רביה''ק זי''ע האט געשריבן:שטייט אין רש"י אויפ'ן פסוק ויהי האדם לנפש חיה אזוי: "אף בהמה וחיה נקראו נפש חיה אך זו של אדם חיה שבכולן שנתוסף בו דעה ודבור".
קען מיר איינער מסביר זיין וואס דאס מיינט? צו זענען טאקע מענטשן די איינציגסטע ברואים וואס קענען רעדן? איך הער אגאנצן טאג ווי הינט רעדן, און ווי ווייט איך ווייס קענען אפילו ביימער רעדן, אזוי שטייט אין מסכת סוכה דף כח, מסכת סופרים פט"ז ה"ט, פרק שירה, שבחי בעל שם, ועוד ועוד.
איז אויף די אלע מעשיות קען מען ענטפערן אז רש"י האט טאקע נישט געגלייבט, אזויווי ער זאגט טאקע דארט אין מסכת סוכה אויפ'ן פלאץ "לא ידענא מאי היא", אין אנדערע ווערטער "איך ווייס ניט וואס די גמרא מיינט צוזאגן אבער ביימער קענען ניט רעדן". אבער פון די מציאות איז זייער א שטארקע קשיא, איז דען מעגליך אז רש"י האט קיינמאל נישט געהערט דאס בילן פון א הונט, אדער דאס הירזען פון א פערד?! ומצוה ליישב.
אין לשון הקודש איז פארהאן א חילוק צווישן "דבור" און "שיחה"
אויף שלמה המלך עליו השלום שטייט אז ער האט געקענט "שיחת חיות ועופות"
קיין ערגערטס וועט איהר טרעפן אז מ'רופט אן בלשון "דיבור"
און אזוי ארום אין די 'בראשית' סדרות, קען דאס אויך זיין פשט אינעם מאמר חז"ל:
"יפה שיחתן של עבדי אבות מתורתן של בנים"
אז אפי' זייערע 'שיחה' - נידעריגערע דרגה ווי 'דיבור' איז שענער און לענגער ווי תורות הרמוזות בקוצו של יו"ד.
אפשר ATUB @ונבנתה העיר ATUB וועט אונז קענען ערקלערן פון ליובאוויטש די חילוקים פון א 'מאמר' צו א 'שיחה'
(וואס די לצים האבן געזאגט אויף עפעס א שיכור וואס האט זיך אנגעטרונקען פון גאר קליינע דאוסעס אלקאהאל אז 'שיחה כשתיה' און פון דעם האט ער אסאך געשאשקעט...)
אין בראצלעוו רופט מען גראדע מיט'ן נאמען 'דיבורים' אויף מימרות פונעם רבי'ן אדער פון א.ג. משפיעים
ואולי גם כאן יש מקום להתגדר, עכ"פ די בהערה זו.