ווי שוין געשריבן
דא, איז דער ארטיקל אויף הרב לעבאוויטש אינעם ״וועקער״ מלא תוכן, א געוואלדיגער ארבעט דורך מיודענו ATUB @ליטוואק פון בודאפעסט ATUB .
אלץ איינער וואס איז נישט געווען באקאנט מיט הרב לעבאוויטש נאר דרך אגב׳דיג, איז מיר געווען שטארק אינטערעסאנט צו לערנען מער איבער דעם רב, זיין מהות און השקפה.
וואס חידוש׳ט מיר נאכ׳ן ליינען דעם ארטיקל, איז וויאזוי אזא כלי איז טאקע אזוי פארווינקעלט ומונחת בקרן זוית, כ׳פארשטיי אז ער איז אן אייגנארטיגקער מענטש און ער שפילט נישט מיט מיט׳ן געווענליכן סיסטעם וואס פאבריצירט און ברענגט אנהענגער, אבער דאך איז שווער אנצונעמען אז ער איז באמת נישט אויסן צו פארברייטערן זיין השפעה און ס׳איז באמת משמע אז ער שעפט דוקא יא הנאה אז מ׳קומט אים אויסהערן.
דאס אז ער האט זיך אפגעזונדערט און געפינט זיך אין א מקום תוהו (צוזאמען מיט׳ן פאקט אז ער פארמאגט ווארשיינליך קנאפע סאשעל סקילס) איז טאקע דער פשוט׳סטער ענטפער, נאר מ׳קען קלערן צו דאס איז בעצם דער גורל פון רוב אנדערע געלונגענע פערזענליכקייטן (יוצאי קהילת סאטמאר און אויך אין אנדערע מקומות) וועלכע האבן נישט געשפרייזט פונקטליך מיט׳ן שטראם און די פארטיי ליניעס, אדער איז דאס מער א תוצאה פון נקודת האמת אז ער זוכט נישט קיין כבוד און ער איז בלתי לד׳ לבדו.
נאך א נושא וואס כ׳האב געוואלט ליינען מער איז זיין פארבינדונג מיט אנדערע גדולי הדור. למשל, אינעם ארטיקל איז דא א בילד פון אים און דעם ירושלימ׳ער רב (דא אינעם אשכול ווערט דערמאנט אז זיי זענען מחותנים), אבער ס׳ווערט נישט אויסגעשמועסט צו ס׳הערשט א הערכה הדדית צווישן אים און אנדערע פערזענליכקייטן און אזוי אויך אויף פארקערט (עכ״פ פריוואט).
בכל אופן, איז דאס גאר א באלענדער ארטיקל און מייסטערליך געשריבן.