לערנענדיג האב איך אויפגעפאסט...

אסאך מאל האב איך ווען איך לערן אז איך טרעף מיך אן מיט שטיקלעך וואס זענען נישט דווקא קיין חידושים אבער זיי זענען יא אינטרעסאנעטע נקודות וואס ווען איך זאג דאס איבער פאר אנדערע וועלן זיי מיר בעהטן אז זיי וילן דאס זעהן פון אינעווייניג, צומאל וועט א בעל דרשן דאס נוצן ביי א דרשה אדער א אינגערמאן צו ווייזן בקיאות וכו' דאס זענען אזעלעכע פנינים וואס פאלן צווישן די בענקלעך, וועל איך זיי אי"ה דא ארויף לייגן אלס אל תמנע טוב מבעליו, און ווער עס האט אויך אזעלעכע שטיקלעך איז מכובד צו צולייגן.

1
ספורנו בראשית י"ח י"ב פרשת וירא

ותצחק שרה בקרבה. שחשבה שהיה דבר המלאך ברכת נביא בלבד כענין אלישע לא נבואה ושליחות האל ית'. וחשבה שלא יושג זה בזקנים בברכת שום נביא כי אמנם להשיב הבחרו' אחר הזקנה הרי הוא כתחיית המתים שלא תהיה זולתי במצות האל פרטית או בתפלה משגת חן מאתו:

דהיינו אז שינוי הטבע קען אפילו א נביא נישט צוזאגן, נאר השי"ת אליין אדער דורך תפילה, די שטארקע כח פון תפילה.

2

כלי יקר בראשית כ"ה כ"ג פרשת תולדות

ויאמר ה' לה שני גוים בבטנך. הפך ממה שחשבת. אלא רשות אחד יש, אמנם ב' ילדים בבטנך אחד יהיה עובד ה' ואחד עובד ע"ג ולעולם ה' אחד ואין זולתו. וי"א שנאמר ויעתר יצחק לה' לנוכח אשתו, לפי שהוא היה צדיק בן צדיק על כן היה מובטח שמצדו יהיה לו זרע הגון, אך היה ירא מצד אשתו כי היא בת בתואל ואחות לבן שלא יצא ממנה איזו זרע פסול שהרי עקרה היא, ממנה נמשך העקרות על כן היה ירא פן יצא ממנה זרע בלתי הגון כמו שיצא ישמעאל מהגר ואולי זה סיבת עקרותה. וכאשר נתרוצצו הבנים בקרבה אחד מפרכס לצאת על פתח ביהמ"ד ואחד מפרכס לצאת על פתח ע"ג בזה הרגישה שודאי אחד יהיה צדיק ואחד רשע על כן אמרה למה זה אנכי, כי כמוני כהגר ומה אנכי טוב ממנה ולמה זה התפללתי ותלך לדרוש את ה' מה הועילה תפלתי ויאמר ה' לה שני גוים בבטנך זה רבי ואנטונינוס, והועילה תפלתה שגם עשו יצא ממנו זרע כשר כאנטונינוס ושאר גרי צדק, מה שאין כן בישמעאל ובזה את טובה מהגר.

דהיינו אז פון עשו וועט ארויס קומען גרים אבער נישט פון ישמעאל, איך ווייס נישט צו עס איז ממש אזוי אבער עס איז זיכער דא אסאך מער גרים פון עשו ווי פון ישמעאל.

ATUB @געוואלדיג ATUB -גוטע געדאנק, וחילך לאורייתא!

אגב, די ערשטע ד"ת האסטו געברענגט אן א מקור.

גמ' מגילה כג.

ביו"ט מאחרין לבוא, רש"י: משום שצריכין לטרוח בסעודת היום

יו"ט הייבט מען אן שפעט צו דאווענענן שחרית, ווייל מען דארף קאכן א סעודה, זאגט אויף דעם דער יעב"ץ.

דאע"פ שאין הכנת הסעודה ממלאכת אנשים [שהאשה אופה ומבשלת, כדאיתא בכתובות נ"ט ע"ב], ואם כן, הרי האנשים אינם טורחין בסעודה, מ"מ, כיון דצריכין האנשים לשמור הבית בעוד נשותיהם עוסקות בצרכי סעודה, וגם צריכות הנשים סיוע מאנשיהן, להכי מאחרין לבוא.

די מענער דארפן וואטשן די קינדער ווען די פרויען טוהען הויז ארבעט און אויך צולייגן א האנט...

