לעיקוואד האט געשריבן:א. קאנט האט דאס געטעהנט אז מקען נישט מוכיח זיין א מציאות העכער פון אונזערע דורך נוצען אונזער קאטאגאריעס פון שכל וייל דער שכל איז נישט גענוג שטארק מוכיח צו זיין עפעס וואס גייט ארויס פון זיינע גבולים, דער גאנצער שכל איז געבויט אויף זיין וועלט און לויט אונזער השגה, ער איז נישט באמת מוכיח גארנישט אויך דער וועלט, ממילא קען מען אוודאי נישט מוכיח זיין א גאט דורך דער שכל ווייל ערבך ערבא צריך.
דער סארט טענה פירט צו אטעזים אדער אגנאסטיזם, אויב איז דער שכל נישט גענוג שטארק צו מוכיח זיין גאט איז בלייבט דאס אונז א ספק, נישט אמונה וודאית. עס איז א פלא וויפיל מאל מענשען מאכען אזא גראבע טעות כאילו אז אויב איז מען מוכיח אז שכל איז נישט גענוג שטארק איז דאס עפעס א הוכחה צו אמונה בשעת וואס פונקט פארקערט.
לו יציור אז שכל איז מוכיח אז זי שטימט נישט מיט זיך אליין? לו יציור זי איז מוכיח אז די גאנצע מושג פון קאנצעפטען, זענען זיך סותר מיניה וביה ווען מען גייט מיט זיי ביזען סוף? וועסטו דאך מיזען מסכים זיין פשוט צו אט דעם סימפעל רעאליטי אז שכל ענד קאמפאני איז נישט די be all and end all.
ואפתח במשל פי. איך וועל ברענגען א דוגמא ווי שכל שליסט זיך אליינס אויס. אבער נאר לשם דוגמא מען מיז נישט מסכים זיין צו דעם ספעציפישען משל. [חאטש איך האלט גראדע אז ס'איז יא א ריכטיגע טענה].
אויב די גאנצע מושג פון 'קאנצעפט' [וואס דאס איז שכל - מושגים -דעפיניציעס- הגדרות.], פארלאנגט צו האבען דעם יא און ניין, דעם דבר והיפוכו. עס איז נישט מעגליך צו קאנסעפטשולייזען 'יא', אהן האבען א קאנצעפט פון 'ניין'. דאן רוימט דאך די שכל זעלבסט אריין אין אונזער אויער און זאגט אונז - מיין נישט אז מיינע קאטעגאריעס און קאנצעפטען זענען באמת א פארטייטש אויף די מציאות, פארשטיי אז עס איז נישט מער ווי א נוצבארע tool, מיט וואס ארומצוארבעטען up to a point. (מעין דמעין ווי מען זעהט אז Newtonian physics מיט איר פונקטליכע הגדרות, איז א גיטע tool, אבער נאר up to a point, דערנאך נעמט quantom mechanics, מיט איר אומבאשטימטקייט, איבער.].
איך באמערק יעצט אז איך האב נישט אויסגעפירט דא די נקודה. וועל איך צולייגען דאס פאלגענדע. -אויב מיר זעעהן אז יא איז נישט שייך אהן ניין, און ניין איז נישט שייך אהן יא, ווייזט דאס אויף א סתירה מניה וביה. וויאזוי פאנגט זיך דאס אהן? עס איז קעגן די כללים פון שכל זעלבסט אז איין זאך [א'] זאל האבען א זכות קיום נאר מכח די אנדערע זאך [ב'], בו בשעה וואס די זכות קיום פון די אנדערע זאך [ב'] איז נאר מכח די ערשטע זאך [א']. עס איז נישט קיין אויסגעהאלטענע שכל. קומט דאך אויס אז שכל זאגט אז איך בין נישט אויסגעהאלטען לויט מיינע כללים. -
עד כאן ההוספהקען דאך שכל אויב אזוי יא מחייב זיין אז זי איז inherently נישט אויסגעהאלטען.
אויב מיר וועלן איר פאלגען און זיך ארויסלאזען פון די דיקטאטורשאפט און שליטה פונעם שכל, מיט וואס בלייבט מען? איך קען דיר נישט ענטפערן. ווייל דו בעטסט איך זאל דיר געבען א דעפעניציע, און פון דעם גופא (דהיינו דעפעניציעס) איז וואס איך קריך דאך ארויס פון. דאס נענסטע ווארט וואס איך קען דערויף ניצען איז בלי גבול, אבער זיין מיך נישט ביטע מגביל צו דעי הגדרה זעלבסט.[ווייל אפי' צו זאגען אז אלעס וועט זיין אהן הגדרה איז שוין אויך צופיל געזאגט, אויב מיינט מען עס מיט א פונקטליכקייט].
עס איז אזוי ווי א מענטש וואס האט מאיזשהוא סיבה א מהלך פון פארטייטשען און שפירען די גאנצע בריאה וכל אשר בה באופן שמעק, דהיינו מיט'ן חוש הריח. ענדליך נאך לאנגע שעה'ן הסבר,פארשטייט ער שוין אז ס'איז דא א וועלט אינדרויסען פון שמעק. געט ער זיך א רוף אהן, אהא איך פארשטיי שוין אז רעאליטי איז אויך אינדרויסען פון שמעק, טא זאג מיר זיי מוחל, וויאזוי שמעקט טאקע יענס? (נו האלט איך מיט אים ווי דער מאדער איד).
דאס זעלבע דא, אינדרויסען פון שכל/קאנצעפט איז אינדרויסען. מען קען איר נישט אריינשמוגלען פון אן אונטערטירל.
איך בין פריער געגאנגען איינקויפען עפעלעך פאר די אשת חיל. עס איז געלעגען אין א באקס אין אזעלכע cardboard קעסטעלעך. איך האב געגעבען א שלעפ ארויס די גאנצע cardboard קעסטעלעך כדי צו קענען נעמען אפאר עפעל אויף אמאל. מיר שלעפען דא ארויס די גאנצע מושג פון מושג.
מיר בלייבען מיט אין סוף, דהיינו מיר בלייבען אהן קיין מושגים הגדרות והגבלות. מיר בלייבען מיט בלי גבול.
נמצא אז איינמאל מיר אקצעפטירען שכל'ס זעלבסט מארד, זאגען מיר גארנישט מער. עס איז נישט אז מיר גייען פון דארט ווייטער, אויף צו מאמת זיין גאט.
מיר זענען שוין דארט.
גאט איז סך הכל נאך א ווארט פאר 'אין סוף', 'בלי גבול', וכדו'.