עס זענען פאראן מענטשליכע קרימינאלן אינערהאלב דער געמיינדע - און דאס איז א סכנה פאר דעם חרדישן געוויסן.

די ארטיקל לייגט מער אראפ די רחמנות און אומבהאלפענקייט פונעם וויקטים, וואס איז פונקט אזוי ביי די גוים, זי ברענגט נישט אזוי שטארק ארויס אז דא ווייסט מען און מ'קימערט מען זיך נישט דערמיט.

יאיר האט געשריבן:

יאפ, דער ארטיקל איז געוואלדיג, און אין א גרויסע פראצענט, ליידער אמת.

דער ארטיקל איז גוט, אבער זי איז ווייטער זייער מגזם און איז כסדר מדגיש די נעגאטיווע חלקים אויף אן עקסטרעמע אופן.

איך האלט גראדע אז זי איז פון די געציילטע OTD וואס שרייבט צו די זאך אן קיין גיפט און שנאה

א רעדע וואס דזשודי בראון האט געגעבן פאראיאר וואו זי האט דערמאנט טייל פרטים פון איר לעצטן ארטיקל.

יאנקל האט געשריבן:א רעדע וואס דזשודי בראון האט געגעבן פאראיאר וואו זי האט דערמאנט טייל פרטים פון איר לעצטן ארטיקל.

טרערן!

זייער הארציג.
שכוח יאנקל

יאנקל האט געשריבן:א רעדע וואס דזשודי בראון האט געגעבן פאראיאר וואו זי האט דערמאנט טייל פרטים פון איר לעצטן ארטיקל.

!שקויעך

מיט שאק האב איך באמערקט אז איך האב פארזען דעם אכטן ארטיקל פון דזשודי בראון, וועלכער איז פובליצירט געווארן פארגאנגענעם פעברואר דעם פערטן.



דער ארטיקל, "אן אלטן הונט'ס נייע קונצן", עקספלארירט דער פחד פון הינט וואס איז פארשפרייט ביי חרדישע אידן.


באגלייט מיט א שפאר ביסל גוזמאות שילדערט בראון ווי א חרדיש קינד ציטערט פאר הינט אימת מוות, און אז א קינד וואס האט נישט מורא פון הינט מוז דאס באהאלטן פון אנדערע כדי מ'זאל נישט חושד זיין אז ער איז נישט ערליך ח"ו. זי דערציילט איבער איר עקסטרעמער פחד פון הינט, און ווי אן אלטע פרוי האט איר אויסגעלערנט אז מ'קען גלעטן און זיך שפילן מיט די הינט. בראון ענדיגט דעם ארטיקל קוועלנדיג וויאזוי אירע קינדער שפילן זיך מיט הינט אין סענטראל פארק, און וואספארא הנאה זיי האבן דערפון.

פארוואס טאקע האבן די חסידישע קינדער א פחד פון הינט?
איך פערזענליך האב א געפערליכע מורא פון הינט.

ווייל מיר זענען פשוט נישט צוגעוואוינט צו דעם.

איז בכלל דא וואס מורא צו האבן פון א בילענדיגע הינט וואס א מענטש שפאצירט מיט דעם אין גאס?

איך מיין צו פרעגן, זענען זיי נאר טרענירט נישט צו בייסן זייער בעל הבית אדער זענען זיי טרענירט אויף יעדן?

די וואך אין "עמי" איז געווען אן ארטיקעל איבער איר..
יא, מרס יוטא מאנדעלבוים-הלברשטאם הייבט אן איר ארטיקל : Judy Brown....
כ'בין נייגעריג צו ס'איז א טעות אדער א טשעפע

קאווע טרינקער האט געשריבן:די וואך אין "עמי" איז געווען אן ארטיקעל איבער איר..
יא, מרס יוטא מאנדעלבוים-הלברשטאם הייבט אן איר ארטיקל : Judy Brown....
כ'בין נייגעריג צו ס'איז א טעות אדער א טשעפע

דהיינו?

מ'ניצט דאך נישט קיין עכטע נעמען, איז פארוואס ניצט זי פונקט אזא נאמען?