און עס איז אזוי וויכטיג אז מען וועט לכבוד דעם דאווענען שפעטער, ומכאן תוכחת מגולה פאר די פרומע חברה אויף די ווייב'ס חשבון,
און אזוי ווערט טאקע גע'פסק'נט אין שו"ע או"ח סי' תקכט.

הג"ה: בְיוֹם טוֹב מְאַחֲרִין לָבֹא לְבֵית הַכְּנֶסֶת

געוואלדיג: וויבאלד דו ברענגסט שוין א כלי יקר מיט א פסוק אין פ' תולדות. (עמיר שוין בחדא מחתא יוצא זיין א קאנטריביושן צו שש משזר'ס נייע אשכול פון אנעקדאטן און מעשה'לעך פון צדיקים. נאר פון 170 יאר צוריק.
דער חת"ם סופר זצ"ל האט אייביג געהאקט אויף די רעפארמער און לוחם געווען אקעיגן זיי און זייערע מנהגים. האט ער אמאל געזאגט אזא ווערטל: ס'שטייט אין פסוק..."ויתרוצצו הבנים בקרבה"...זאגט רש"י אז ווען זי איז אריבער א בית המדרש האט יעקב זיך געשטויסן ארויסצוגיין. און ווען זי איז אריבער א בית עבודה זרה האט זיך עשיו געריסן ארויסצוגיין. האט ער (חת"ס) געפרעגט. אויב אזוי וואס איז געווען דער ..."ויתרוצצו"?! יעקב האט דאך נישט געוואלט ארויסגיין צו א בית ע"ז. און עשיו האט דאך נישט געוואלט גיין צו א ביהמ"ד...נאר דער תירוץ איז אז רבקה איז אדורך א רעפארם טעמפל.און זיי ביידע האבן נישט געוואוסט צו ס'איז א שול אדער להב.' א קירכע...

שש משזר האט געשריבן:@געוואלדיג-גוטע געדאנק, וחילך לאורייתא!

אגב, די ערשטע ד"ת האסטו געברענגט אן א מקור.

ייש"כ שוין פאראכטן, עס איז א ספורנו.

ב"ח טור או"ח סי' רמ"ב

מצות ענג שבת גמרא גמירי לה עד דאתי ישעיהו ואסמכה אקרא וקראת לשבת ענג. וכשם שיש ענג באכילה יש ענג בהנאת הגוף ומצוה לאדם לענג את עצמו בהנאת גופו שגם היא נקראת ענג דכתיב אשר לא נסתה כף רגלה הצג על הארץ מהתענג משמע שיש להזהר שלא ילך יחף בשבת

נישט גיין בארפיסיג אין שבת.

די ערשטע האט מעגליך נישט מיט 'שינוי טבע', נאר מיט דעם וואס תחיית המתים איז פון די מפתחות שביד הקב"ה.

מסכים, אבער נישט דאס איז די טיפקייט, נאר אז תפילה קען אויפטון מער ווי א נביא, זאגן א קאפיטל תהילים אליין איז מער ווי אלע סגולות.

פארוואס דוכנ'ט מען ביי מוסף און נישט ביי שחרית?

רמ"א סי' קכח, מד:

ואפילו ביום טוב אין נושאין כפים אלא בתפלת מוסף שיוצאים אז מבית הכנסת וישמחו בשמחת יום טוב.

אין מלכים ב' פרק ד', וועגן יחס פון א מאן צו א פרעמדע פרוי:

יב: וַיֹּאמֶר אֶל גֵּחֲזִי נַעֲרוֹ קְרָא לַשּׁוּנַמִית הַזֹּאת וַיִּקְרָא לָהּ וַֽתַּעֲמֹד לְפָנָיו׃
יג: וַיֹּאמֶר לוֹ אֱמָר נָא אֵלֶיהָ

דאס הייסט, זי איז געשטאנען פאר אלישע אבער ער האט נישט גערעדט מיט איר דירעקט.

אבער אין פ' כ"ה שטייט:
וַיְהִי כִּרְאוֹת אִישׁ הָאֱלֹקִים אֹתָהּ מִנֶגֶד, וַיֹּאמֶר אֶל גֵּיחֲזִי נַעֲרוֹ הִנֵּה הַשּׁוּנַמִית הַלָז׃

זעען מיר אז ער האט געקוקט אויף איר, און אפי' דערקענט.

און אויך אין פ׳ כ"ז:
וַתָּבֹא אֶל אִישׁ הָאֱלֹקִים אֶל הָהָר וַתַּחֲזֵק בְּרַגְלָיו:

איר קענט זיך פארשטעלן היינט א פרוי זאל אנכאפן די פיס פון א רבי'ן.

