מילתא דבדיחותא

שמחהלע קאפשטיק האט געשריבן:געווען אמאל א אלטער פארפאלק וואס האט זיך אויסגעלעבט אלע זייערע יארן אינעם פרימיטיווען דערפל נישט וויסענדיג צופיל וואס טוהט זיך אויפ’ן וועלט, אמאל האט דער אלטער מאן געטראפן א שפיגל און ער קוקט אריין דערין און ער איז געווארן שאקירט וועמען ער האט געזעהן דארט אין ער הייבט אן צו שרייען טאטע טאטע שוין אזויפיל יארן פון דו האסטיך אפגעזעגנט און יעצט ביסטו שוין צוריק און אזוי האט זיך אויסגערעדט צום שפיגל זיין פעקל צרות און האט צאםגעקושט דעם... טאטע’ן, און ער האט אהייםגענומען דעם שפיגל און אוועקגעלייגט אין בוידעם, יעדעס מאל ווען ער האט געהאט א שווערע מינוט איז ער ארויף און בוידעם אין זיך אויסגערעדט צום טאטען ביז עס איהם גרינגער געווארן אויפן הארצן.
זיין אשת חבר זעענדיג אז לעצטענס קריכט ער זייער אפט ארויף אויפ'ן בוידעם איז זי פון נייגער געגאנגען קוקען וואס ער באהאלט דארט. זי טרעפט דעם שפיגל און זי זעהט אז נישט מער און נישט ווייניגער איר מאן האט בא באהאלטענערהייט שייכות מיט א פרעמדע פרוי און זי האט געשוימט פון כעס, נאך עטליכע מינוט קוקט זי נאכאמאל אריין דערין און זי זאגט נע "כ’זעה אז ער האט אנגעטראפן עפעס א גרויליגע מיאוסע פרוי... זאל ער טאקע ליידען פון איר....

me smart האט געשריבן:What does a piano and a potato kugal have in common?
For both you use all your ten fingers.

me smart האט געשריבן:What does a piano and a potato kugal have in common?
For both you use all your ten fingers.

berlbalaguleh האט געשריבן:אין יאר 1936 (למספ') נאכדעים וואס די נאציס, ימ"ש זענען ארויפגעקומען אויפ'ן בענקל איז געווען זייער שווער פאר א איד צו פארן מיט'ן טרעין. האטציך געמאכט אז א איד א סוחר האט געמוזט פארן מיט'ן טרעין פאר ביזנעס. האט ער זיך דערטראכט אן עצה. ער האט געקויפט דעם נאצישן צייטוג .."דער שטורמער"...און ער זעצט זיך אוועק און הייבט אן ליינען. א מינוט שפעטער קומט א צווייטער (מענטש) און זעצט זיך אקעגנאיבער איהם . אויך מיט א שטורמער צייטונג אין די הענט.

דער (אידישער) סוחר האט געליינט די שרעקליכע זאכן וואס די נאציס האבן דארט געשריבן וועגן אידן. ער האט עס שוין נישט געקענט אויסהאלטן. האטציך אומווילנדיג ארויסגעריסן א געשריי פון איהם..."שמע ישראל"...! רופט זיך אן זיין שכן פון אקעגנאיבער..."ה' אלוקינו, ה' אחד"...!

נ.ב.: די מעשה וואלט געקענט זיין אמת...!

מתבודד האט געשריבן:גיימיר לערנען יחוס...

One fine day in the Middle Ages, the Pope decides the Jews must leave Rome. He makes a big announcement about this, but after protests from the Jewish community, backtracks a bit. The Jews, he says, can stay if one of their number wins a debate with him in pantomime.

The rabbis and other leaders gather in their community’s best temple to debate who to pick. They are suspicious. “Who can win a debate with the pope in which he will be both participant and judge? In pantomime, nonetheless?” Several names are suggested but no one person seems to be everyone’s favorite.

Finally the janitor sweeping the room speaks up. “How about me?” he says. “I’ll do it” The rabbis look at each other, stunned, but realize none of them were exactly shining examples of courage at the moment. Figuring that the Pope’s challenge means this expulsion of the Jews from Rome is a foregone conclusion, they decide that at least this way history will record that they didn’t legitimize it.

The day for the debate comes. The pope and the janitor face each other in St. Peter’s Square before an eager audience.

The debate begins.

The pope extends his arm and makes a sweeping gesture with his finger pointing.

The janitor points at the ground.

The pope holds up a finger.

The janitor holds up three of his.

The pope looks impressed, and takes out an apple.

The janitor responds by taking out a piece of matzoh.

At this the pope announces that the janitor has won the debate and the Jews may remain in Rome.

Back in the Vatican, the pope is awestruck. He tells the stunned cardinals that the janitor was a master of his people’s traditions and bested him at every turn.

“It was amazing,” he says. “I began by indicating that God had created the heavens and the earth. He reminded me that the Devil had nevertheless been assigned dominion over Hell. Then I posited that there was but one God. He responded that there was the Father, the Son and the Holy Ghost. I then suggested that the earth was round; he affirmed the Bible by saying God made it flat. Wow … just, wow!”

Back in the city’s Jewish ghetto, a similarly yet pleasantly stunned coterie of rabbis, grand rabbis and a few privileged students of theirs besieged the janitor for a debriefing.

“Oh, it was so simple,” he told them. “He starts out like, the Jews must leave Rome. I say, fuck you, we’re staying. He says ‘Fuck you, the Jews are leaving’ so I’m like ‘Fuck you three times; we’re staying’. Then he takes out his lunch, so I take out mine.”