איינער שיקט מיר אין אימעיל. ער בעט עס ארויפצולייגן (איך האב פארראכטן ספעלינג מיסטעיקס און צוגעלייגט קאמעס)
_______
צו קענען די אדמורי"ם ראשי ישיבות מנהלים משגיחים זאגען ידינו לא שפכו את הדם הזה?
מיר זיינען נישט די וואס מאכען די חשבונות פונע'ם באשעפער, אבער א התבוננות מעג מען האבן אויף די געשעהנישן וואס איז אריבער אויפ'ן ציבור כלל ישראל אין די לעצטע צייטן, וואס אידיש בלוט האט זיך געגאסען בפועל ממש, עס כאפט שוידער צו הערן וואס האט פאסירט אדער צו זעהן די בילדער.
אבער וואס וויל מען פון אונז? א ודאי דארף יעדער איינער זיך מתבונן זיין וואס ער דארף מתקן זיין און זיך פארבעסערן, אבער אזא זאך וואס איז צרת הכלל דארף באמת א התבוננות אויף כלל ענינים, און נישט לאזען זיך פארפירן פין די וואס ווילן אלעס לייגען אויף יחידים אדער אויפן המון עם, פארפלאגטע ארבעטס יונגעלייט אדער סתם בע"ב, כדרכם אלע מאל בשילדיגען די אומבאשיצטע אין זיך פטר'ן פון א יעדען שולד, נאר פארקערט אויף די אנשי ציבור וואס זיצען אויף די ציבור'שע פאסטענעס אויף זיי ליגט א אחריות צו פארעכטען זייער צוגאנג.
לאמיר אנכאפן א וויכטיגע ענין, בחורים ווערן נישט אנגענומען אין ישיבות פאר נישטיגע סיבות, עלטערן גיסט די בלוט אין הארץ ווען די זמן האט זיך אנגהויבן אין זיין בחור איז געבליבן אן א ישיבה. קיין איין ישיבה שפירט נישט אחריות אפשר דארף מען אויך אנעמען א בחור וואס געפעלט נישט אזוי און אויפארבטען די בחור צו א מדריגה אז ער זאל זיך מיט די צייט צופאסען, וואס מיט אביסל געפיל און ארבעט קען מען מצליח זיין. אויך דער בחור אליין גייט דורך מורא'דיגע צער בושה עגמות נפש שפיכת דמים און קיינעם אינטרעסירט עס נישט, מען האט זיך ממש נישט מיט וועם דורך צורעדן, אלעס דרייט זיך ארויס ווייל ער גייט גארנישט פאדינען פון דעם, אלע זענען דא פאר געלד און כבוד און עס זאל אים אלעס גרינג אנקומען.
אנפאנג ווינטער ווען אלעס קלאפט שוין צו זייער באקוועמליכקייט די ימים טובים זענען דורך פאר די מנהגי העדה מיט געלט און כבוד אן א שיעור, עס קומט א לאנגע ווינטער, זעץ זיך כאטש לערנען בהמתדה עיון התורה, האלט ער דאך נישט דערביי, נאר א בחור דארף לערנען, הייבט זיך אן א ויהי בנסוע איינער פארט אויף אייראפע צו קברי צדיקים מיט א קבוצה נאכשלעפערס, די צווייטער פארט קיין ארצינו הקדושה אפלעקען כבוד און אויסגעבען מיליאנען פאר פראפאגאנדע, וואס די אלע געלטער וואלט מען גענוצט צו העלפן עלטערן און ישיבות צו צאלען פאר טויגליכע יונגלייט צו לערנען מיט בחורים וואלט מען געראטעוועט דורות שלימות. אין ווער איז דען די גרויסע דעת תורה וואס איז באמת מחליט ווי קודם צו געבען די געלד, דער אנדערער פארט אויף פלארידא און באקט זיך פיין אויס אויף די הייסע זין אין פארגעסט אינגאנצען אז עס עקזעסטירט א כלל ישראל, אין בדרך כלל טוט מען אלע דריי צוזאמען במשך די ווינטער, קיינעם אינטרעסירט גארנישט, יעדער מיט א אנדערע תירוץ פארוואס ער איז נישט דער בעל אחריות.
איז אפשר די אלע שפיכת דמים וואס איז געשעהן בפועל ממש א מידה כנגד מידה אויף די שפיכת דמים פין עלטערן אין בחורים בין והתבונן.