7.
ענדליך צו דעם האב איך געהערט פון מיין טאטן [כ'ווייס נישט כרגע די מקור הדברים], אז דער שדי חמד פלעגט בענטשן פרויען, לייגנדיג זיינע הענט אויף זייערע קעפ!

8

אינטערעסאנט איז, דער לקט יושר באשרייבט די התנהגות פון זיין גרויסע רבי דער בעל תרומות הדשן, ביי הלכות הבדלה בזה הלשון: בשעת טרינקן די כוס פון הבדלה פלעגט זיך די משפחה זון און טעכטער -חוץ בימי ווסתן- שטעלן אין א שורה ווי ער האט ביי יעדען ארויף געלייגט די הענט אויפן קאפ און אנגעווינטשן, - און געגעבן פאר יעדעם בתוכם די פרויען צו טרינקן (דארף מען מברר זיין צו ביי זיינע טעכטער איז געוואקסן בערד...) און אפילו פאר די גוי וואס קלינט!

אבער פאר די גויטע האט ער נישט אליינס געגעבן, נאר אראפ געלייגט די וויין אז זי זאל אויך טרינקן!

(זה שהיה נהוג אז לברך הילדים במוצאי שבת מובא ג"כ במהרי"ל ורמ"א בתורת חטאת)

תוס' ברכות ל"ז ע"ב:

וכן היה רגיל רבינו דוד ממי"ץ ללבן פרורין במים בלילה כדי לאכלן בשחר בלא ברכת המוציא ובלא ברכת המזון שלא לאחר כדי שיתחזק ראשו ויוכל להגיד ההלכה.

ונבנתה העיר האט געשריבן:תוס' ברכות ל"ז ע"ב:

וכן היה רגיל רבינו דוד ממי"ץ ללבן פרורין במים בלילה כדי לאכלן בשחר בלא ברכת המוציא ובלא ברכת המזון שלא לאחר כדי שיתחזק ראשו ויוכל להגיד ההלכה.

וואס איז די חידוש דא? עס איז נישט געווען פאר'ן דאווענען ח"ו

שש משזר האט געשריבן:7.
ענדליך צו דעם האב איך געהערט פון מיין טאטן [כ'ווייס נישט כרגע די מקור הדברים], אז דער שדי חמד פלעגט בענטשן פרויען, לייגנדיג זיינע הענט אויף זייערע קעפ!

שש משזר: כ'האב געוואלט עפעס זאגן איבער די היינטיגע ..."מקובלים"...עיין נחום ראזנבערג...
שוין. כ'האב גארנישט געזאגט...!

טמיר האט געשריבן:

ונבנתה העיר האט געשריבן:תוס' ברכות ל"ז ע"ב:

וכן היה רגיל רבינו דוד ממי"ץ ללבן פרורין במים בלילה כדי לאכלן בשחר בלא ברכת המוציא ובלא ברכת המזון שלא לאחר כדי שיתחזק ראשו ויוכל להגיד ההלכה.

וואס איז די חידוש דא? עס איז נישט געווען פאר'ן דאווענען ח"ו

א מזונות בייגל סטייל.

די חידוש איז לכם לאפוקי אלע אידן וואס דרייען זיך תמיד ארום מיט א 'גילטי קאנטשעס' אין אידישקייט ענינים, און איינע פון זייערע מבצע'ס איז קעגן עסן 'מזונות ברויט' זיך 'ארויס צו דרייען' פון נט"י און ברהמ"ז. וועל, רבינו דוד מ'מיץ האט ווייזט אויס עס נישט געהאלטן פאר א עולה.

טעות

אמרי פנחס פון ר' פנחס'ל קאריצער, די וואך

אך יש תפילות מתולעות שחשב מחשבות זרות רח"ל בשעת התפלה, מזה באים פירות מתולעים, לכן בדור הזה נתרבו תולעים בפירות

ווייס מיר שוין פון וואו עס קומען די ווערעמיגע פרוכט.

רש"י סנהדרין כא:

שבקש להולמו ולא הולמתו. שתשב בראשו כתר מלכות ולא הולמתו לפי שהיה שרביט של זהב בתוך חללה מדופן לדופן ואינה מתיישבת בראשו אלא למי שיש לו חריץ בראשו והיא עדות לבית דוד שכל הראוי למלכות הולמתו ומי שאינו ראוי למלכות אינו הולמתו:

איך מיין אז עס איז באוואוסט, אבער פארט אינטרעסאנט.

