אין אן אנדערער פלאץ, און אין אן אנדערען צייט, וואלטן אידן איצט געציטערט פחד מות. דער גלח וואלט שוין געגרייט זיין דרשה, דער פרוץ וואלט גערייצט די הינט, און די גוים וואלטן געשארפט די מעסער, זיך נוקם צו זיין אין די יידן, די קרייץ מערדער. אזא משפט וואלט געלייגט אין געפאר גאנצע שטעט און דערפלעך להרוג ולאבד למכה ולחרפה.
ווי אנדערש איז היינט, מיר זיצן דא אין טרינקן קאווע רואיג, יעדער זאגט זיין דעה, זיין בויך סברה, און די וועלט פארט ווייטער. דער משפט איז סך הכל אינטערעסאנטע מקוה נייעס פונקט ווי די חאמאס געשאסענע ראקעטן פון לעצטע וואך, ס׳רירט נישט קיינעם אהן פערזענליך חוץ די גאר נאנטע משפחה פון ביידע צדדים.
אפשר דארפן מיר אבער יא נעמן אין אכט וואס דא גייט פאר, אפשר רירט עס אונז יא אהן פערזענליך..
טראכט א מינוט, וויפיל נאך אזעליכע סומאטאכעס קענען מיר אויסהאלטן? וויפיל נאך שקאנדאלן קענען מיר פארטראגן? יעדער אזא פרשה ציפט און רייסט אוועק די צאמהאלטונג פון אונזער געזעלשאפט, מיר פארלירן טאג איין און טאג אויס נאך א קומץ יונגעלייט, נאך אפאר ווייבלעך, בגוף ובנפש. טאקע דער גלח העצט נישט, די מעסער קעגן אונז שארפט מען נישט, אבער מיר זענען פונקט אזוי אין געפאר, און דאס מאל קומט דאס געפאר מתוך המחנה.
איטליכע טענה׳ן אז מיר דארפן פשוט בעסערע פי. אר., פראביר אבער אנצוטוהן א חזרת א ריין ווייסע כלה קלייד, א חזרת בלייבט חזיר און וועט זיך ווייטער וואלגערן אין בלאטע און קוויטשען מיט שמחה טאנצענדיג אין א טאפ צואה.
דא ביי דעם קעיס האט מען מגלה טפח געוועהן אויף גניבות וואס אהן אזעליכע גניבות קען אונזער קהילה נישט אויסלעבן דעם טאג. וויפיל נאך קעיסעס וועט דארן ביז אלע אונזערע גארבידש וועט זיין אויף דיספלעי לעיני כל הגוים? ווי לאנג נאך ביז די פאליטישע פירער וועלן זיך שעמען און אונזער ד׳ אמות שטיין. וועליכע פי. אר. קען פארוואשן אונזערע שמיי-דרייעליכע פינאנצן? וויאזוי פארטיידיגט מען אונזער בתי דין, כוללים וואס גנבענען פעלל און טעפ גרענטס, וויקטים און עדות אינטימידעשאן, וכו׳ וכו׳?
שששא... הערט אייך איין שטיל וועט איר הערן די מעסערס שארפן, די הונט רינט שוין די שפייעכץ, אבער דאס מאל זענען מיר די הייצער און די שארפער, מיר קאכן זיך אליין אפ דעם טעפל צואה, נו רבותי.. גיימער כאפן א רקידה׳לע...