אבער פארן גנב ברענט דאך דאס היטל, דארף מען טרעפן א קרבן ציבור וועמען צו באשילדיגן, מיר אדמורי"ם רבנים ראשי ישיבות זענען זיכער נישט שילדיג, הייבט מען אן אנצולייגן די שולד אויפן פארפלאגטן ציבור, מען טרעפט קליינע פירצות אבי זיכער צו מאכען אז די אומבשיצטע מענטשען זענען שילדיג און נישט די ראשי העדה, אדער טרעפט מען א יחיד א תלמיד חכם מופלג מען מאכט א קול קורא אין מען שרייבט אויף זיכער אז ער איז שילדיג אין אלעס, רבנים ראש ישיבות גיבען זייער חתימות, פארוואס נישט, ער האט דאך נישט קיין פאוער ער קען דאך נישט גארנישט צוריק טוהן, זאל מען פראבירן איינע פון די חותמים צו בעטן א חתימה אויף א מאכטפולע מענטש וועט ער ציטערן אינטער צו שרייבן, איז נאר ווייל דער יחיד קען דיר גארנישט צוריק טוהן אדער צונעמען ווערסטו מיר א לוחם אויפען בלוט פון א צווייטן, אויב דו שרייבסט נישט אונטער דיין חתימה אקעגען א פאוערפול מענטש אדער א מנהיג פון א חסידות ווייל די האסט מורא, חאטש יענער פארדרייט זיינע אנהענגערס מיט עיקרי הדת אדער איז א פוסע על ראשי עם קודש מיט א שיעובוד נישט ע"פ תורה, דעמאלסט שרייב נישט אונטער אפי' ווען די האסט נישט מורא אויך, אז נישט ביזטו דאך א אמת'ר שופך דם ווייל די ביסט נישט גרייט א משהו צו ליידן פארן אמת, נאר אדרבה ביי די מאכטפולע מענטשען ביסטו חונף, לעקסט דינסט פארקיקסט אלע רשעות עולות אין מחלוקת וואס זיי טוהן אקעגען די תורה און מענשהייט, מען גיט זיי כבוד, מען איז זיך מכניע צו זיי, מיטן פאלשען עם הארצ'ישען ווארט מען דארף זיין בטל צום צדיק, און נאר דער אומבאשיצטער יחיד ווייל ער קען נישט צוריק פאטשען גיט מען זיך אויס די תאוות הקנאות און מען מיינט אז מען איז א לוחם מלחמות ה'.
אבער דער אמת איז, אז אויב עס איז א צרת הכלל מיט שפיכת דמים איז אפשר דא א התבוננות אין די ענין פון שפיכת דמים פון עלטערן און קינדער און בחורים וואס מען נעמט נישט אהן אין ישיבות, אדער מען ווארפט ארויס א בחור פון ישיבה פאר נארישע סיבות אן זיך רעכענען ווי דער בחור פאלט, און זיך נישט רעכענען מיט די צער פון אויסגעהארעוועטע עלטערען, ווייל מען איז נישט גרייט צו ארבעטן מיט א בחור באמת מקרב צו זיין און זיך באמת אפגעבן מיט אים און אויפהייבן צו תורה ויראת שמים. מען זיכט נאר מצויינים אדער וואוילע בחורים וואס פאלגען אלעס ווי א תם ווייל דאס איז גרינג און עס ברענגט געלט און כבוד.
ע"כ וועקט אייך אויף און האלטס אפיר די וואס זיצען ביי די מאכט און דארפען קיינעם נישט געבען דין וחשבון, אז די זאך האט זיך געענדיגט, קיינער איז נישט בעה"ב, יעדער דארף קענען דעקען זיינע מעשים אז עס זאל שטימען על פי תורה, עס איז נישט א הפקר וועלט, די ראשי ישיבות וועלען נישט אפזאגען בחורים אדער ווארפען בחורים אן זיך נישט דארפען פארענטפערן, די אלע חסידות'ער זאלען נישט קענען רודפ'ן האקן שלאגען זיצען און ערכאות אן זיך דארפן פארענטפערן, נאר די תורה זאל זיין די כח וואס יעדער איינער איז משעובד, כקטן כגדול אליו ישמעון, און אזוי וועלן מיר זוכה זיין צו א רוח טהרה ממרום און אויסגעלייזט צו ווערן פון דעם ביטערן גלות בביאת משיח צדקינו בב"א.