אין פרשת בראשית אויף דעם פסוק...

וַיֹּאמֶר הָֽאָדָם הָֽאִשָּׁה אֲשֶׁר נָתַתָּה עִמָּדִי הִוא נָתְנָה לִי מִן הָעֵץ וָאֹכֵל

זאגט דער בעל הטורים

היא נתנה לי מן העץ ואוכל. לפי הפשט שהכיתני בעץ עד ששמעתי לדבריה:

דער ערשטער קעיס פון אביוז...

רש"י שבת י:

משקל ב' סלעים. לאו דוקא נקט בתלמידי רבינו יצחק הלוי מצאתי כתונת פסים סביב פס ידו נתן מילת ולא כל הכתונת:

ומכאן מקור פאר סאמעט אויף די ארבל ביי רבי'שע קינדער.

אינטערעסאנט, איך האב געליינט די וואך אין א סאטמארער גליון אז דער דברי יואל פלעגט פארציילן, אז זיין זיידע דער ישמח משה (אדער יטב לב) האט ערקלערט פארוואס ער גייט מיט אזא געשטרייפטע בעקיטשע און סאמעט ביי די ארבעל, ווייל ער האט געזען אז אזוי גייען די אראבערס, און זיי די אראבער טיען פונקטליך וואס זייערע עלטערן האבן געטון ארויף ביז אביהם ישמעאל. און ישמעאל האט זיכער געטראגן וואס זיין טאטע (אברהם) האט געטראגן.

וזה פלא.

געוואלדיג האט געשריבן:גמ' מגילה כג.

ביו"ט מאחרין לבוא, רש"י: משום שצריכין לטרוח בסעודת היום

יו"ט הייבט מען אן שפעט צו דאווענענן שחרית, ווייל מען דארף קאכן א סעודה, זאגט אויף דעם דער יעב"ץ.

דאע"פ שאין הכנת הסעודה ממלאכת אנשים [שהאשה אופה ומבשלת, כדאיתא בכתובות נ"ט ע"ב], ואם כן, הרי האנשים אינם טורחין בסעודה, מ"מ, כיון דצריכין האנשים לשמור הבית בעוד נשותיהם עוסקות בצרכי סעודה, וגם צריכות הנשים סיוע מאנשיהן, להכי מאחרין לבוא.

די מענער דארפן וואטשן די קינדער ווען די פרויען טוהען הויז ארבעט און אויך צולייגן א האנט...

און עס איז אזוי וויכטיג אז מען וועט לכבוד דעם דאווענען שפעטער, ומכאן תוכחת מגולה פאר די פרומע חברה אויף די ווייב'ס חשבון,
און אזוי ווערט טאקע גע'פסק'נט אין שו"ע או"ח סי' תקכט.

הג"ה: בְיוֹם טוֹב מְאַחֲרִין לָבֹא לְבֵית הַכְּנֶסֶת

מראה מקום של היעב"ץ ?

געוואלדיג האט געשריבן:אונז ווייסן מיר אלע די גמ׳ אז חנינא בני די לו בקב חרובין מע״ש לע״ש, פשוט פשט ער באגענוגט זיך מיט דעם.
אבער די גמ׳ )חולין פו.( זאגט אונז אז פשט איז פונקט קאפויער.
״כי מהניא זכותייהו אעלמא, אדידהו לא, כדרב יהודה אמר רב כל העולם כולו ניזון בשביל חנינא בני ןחנינא בני די לו וכו׳״

ממש פארקערט זיינע זכותים קלעקן פאר די גטנצע וועלט אויזער איהם...

געוואלדיג:מ'זעהט עס ביי א סאך צדיקים. זיי האבן געגעבן ברכות לרוב פאר די גאנצע וועלט פאר מענטשן וואס האבן נישט געהאט קיין קינדער. און זיי אליין האבן אדער נישט געהאט קיין קינדער, אדער געהאט נאר אן איינציג קינד. א בן יחיד אדער בת יחידה. ווי דער מנחת אלעזר מ'מונקאטש. אדער דער סאטמאר'ע רבי ר' יואל טייטלבוים זצ"ל וועלכער האט פארלוירן אלע זיינע קינדער בחייו אויך זיין רביצין. און בזיווג שני האט ער נישט געהאט קיין קינדער...אדער דער ריבניצער רבי זצ"ל...!

קל וחומר האט געשריבן:ווי ווייט איך ווייס, איז צוואת הריב"ש נישט קיין צוואה, נאר פשוטע צוויים והנהגות וואס ער פלעג זאגן.

