א באליבטער חבר השטיבל האט מיר געשריבן אין אישית:
וויאזוי קען זיין א טאכטער פונעם עורכת המודיע, וואו די ווארט ברעסט שטייט לכאורה 10 מאל א וואך, זאל נישט וואוסען פון דעם ווארט?
א נייע מנהג געווארן, די וואס טוישען זייער מהלך החיים, צוליב איזה סיבה שהוא (פרעשער, השכלה, ועוד) פלוצים קענען זיי נישט טרעפען קיין איין גוט ווארט אויף זייערע עלטערען וכו'?
איך זעמיר טיף אין דר'ערד, אבער ס'דא גוטע זאכן ביי אונז אויך.
איך מיין אז "המודיע" שרייבט דווקא נישט דעם ווארט "ברעסט", אבער איך בין מסכים מיט דעם אז זי נעמט מסתמא א געוויסע פרייהייט אריינצולייגן אין איר נאראטיוו אנדערע מענטשנ'ס איבערלעבענישן.
מיט דיין צווייטער נקודה בין איך אינגאנצן מסכים. זי האט שוין געשריבן צען ארטיקלען אין איר סעריע, און קיין איינס איז נישט געווען פאזיטיוו. נישט נאר איז עס נישט גערעכט פון איר זייט, נאר עס נעמט אביסל אוועק די באגלויבטקייט פון אירע געשיכטעס. עס איז אבער נישט אמת אז
אלע "וואס טוישן זייער מהלך החיים" קענען נישט שרייבן קיין גוט ווארט.