@ברוך,
כבר קדמנוך.

קל וחומר האט געשריבן:

קל וחומר האט געשריבן:ווי ווייט איך ווייס, איז צוואת הריב"ש נישט קיין צוואה, נאר פשוטע צוויים והנהגות וואס ער פלעג זאגן.

@ברוך,
כבר קדמנוך.

טאקע נישט באמערקט.

געוואלדיג האט געשריבן:אונז ווייסן מיר אלע די גמ׳ אז חנינא בני די לו בקב חרובין מע״ש לע״ש, פשוט פשט ער באגענוגט זיך מיט דעם.
אבער די גמ׳ )חולין פו.( זאגט אונז אז פשט איז פונקט קאפויער.
״כי מהניא זכותייהו אעלמא, אדידהו לא, כדרב יהודה אמר רב כל העולם כולו ניזון בשביל חנינא בני ןחנינא בני די לו וכו׳״

ממש פארקערט זיינע זכותים קלעקן פאר די גטנצע וועלט אויזער איהם...

עס איז א מחלוקות פון אמוראים אין ברכות דף י''ז ע''ב.

°שמעו אלי אבירי לב הרחוקים מצדקה רב ושמואל ואמרי לה רבי יוחנן ורבי אלעזר חד אמר כל העולם כולו נזונין בצדקה והם נזונין בזרוע וחד אמר כל העולם כולו נזונין בזכותם והם אפילו בזכות עצמן אין נזונין כדרב יהודה אמר רב דאמר רב יהודה אמר רב בכל יום ויום בת קול יוצאת מהר חורב ואומרת כל העולם כולו נזונין בשביל חנינא בני וחנינא בני די לו בקב חרובין מערב שבת לערב שבת

berlbalaguleh האט געשריבן:

געוואלדיג האט געשריבן:אונז ווייסן מיר אלע די גמ׳ אז חנינא בני די לו בקב חרובין מע״ש לע״ש, פשוט פשט ער באגענוגט זיך מיט דעם.
אבער די גמ׳ )חולין פו.( זאגט אונז אז פשט איז פונקט קאפויער.
״כי מהניא זכותייהו אעלמא, אדידהו לא, כדרב יהודה אמר רב כל העולם כולו ניזון בשביל חנינא בני ןחנינא בני די לו וכו׳״

ממש פארקערט זיינע זכותים קלעקן פאר די גטנצע וועלט אויזער איהם...

געוואלדיג:מ'זעהט עס ביי א סאך צדיקים. זיי האבן געגעבן ברכות לרוב פאר די גאנצע וועלט פאר מענטשן וואס האבן נישט געהאט קיין קינדער. און זיי אליין האבן אדער נישט געהאט קיין קינדער, אדער געהאט נאר אן איינציג קינד. א בן יחיד אדער בת יחידה. ווי דער מנחת אלעזר מ'מונקאטש. אדער דער סאטמאר'ע רבי ר' יואל טייטלבוים זצ"ל וועלכער האט פארלוירן אלע זיינע קינדער בחייו אויך זיין רביצין. און בזיווג שני האט ער נישט געהאט קיין קינדער...אדער דער ריבניצער רבי זצ"ל...!

די מקור איז א גמרא אין ברכות דף ה' ע''ב.

רבי חייא בר אבא חלש על לגביה ר' יוחנן א"ל חביבין עליך יסורין א"ל לא הן ולא שכרן א"ל הב לי ידך יהב ליה ידיה ואוקמיה. ר' יוחנן חלש על לגביה ר' חנינא א"ל חביבין עליך יסורין א"ל לא הן ולא שכרן א"ל הב לי ידך יהב ליה ידיה ואוקמיה אמאי לוקים ר' יוחנן לנפשיה אמרי אין חבוש מתיר עצמו מבית האסורים

שבת אחים האט געשריבן:

בן אדם האט געשריבן:

געוואלדיג האט געשריבן:
ער טאר נישט רוהען קיין טאג לאו דווקא שבת

ווען א גוי רוהט, איז עס נישט א גוטע סימן, ווייל ווער ווייסט וואסארא פלענער ער גרייט זיך אן דעמאלטס... און פארדעם איז ער חייב מיתה, שלא יוכל להוציא אל הפועל זממו הרע אשר חישב לעשות.

כ׳ווייס נישט צי מ׳דארף דא לאכן אדער וויינען...

מ'דארף נישט לאכן און נישט וויינען, דא דארף מען זיך גוט איבערטראכטן צו מ'גייט נישט אויך אריין אין די כלל.

אז אין מס' דרך ארץ שטייט יא שבעה דברים בגולם.

ונבנתה העיר האט געשריבן:אז אין מס' דרך ארץ שטייט יא שבעה דברים בגולם.

אמת, אבער ס'איז נאר די דריי ווערטער. ווייל ווייטער אין מס' ד"א רעכענט ער נאר אויס די ז' בחכם און איז אויך מסיים וחילופיהן בגולם פונקט ווי אין אבות.

אין מדרש שה"ש איז פארהאנען א מחלוקת אויף די פסוק ׳לססתי ברכבי פרעה דמיתיך רעיתי, ר׳ פפיוס זאגט אז כלל ישראל האבען אויסגעקוקט צו די מצרים (אדער זייער פערדען, עיי"ש במפרשים) ווי פערדען פון די פרויערישע געשלעכט, און די מצרים (אדער זייער פערדען) זענען זיי נאכגעלאפען פאר שמוציגע סבות. רע"ק זאגט אז די כוואליעס פון דער ים האבען אויסגעקוקט ווי די פריערדערמאנטע באשעפעניש׳ן און דערפאר האבען זיי נאכגעלאפען.

די גאנצע נס אז די מצרים זענען ווידער נאכגעלאפען די אידען, אפילו אז זיי ווייסען אז עס איז נישט קיין גוטע עצה. מענטשען טוהן נערישע שריטען ביי די אומשטענדען.

Sent from my LG-K373 using Tapatalk

ליטוואק פון בודאפעסט האט געשריבן:די גאנצע נס אז די מצרים זענען ווידער נאכגעלאפען די אידען, אפילו אז זיי ווייסען אז עס איז נישט קיין גוטע עצה. מענטשען טוהן נערישע שריטען ביי די אומשטענדען.
Sent from my LG-K373 using Tapatalk

אזוי לערנען טאקע די ליצני הדור פשט אונ'ם קשה זיווגן כקריאת ים סוף, זעהסט דאך אז יענער איז אריינגעפאלען וואס טוסטו עם נאך?..

אויף איין פלאץ שטייט, כל הרודף אחר הכבוד, הכבוד בורח ממנו...

און אויף אן אנדערער פלאף שטייט, כל הבורח מן הכבוד, הכבוד רודף אחריו...

איז שווער, וואס איז די חילוק, זיי ביידע האבען דאך נישט קיין כבוד, דער נאךלויפער האלט אין איין נאך לויפען און דערגרייכט עס קיינמאהל נישט, און דער אוועקלויפער האלט אין איין אוועקלויפען און די כבוד קומט קיינמאהל נישט אן צו איהם?

האט געזאגט אמאהל א קלוגע איד, די חילוק איז ווען מען האט מער נישט קיין כח צו לויפען, יעצט, דער נאךלויפער האט מער נישט קיין כח צו לויפען, לופט דער כבוד טאקע אוועק פון איהם, אבער דער אוועק לויפער וועלעכע האט מער נישט קיין כח צו לויפען, קומט צום סוף דער כבוד אן צו איהם.

און מיין עניות הדעת זאגט אז עס איז בעסער נישט צו האבן קיין כבוד דורך אוועק לויפן פין כבוד, ווי נישט צו האבן כבוד דורך נאכלויפן כבוד, דעמאלטס ווערט עס שוין בזיונות.

די ווארט 'מינות' מיינט עבודה זרה, און א 'מין' מיינט א כומר-גלח פאר אן עבודה זרה. און ווען די גמרא זאגט 'שאני מינות דמשכי' מיינט עס אז די יצר הרע פון עבודה זרה איז זייער שטארק. ס'דא א מחלוקת אין גמרא צי א מומר להכעיס רופט מען אויך א 'מין', אבער די ווארט מינות מיינט לכו"ע עבודה זרה.

קען זיין אז פאר ענק איז עס פשוטע זאכן, איך ווייס נישט פארוואס, אבער איך האב אלץ געמיינט אז מינות מיינט כפירה.

רביה''ק זי''ע האט געשריבן:די ווארט 'מינות' מיינט עבודה זרה, און א 'מין' מיינט א כומר-גלח פאר אן עבודה זרה. און ווען די גמרא זאגט 'שאני מינות דמשכי' מיינט עס אז די יצר הרע פון עבודה זרה איז זייער שטארק. ס'דא א מחלוקת אין גמרא צי א מומר להכעיס רופט מען אויך א 'מין', אבער די ווארט מינות מיינט לכו"ע עבודה זרה.

קען זיין אז פאר ענק איז עס פשוטע זאכן, איך ווייס נישט פארוואס, אבער איך האב אלץ געמיינט אז מינות מיינט כפירה.

יא יא אין אייער ספר ויואל משה, שטעלט איר טאקע אויך צוזאם מינים מיט כופרים אויף די ציונים, און אלע וואס ווילן נישט אנערקענן, אדער קריגן זיך מיט די שיטה הקדושה. און ס'האט מיך טאקע אייביג געווינדערט וואס מינים האט מיט ציונות, מילא כופרים, אידאך פשוט ווייל זיי לייקענען אין אייער שיטה הקדושה אבער מינים?? פארוואס עפעס

מין איז די ר"ת פון מ'אמיני י'שו נ'וצרי

.

א איד האט געשריבן:מין איז די ר"ת פון מ'אמיני י'שו נ'וצרי

רש"י און תוספות זאגן אז ס'מיינט עבודה זרה, פון וואו נעמסטו דיין פשט?

רביה''ק זי''ע האט געשריבן:די ווארט 'מינות' מיינט עבודה זרה, און א 'מין' מיינט א כומר-גלח פאר אן עבודה זרה. און ווען די גמרא זאגט 'שאני מינות דמשכי' מיינט עס אז די יצר הרע פון עבודה זרה איז זייער שטארק. ס'דא א מחלוקת אין גמרא צי א מומר להכעיס רופט מען אויך א 'מין', אבער די ווארט מינות מיינט לכו"ע עבודה זרה.

קען זיין אז פאר ענק איז עס פשוטע זאכן, איך ווייס נישט פארוואס, אבער איך האב אלץ געמיינט אז מינות מיינט כפירה.

רבינו הק' זי"ע: ווען איינער איז א כופר בה' אלוקי ישראל איז ער אויטאמאטיש אן עובד עבודה זרה. וואס איז א נפקא מינה צו ער דינט די כנענ'נישע עבודה זרה'ס אדער די גריכישע אדער די קאמוניסטישע...!

מ'קען אפשר פארשטיין פשט אין דעם פסוק .."עשה שפטים בהם ובאלוהיהם"...ווען דאס קאמוניזם האט געהערשט אין רוסלאנד איז דאס גאנצע לאנד געווען פול מיט פסלים/סטאטוען פון זייערע עבודה זרה'ס ווי לענין און סטאלין. און ווען בחסדי השי"ת דאס קאמוניזם האטציך אונטערגעבראכן האט מען פארניכטעט און צובראכן אלע טויזנטער עבודה זרה'ס, און פסלים...!

רביה''ק זי''ע האט געשריבן:

א איד האט געשריבן:מין איז די ר"ת פון מ'אמיני י'שו נ'וצרי

רש"י און תוספות זאגן אז ס'מיינט עבודה זרה, פון וואו נעמסטו דיין פשט?

כך פירוש רש"י. (או במסכת סוטה, סנהדרין או ע"ז)

יין שרף האט געשריבן:

רביה''ק זי''ע האט געשריבן:

א איד האט געשריבן:מין איז די ר"ת פון מ'אמיני י'שו נ'וצרי

רש"י און תוספות זאגן אז ס'מיינט עבודה זרה, פון וואו נעמסטו דיין פשט?

כך פירוש רש"י. (או במסכת סוטה, סנהדרין או ע"ז)

די מהרש"א ברענגט עס בשם רש"י אבער למעשה איז נישטא אזא רש"י. ווארשיינדליך איז עס פארמעקט געווארן צוליב די צענזור.

berlbalaguleh האט געשריבן:

רביה''ק זי''ע האט געשריבן:די ווארט 'מינות' מיינט עבודה זרה, און א 'מין' מיינט א כומר-גלח פאר אן עבודה זרה. און ווען די גמרא זאגט 'שאני מינות דמשכי' מיינט עס אז די יצר הרע פון עבודה זרה איז זייער שטארק. ס'דא א מחלוקת אין גמרא צי א מומר להכעיס רופט מען אויך א 'מין', אבער די ווארט מינות מיינט לכו"ע עבודה זרה.

קען זיין אז פאר ענק איז עס פשוטע זאכן, איך ווייס נישט פארוואס, אבער איך האב אלץ געמיינט אז מינות מיינט כפירה.

רבינו הק' זי"ע: ווען איינער איז א כופר בה' אלוקי ישראל איז ער אויטאמאטיש אן עובד עבודה זרה. וואס איז א נפקא מינה צו ער דינט די כנענ'נישע עבודה זרה'ס אדער די גריכישע אדער די קאמוניסטישע...!

מ'קען אפשר פארשטיין פשט אין דעם פסוק .."עשה שפטים בהם ובאלוהיהם"...ווען דאס קאמוניזם האט געהערשט אין רוסלאנד איז דאס גאנצע לאנד געווען פול מיט פסלים/סטאטוען פון זייערע עבודה זרה'ס ווי לענין און סטאלין. און ווען בחסדי השי"ת דאס קאמוניזם האטציך אונטערגעבראכן האט מען פארניכטעט און צובראכן אלע טויזנטער עבודה זרה'ס, און פסלים...!

וואס האט קאמיוניזם מיט עבודה זרה? האט איינער געגלייבט אז קאמיוניזם האט באשאפן די וועלט אדער אז קאמיוניזם האט עפעס א כח? בסה"כ האט קאמיוניזם געפאדערט געטריישאפט צום מוטערלאנד און גיבן כבוד פאר זייערע פירער

שעמון וואלף: אז דו וועסט דיך נאכפרעגן (גוגל וכדומה) וועסטו אויסגעפונען אז אין רוסלאנד ביי די קאנוניסטן האבן מענטשן געהאלטן זייערע הויפט פיהרערס לענין און סטאלין, ווי אפגעטער...אדרבה. פרעג דיך נאך ביי עלטערע רוסישע אידן...אינגאנצן אנדערש ווי אין אמעריקע אדער סיי וועלכע פרייע מדינה...!

יין שרף האט געשריבן:

רביה''ק זי''ע האט געשריבן:

א איד האט געשריבן:מין איז די ר"ת פון מ'אמיני י'שו נ'וצרי

רש"י און תוספות זאגן אז ס'מיינט עבודה זרה, פון וואו נעמסטו דיין פשט?

כך פירוש רש"י. (או במסכת סוטה, סנהדרין או ע"ז)

באמת איז נישט קיין גרויסע חילוק וואס פונקטליך ס'מיינט, ווייל פון די סוגיות וואס איך האב געלערנט איז קלאר אז די גאנצע פראבלעם פון מינות איז עבודה זרה. קען זיין אז ווייל רוב עכו"ם מיט וואס אידן האבן געהאט צוטון זענען געווען קריסטן, האט מען גענוצט די נאמען אויך פאר עכו"ם בכלליות.

berlbalaguleh האט געשריבן:רבינו הק' זי"ע: ווען איינער איז א כופר בה' אלוקי ישראל איז ער אויטאמאטיש אן עובד עבודה זרה. וואס איז א נפקא מינה צו ער דינט די כנענ'נישע עבודה זרה'ס אדער די גריכישע אדער די קאמוניסטישע...!

מ'קען אפשר פארשטיין פשט אין דעם פסוק .."עשה שפטים בהם ובאלוהיהם"...ווען דאס קאמוניזם האט געהערשט אין רוסלאנד איז דאס גאנצע לאנד געווען פול מיט פסלים/סטאטוען פון זייערע עבודה זרה'ס ווי לענין און סטאלין. און ווען בחסדי השי"ת דאס קאמוניזם האטציך אונטערגעבראכן האט מען פארניכטעט און צובראכן אלע טויזנטער עבודה זרה'ס, און פסלים...!

סתם געהאקט אין קאפ. אן atheist איז נישט קיין עובד עבודה זרה, און בזמן שיצרא דעבודה זרה היה קיים זענען געווען אידן וואס האבן געגלייבט אין אלוק ישראל און זיי האבן געדינט עבודה זרה. די צוויי זאכן האבן קיין שייכות נישט.

בד"ו סתם גלייבן אין עפעס איז נישט קיין עבודה זרה, נאר אויב מ'דינט עס.

כ'ווייס נישט צו מ'קען עס אנרופען "לערנענדיג" האב איך אויפגעפאסט, אבער אז די משנה אין ברכות זאגט בנוגע קרי"ש הרי זה כקורא בתורה קען מען עס דאך שרייבן...

די הייליגע תורה זאגט "ונתתי עשב בשדך" ווייסט עטס יודישע קינדער פארוואס דער הייליגע באשעפער האט אונז באשאנקען מיט "יאמי גראז"??? הערטס גוט צו, אלס איז נאר, כדי "ואכלת ושבעת" אז צום סוף קומט אזעלעכע גוטע "מאנטשיס" או מיי גאש!!!